Nude Area (2014)

Bij Urszula Antoniak:

Start opnames van NUDE AREA van regisseur Urszula Antoniak

Vandaag zijn de opnames gestart van NUDE AREA, de nieuwe film van Urszula Antoniak (Nothing Personal, Code Blue), geproduceerd door Frans van Gestel en Arnold Heslenfeld van Topkapi Films. De hoofdrollen worden vertolkt door Sammy Boonstra en Imaan Hammam.

Nude Area vertelt het verhaal van Naomi (15), een Nederlands meisje uit het rijke Amsterdam-Zuid, dat valt voor de prachtige Marokkaanse Fama (15), die in het arme Amsterdam-West woont. Als Fama Naomi's verlangens ontdekt, volgt er een emotioneel schaakspel van vriendschap, verleiding en aantrekkingskracht. Een lichte en ontroerende film over twee jonge meisjes die in alles verschillen, maar toch gelijk zijn als het gaat om gevoelens, verlangens en angsten.

Dit is de tweede samenwerking tussen Antoniak en Topkapi Films. Eerder maakte zij samen Code Blue dat in 2011 werd geselecteerd voor Quinzaine des Réalisateurs tijdens het filmfestival van Cannes. Coproducent van de film is het Poolse Apple Film Production dat een aanzienlijk deel van het budget ontving van het Polish Film Institute en Canal+ Polen.

De opnames zullen nog duren tot eind oktober op locaties in Amsterdam en Polen. Deze film komt tot stand met steun van de artistiek intendant van het Filmfonds en het Poolse Film Instituut.

Wild Bunch brengt de film medio 2013 uit in de Nederlandse bioscopen.

(persbericht Wild Bunch)

Onvoorstelbaar dat er zo weinig aandacht is voor de nieuwe film van Antoniak. Gaat volgende week tijdens het NFF in première.

Ik zag Antoniaks vorige film niet, maar deze vond ik wel stukken sterker dan Nothing Personal. Het (wederom?) woordenloze (alleen "ssst, de buren") spel, a-chronologisch, strak gekaderd. Veel mooi gekozen passages uit een onzekere verkenning. Alleen de tussentiteltjes, als limitless, letting go en love en zo vond ik nogal nietszeggend.

Ik lees hier en zag op de aftiteling dat er ook in Polen is gefilmd. Vraag me wel af welke scènes dat zijn geweest.

LHC1 was bijna vol, ik vrees dat September films er in een distributiedeal net zoveel zal halen als er vanavond in 1 zaal zaten. Daar gaat ook een Kalf, dat er wel niet in zal zitten, geen verandering in brengen.

Nu ik vanavond de nieuwe Miriam Kruishoop zag weet ik waarom ik Nude Area ook zo sterk vond. Antoniak is er in geslaagd Kruishoops visuele kracht te evenaren, iets waar Kruishoop ook zelf in slaagde, maar zij liet het afweten op de inhoud. Iets waar Antoniak ook erg beheerst naar voren kwam.

Een zeer gestileerde film over vooral seksuele aantrekkingskracht. De film noemt het liefde, maar aangezien dit tweetal geobsedeerd wordt door elkaar voordat ze ook maar een woord gewisseld hebben (doen ze nooit overigens) of iets van elkaar weten vind ik het wat overdreven om dat woord te gebruiken. Niettemin, Antoniak kiest echt maar één onderwerp uit en besteed totaal geen aandacht aan ook maar iets anders. Je krijgt verbeeld te zien hoe deze twee vrouwen omgaan met hun fixatie op elkaar en er is niet het kleinste zijpaadje te bespeuren.

Interessant is wel hoe Antoniak daar zo veel mogelijk mee speelt. Het is moeilijk om te zeggen wanneer iets plaatsvindt en of dat überhaupt gebeurt. Soms is het duidelijk dat iets een flashback is en even vaak geloofde ik dat iets zich slechts in het hoofd van een personage afspeelt. Daardoor krijg je echt het gevoel dat je in het hoofd van de hoofdfiguren belandt. Verreweg het meeste lijkt voort te komen uit de blanke vrouw en wellicht was het nog net iets sterker geweest als Antoniak de focus wat dat betreft 100% op haar had gelegd. Hoe dan ook, Nude Area is dus een verbeelding van hoe een obsessie voor iemand anders aanvoelt, waarbij herinneringen, fantasieën en erotische gedachtebeelden (vrij mild hier overigens, verwacht geen heftig sexy film) door het hoofd blijven spinnen, terwijl de momenten van daadwerkelijk samenzijn strak staan van de spanning.

Erg knap dat Antoniak dit voor de volle speelduur interessant weet te houden, want onderwerpen die zo basaal gehouden worden zie je sneller terug in korte films. Het is niet extreem vernieuwend, maar voelt wel experimenteel aan. Aangezien er geen dialoog is en de karakterontwikkeling in brede stroken getekend wordt is Antoniak hier bijna geheel afhankelijk van setting, camerawerk en muziek en deze zijn gelukkig van hoog niveau.

Niettemin moet ik ook bekennen dat ik soms vindt dat dit soort films al snel lijken te bezwijken onder hun eigen gewicht. Nude Area doet dat niet al te veel, maar een eenkennig onderwerp dat met enorme zwaarte en serieusheid evenals met extreme stilering gebracht wordt kan soms een beetje maf over komen, om het maar mild uit te drukken. Dan sta je ineens te kijken naar een prachtig warm en zacht belicht shot dat zich langzaam voortbeweegt, maar wat je ziet is een jonge vrouw die de was staat te strijken en sensueel opvouwt. Dat soort dingen. Dit is is ook volgens mij de eerste film met erotische gevoelens op de voorgrond waarbij de enige aanraking die van de haren is (oké, borsten met kleren erover, maar fysiek gaat het niet verder dan de haren). Al te veel lijdt Nude Area er niet onder, maar bepaalde momenten liggen me gewoon niet zo.

Ik waardeer de kunstzinnigheid van Antoniaks aanpak (en ja, dit is een schaamteloos arty film, iets waar wat controverse over lijkt in de Nederlandse film momenteel), maar zoals vaak bij kunst is de lijn tussen schoonheid en doorgeschoten ambitie flinterdun, evenals dat de ervaring ervan waarschijnlijk zeer persoonlijk is. Gelukkig valt Nude Area over het algemeen op de goede plaats van het spectrum kunst en kitsch of artistiek en pretentieus.
3,5*

Vanavond een voorstelling in Ketelhuis die een premiere wordt genoemd. Zou 'ie dan toch nog uitkomen?

The One Ring Goed verhaal Rob. Ik ga gauw kijken.

Kon mijn aandacht op den duur niet vasthouden . Wel knap 2 actrices 1acteur, en geen gesproken woord.

Er is geen betere manier om het vak van filmregisseur te leren dan door jezelf te dwingen een verhaal te vertellen zonder dialoog, dus louter met visuele middelen. Sammy Boonstra speelt de rol van Naomi, wiens oog tijdens een tramrit in Amsterdam valt op Fama [Imaan Hammam]. De film volgt Naomi’s pogingen om te ontdekken of de aantrekkingskracht wederzijds is én of haar gevoelens ook op een andere manier kunnen worden beantwoord. Veel veelzeggende blikken die echter vaak exact hetzelfde zeggen. Antoniak heeft meer interesse in allerlei terzijdes die losjes verband houden met haar hoofdpersonen en lijkt haast geobsedeerd door de soundtrack. Die komt vooral tot zijn recht in een ruimte met een goede geluidsinstallatie of wanneer je de film (net als ik) met een koptelefoon beluistert. Maar ook dan maakt dit als geheel niet zoveel indruk.

na half uurtje maar uitgezet, gebeurd gewoon niks.

er was niets wat mij beviel of zo om m uit te kijken.

voor mij was het een prul