Exeter (2015)

Troep. Heb al geen hoge pet op van Nispel, maar wat hij hier flikt.. Het genre is een aardig eind gekomen de laatste 10-15 jaar. Zeker nu, in een tijd waar veel indie-regisseurs domineren en het genre met waardigheid behandelen, vallen regisseurs a la Nispel nóg meer op. Mannetjes die het in één fuck up terug weten te brengen tot het inspiratieloze formulewerk van weleer. Ditmaal geen remake, al blijft het een samenraapsel van zijn eerdere werk (groepje jongeren, oud gebouw, feestje, drugs... maar ditmaal met een exorcism randje) en hetgeen populair is momenteel. Grootste probleem is dat het nergens écht los wilt gaan, de CGI alle hart en ziel uit de gore zuigt en dat geforceerde twistje.. is dat nog hip, ja? Alsof hij een script uit 2002 heeft afgestoft..

Matig.

Eens het spel op de wagen zit is het geen verkeerde film. Visueel wel sfeervol, de gore af en toe leuk en goed tempo. Die twist op het einde is inderdaad melig maar ach, voor het verhaal kijk je dit soort onzin toch al niet.

Probleem is dat je eerst een hoop vervelende onzin doormoet om tot aan het horrogedeelte te komen. Weer een groepje jeugd dat onuitstaanbaar is. Erg vervelend volk om mee op te trekken en dat wordt toch een dikke 30 minuten van het publiek verwacht.

Verder wel redelijk met jeroentjuhhhhh eens. Ondertussen horror van de oude stempel, echt geweldig is het allemaal niet meer en zeker niet als iemand als Nispel gewoon weer de oude formule van stal haalt, zonder er iets aan toe te voegen. Als filler valt het nog wel mee, maar daar stopt het dan ook wel. Anderzijds is Nispel nooit een horrortalent geweest, dus veel hoefde je al niet van deze film te verwachten.

2.5*

Niet heel erg originele horror, en afgezien van een paar schrikeffecten ook nog eens niet heel spannend. De regisseur (vooral bekend van remakes) produceert iets van eigen hand. Geen remake dus, maar ja wederom niet iets dat origineel is. De aanleiding ("kids doen iets wat niet mag"), de vreemde randfiguren en de setting ("eng leeg gebouw") zijn immers overbekend. De verdere invulling van het verhaal is dat ook.

Visueel ziet het er goed uit. Het gesticht als setting deugt ook en is scary neergezet.

Het acteren is zozo.

Wel leuk en geslaagd is de droogkomische humor. Zonder die humor was het uitzitten van de film een onmogelijke opgave geweest.

Na steeds mindere filmsuccessen leek de carrière van regisseur Marcus Nispel definitief te eindigen en Exeter wekt dan ook geregeld de indruk dat het een soort laatste stuiptrekking is. Het zou voor Nispel vervolgens 8 jaar duren voordat hij zijn volgende regieproject onder armen kon nemen en dat was enkel een aflevering van het ochtendnieuws. Niettemin is zijn laatste speelfilm best vermakelijk zodra je er als kijker niet met de hoogste verwachtingen naartoe gaat. Het duurt alleen even voordat de film op stoom komt, met een hoop half uitgewerkte hoofdpersonages die bij elkaar worden gepropt en veel zwakke motieven. Het acteerwerk is per definitie niet slecht, maar het scenario van Nispel en Kirsten Elms is niet geïnteresseerd in enige uitdieping waardoor geen enkel lid echt kan stralen. Eenmaal de gehaaste opzet is voltooid schiet Nispel vervolgens door met een exorcismegebeuren, maar ook dit komt maar half uit de verf. Het duurt uiteindelijk een uur voordat de registers opengaan en pas dan kan de kijker zich vergapen aan lekker expliciete geweldsdaden en een hoog tempo. De locatiekeuze is uitstekend gedaan en de aankleding van Exeter straalt professionaliteit uit, maar het rommelige scenario steekt voor de meeste positieve punten eigenhandig een stokje. Het is voor mij enigszins onverklaarbaar hoe Nispel op zo'n dun horrorproject uitkwam na al die grote films, maar hopelijk kan hij zich eventueel in de toekomst nog herpakken.