Hellbenders (2012)

De verrassingsfilm van het Imagine Film Festival. Leuk concept (zuipende, vloekende en zondige priesters die duivels uitbannen), maar de film miste visie en budget en eigenlijk ook gewoon een goed script en goede cameraman. Film was in 3D en daardoor vaak onnodig donker.

Peter Jackson bewees al eens dat horrorkomedies en priesters prima hand in hand kunnen gaan. Een heel stuk minder geslaagd is Hellbenders, waarin een groep grofgebekte priesters het opnemen tegen een stel demonen. Je verwacht nog wel iets tofs, want niemand minder dan Clancy Brown speelt een hoofdrol. En dan weet je dat je goed zit. En eerlijk is eerlijk, het is leuk om Brown zich te zien uitleven als lompe priester.

Maar het feit dat alle karakters - inclusief Brown - slechts één karaktereigenschap hebben meegekregen, werkt de film erg snel tegen. Ieder personage krijgt één eigenschap en moet het daar mee doen. Sowieso leunt de hele film eigenlijk maar op één grap; priesters die roken, zuipen en neuken. Dat is even geestig, maar ook dat heb je als kijker vrij snel gezien, want de personages zijn verder dodelijk saai. Verder gebeurt er eigenlijk vrij weinig, Petty schotelt veel losse scènes voor die geen moment een eenheid vormen en op z’n best een paar kleine glimlachen genereren. De komische timing had in ieder geval een heel stuk beter gekund. En datzelfde geldt voor het totale gebrek aan gore, een erg karig eindgevecht en foeilelijke special effects. Had gehoopt op iets leukers. Nu maar weer die scène met Father McGruder uit Braindead opzetten.

2 sterren.