The Last Days on Mars (2013)

Opzicht nog wel een redelijke Sciencefiction / Thriller die ook neigt naar Horror, maar het wat, hoe en waarom ontbreekt hier toch een beetje. Men heeft het over een bacteriële infectie en daar moet je het maar mee doen. De film begon overigens visueel zeer sterk en eindigt eigenlijk ook zo. Het hele verhaal (vrij voorspelbaar) weet wel te boeien maar echt spannend wordt het eigenlijk niet en dat is met name te wijten aan de cast die niet echt weet te overtuigen. Liev Schreiber (waar sloegen zijn flashbacks op ) en Romola Garai gingen nog enigszins, maar de rest viel behoorlijk tegen.

Het einde vond ik overigens best goed en omdat de film maar iets van 90 minuten duurde keek hij ook lekker weg. Ook met de vaart zat het wel goed en er gebeurt best veel. Al met al leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet. Wat dat betreft vond ik de film "Europa Report (2013)" die ik ruim een maand geleden heb gezien een stuk beter.

Met films die het woord 'mars' in de titel hebben loopt het doorgaans niet goed af. Zelfs een associatie met het woord kan al fataal zijn. Ik noem een John Carter. De makers van deze film proberen het op goed geluk toch weer een keer, maar helaas. Visueel kan het er allemaal nog net mee door, maar de inferieure plot en de eendimensionale personages stellen bijzonder weinig voor. Zombies in space, wie zit daar nu echt op te wachten? Ik niet in ieder geval, getuige dit inferieure SF-werkje.

Beter dan World War Z.

Ziet er gewoon goed uit, standaard script maar wist wel te boeien. Lang niet zo slecht als de gemiddelde rating hier.

In vergelijking met het verschrikkelijke Europa Report een stuk beter.

Matig.

Heb altijd wel zin in dit soort films, maar vaak is het toch allemaal net niet. Tijdens het eerste half uur hangt er vaak wel een mysterieus sfeertje, maar wil je vooral weten wat er aan de hand is, daarna valt het dan meestal wat tegen en hoopte je dat de intro wat langer had kunnen duren.

Zo ook hier. Begin is wel aardig, maar met een Gravity in het achterhoofd amper tot z'n volle potentieel uitgewerkt, de clou komt redelijk snel en is povertjes. Spannend wil het niet worden, Robinson lijkt het meeste ook maar wat af te rammelen. Flauw plotje, bekende paadjes en een matig einde.

Als regisseur poogt Robinson wel een aantal dingetjes, maar echt overtuigen doet het niet. Zeker niet voor een eerste film, daar horen dit soort kerels toch te knallen. Als hij hierna al begint af te bouwen geef ik hem geen grootse carriere.

Geen vervelend genrefilmpje, maar steekt nergens bovenuit en heeft te kampen met een aantal lamme clichés.

2.5*

De film begint toch al bij de laatste dag ?

Begon wat chaotisch, het werd toen wel spannend, maar het kakte ook gelijk erg in.

Ik vond de cast nietzo geweldig, en ook zag het hele land er niet uit als Mars, maar gewoon op de aardse bodem ergens in een woestijn met wat bergen.

Kon mijn aandacht er steeds minder bij houden..

There are footprints here. There’s two pairs.

Zonder enige voorkennis beginnen kijken. Het zal wel over Mars gaan zeker en het zijn dan ook nog eens de laatste dagen (Uiteindelijk is het maar één dag). Om eerlijk te zijn zag het begin er veelbelovend uit. De vergezichten van het Mars-landschap, de woestijnachtige omgeving en de aankomende zandstorm waren schitterend in beeld gebracht. De simpel uitziende elektrische voertuigen zagen er realistisch genoeg uit en de personages die de eerste momenten werden voorgesteld lieten onmiddellijk blijken dat er onderlinge spanningen waren. Het enige wat je niet weet is waarover het nu uiteindelijk zal gaan. Reeds vroeg heb je al door dat het de laatste dag is die deze bemanning gaat doorbrengen op Mars voordat ze worden afgelost door het volgende team. Is er een klimatologische ramp op komst of worden ze overmeesterd door marsmannetjes ?

Het visuele ziet er verzorgd uit zoals ik al eerder zei. Zowel in het basisstation als de buitenlocaties. Alleen vond ik de stalen toegangsdeuren binnen het station er nogal lichtjes uitzien en eerder het uitzicht hadden van een duikboot. Spijtig genoeg is het hele team weer samengesteld met de steeds weerkerende archetypes. Een gezagvoerder die een beetje gezag mist op bepaald vlak, een psychiater die uiteindelijk een angsthaas en lafaard blijkt te zijn, een kreng van een wijf die over lijken gaat als het op het behalen van persoonlijk succes gaat, een technicus die eigenlijk een kortstondige rol speelt en uiteindelijk alleen dient om een slachtofferrol te spelen. En dan heb je natuurlijk de hoofdrolspeler Vincent die lijdt onder een opgelopen trauma en die een goede band heeft met Rebecca, een ander vrouwelijk teamlid. Natuurlijk zullen deze 2 tot het bittere einde nog samenblijven. En het einde smaakt dan ook wel een beetje bitter. Liev Schreiber neemt de hoofdrol op zijn schouders en speelt dit wel met de nodige bekwaamheid. De laatste keer dat ik hem bezig heb gezien was in "Salt". En juist zoals in deze laatste film, heeft hij gedurende de hele film een bijna gevoelloze uitdrukking op zijn gezicht. Behalve de momenten dat hij die flashbacks heeft. Wat de uiteindelijk verklaring en oorzaak van deze flashbacks zijn, wordt nergens meegegeven. Romola Galai neemt de rol van Rebecca, het vrouwelijke teamlid waar Vincent zich goed mee verstaat, voor haar rekening. Geen overdonderende prestatie maar toch uitstekend. Voor mij was Olivia WIlliams als Kim de uitblinker. In die paar flitsen dat ze in beeld was, was ze wel echt een harde tante en onaangenaam persoon. Een echte "bitch".

Tot mijn grote spijt draaide het uiteindelijk uit op een doorsnee soort "World War Z" op Mars en op minuscule schaal. Er waren tenslotte niet veel personen op de planeet die konden muteren naar een naar vocht zoekend zombieachtig marswezentje. De vondst van een soort biologische levensvorm op deze planeet is de boosdoener van dit feit. Het enigste wat dan kan beginnen is een raadspelletje wie de volgende aan de beurt is en wie er uiteindelijk overblijft. En dat is dan ook niet zo moeilijk te raden !

Positief is het feit dat het maar een film is die ongeveer 100 minuten duurt en dan ook aanvoelt als een sappige hamburger uit de McDonnalds : snel klaar, rap meenemen en zo verteert. En een uur later ben je dan alweer vergeten dat je gegeten hebt. Een film als tussendoortje dus.
Sterkste moment in de hele film is wanneer Vincent de psychiater zijn aangezicht verbrijzeld met zijn ruimtehelm na enkele welgemikte kopstoten. De bloeddruppeltjes die hij naderhand wegwuift terwijl hij gewichtloos rondzweeft vond ik super in beeld gebracht.

2*

PS. Als je dan het budget (7 Mil $) vergelijkt met dat van Gravity (100 Mil $) vind ik deze film bij nadere beschouwing toch een verdienstelijke en bewonderenswaardige poging. Gravity heeft dan wel 2 topacteurs (en dat bedoel ik dan omdat ze waarschijnlijk een groot deel van het budget opslorpen) en verbijsterende grafische effecten. Maar het verhaal rond Gravity is ook zo simpel en nietszeggend als deze hier.

Het verhaal is nogal afgezaagd - en wat ongeloofwaardig en onwaarschijnlijk. En de setting is ook al wat te bekend en de samenstelling van het groepje brengt ook maar erg weinig nieuws. Daarmee eigenlijk beter om dat aspect van de film maar een beetje te negeren en je te laten overdonderen door de beelden. Hier en daar is de vormgeving wel fris, de marsvoertuigen zijn leuk en hoewel de inhoud van het station niet erg overtuigd zijn er wel wat consequent doorgevoerde details in het interieur te zien.

Niet onaardig gespeeld, maar ook geen uitschieters - van Koteas had ik toch wel wat meer verwacht, en Schreiber is wat teveel een zoutzak. Alleen de bitch van Olivia Williams maakt wat indruk.

Met nul voorkennis ingegaan. Vaak een pré en dit is er zeker eentje die daar baat bij heeft. Het kan zo enige tijd teren op z'n setting, crew en geheimzinnige gedrag van één van hen. Gelukkig geen al te flashy, gladde designs, maar zakelijk en effectief, net als de muziek die vaak een sfeervol rolletje in de achtergrond speelt.

Vrij koel en beheerst. Zo is het best een waardig geheel dat abrupt wordt ontregeld door de gevolgen van de vondst. Nog geen onprettige verrassing, maar het blijkt een afslag naar een dertien in een dozijn zombie variant met infectiegevaar dat niet meer doet dan plotelementen van vergelijkbare films bijelkaar graaien.

Meest zinloze onderdeel moeten wel die aanvalletjes van Schreiber zijn. Onnozel gedoe dat iets als dit echt niet enerverender maakt. Alhoewel het niet erg vervelend wordt, heeft Robinson niet meer iets bijzonders in petto. Zo komt de landing met de rode stof niet helemaal uit de verf en blijft het aan de (te) lauwe kant.

Oersaaie zombie-flick met een uitgemolken locatie, saaie aankleding, slap in beeld gebracht, en extreem doorsnee uitgewerkt. Vanaf het moment dat de eerste suffe monsters in beeld verschijnen had ik er al helemaal geen zin meer in en moet je nog een goed uur doorworstelen tot het eind. Zo'n film die helemaal niks toevoegt aan het al bestaande filmlandschap.

1.5*

"It's not the dust I'm worried about."

Beetje rare titel aangezien er maar één dag op Mars wordt weergegeven.

Enfin, op zich begint het nog wel aardig; het hele gebeuren wordt mysterieus gehouden en als kijker moet je erachter zien te komen hoe het geheel in elkaar steekt. Maar als eenmaal de clou wordt weggegeven, zwakt 'The Last Days on Mars' af. Het ontpopt zich tot een sleurend kat-en-muisspel dat nergens spannend wordt.

Dat is jammer te noemen, want de film ziet er best verzorgd uit voor zo een - relatief - klein budget. De spaarzame locaties en de Rovers waarin de crew rondrijdt zijn namelijk prima. Met deze middelen had beter omgegaan kunnen worden. Overigens slaan de vage 'aanvallen' die het personage van Liev Schreiber heeft nergens op, omdat er niet dieper wordt ingegaan op het ongeval waarvoor hij zichzelf verantwoordelijk houdt.

Al met al matig, hier had toch iets meer ingezeten.

2,0 Sterren.

Erg leuke vrij low-budget science fiction-film die me, omdat ik er totaal onwetend inging, prettig verrast heeft. De sets zijn erg mooi, en de Jordaanse woestijn staat prachtig in voor Mars. Ook de voertuigen zijn erg knap ontworpen en gemaakt; visueel is de film erg aantrekkelijk.

Het verhaal heeft in het begin een rustige opbouw, en ik had me al lekker voorbereid op een spannende race tegen de klok. Maar tot mijn aangename verrassing werd het alleen maar spannender toen bleek dat het om een zombieverhaal met een twist ging. Laat dat nou mijn favoriete genre zijn, en de combinatie met science fiction vond ik een erg leuke.

De film is af en toe wat chaotisch maar altijd lekker spannend, en afgezien van Schreiber wist ik nooit wie de pijp uit zou gaan en wanneer. De flashbacks die Schreiber's personage af en toe had hadden van mij wel achterwegen gelaten mogen worden, want dat verraadde wel een beetje en gebeurtenis in de laatste akte. Maar het eind is dan wel weer lekker open met Schreiber die desolaat door de ruimte zweeft.

Uiteindelijk was dit een erg leuke film die me tot het eind aan toe wist te vermaken en te boeien.

Matige film waarin de bemanning van een missie op Mars een ontdekking doen. De film ziet er wel goed uit en kijkt ook redelijk makkelijk weg. Echter valt deze in de categorie: 'allemaal al eens eerder en vooral ook beter gezien'. Vervelend wordt het gelukkig niet.

De film begint aardig en stort daarna aardig snel de afgrond in: zo defineert The Last Days on Mars zich naar mijn mening. Het eerste gedeelte van de film, voordat er echt iets ingrijpends gebeurt is sfeervol en stijlvol te noemen. Goed camerawerk brengt Mars fijn in beeld en je begint het idee te krijgen dat je naar een verzorgde film aan het kijken bent. De sets, kleding en effecten zetten dit nog wat kracht bij. Jammer genoeg dat het effect dat dit meegeeft, vrij snel uitwerkt. De film begint in te storten als de onontdekte levensvorm voor het eerst in beeld komt. De geloofwaardigheid staat op een laag pitje en het geheel voelt knullig aan.

Liev Schreiber is de drijvende kracht achter deze film. HIj speelt zonder twijfel het best, en dankzij zijn aanwezigheid is de film niet helemaal op een ramp uitgelopen. Verder speelt er niemand een rol van waarde. Het is erg moeilijk om sympathie voor de personages te krijgen omdat er over het algemeen niet al te best geacteerd wordt. Tel er hier ook nog bij op dat de film in zijn geheel niet al best is, en het kan je als kijker vrij weinig schelen wat er gebeurt met de bemanning van Tantalus Base.

Er had meer gezeten in The Last Days on Mars en het is jammer om te zien dat het deze film niet lukt. Het budget van de film was voldoende en daar lagen de problemen in ieder geval niet. De film zelf is goed verzorgd en je krijgt absoluut niet het idee dat je naar een B film aan het kijken bent. Bepaalde dingen kunnen beter maar mysterieus blijven in een film, want het is een flinke afknapper als je eenmaal achter het mysterieuze van deze film komt. De speelduur van deze film vind ik te lang, zeker omdat de film gewoon te matig is. Als kijker word je geduld op de proef gesteld, terwijl de film eigenlijk helemaal niet zo lang is. Gemiste kans voor regisseur Ruairi Robinson.

2*

Heerlijk sfeervolle sci-fi met een flinke theelepel horror.

Het begint allemaal vrij rustig en mysterieus. De opbouw is goed en de beelden zijn prachtig. Daarnaast wordt er door alle spelers ook nog eens prima geacteerd.

Dat het verhaal zo dun is als een velletje papier maak weinig uit, want zodra regisseur Ruairi Robinson ons na ongeveer 30 minuten laat zien welke richting zijn film uit gaat, is het nog zeker 60 minuten lang feest. Niets origineels en Abraham laat duidelijk zien waar 'ie z'n mosterd haalt, maar erg vermakelijk is het allemaal wel. Wat wil een mens nog meer?

Genieten met uw broek aan!

Een zombiefilm dat nogal traag op gang komt, redelijk cliché en voorspelbaar, maar op zich ook redelijk vermakelijk. Grootste manco is wel het enorme gebrek aan originaliteit en het magere en doorsnee verhaal. Qua beelden had ik deze film wel 10 jaar ouder ingeschat, ook wat dat betreft is het niet bijzonder. Wel aardig, maar erg doorsnee. 2,5*

De verkenning van Mars loopt uit op een ramp wanneer een eigenzinnig bemanningslid [Goran Kostic] een ontdekking doet die het leven van alle expeditieleden in gevaar brengt. Genrekenners weten al hoe laat het is en zullen elementen uit vele bekende SF-thrillers herkennen. Origineel is het dus niet, maar vlotte regie en behoorlijke acteerprestaties zijn genoeg om de niet al te kritische kijker tevreden te stellen.

De helden in The Last Days on Mars ontdekken dat Mars niet alleen bestaat uit een troosteloze woestenij met zandstormen en ijskoude nachten, maar dat er ook een vorm van leven huist. Uiteraard is dat een vorm van leven die geen weldaad voor de mens betekent. De film biedt een mager verhaal dat zich met dit gegeven bezig houdt en voor de helft opgaat aan een wilde achtervolgingsjacht tussen zombies en overlevenden. En natuurlijk strompelen de overlevenden dan heel onvoorzichtig en onverantwoordelijk door de setting om aldus het verhaal te verlengen en de zombies een faire kans te geven om te overwinnen. Hoe sportief.

Wat een verhaal! Wie een verhaal verwacht dat heerlijke horror bevat en vol verrassingen zit, wordt hevig teleurgesteld. Het boeit niet erg. The Last Days on Mars is een mislukte poging om het horrorgenre te verbinden met het sci-fi genre. De film is te tam voor een horrorfilm en biedt behalve een treurig marslandschap en een futuristische laboratoriumachtige setting maar weinig dat sci-fi waardig is.

Eén van de weinige dingen waar de film goed in slaagt is in het neerzetten van een beklemmende sfeer. Die sfeer ontstaat niet door de dreiging of door plottechnische verwikkelingen. Die sfeer ontstaat door de uitstekende setdesign die met name een schitterend landschap te voorschijn tovert. En te midden van die prima setting werkt alles (voorspelbaar verhaal, vlakke personages, onevenwichtig camerawerk) net iets beter dan het werkelijk is. En dat is dan nog steeds middelmatig.

Een slow-burner sci-fi horror film.

De film wordt het slachtoffer van zichzelf door in herhaling te vallen. Hetzelfde gebeurt steeds opnieuw en je hebt niet echt het idee dat het verhaal vooruit gaat. De film heeft wel enkele mooie shots en erg goede muziek. Je mist echter niets als je deze niet kijkt en voor een betere/leukere film binnen dit genre kiest.