Nude Area (2014)

Een zeer gestileerde film over vooral seksuele aantrekkingskracht. De film noemt het liefde, maar aangezien dit tweetal geobsedeerd wordt door elkaar voordat ze ook maar een woord gewisseld hebben (doen ze nooit overigens) of iets van elkaar weten vind ik het wat overdreven om dat woord te gebruiken. Niettemin, Antoniak kiest echt maar één onderwerp uit en besteed totaal geen aandacht aan ook maar iets anders. Je krijgt verbeeld te zien hoe deze twee vrouwen omgaan met hun fixatie op elkaar en er is niet het kleinste zijpaadje te bespeuren.

Interessant is wel hoe Antoniak daar zo veel mogelijk mee speelt. Het is moeilijk om te zeggen wanneer iets plaatsvindt en of dat überhaupt gebeurt. Soms is het duidelijk dat iets een flashback is en even vaak geloofde ik dat iets zich slechts in het hoofd van een personage afspeelt. Daardoor krijg je echt het gevoel dat je in het hoofd van de hoofdfiguren belandt. Verreweg het meeste lijkt voort te komen uit de blanke vrouw en wellicht was het nog net iets sterker geweest als Antoniak de focus wat dat betreft 100% op haar had gelegd. Hoe dan ook, Nude Area is dus een verbeelding van hoe een obsessie voor iemand anders aanvoelt, waarbij herinneringen, fantasieën en erotische gedachtebeelden (vrij mild hier overigens, verwacht geen heftig sexy film) door het hoofd blijven spinnen, terwijl de momenten van daadwerkelijk samenzijn strak staan van de spanning.

Erg knap dat Antoniak dit voor de volle speelduur interessant weet te houden, want onderwerpen die zo basaal gehouden worden zie je sneller terug in korte films. Het is niet extreem vernieuwend, maar voelt wel experimenteel aan. Aangezien er geen dialoog is en de karakterontwikkeling in brede stroken getekend wordt is Antoniak hier bijna geheel afhankelijk van setting, camerawerk en muziek en deze zijn gelukkig van hoog niveau.

Niettemin moet ik ook bekennen dat ik soms vindt dat dit soort films al snel lijken te bezwijken onder hun eigen gewicht. Nude Area doet dat niet al te veel, maar een eenkennig onderwerp dat met enorme zwaarte en serieusheid evenals met extreme stilering gebracht wordt kan soms een beetje maf over komen, om het maar mild uit te drukken. Dan sta je ineens te kijken naar een prachtig warm en zacht belicht shot dat zich langzaam voortbeweegt, maar wat je ziet is een jonge vrouw die de was staat te strijken en sensueel opvouwt. Dat soort dingen. Dit is is ook volgens mij de eerste film met erotische gevoelens op de voorgrond waarbij de enige aanraking die van de haren is (oké, borsten met kleren erover, maar fysiek gaat het niet verder dan de haren). Al te veel lijdt Nude Area er niet onder, maar bepaalde momenten liggen me gewoon niet zo.

Ik waardeer de kunstzinnigheid van Antoniaks aanpak (en ja, dit is een schaamteloos arty film, iets waar wat controverse over lijkt in de Nederlandse film momenteel), maar zoals vaak bij kunst is de lijn tussen schoonheid en doorgeschoten ambitie flinterdun, evenals dat de ervaring ervan waarschijnlijk zeer persoonlijk is. Gelukkig valt Nude Area over het algemeen op de goede plaats van het spectrum kunst en kitsch of artistiek en pretentieus.
3,5*

Er is geen betere manier om het vak van filmregisseur te leren dan door jezelf te dwingen een verhaal te vertellen zonder dialoog, dus louter met visuele middelen. Sammy Boonstra speelt de rol van Naomi, wiens oog tijdens een tramrit in Amsterdam valt op Fama [Imaan Hammam]. De film volgt Naomi’s pogingen om te ontdekken of de aantrekkingskracht wederzijds is én of haar gevoelens ook op een andere manier kunnen worden beantwoord. Veel veelzeggende blikken die echter vaak exact hetzelfde zeggen. Antoniak heeft meer interesse in allerlei terzijdes die losjes verband houden met haar hoofdpersonen en lijkt haast geobsedeerd door de soundtrack. Die komt vooral tot zijn recht in een ruimte met een goede geluidsinstallatie of wanneer je de film (net als ik) met een koptelefoon beluistert. Maar ook dan maakt dit als geheel niet zoveel indruk.

na half uurtje maar uitgezet, gebeurd gewoon niks.

er was niets wat mij beviel of zo om m uit te kijken.

voor mij was het een prul