Gli Equilibristi (2012)

Krachtig en prachtig drama dit.


Mastandrea staat toch vooral bekend om zijn comedywerk maar wat is hij in dit drama hier op zijn plaats. Al kent de casting geen enkele valse noot, zelfs de kleine bijrollen worden belichaamd door enorm geloofbare performances. Hoe goed Mastandrea ook is, de hart en ziel is voor mij toch de rol van Laurenti Sellers als de dochter van Giulio.


Ze is duidelijk een papa's kindje, die even veel voor hem doet als hij voor haar. De film is zo menselijk, dat maakt de film zo mooi. Zelfs het vreemdgaan wordt op een hele humane manier uitgebeeld. Ook de vrouw waarmee Giulio vreemdging, Stefania, wat gewoon een eenzame lieverd is (ook als ze aangeeft dat ie altijd langs kan komen, ze is toch alleen met haar hond *smelt*). De huidige recessie die overduidelijk ook een hoofdrol speelt maakt het allemaal nog uitzichtlozer.


Echt enorm veel mooie scenes. Al de scenes van Giulio met Camilla, de beginscene, de zachtaardigheden van Giulio, de subtiele manier hoe de spanningen uitgebeeld worden, de scene met Stefania, Goran, de manier hoe Giulio van sociale family man in een depressief isolement van schaamte schiet, de goedzak Gabriele, hoe hij met pijn en moeite toch niet naar Stefania gaat voor troost uit liefde voor zijn vrouw, de kerstlunch en als Camilla ontdekt dat ie dakloos is. Allemaal zo menselijk en door de ziel snijdend. Ik schiet al weer vol als ik dit allemaal opsom. Ook Rome leeft in de film en haar multiculturele aard is zeer zelden waarheidsgetrouwer uitgebeeld.


Altijd emotioneel maar nooit sentimenteel. Vooral door de emotionele lading en thematiek is dit heel erg knap van De Matteo. Alleen niet helemaal zeker van het einde, had het graag meer open gezien en dat de kijker Giulio de telefoon niet ziet opnemen. Aan de andere kant verdient de kijker wel geruststelling na de bak ellende die het voor de kiezen gekregen heeft.


Erg subtiel en rustig geschoten en enorm sterk gemonteerd waardoor de film altijd enorm boeiend blijft en er genoeg ruimte zit tussen de confrontaties met de harde realiteit. Zeer treffende soundtrack ook. Giulio is een wereldvent, het onrecht geeft dat zo'n bittere nasmaak. Wat veel meer mensen in het heden meemaken, iets om over na te denken. Wat een prachtige menselijke prent zeg. Ook weer zo'n film om enorm veel van te houden, maar o wat zwaar is dit drama.