The World's End (2013)

Subliem!

Twee weken terug bevond ik mij op Engelse bodem, waar The World's End toen net in de bioscopen draaide. We zijn maar liefst twee keer naar de film geweest in onze week daar, op maandag en op vrijdag. Gewoon omdat het kon, omdat hij nog lang niet in Nederland draait en omdat het Britse publiek ge-wél-dig publiek was bij deze derde film uit de Shaun-of-the-Dead-en-Hot-Fuzz reeks. Iedereen in de zaal ging compleet los!

Ik ben overigens blij dat ik de trailer niet heb bekeken. Ik heb hem zojuist bekeken (die hierboven gepost stond) en ik vind dat de trailer een wat verkeerde sfeer/verkeerd beeld geeft van de film. En er wordt best wel veel getoond/gespoilerd wat jammer is. Maar goed.. The World's End:

De film zit ontzettend slim in elkaar, en ik had eigenlijk ook niets minder verwacht, na de eerdere pareltjes van Edgar Wright die ik heb gezien Er zitten twee grote turnarounds in de film, waarna de situatie telkens op een interessante manier verandert. Eerst natuurlijk de toiletscène waar de vijf vrienden en de kijkers voor het eerst geconfronteerd worden met de Blanks in Newton Haven, en wat later de scène waarin Nick Frost toegeeft aan de drank en alle shotjes achter elkaar achteroverslaat en de film verandert in één grote dronken en bizarre bedoeling.

De 'grapdichtheid' ligt enorm hoog. Elke minuut is er wel een grap om te lachen, visueel of verbaal, groot of klein. Lekker droge, Britse humor over het algemeen en gelukkig niet flauw of herhaaldelijk. Maar ook de andere genres, actie en sci-fi zijn goed vertegenwoordigd. De actiescènes zien er ontzettend goed uit, zowel qua camerawerk als editing. Verder had ik van tevoren niet verwachten dat sci-fi hier het genre was dat gebruikt / geparodieerd zou worden (na horror en actie in de vorige films), erg leuk! Het design van de Blanks was zeer origineel: het deed me ook aan lego-verbindingen in mannetjes denken op de een of andere manier.
Over het acteerwerk heb ik niets anders te zeggen dan: top. Heerlijke cast.

Bij de tweede kijkbeurt zie je als kijker opeens van alles dat de eerste keer nog niet op viel of nog niet op kon vallen (bepaalde grappen, verwijzingen of verbindingen), iets dat ik bij veel films toch mis. En iets wat Edgar Wright's films juist zo leuk maakt om ze opnieuw en opnieuw te bekijken.

Bij de eerste kijkbeurt moest ik nog een beetje opwarmen en aftasten en was de film al wel een dikke 4.5 waard, maar zeker na de tweede kijkbeurt krijgt deze film gewoon de volle mep van mij. Zin in 19 september!
5*

Mja, ik keek best wel uit naar een nieuwe Wright, Pegg en Frost film, maar deze The World's End sloeg bij mij niet echt aan. Recent heb ik nog eens Shaun of the Dead (2004) en Hot Fuzz (2007) gekeken om weer in de stemming te raken, maar die 2 films vind ik veel leuker dan deze World's End. Waarom? De humor sloeg bij die andere 2 delen wel aan, maar hier veel te weinig. Ik kon wel weer lachen om Nick Frost, altijd grappig, maar over het algemeen niet zo veel. Het hele world's end verhaal vond ik vrij langdradig, al zaten er wel een paar mooie stukken in, zoals de vechtpartij op de wc. De diepere boodschap van de film was niet verkeerd, maar ook weer niet heel erg pakkend. Beetje een vlees noch vis gevoel leverde de film me op.

2,5*

Leuk, maar uiteindelijk toch een beetje een tegenvaller. De opzet is sterk en aanvankelijk is er een hoge grapdichtheid, maar naarmate de film vordert wordt alles steeds vager en nogal onsamenhangend. Vooral de SF- en horrorelementen werken slechts sporadisch. Jammer, want de enthousiaste cast is uitstekend en er zijn wel degelijk briljante momenten.

Vreselijke film met een soort of humor die je al van ver weg aan ziet komen , ik miste de seks en poep grappen en het tikje vulgaire of wat vrouwelijk schoon wat een komedie kan op waarderen. Een paar keer glimlachen om daarna steeds irritanter te worden en daar hielp het belachelijke plot ook al niet aan mee . Shaun of the Dead (2004) en Hot Fuzz (2007) waren alle twee beter na mijn mening.

Andy, I want you inside me

Geniaal heerlijke onzinfilm. Als een parodie op From Dusk till Dawn, maar dan op een kroegentocht langs twaalf Engelse pubs. En als een parodie op het postapocalyptische genre, een beschouwing van de technologie die alles overheerst, de oude normen en waarden die vervangen worden door het gedram van de nieuwere tijd zonder dat iemand daarvan uitleggen kan waarom dat nou beter is.

Normaal heb ik weinig met Simon Pegg en zijn clan, maar deze film is geniaal.

Andrew Knightley: I haven't had a drink for sixteen years Gary.
Gary King: You must be thirsty then.

Britse humor. Je moet er voor zijn. Maar ik moet toegeven dat deze film me wel beviel na een tijdje. De eerste 15 minuten was wel even doorbijten want het leek nergens op en het zag er naar uit dat het een doodsaaie film zou worden. Maar naarmate Gary King meer op gang kwam werd het soms wel enorm geestig en absurd. Sommige conversaties waren hilarisch. Het feit dat hij last heeft van een tijdelijke geheugenstoornis de hele tijd. Ook begon het camerawerk me te verrassen met de speciale overgangen en manier van filmen.
Naarmate dat de alcohol begon te vloeien , werden de conversaties nog absurder en dan ging het voor mij voorbij de grens van het absurde over naar het volslagen belachelijke.

Op het moment dat de als inktpotten gevulde buitenaardse duplicaten op het toneel verschenen en in de vernieling werden geslagen door de 4 tooghangers , zakte het niveau een beetje in elkaar en werd het allemaal een beetje te surealistisch. Het leek wel een terugkeer in de tijd naar een Dr.Who episode uit de oude doos. De met zaklantaarns voorziene aliens sloegen echt nergens op. Het enigste wat overeind bleef waren de absurde conversaties van de olijke 4. En daardoor blijf ik het toch een te pruimen film vinden door Simon Pegg en zijn companen.

3*

Nog vergeten te vermelden dat de soundtrack een aangename mix was van hedendaags en 80's muziek gaande van Primal Scream en Blur, naar Soup Dragons en natuurlijk "The Sisters of Mercy".

Ik vond het goed geacteerd maar de film was zelf beetje vreemd!

Verhaallijn was ook wel grappig!

2.5

Zag de trailer in de bioscoop en ik dacht misschien wordt het dan toch wel minder matig dan Hot Fuzz... En ja, de film is redelijk leuk, maar de humor is het 9 van de 10x net niet. Ook had ik het gevoel dat de film 2 uur duurde en ik dacht een paar keer: ''is ie nou nog steeds niet afgelopen''? Dat zijn geen positieve berichten. Sowieso haat ik Simon Pegg als acteur! gelukkig is hij hier niet op z'n slechtst, maar alle andere acteurs zijn sowieso veel leuker.

Redelijk leuk, maar op het niveau van Shaun of the Dead gaan ze vermoedelijk nooit meer komen. Het leukste in The World's End vond ik nog de knokpartijtjes. De humor werkt dus niet voor mij en als je de trailer ziet, is de verrassing er ook al vanaf, dus ik gebruik maar spoilertekens dan... Als blijkt dat alle mensen daar aliens zijn, wordt het er ook niet veel leuker op.

Toch wel een lichte tegenvaller, ook al kan hier nog wel een voldoende aan kwijt.

De vorige drie films die ik van Edgar Wright zag waren allemaal bijzonder geslaagd. The World’s End haalt dat niveau helaas niet. Vooral het eerste half uur lijkt de film maar niet op gang te kunnen komen. Meer dan ooit is het dan ook de grote Simon Pegg show en hoewel hij zeker zijn momenten heeft, zorgt hij soms ook voor irritatie en is hij gewoon te druk en te dwingend aanwezig. Gelukkig begint na het eerste half uur de actie, waardoor de film in een tempoversnelling terechtkomt. Daarnaast komen de andere vier heren vanaf dat moment ook meer in het verhaal voor en wordt de aandacht wat beter verdeeld.

Hierna ontstaan gelukkig wel wat grappige conversaties, maar ook de actie mag er zijn. Op dat soort moment bewijst Wright nog altijd een prima regisseur te zijn. Hij brengt het allemaal sterk in beeld en weet met veel gevoel voor ritme en timing de boel afwisselend te houden. Toch zakt de film tussendoor soms wel wat in. De flauwe humor miste soms zijn doel en ook de vormgeving van de Aliens is niet zo heel sterk. Gelukkig kent the World’s End wel een sterke soundtrack, die goed past bij het aparte sfeertje.

Het had over het geheel gezien wat grappiger gemogen en vooral het eerste half uur viel erg tegen. Daarna werd het gelukkig leuker en viel er uiteindelijk nog voldoende te genieten. Maar van dit soort films verwacht ik gewoon net wat meer.

3,0*

Leuke komedie over een groep oude vrienden die een ouderwetse kroegentocht gaan doen. Het verhaal is niet bijzonder, maar dat is helemaal niet erg, want Simon Pegg steelt werkelijk de show. Vind hem echt grappig. De actie is verder ook nog aardig, kortom popcorn pakken en lekker kijken!

The World’s End is een zeer geslaagde comedy die intelligente dialogen met een gezonde dosis slapstick combineert. Als je fan bent van de vorige twee films (of van Britse humor in het algemeen) dan is dit zeker een aanrader. Zo hilarisch als Hot Fuzz is hij misschien niet, maar aangezien elke film in de reeks zijn eigen unieke stijl kent zal dit voor de fans niet als een grote teleurstelling aanvoelen. Voor Universal is de uitgave van deze film een win-win situatie: of ze krijgen hun gelijk, of ze verdienen er geld aan. Het is aan jullie om te bepalen welke het wordt.

Recensie: The World's End (Sandro Algra.B) - Filmhoek.nl

Net als Hot Fuzz en Shawn of The Dead weer een hilarische film. Het is dan wel wat minder een dijenkletser en kent zelfs wat 'serieuzere' stukjes maar dat maakt de film er niet minder op. De grappen zijn sterk, de karakters zijn leuk en de cast is perfect. Het is een goed verhaal en was totaal anders dan ik had verwacht, ondanks dat ik de trailer had gezien.

4*

Er gaat toch niets boven Britse humor. Net zoals bij Sightseers was het voor mij ook nu weer gieren en brullen geblazen. Meerdere keren in een deuk gelegen. Geweldige cast en bovendien een schitterende fotografie met ook nog eens zeer mooie special effects. Daar komt ook nog bij de geweldige soundtrack met prachtige nummers van Suede, The Doors en Sisters of Mercy. En dan die gevechten met die robots
Tophumor dit die mij toch ook af en toe deed denken aan die absurde komedies van Monty Python. Zal binnenkort ook maar eens Shawn of the Dead gaan bekijken, die ik vreemd genoeg nog niet gezien heb.

btw Het gemiddelde van 3,04 is natuurlijk veel te laag.

4,5*

Mijn God..ik schrijf niet zo vaak een recensie maar ik vond dit wel heel slecht..Zo vond ik Shaun of the dead wel grappig maar dit was te suf voor woorden...

Edgar Wright en Simon Pegg maken een geslaagd einde aan hun Cornetto-trilogie. Het is niet de meest originele komedie, want borduurt vooral voort op de vorm die in de eerste twee films is ingezet en ook thema's die hierin voorkwamen ook nu weer terug. De geweldige cast (vooral Eddie Marsan was erg plezierig) en de verrassende verbanden maken veel goed. Bovendien kent de film veel subtekst en is een mooi betoog voor rebellie en loser-zijn als neutraliserende factoren in een anders wel heel bleke en conformistische wereld.

Langere recensie kun je hier lezen: Recensie: The World's End (ZUBB.nl)

Leuk!

Sowieso de beste van de 3. Wright heeft duidelijk ervaring opgedaan bij Scott Pilgrim. Hoewel het qua sfeer dichter bij z'n eerdere films aanleunt, is het qua stijl duidelijk blitser en moderner. Hij komt soms in de buurt van een Ritchie, maar behoudt wel duidelijk een eigen stijl.

Eerste half uur is wat tricky. Sowieso weet je best zo min mogelijk van deze film als je er aan begint, maakt het eerst half uur ook een stuk leuker. Eens de film dan toch in z'n kaarten laat kijken maakt Wright er een leuk schouwspel van.

Pegg trekt véél aandacht, na verloop van tijd weet de rest gelukkig wel bij te benen. Geen minpuntjes kunnen ontdekken aan deze film. Vlot, grappig, soms gezellig gestoord. Wright heeft een wat moeilijke start gekend in het begin, maar begin hem steeds meer te appreciëren.

4.0* en een uitgebreide review

Een film over aliens. En bier. Op papier de meest briljante combo sinds Cowboys and Aliens. Toch?
Minder dan verwacht, maar toch goed.

Duidelijk wel de minste die het trio Pegg/Frost/Wright tot nu toe heeft gemaakt. De grootste grap is net als in Shaun of the Dead de manier waarop de personages met de bizarre voorvallen omgaan. In Shaun zag je als kijker dat het hele dorp was overgenomen door zombies, terwijl het personage van Pegg veel te druk was met zijn eigen zorgen om dat op te merken. Dat was hilarisch.

The World's End herhaalt die grap, doordat de vijf vrienden niet doen wat normale mensen zouden doen (maken dat je wegkomt!!) maar het totale omgekeerde. En dat levert een erg leuke film op. Helaas valt het een heel klein beetje tegen als je eerst bijvoorbeeld Shaun of Hot Fuzz hebt gezien. Ook de geniale montage en andere visuele kwinkslagen zijn wat minder dan je zou verwachten.

Desalniettemin zitten er weer de nodige briljante momenten in die de draak steken met alien-invasion-films. Bijvoorbeeld het gesprek met de "leider" van de aliens dat heel anders gaat dan in films met een serieuze insteek

Al met al een leuke film maar wat minder frissssss dan zijn voorgangers. Het einde laat je ook niet echt met een heel erg euforisch gevoel achter.

3 sterren

Gemiddelde film.

Leuk om het wel bekende duo weer te zien. Dit keer met nog een paar rare figuren erbij. Ik weet de Britse humor en de sfeer wel te waarderen.

Helaas vind ik het verhaal nogal stom. Het leek een beetje op Harold and Kumar go to White Castle, alleen is het nu de missie om een kroegentocht af te leggen. Dat de stad ondertussen overgenomen is door aliens, ok.

De climax was zwak, de ontknoping was zwak en het eind was: Zwak.

2,5*

"What the fuck does WTF mean?"

De afsluitende film van 'The Three Flavours Cornetto Trilogy' en op zich niet al te onaardig.

Qua verhaal is het wijs om je niet al te veel hierover in te lezen. Gewoon ervan uitgaan dat wat oude jeugdvrienden opnieuw een kroegentocht willen houden en jezelf laten verrassen. Alleen jammer dat de film ietwat langzaam op gang komt in het eerste halfuur, maar daarna gaat het wel aardig los.

Er zitten genoeg leuke (woord)grappen en gestoorde situaties in om je als kijker te vermaken, alhoewel het meeste vrij flauw is te noemen. Tevens zijn er ook enige referenties naar de vorige 'delen' aanwezig, zoals het springen over de schutting en uiteraard de verwijzing naar Cornetto zelf (dit keer alleen de wikkel). Een minpunt vind ik Simon Pegg, zijn personage kwam de hele tijd zo geforceerd en irritant over.

Al met al redelijk, maar over het algemeen gezien minder - grappig - dan zijn voorgangers. Het slot kon overigens beter, het liet mij niet met een voldaan gevoel achter.

2,5 Sterren.

Not my cup of tea. (De) humor heb ik volgens mij gemist, verder is het lang niet altijd even interessant en het uitgangspunt is dan wel aardig, maar wordt nooit helemaal fantastisch uitgewerkt. Veel trage scènes halverwege of men al dan niet moet doorgaan, et cetera. Er wordt overigens nog wel behoorlijk geacteerd waarbij het plezier van de acteurs wel duidelijk is en alles zit lekker flitsend in elkaar en is het nog wel uit te zitten. 2,0*.

Kroegentocht met een extraatje. Nodig ook, want zo leuk zijn Gary en z'n oude kameraden het eerste half uur niet. Te veel geforceerde lol, te snel, te vaak en te gemakkelijk mikkend op een grap. Peggs opgefokte gedrag komt akelig dicht in de buurt van onuitstaanbaar. Bedenkingen genoeg in deze opmaat, die het in het vervolg ook niet allemaal meer weet goed te maken. Dat neemt niet weg dat de vierde pub een stevig keerpunt is voor de film.

Wrights visuele benadering valt daarvoor al op, maar komt daarna nog beter tot z'n recht. Energiek, fris en hip, al schakelt hij toch iets te vaak terug op z'n lallende cast. Zo'n elbow drop is toch heel wat grappiger. Zo wordt het een beetje een mengelmoesje tussen de twee eerdere delen uit de Cornetto trilogie en zijn vorige film. Richting de finale wordt het allemaal wel een lekkere onbeteugelde bende, maar helemaal mee ben ik niet meer.

Behoorlijk onleuk. Film deed me nogal veel denken aan het eveneens apocalyptisch komisch werkje This is the End.

En dan niet zozeer om het verhaal, maar om het gevoel dat me bekroop dat een filmstudio een aantal vrienden wel iets teveel vrijheid heeft gegeven om hun flauwigheden in elkaar te draaien.

Echt teveel onderlinge lol tijdens het draaien wellicht en veel te weinig aandacht voor het publiek.

Had vaak het idee naar een soort improvisatie te kijken of zo.

Aardige, sympathieke Engelse (tragi)komedie, al blijft Hot Fuzz wel echt veel een veel beter (en ook Paul wint het van deze film)

Net als Shaun of the Dead is het wel een vermakelijke parodie op een beproefd concept, maar echt hilarisch of briljant wordt het niet.

Wat je dan wel krijgt is een goed gemaakte film vol herkenbare situaties en (milde) satire, en natuurlijk weer een heel blik aan Engelse acteurs in allerlei grote en kleine rollen.

Leuk om een keer gezien te hebben, maar had stiekem toch op iets meer gehoopt

Hij is weer leuk, de afsluiter van de Cornetto-trilogie. Dat viel te verwachten, maar het moet gezegd worden dat dit verassend melancholische derde deel wel wat inconsistent in tempo en toon aanvoelt.

Het eerste half uur is nogal slepend, en is het een beetje onduidelijk welke kant de film op wil gaan. Dat was in Shaun of the Dead en Hot Fuzz wel anders: daar wist je al vanaf het begin dat er iets stond te gebeuren en bouwde het verhaal lekker subtiel onsubtiel op naar de ontdekking dat Londen vol zat met zombies of dat er een seriemoordenaar in Sandford rondwaarde.

Hier mist die opbouw, en komen de pubcrawlers er nogal abrupt en bij toeval achter (in een overigens meesterlijk gechoreografeerde actiescène) dat robots-die-geen-robots-zijn Newton Haven hebben overgenomen. Dat voelt ietwat geforceerd en lui aan, maar anderzijds komt de film nu wel op zijn beste punt: de heren moeten gaan bedenken hoe ze deze situatie aan gaan pakken, wat de ruimte biedt voor enkele hilarische dialogen zoals we die kennen van het trio Wright-Pegg-Frost. Het helpt enorm mee dat de cast bestaat uit sterke acteurs, met Pegg en Frost als absoluut middelpunt.

Het keerpunt zorgt er ook voor dat de dynamische beeld- en acteursregie van Wright beter tot zijn recht komt: met alles een standje hoger lost de frictie tussen toon ten tempo op, wat er voor zorgt dat het middenstuk het beste deel van de film vormt. De climax, de confrontatie met het hogere wezen (Bill Nighy), blijkt namelijk nogal een anti-climax, met dan wel een heerlijk Pythonesque dialoog maar helaas ook een nogal flauwe, gemakkelijke afsluiter. De afwikkeling die volgt is wel weer leuk en ergens voelt het, ondanks de matige opbouw en de onduidelijke toon, ook jammer dat de film dan plots is afgelopen: ik had best nog even willen doorgenieten, maar de Cornetto-trilogie is dan nu toch echt ten einde.

Verreweg de minste van Wright, zoveel is duidelijk. De gein van Shaun en Fuzz is er nog wel, maar het achterliggende verhaaltje is net wat minder goed en de opbouw verloopt soms nogal stroef. World's End mist een soort ongedwongenheid en heeft niet de charme van de eerdere films rond het duo Pegg en Frost. En zo blijf je ondanks best een gezellige avondje met een kater zitten.

2,5*.

Leuk laatste deel van de Cornetto trilogy. Dit keer weer een ander Hollywood genre op de hak genomen en pakt ook dit keer weer goed. De film begint wat traag, maar komt na een half uur goed op gang. Veel leuke grappen en weer een absurd verhaal. De special effects zien er goed uit. Ook de soundtrack is prima uitgekozen. De spelers zijn goed op elkaar ingespeeld, hoewel Pegg iets wat te veel aandacht vraagt.

Prima komedie en afsluiter van een leuke trilogy. 4.0

Het duurt wel heel lang voordat Pegg minder onuitstaanbaar wordt. Met een beetje goede wil kom ik aan 3*, met name door een aantal geslaagde (woord)grapjes, Frost in deel 2 van de film en de bovengemiddeld goede actie. Het is jammer dat het even duurt voordat het allemaal lollig wordt.

Shaun of the dead en Hot Fuzz hebben een iets duidelijkere koers, en staat dan ook gelijk vast waar de film heen wil. Dit verhaal is te rigoureus in de tweedeling, en verandert van een reünie op basis van een kroegentocht te abrupt in een sciencefictionfilm. Daarbij is de humor ver te zoek en alles een slap aftreksel van de twee voorgaande films.

Prepare to get annihilated...

Lang, heel erg lang keek ik uit naar het derde deel uit de Cornetto-trilogie. Toen ik hoorde dat The World's End niet in onze bioscopen ging draaien, was ik woedend. Shaun of the Dead en Hot Fuzz waren beiden topfilms; zowel kwalitatief als aan de box office. Waarom deze dan niet. Maar, mijn geduld werd op de proef gesteld. Tot ik vorige week eindelijk de film op Blu-ray kon bezichtigen.

Dit derde deel gaat over vijf vrienden die een reünie houden in hun thuisstadje Newton Haven om eindelijk hun mislukte Pub Crawl te herdoen. Bij deze pub crawl komen ruzies op en ontdekken de vrienden dat hun stadje niet meer hetzelfde is...

Het verhaal is best leuk uitgewerkt en is ook compleet bizar. Het einde van de film slaat dan ook echt alles. Lekker absurde humor, een leuk verhaaltje en het trio Pegg-Frost-Wright vormen samen deze comedy. Leuke bijrollen zijn er voor Bill Nighy en Pierce Brosnan. Twee acteurs die ik totaal niet zag aankomen.

The World's End is aangenaam, absurd en over-the-top, maar kan toch niet tippen aan z'n voorgangers. Hiervoor een welverdiende 3.5*.

Met een woord een: BUTTFILM. Geen goed verhaal, geen goede acteurs, geen humor en zeker niet de moeite waard om te kijken. Ook de wending van aliens in deze film slaat nergens op.