Ladybird, Ladybird (1994)

Een echte Ken Loach. Hardverscheurend, met een indrukwekkende hoofdrol van Crissy Rock. Het lekker vette dialect maakt de film zeer authentiek. Zo veel onrecht maakt je benieuwd naar de keerzijde van het verhaal en dat ik miste ik een beetje.

Een andere aanpak had deze film goed gedaan, want het onderwerp is best interessant (ik moest 'm dan ook zien in het kader van mijn opleiding pedagogie). De uitwerking is echter die van een soap, met een hoofdrol voor het gejammer en het hysterische gekrijs van moeder Maggie, en de beeldvoering is die van een gemiddelde Het leven zoals het is-reeks. Stof tot nadenken, maar daarom nog geen goede film.

Uitstekende film over een vrouw die haar kinderen niet meer mag zien vanwege de sociale dienst. Een schrijnend sociaal drama zoals alleen Ken Loach ze kan maken. Zonder poespas in beeld gebracht en een sterke rol van Crissy Rock in een toch wel wat onsympathieke rol. Vermoeiend om te zien hoe de instanties de vrouw proberen te helpen.

Weer eentje die erop inhakt. Dieptriest relaas van een alleenstaande moeder van 4 en later 5 kinderen met evenveel verschillende mannen. Een verhaal over dominante agressieve mannen met een kort lontje die Maggie voor niets verrot slaan. Het creëert een onveilige omgeving voor de kinderen waardoor die geplaatst worden. Het lot en de trauma´s van de vrouw zelf lijken ondergeschikt.

Gelukkig leert ze toch een zachtmoedige man kennen. Maar de uitzichtloze situatie en strijd blijft. Erg confronterende en authentieke film alweer van Ken Loach in zijn typische stijl. Van genoten is misschien een foute woordkeuze, maar ik was alweer onder de indruk van de puike cast en het plot.