The Butler (2013)

Wauw ik ben onder de indruk.

Ik heb deze film gisteren gezien en het is een absolute aanrader.

Ten eerste al de hele sterke en overtuigende cast.

Zeer knap het leven van de butler neergezet waarin we hem overtuigend steeds ouder zien worden. Knap gedaan.

De film duurt bijna 2,5 u (net iets te lang) maar ondanks dat blijft het de meeste tijd boeiend.

Ja ik kan niet anders zeggen dat je deze film moet gaan zien.

Typisch Oscarvoer dat erg op safe speelt, maar ook degelijk aanvoelt en kan leunen op solide acteerwerk van de cast.

Echter gaat de film nooit erg diep en loopt het begin van de film niet soepel, waardoor de desbetreffende diepgang ook amper effectief werkt.

Ook verdwijnen personages en ook de vele thema's alsof het niets is door de vele tijdsprongen en is de Obama propaganda op het einde behoorlijk asociaal en teveel van het goede.

2,5*

Na het zien van de trailer vreesde ik even voor dezelfde sensationalistische, drakerige zoetsappigheid als in The Help, maar dat viel godzijdank behoorlijk mee. Alleen aan het einde vliegt het een beetje uit de bocht.
Maar voor de rest is The Butler een stuk minder belerend: er is geen sprake van een blanke die alles beter moet maken voor de arme, hulpeloze zwarten. En ook fijn om te zien dat de vreedzame collaborateur eens niet in het gelijk wordt gesteld.

Dikke plus voor Danny Strong: van onderdeurtje uit Buffy the Vampire Slayer tot gelauwerd scriptschrijver. Indrukwekkend.

Oh, en nog een speciale vermelding voor Yaya Alafia, die het Black Panther vriendinnetje speelt. Oef.

Lee Daniels’ The Butler is een indrukwekkend historisch verhaal, welke mij nog enige tijd zal bijblijven. De film draait niet enkel om Cecil Gaines, maar tevens zijn familie, met name zijn zoon. Persoonlijk spreekt de film mij erg aan, mede omdat ik een grote geschiedenisfanaat ben. Met veel interesse heb ik dan ook de film bekeken. Gaines komt gedurende de film acht verschillende presidenten tegen, maar ik keek erg uit naar Alan Rickman’s performance als Ronald Reagan, die mijn verwachtingen overtroffen heeft. The Butler is echter niet voor iedereen. Als je niet van geschiedenis of drama houdt, kun je deze beter overslaan...

Recensie: The Butler (Fabian van der Starre) - Filmhoek.nl

Net gezien in de voorpremiere. De film geeft een aardig overzicht van de ontwikkeling van de zwarte burgerrechten in de VS. De tegenstelling tussen de dienstbare butler (goede rol van Forest Whitaker) in het Witte huis en de strijdbare zoon waarbij de onderlinge familieverhouding op scherp wordt gesteld. was invoelbaar.

Hoewel ik me niet heb verveeld tijdens de film had de film wel een half uur korter gekund.

The Butler vertelt het verhaal van Cecil Gaines, een butler die diende in het witte huis. Gaines werkte onder acht verschillende presidenten voor een periode van ruim 30 jaar in het belangrijkste gebouw ter wereld. Door dit lange dienstverband passeren alle belangrijke gebeurtenissen die in die periode plaatsvonden de revue. Van de burgerrechten beweging tot aan de vietnamoorlog. Vanuit het oogpunt van Cecil Gaines worden deze thema’s behandeld. Hierdoor verteld de film naast het persoonlijke verhaal van de butler ook een gedeelte van de geschiedenis van de Verenigde Staten.The Butler brengt zowel emotie als een geschiedenisles over door de ogen van een simpele man die werkte als butler, maar werkte voor ongewone mensen in ongebruikelijke situaties. De film behandeld interessante thema's maar is hierin net iets te braaf en te standaard.

‘The Butler’ Review | Filmtakers

Goede film, begint wat oppervlakkig maar het laatste uur is het best,

dik genieten van het acteerwerk van Oprah en Forest, zijn de beste vertolkers voor wat er heeft geleefd in de tijden van de rassendiscriminatie in de VS.

Gaines werkte onder acht verschillende presidenten voor een periode van ruim 30 jaar in het belangrijkste gebouw ter wereld, zegt Cordiacovens. Nou we kunnen u vertellen dat het wereldgebeuren daar niet wordt bepaald. U geeft ze meer macht dan dat ze werkelijk hebben.

Ze schijten in hun broek voor China, Rusland en andere opkomende economische machten. Het land is al 30 jaar failliet. Verder was de film aardig niet meer en niet minder, voegt niets toe aan wat het suggereert.

Prima film over de beroemde butler Eugene Allen in deze film met de naam Cecil Gaines met zoals zo vaak een geweldige rol van Forest Whitaker. Verder mooie maar korte rollen van de presidenten waar Cecil Gaines voor werkte o.a. Robin Williams als Dwight D. Eisenhower, John Cusack als Richard Nixon, James Marsden als John F. Kennedy, Liev Schreiber als Lyndon B. Johnson en Alan Rickman als Ronald Reagan. Ook prima bijrollen van de cast met o.a. Jane Fonda, Lenny Kravitz, Cuba Gooding Jr., Terrence Howard, Oprah Winfrey, Vanessa Redgrave, en Mariah Carey. De film heeft een mooie setting en komt erg geloofwaardig over de ruim twee uur vlogen echt om.

Duidelijk beeld van Amerika waarbij rassensegregatie tot na de burgeroorlog nog sterk verweven was. Stelselmatig zie je de afbrokkeling van apartheidswetten.

Ontzettend mooi in beeld gebracht het ongeloof van de zwarte Amerikaanse bevolking dat dit nooit voor mogelijk hield.

Ook de tegenstrijdigheid tussen vader en oudste zoon qua opvattingen en dienstbaarheid aan eigen land is erg mooi in beeld gebracht.

Deze film duurt erg lang en soms denk je dat het allemaal wat inzakt, maar het verhaal is zo aangrijpend en het acteerwerk van zo'n goed niveau dat het eigenlijk niet erg is.

The Butler

De Amerikaanse geschiedenis van de afgelopen eeuw doorschieten in twee uur tijd. Het lijkt een aardige opgave, maar in deze film van Daniels gaat dat bijzonder goed. Met een sterk drama kan Daniels weer een goede noot toevoegen aan zijn oeuvre. Qua onderwerp gelijk aan de film 42 van dit jaar. Ondanks dat die ook sterk was overstijgt deze die zeker. Een empathisch meeslepend verhaal over het leven van een butler in het Witte Huis. Een schitterend verhaal alleen al op zich.

Zonder een goede uitwerking is dat mooie verhaal echter met de grond gelijk te maken. De volle aandacht moet natuurlijk op de dramatiek liggen. Daniels geeft zich hier geheel aan over en zet een bijzonder prettig verhaal neer. In het begin had ik het idee dat de zwaarmoedigheid nogal geforceerd was. Daarna gaat het verhaal lopen en met een juist combinatie van setting, acteertalent en muziek wordt exact de juiste sfeer gecreëerd. Al het grote van apartheid en rassenscheiding wordt gekleineerd tot het leven van één butler en zijn familie. Alle bekende onderwerpen als Black Panthers en Vietnam komen voorbij. Qua uitwerking kun je film vergelijken met Forrest Gump. Dat gapende gat tussen het individu en de gehele bevolkingsgroep wordt tot een minuscule trede verwerkt was schitterend is. Ondanks dat ontbrak de brok in de keel toch echt, die ik bij andere films wel gehad heb. Tranen zul je bij mij sowieso niet zo snel zien, die waren er ook niet....

Persoonlijk vind ik dat Forest Whitaker er van zichzelf al een beetje zielig uitziet. Met zijn hangende jukbeenderen en mondhoeken heeft hij al gelijk iets meelijwekkend. Ondanks die natuurlijk uitstraling van hem speelt hij met verve. De hees in zijn stem is erg prettig. Diezelfde hees geeft hem iets van onderdanigheid. Die wordt af en toe schitterend onderuit gehaald door Whitaker zelf in zijn gezinssituatie. Zoals hij zelf al zegt in de film: de twee gezichten die de butler heeft.

Niet alleen het verhaal maar Oprah Winfrey sprak mij ook zeer aan in de film. Na haar succes als tv-host heeft ze ook zeker een gevoel voor acteren. Zij is misschien wel het toonbeeld van vrouwen en negeremancipatie. Emancipatie, met oog op de beginscène kan het niet toepasselijker zijn. Deze onderliggende symboliek, die ik misschien zelf verzin, vind ik schitterend. Een goede link tussen realiteit en film.

David Oyelowo is een goede zoon van Whitaker. Zijn opstandigheid, rechtvaardigheidsgevoel en acteerprestaties liggen goed in deze film. Zijn uiteindelijke bekering is goed geacteerd. Rationaliteit goed mengen met gevoel; een receptuur die niet iedereen kan uiten. Oyelowo doet dit echter goed.

De film is klassiek. Daar kan ik denk ik de setting van de film mee omschrijven. De mooie scènes in het Witte Huis vullen het huis van Allen goed aan. Een mengsel van modernisme met classicisme. Tevens is de muziek van Rodrigo Leão erg krachtig in deze uitvoering. Zet op de juiste momenten in, en stopt waar dat nodig is.

Al met al is The Butler denk ik nog een aangenaam toetje in 2013, wat ik tot nu toe niet een heel vet filmjaar vind. Misschien kunnen de laatste loodjes nog wat kunst toevoegen.

4*

Het is wel het jaar van films over racismekwesties: Mandela is net uit, 42 over de eerste zwarte honkballer een halfjaar terug, en niet lang terug was er nog Fruitvale Station om binnenkort ook 12 Years a Slave te verwachten. En deze The Butler dus - de minste die ik tot nog toe gezien heb.

Grootste fout, als hierboven al vaak aangegeven, is dat de film teveel wil. De film is losjes gebaseerd op ware gebeurtenissen, maar het butlergedeelte is weinig meer dan een kapstok om de complete geschiedenis van de emancipatie van de nigger te tonen. De film begint nog diep in het zuiden op een plantage, en eindigt met Obama als president. Een logische afsluiting, maar al hetgeen daar tussenin is gewoonweg niet altijd even goed.

De sores binnen de familie is niet spannend en vooral de thematiek tussen de accepterende en berustende vader en de rebellerende zoon ligt er nogal dik bovenop. Dat idee an sich is juist zo interessant: de zwarte butler als dienend werker en hoe daarmee om te gaan, maar het wordt allemaal zo zonder enige subtiliteit gebracht. De beelden moeten voor zich spreken. Maar goed, daar is Daniels de regisseur niet naar. Alleen al het eerste kwartier waarin even de hele levensloop van Gaines wordt getoond met voice-over om alles te duiden toont dat Daniels niet genoeg ideeën heeft om dat met enkel beelden te tonen. Dan deed men dat in Pixars Up toch wat beter.

En verder, doordat men zoveel wil vertellen, wordt alles snel afgevinkt en afgewerkt zonder enige uitdiepingen, of dat nu alle belangrijke stukjes uit de geschiedenis zijn van de burgerrechtenbeweging of alle presidenten die even de revue passeren (soms lachwekkende typetjes trouwens). Ongetwijfeld had men beter één van beide stukken kunnen pakken, dan had de film beter kunnen zijn en vooral beter uitgewerkt. Nu is het vlees noch vis, al zijn sommige losse scènes best heel sterk. het is vooral het geheel dat tegenvalt.

Verder is de film ook dodelijk saai gefilmd en gemonteerd zonder enige bezieling. Alleen de rol van Whitaker is echt het noemen waard. Hij weet zo goed en zo kwaad mogelijk binnen de beperkingen een heel mooi meelevend personage neer te zetten. De overige acteurs voldoen meestal wel, alleen is Oprah nogal miscast. Ze doet daar best, maar ze is gewoon geen actrice.

Uiteindelijk neigt deze prent in alles naar de Oscars, jammer alleen dat 12 Years a Slave in hetzelfde jaar uitkomt - daar kijk ik bijzonder graag naar uit, overigens. Voor deze Butler 2,0*.

Darkness cannot drive out darkness; only light can do that.

"The Butler" is een fascinerende geschiedkundige kijk op de strijd van de Afro-Amerikaanse bevolking voor gelijke rechten en een evenwaardig bestaan door de jaren heen in de VS. Of het wel of niet volledig accuraat en geschiedkundig juist is, laat ik in het midden. Om eerlijk te zijn vreesde ik dat het een saaie bedoening ging zijn zoals bij "Lincoln”. Integendeel , de film hield me meer dan twee uren aan het beeld gekluisterd. En dat voor een film die volledig gebaseerd is op historische feiten. Waren de lessen geschiedenis vroeger op school maar zoals deze film. Ik vind wel dat dit verplicht lesmateriaal zou moeten zijn. Velen zullen zeggen dat dit een strategisch gelanceerde film is om in aanmerking te kunnen komen voor een Oscar nominatie en er ook eentje in de wacht te slepen. Hier ben ik niet honderd procent zeker van. En als dat een beweegreden is om deze film over te slaan, dan mis je eigenlijk een van de betere films van het bijna voorbijgevlogen jaar.

Een heleboel bekende sterren passeren in deze film : John Cusack,Jane Fonda,Cuba Gooding Jr.,Terrence Howard,James Marsden,Robin Williams,Vanessa Redgrave. Zelfs Lenny Kravitz en Mariah Carey speelden er een rolletje in. Maar ik had ze niet direct herkend. Maar het zijn de hoofdrolspelers die een degelijke indruk op mij hebben gemaakt. Forest Whitaker is fantastisch als de butler Cecil Gaines die voor 8 Amerikaanse presidenten werkte en die de hele historie meemaakt van de katoenvelden tot en met de verkiezing van Obama als president. Naar mijn oordeel zijn beste prestatie ooit. Ondanks zijn passieve houding , toont hij toch op een bepaalde manier dat hij ambitieus en moedig is. Ik vond dat hij op zijn eigen manier een stille strijd voerde tegen het onrecht dat hem was aangedaan. Sommige momenten vond ik aangrijpend als hij aanwezig was in “The Oval Room” waar de dan regerende president een beraadslaging heeft met zijn raadsmannen en een bespreking heeft over hete hangijzers die te maken hebben met de gekleurde bevolking. De manier waarop ze hem negeren alsof het een meubelstuk is terwijl het nochtans zaken zijn die hem aanbelangen. En de neutraliteit die Cecil heel die tijd kan behouden. Tevens vond ik het fantastisch hoe zijn veroudering gerealiseerd werd. Alles klopt en is op een overtuigende manier gebracht. Langs de andere kant heeft Whitaker sowieso een hangend aangezicht met van die lodderogen, waardoor hij van nature er al triest uitziet.

Diegene die wel de meeste indruk op mij heeft gemaakt is Oprah Winfrey die de rol van Gloria Gaines op zich nam. Om eerlijk te zijn begon ik deze film te kijken zonder enige notie van welke VIP’s hier in meespeelden. Toen ik haar uiteindelijk herkende als die vervelende aandachttrekkende mediageile trien die in alles commercieel voordeel ziet, was ik toch aangenaam verrast door haar acteerprestatie. Ik zou zelfs durven zeggen dat de keuze om haar deze rol te geven de film alleen maar ten goede kwam.
En ook David Oyelowo speelde een glansrol als de zoon Louis. Een stille jongen tijdens het opgroeien die zich langzamerhand afzette tegen het beeld dat hij had van zijn vader en langzamerhand begon te rebelleren en deelnam aan de befaamde sit ins op plaatsen waar zwarten niet mochten ziten,de Freedom Buses en later The Black Panthers. Het toppunt van meligheid in deze film is natuurlijk dat er op het uiteinde een verzoening is met zijn vader.

Het voordeel om deze film te kijken zonder besef van wie er allemaal in meedoet, is dat je telkens weer verrast wordt door bekende gezichten die op komen draven. Het meest geslaagd vond ik Alan Rickman en Jane Fonda als Ronald en Nancy Reagan. Ook Minka Kelly als Jacqueline Kennedy vond ik aardig gelukt. Robin Williams vond ik echter een miscast. Niet vanwege zijn acteerprestatie maar ik verwachte elk moment het opzetten van een clownsneus en een grappige oneliner als afsluiter.

De film zelf was een hele boterham op gebied van geschiedenis. Een hele reeks feiten kwamen aan bod. De katoenplantage,de eerste zwarten op een universiteit,de Freedom Buses,de Ku-Klux-Klan,de aanslag op JFK,Sidney Poitier,Vietnam,de dood van King, Mandela en Obama. Niet niks om in één enkele film naar voren te brengen. Maar het stoorde me niet echt en eigenlijk werd het op een vernuftige manier aan elkaar gepraat.

Een must-see film voor mij in ieder geval. Het is eigenlijk een filmische documentaire van de lelijkste en meest trieste periode in de Amerikaanse geschiedenis en waar in onze huidige moderne maatschappij er nog altijd uitwassen van bestaan. En dan te beseffen dat dit in tijd gezien niet eens zo lang geleden van toepassing was. Voor mij zeker een Oscar waardig.
Maar liefst mag deze film dan gezien worden als de apotheose over dit onderwerp, want we worden de laatste jaren overspoeld met dito films hierover.

4,5*

De geschiedenis van de gelijkheidsstrijd tussen neger en blank in de Verenigde Staten,

verteld op basis van het ware gebeurde leven van neger-Buthler, op het Witte Huis, Eugene Allen die zowel binnen zijn huwelijk als in dienst deze strijd voor zichzelf beleefde als trouwe stille voorvechter van de gelijkheid. Hij diende 8 Amerikaanse presidenten. Van Truman tot Reagan.

Als buthler "Cecile", vertolkte Forest Whitaker zijn rol meesterlijk. Maar ook de overdrukke VIP-cast deed zijn waardige bijdrage.

Een minpuntje is toch dat het verhaal vooral in de menselijke, familiaire fragmenten werd behandeld, terwijl de politieke ondergrondse strijd, oa een Martin Luther King en zijn volgers veel te zwak aan z'n trekken komt. Weinig politieke interne keuken kregen een begrijpelijke beurt en misten grond.

Na de indianenvervolging en de slavenperiode is dit wel de derde donkere periode in de Amerikaanse vrijheidsstrijd tot Obama in 2008 president werd.

Een aan te bevelen historisch drama uit de geschiedenis.

4,5*plus

Deze meeslepende maar bij vlagen nogal dik aangezette 'based on a true story' neemt iets teveel hooi op de vork. We volgen de presidentiële kamerheer Forest Whitaker door een groot stuk van de amerikaanse geschiedenis; hij verslijt zelfs acht presidenten! Whitaker en Oprah Winfrey als zijn vrouw zijn uitstekend, maar de supporting cast is zo groot dat bepaalde akteurs amper de tijd krijgen om iets van hun rol te maken. Zo hebben bijvoorbeeld Robin Williams en John Cusack bijzonder weinig te doen. Daarnaast steekt goedkoop sentiment regelmatig de kop op en komt de boodschap van de film op weinig subtiele wijze bij de kijker binnen. Gelukkig zijn de gebeurtenissen interessant genoeg om de volle lengte te blijven boeien.

Intense film met een fantastische cast.

''The Butler'' Ik had hem laatst bekeken in de bioscoop en ik heb me voor geen moment verveeld.

Forrest Whittaker leeft echt in zijn rol. Geen overacting en geen prut. Oprah ''talkshow-diva'' Winfrey doet het geweldig als zo'n huisvrouw. Ze leven in een kort rolletje in de film, maar het zijn gouden acteurs: Robbie Williams en John Cusack, heb dan geen moment getwijfeld aan de cast.

Lee Daniels levert hier een meesterwerk, een inspirerende drama met een theelepeltje komedie.

Hartstikke amuserende film met een ingrijpend verhaal. Een bezoekje naar de bioscoop waard

4 sterren

De sterrencast is nogal storend hier. In elk klein bijrolletje moest kennelijk een bekende acteur waardoor je alleen maar zit te letten hoe die acteurs op de betreffende presidenten letten. Nutteloos.

Verder met name in de 2de helft wel erg Hollywood. Men wil er echt veel teveel historische gebeurtenissen in verwerken, waardoor met name de band met zijn zoon wel erg ongeloofwaardig wordt.

Verder vooral Hollywoodvakwerk.

Een film, die inderdaad een iets te grote sterrencast heeft en die mensen zoals een Jane Fonda wel heel gemakkelijk laat opdraven en weer verdwijnen. Los daarvan is the Butler een degelijke film geworden, die de ruime twee uur dat die duurt wel weet te boeien, al legt regisseur Daniels sommige zaken er wel wat te dik bovenop.

Forest Whitaker doet het in ieder geval uitstekend als de ingetogen Cecil Gaines en hij kan zelfs de film bijna in zijn eentje dragen. Hij maakt zijn personage levendig en iemand met wie je goed kan meeleven. Samen met hem zie je zijn lensverhaal, maar ook het leven in het witte huis en de wijze waarop Amerika verandert in politieke zin. Ook de strijd die Cecile met zijn eigen zoon voert, omdat die er andere politieke ideeën op nahoudt, vond ik wel aardig in het verhaal verwerkt. Wel is Daniels een regisseur, die niet altijd weet hoe je bepaalde zaken subtiel moet brengen. Dat zagen we in Precious al, maar hier wordt dat ook maar weer eens duidelijk, omdat de boodschap dat je voor je eigen kansen moet gaan, te pas en te onpas wordt doorgedrukt.

Maar verder is het vooral een erg degelijk drama. Een degelijke regie, alsmede ook degelijk spel van de diverse bijrollen. De minpuntjes qua subtiliteit, die Daniels af en toe erin laat zitten, weet Whitaker op een bepaalde manier toch wel weer de aandacht vanaf te leiden, waardoor de tijd uiteindelijk toch redelijk snel voorbij vliegt.

3,0*

Bij tijd en wijle interessant politiek drama met een uitstekende Forest Whitaker in de hoofdrol. Helaas verzandt de film soms in onnodige subplotjes waardoor het allemaal fragmentarisch aanvoelt en er op een gegeven moment zoveel mogelijk feiten in de film verwerkt moesten worden.

Dat is jammer, want de film had veel meer potentie. Aangezien de film een tijdsspanne van 34 jaar heeft, is het noodzakelijk als regisseur om harde keuzes te maken over wat je wel en wat je niet in de film verwerkt.

Op het laatst leek het wel of hij nog snel even wat feitjes erin wilde verwerken en voelde het alsof hij teveel hooi op z'n vork wilde nemen.

Ook het personage van de butler is vooral een kapstok voor de vele gebeurtenissen die zich afspelen in het gezin van de butler.

Zoals al eerder genoemd is Whitaker uitstekend op dreef en zet hij hier een prima acteerpresatie neer.

Prima film voor een keer, maar geen film die boven de middelmaat uitsteekt.

Zoals verwacht is The Butler geen topper geworden. Het charisma van Whitaker doet voldoende, maar dat blijkt niet genoeg om van dit een echt grootse film te maken. De sterrencast is, al voegt het weinig toe, omdat sommige rollen wel heel klein zijn. Verder is het zoals je bij een productie als dit mag verwachten allemaal verzorgd, al is het visueel wat karig en zelfs saai af en toe.

Uiteindelijk viel de speelduur me wat mee, al blijven 132 minuten natuurlijk gewoon lang. Erg lang.

3,0*

You hear nothing, you see nothing... you only serve!

Geen tweede "The Help" over huishoudhulpjes in ieder geval. De vooruitgang van de Afro-amerikanen wordt bekeken door de ogen van een presidentiële butler. Van racistische moorden, rassensegregatie, naar negeractivisme naar uiteindelijk een zwarte die president wordt. Hoeveel meer kon dit voor de hand liggen? Dat er onbegrip is tussen Cecil Gaines, die geleerd heeft om de blanke te dienen omdat het altijd zo is gegaan, en zijn zoon, die voor gelijke rechten tussen blank en zwart strijdt, is in de film vrij paradoxaal en legt de essentie van het hele veranderingsproces bloot. Maar wanneer de makers laten uitschijnen dat de dood van Kennedy verband houdt met de zwarten-emancipatie gaat mij net iets te ver...

In de film passeren heel wat bekende acteurs de revue als president, waarvan ik Alan Rickman als Reagan en Jane Fonda als Nancy Reagan toch wel de sterkste vond. Ook Liev Schreiber als Lyndon Johnson vond ik top. Lenny Kravitz als butler gaat dan weer helemaal in tegen zijn imago. The Butler heeft zinnige dingen te vertellen en staat stil bij etappes uit de Afro-amerikaanse geschiedenis die niet iedereen kent (de Black Panthers, de Freeride bussen). Alleen gaat het zo nu en dan eens richting verheerlijking en heroïsme, en dat durfde me wel eens te irriteren.

Biografische butler.

Verguisd en bejubeld en voorzien van een sterrencast waar je u tegen zegt. Nu zullen mensen als Jane Fonda in de rij hebben gestaan voor deze productie - succes was op voorhand vrijwel verzekerd - maar toch. Vrijwel, want niets is zeker uiteraard. Opnieuw: maar toch. Alleen al de onmetelijke schare fans van Oprah Winfrey kan bepalend zijn voor een kassucces. Van netwerken gesproken. De film verdiende zichzelf terug in het eerste weekend. Met de Afro-Amerikaanse geschiedenis in een notendop als rode draad, volgens degelijk formulewerk continu de tranen trekkend, en met de immer puike Forest Whitaker als hoofdrolspeler was het succes onvermijdelijk. 'En ook nog biografisch!' likkebaardden de producers.

Neen. Van dikker Oscarhout ziet men ze niet vaak voorbijkomen. En dat hoeft ook niet, want als ze dat doen zijn ze meestal potsierlijk. Van zielloos zinkende schepen tot aan blauwe eko-CGI. Zo niet hier. Hier voelt het drama beter aan. Hier word geraakt. Alles aangedikt. Maar toch in het kwadraat. Natuurlijk is het gans onmogelijk om enkele decennia - vanaf de slavernij tot aan president Obama - in 132 minuten te stoppen, maar het lukt aardig. In vogelvlucht wordt de kijker meegenomen op de schouder van Amerika's meest beroemde butler. Daar zit hem ook wel een beetje de kracht van de film, hoe vreemd de plank soms ook wordt misgeslagen: het tempo ligt hoog en toch blijft de aandacht moeiteloos onverdeeld.

Forest Whitaker weet te ontroeren, Winfrey hangt er eigenlijk een beetje bij, Cuba Gooding zorgt voor een vrolijke noot en de rest van de sterrenparade weet de aandacht gelukkig weinig af te leiden van het verhaal. Het zal vast een feest zijn geweest op de set, toch klinkt de serieuze ondertoon amper vals. Een hele prestatie voor zoveel feitjes en plotjes. Het moge helder zijn dat dit op en top Amerikaans is en dat niemand echt verrast zal worden, feit is dat de emoties worden geroerd. Zelfs de zuurpruim zal uiteindelijk een traantje wegpinken. En eigenlijk is het natuurlijk ook gewoon een prachtverhaal. Perfect om een film van te maken. Geen meesterwerk, fragmentarisch, glad en al wat dies meer zij. Maar toch, maar toch..

Zeer goed.

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Ben door de titel op het verkeerde spoor gezet. Ik kende het verhaal nog niet, en dacht een film te zien over de persoonlijke belevenissen van een butler die 7 presidenten heeft meegemaakt. Maar het is een film over de geschiedenis van de rassenstrijd in Amerika, de pers. belevenissen spelen eigenlijk geen enkele rol van betekenis. Oprah W. speelt een niet onbelangrijke rol, en speelt goed. Ik begin een beetje uitgekeken te raken op dat eeuwige 'geslagen hond'-gezicht van Forest W., die hier bepaald niet zijn sterkste rol neerzet. Een 2,5 voor de inspanning.

The Butler is een interessante film.

In deze film zie je dat Cecil Gaines een butler is in het witte huis onder verschillende presidenten. Ondertussen is zijn zoon rebelse dingen aan het doen om op te komen voor de positie van de zwarten in Amerika. Cecil is niet heel erg blij met wat zijn zoon allemaal doet en het contact tussen die twee word steeds slechter. In deze film gaat het niet alleen over de werkzaamheden van Cecil in het witte huis , maar ook over de daden van zijn zoon in de vrijheid strijd voor de zwarten. Aan de hand van deze twee dingen komen veel dingen uit de geschiedenis van Amerika voorbij.

Interessant aan deze film is dan ook dat we in ongeveer 2 uur de geschiedenis van Amerika doorlopen van de afgelopen tientallen jaren . De film zoomt vooral in op de positie van de zwarten in Amerika. De film begint bij een katoenplantage. De film eindigt met de verkiezing van Obama als president. Tussendoor komen verschillende dingen aan bod. Zoals Martin Luther King en zijn dood. Eerste zwarten op een universiteit, Of de dood van JFK. Dit en nog meer komt in deze film aanbod.

Maar ik moet wel zeggen dat ondanks dat ik deze film heel interessant vind . Dat ik vind dat deze film wat te lang duurt. De film had wel wat korter mogen duren. De film voelt wat uitgerekt aan. De film is af en toe wat langdradig.

Het acteerwerk in deze film is erg goed. Forest Whitaker acteert subliem als Cecil Gaines . Heel erg goed werk van die man. Hij weet de emoties van zijn personage goed te vertolken. Ook heel erg goed vond ik dat de filmmakers Cecil zo overtuigend ouder lieten worden in deze film. Ook de rest van de cast acteert goed. Tevens is de muzikale begeleiding in deze film ook goed.

Al met al vond ik The Butler, ondanks dat die wat langdradig is , een interessante film.

4 sterren voor deze film.

Veel meer dan het verhaal van een butler in dienst van meerdere Amerikaanse presidenten is dit een overzicht van de rassendiscriminatie in de US over een periode van nagenoeg een halve eeuw.

Eigenlijk verwonderlijk dat de film, ondanks een indrukwekkende cast en het aanhalen van enkele dramatische en intense momenten, weinig of niet raakt.

Bovendien valt hij toch al te lang uit en vermits de kijker de opeenvolging van geschiedkundige gebeurtenissen wel kent, is hij ook niet altijd boeiend.

Wel een pluim voor de make-up wat merkwaardige gelijkenissen oplevert.

Eerlijk gezegd vond ik deze film wel misleidend want de film draait eigenlijk niet alleen om butler Eugene Allen in het Witte Huis en wat hij daar allemaal meemaakt en te horen krijgt, maar vooral om rassendiscriminatie en burgerrechten.

Het verhaal is opzicht wel interessant en het is ook leuk om de vele verschillende Amerikaanse presidenten de revue te zien passeren (de meeste gespeeld door bekende acteurs). Hoewel er het nodige gebeurt (zeker qua politiek en dan met name gericht op het zwarte ras) is de film ook behoorlijk langdradig en regelmatig wat saai. Het laatste gedeelte (zeg maar vanaf de Ronald Reagan periode) en het einde vond ik persoonlijk nog het beste (was zelfs nog een beetje ontroerend).

Forest Whitaker als butler Eugene Allen doet het overigens voortreffelijk en hij is er ook vooral verantwoordelijk voor dat ik deze film nog een nipte voldoende geef. De rol van Oprah Winfrey was trouwens ook wel aardig.

Goeie film over een gekleurde butler die voor acht presidenten heeft gewerkt in het Witte Huis. Een mooi verhaal waarbij een flink aantal belangrijke Amerikaanse gebeurtenissen in een sneltreinvaart voorbij komen. Dit levert een onderhoudende en mooie film op, maar ook niet veel meer dan dat. Een cast met aardig wat bekende namen in kleinere rollen. Een nipte 3.5 sterren.

'k had wel iets anders verwacht bij deze film. De film focust vooral op het racisme in Amerika. Op zich was het wel eens interessant om te zien hoe het is geëvolueerd.

Veel bekend volk passeerde de revue in deze film en deden het zeker niet slecht.

Zeker geen slechte film en de moeite om eens gezien te hebben.

Een uitstekend drama/biopic verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Veel bekende acteurs...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Uitstekend camerabeweging...

Deze film geeft het bizarre verhaal weer van een man die van werker op een katoenplantage naar butler in het Witte Huis ging. Forest Whitaker speelt de hoofdrol met verve en vertolkt zijn personage glansrijk. Let wel, ondanks het feit dat de film The Butler heet gaat het met name over de ontwikkeling in Amerika van de rassenscheiding en gelijke rechten.

Vond het zeer meeslepend om te zien hoe de zwarte bevolking werd gediscrimineerd en aangepakt, zelfs nog in het toch vrij recente verleden van de jaren '60 en '70. Had eigenlijk helemaal geen moeite met de lange speelduur, vond het verhaal pakkend genoeg om deze film met interesse te kijken. Ontroerend einde ook!

4*

8/10 (IMDB)