Autoreiji: Biyondo (2012)

Bij Takeshi Kitano:

Autoreji 2 krijgt oktober 2012 in Japan z'n release!

Autoreiji 2 wordt "Autoreiji Beyondo" (Outrage Beyond)

teaser

Hier alvast een eerste teaser, zonder beelden helaas...

Groot deel van de cast ook al bekend:

Terugkerende cast part 01:

Kitano (uiteraard)

Tomokazu Miura

Ryo Kase

Fumiyo Kohinata

Nieuwe cast:

Toshiyuki Nishida

Yutaka Matsushige (absolute topgozer)

Katsunori Takahashi

Kenta Kiritani

Hirofumi Arai

edit: Ik mis o.a. Susumu Terajima en Ren Ohsugi, om er een paar te noemen...

In competition at the next Venice Film Festival.

Trailer (Twitch)

Yeah heb er weer zin in!

Jammer dat Kitano niet met iets nieuws komt.

Outrage was namelijk zijn zwakste film sinds zijn debuut. Ik laat deze film lekker aan mij voorbij gaan!

Compleet mee oneens: Outrage is het sterkste wat hij in jaren heeft laten zien. Blaast eigenhandig weer nieuw leven in het Yakuza genre. Laat die trilogie maar komen!

Autoreiji: Biyondo (2012) TRAILER - YouTube

Autoreiji (2010) is wat mij betreft de beste film van Kitano . Deze film lijkt mij nog bruter en beter ...

Vond de eerste Outrage ook één van zijn beste. Zijn gangsterfilms bevallen mij sowieso het best. Laat maar snel komen dus!

Volgens mij is Autoreiji: Biyondo (2012) gewoon een losstaande film , of heb ik het mis ? In Autoreiji (2010) gaat Takeshi namelijk dood en hier zien we hem weer terug …

Autoreiji kwam niet in de buurt (voor mij) van Sonatine en Hana-bi, maar hij heeft ermee bewezen nog steeds een meesterlijke (Yakuza) regisseur te zijn. Ik kijk hier naar uit.

Voor de liefhebbers heb ik hem in de lucht geschopt.

I'll do everything, please forgive me! everything? yes! ok, let's play baseball. What?

Heerlijk vervolg, wat in dezelfde style verder gaat. Kitano zet zoals gewoonlijk weer een geweldige rol neer. Dit samen met de rest van de uitstekende cast! In dit deel neemt hij wraak op zijn vroegere clan, vormt hiervoor een pact samen met zijn vroegere vijand uit deel 1 (die hij met messteken in het gezicht verminkte), en is het allemaal maar een opzet geweest dat Otomo om het leven was gekomen in de gevangenis aan zijn verwondingen. Dit laatste "kan" ongeloofwaardig overkomen, maar is mogelijk. Goed, voor mij kon dit de pret in ieder geval niet bederven. Ik heb gewoon weer lekker mogen genieten van de rauwe koppen en het heerlijk opgefokt Yakuza en Politie spelletje (om het zo maar even te noemen.)

*3.75

p.s. ik raad je wel aan om weer eerst het 1e deel te zien (voor de eventuele opfrissing)

Kitano said that Outrage Beyond was not intended as a straight sequel to Outrage. He was determined to make the film accessible and entertaining for a general audience, “and not too indulgent and artsy.”

screendaily

Heerlijk

Kitano zet z'n harde lijn voort, gelukkig maar. Dit keer een wat meer gestructureerde verhaallijn dan z'n voorganger. Dat maakt Outrage Beyond makkelijk te volgen, want bij Outrage had ik meerdere kijkbeurten nodig. De cast was weer geweldig, Ryo Kase wordt nog een favoriet, heerlijke rol Ook hier weer vol met hilarische scheldpartijen en snoeihard geweld. Het gewelddadig toontje is wel wat minder dan in Outrage, afgezien van een paar fantastische - redelijk shocking - scenes die ik niet ga spoileren. Visueel is het goed, maar ik miste die prachtige shots die wel volop aanwezig waren in Outrage. Over editing hoef ik weinig te zeggen, daar blijft Kitano de koning in. Uiteindelijk een logisch vervolg die erg goed uitpakt. Iets minder intens dan zijn voorganger, maar wel fijner om te volgen.

4.5*

Outrage vond ik zeker niet de beste film van Kitano, maar wel de moeite waard. Toch kan ik me niet veel meer van dat plot herinneren. Had dus de indruk dat ik van deze Beyond een en ander plotgerelateerde zaken mistte.

Verder is het een redelijk eentonige film. Pakweg een uur en een kwartier een aanloopje tot een redelijk magere afrekening. Vond het maar zelden echt heel interessant. Wel weer tof is het sfeertje en de strakke cinematografie. Kitano gaat niet bepaald los maar houdt er wel een stijlvolle look op na. Ook het personage van Kitano is redelijk cool, dus uiteindelijk is het wel een aardig filmpje, maar geen moment had ik de indruk dat dit echt een hoog niveau ging halen.

3*

Had hier niet bijzonder veel zin in. Had liever geheel nieuwe film van Kitano gezien ipv een sequel. Toch is deze weer bijzonder vermakelijk. Goede soundtrack, mooie beelden en Kitano als acteur.

Sterk tweede deel.

Maar het voelt als een middenstuk van een trilogie. Kitano shuffelt alles lekker rond, zorgt voor een climax maar het voelt allemaal iets minder definitief dan het eerste deel. Het is ook een perfecte setup voor een geweldige finale.

VIsueel sterk, goeie (maar beperkte soundtrack), sterke cast. Alles is er weer om hiervan een stevig yakuza epic te maken. Niet zo goed dan deel 1, maar een leuke verruiming en een perfecte pas voor hopelijk een deel 3.

4.0* en een uitgebreide review

Autoreiji: Biyondo gaat moeiteloos verder in de lijn,waar het eerste deel ophield.

Gezien de castnamen, was het hier niet bepaald verrassend te noemen dat [Spoiler]het personage van Kitano dus gewoon nog leefde. Verder is het een leuk en vermakelijke film, die wat rechtlijniger is dan zijn voorganger, maar op sommige punten net tekort komt. Kitano zelf is wel weer lekker bezig en weet ook hier vrij moeiteloos zijn rol van de nodige humor te voorzien. De rest van de cast doet het ook niet onaardig. Het geweld is best wel weer expliciet aanwezig en daar scoort Kitano ook altijd wel punten mee.

Toch mis ik net het echte lekkere gevoel, dat ik bij het eerste deel wel had. Dit tweede deel is een typische Kitano, die zoals altijd goed gemaakt is, een degelijke soundtrack kent en leuk vermaak biedt. Oftewel een gemiddelde Kitano, die desondanks altijd nog gemakkelijk beter is dan het gros van de films, dat tegenwoordig allemaal voorbij komt.

Nu maar eens afwachten, of Kitano in de toekomst nog eens met een ander soort film gaat komen, want dat zou ik wel leuk vinden.

3,5*

Ookal is het een gemiste kans dat ik "deel 1" (nog) niet heb gezien, toch heb ik erg genoten van de film gisteren @camera japan te Rotterdam. Vooraf werd er een bruikbare uitleg gegeven over de rol van de Yakuza in Japan door Dr. E.D. Herber (docent Univers. Leiden). De film werd daarmee voor mij nog interessanter. Het blijft een hele klus om de hele film lang de onderlinge relatie tussen de "clans" goed te vatten, de intro en info vooraf was dan ook meer dan welkom. De info betrof (onder meer) een korte introductie van de structuur van de Yakuza, de status en de rol van de Yakuza in de samenleving (niet alleen maffia, maar ook een legale "herenclub" ergens tussen "de rotary en de hells angels in") en de achtergrond van de Yakuza (30%! Koreaans etc.).

De film komt wat langzaam op gang maar na een uur "komt de spanning dan ook los". De vragen over wie deed nu wat en wie belazerde wie worden soms wat verhelderd, maar de conclusie was toch dat enige mysterie blijft bestaan.

Erg degelijk vervolg op Kitano's Outrage, al zou je eerst niet verwachten dat die film een vervolg zou krijgen. Gezien tijdens Camera/Japan.

Toch wel want (Otomo) Kitano heeft de steekpartij in de gevangenis overleefd en is van plan zijn misdaadcarriere voort te zetten nu hij weer vrij is. Kitano is gewoonweg weer helemaal in topvorm, ook al is hij nog zo oud geworden. Hij gaat dit keer echter in zee met die kerel, waarvan hij zijn gezicht heeft bewerkt met een stanleymes in deel 1, die, ondanks hij erg lelijke littekens heeft opgelopen van Otomo, ineens Otomo met heel veel respect behandeld. Ze gaan nu, samen met hun concurrenten dit keer, weer eens flink schoon schip houden. Beyond doelt nu meer op liquidaties, want er worden me toch wat kogels uitgedeeld aan verraders en tegenstanders. Die 2 bijdehante jongens van de tennisbaan waren ook erg om te lachen, en de schokkende kills/martelingen waren weer niet geschuwd. Die scene met die tennisballenschieter was echt geniaal. Ook de boormachine-scene. En voor de eerste keer in een gangsterfilm gaat Kitano niet dood.

Deel 2 kon der voor mij weer door, maar haalt, net als deel 1, weer net niet het niveau van films als bijv Sonatine en Hana Bi. (geen kunstwerk van Kitano tussendoor en ook geen muziek van Joe Hasashi) Maargoed, wil nog niet zeggen dat dit weer een vette Yakuza-gangsterfilm is. Hopelijk komt ie nog uit in R2.

4,0*

In tegenstelling met de meeste reacties ben ik niet zo enthousiast over dit verhaal over eer, trouw, intriges, macht en rangorde, waarbij de regisseur de gebeurtenissen bij de gangsters tegenover die bij de politie zet onder de noemer "zoek het verschil". In de eerste plaats vond ik dat er weinig nieuws onder de zon is. Daarnaast vond ik het plot verwarrend en werd er gewoon teveel geluld. Het boeide me allemaal minder dan ik gedacht had. Niet virtuoos genoeg, te afstandelijk en te koud.

Sterk. Ook ik was het plot van de eerste film vrijwel volledig vergeten, maar het doet er niet veel toe. Misschien aan het begin wat moeite om de lijntjes aan elkaar vast te knopen, maar na verloop van tijd komen de intriges goed tot leven.

Het enige dat ik wel van het eerste deel heb onthouden is keiharde sfeer van genadeloosheid en de scène met de tandartsboor. Gezien dat laatste is is de titel van deze film Beyond een beetje misleidend, want dat niveau van geweldadigheid wordt hier niet bereikt. Dat is niet erg, er komt nog steeds genoeg voorbij. Net als in de vorige film heerst er hier een een ijskoude sfeer van mededogenloosheid, in tegenstelling tot de eerdere yakuza films van Kitano, die gekenmerkt werden door de nodige humoristische scènes. Het laatste heeft natuurlijk zijn charme, maar de sfeer in deze Outrage films werkt ook verfrissend. Het ìs gewoon echt een snoeiharde wereld.

De cinematografie is niet spectaculair, maar wel ontzettend strak, wat zeker bijdraagt aan de sfeer van onverbiddelijkheid. Mooie pans, maakt toch dat de film ook interessant is buiten het plot. Ook de editing mag er wezen, het voelt echt to-the-point aan. Ook wat sound editing betreft, getuige bijvoorbeeld het functioneel wegvallen van geluiden.

Kortom, de film voelt aan als vakmanschap. Technisch in orde met goede, pakkende sfeer. Ook weer niet uitzonderlijk, maar zeker wel meer dan alleen degelijk. 4* zijn zeker op z'n plaats.

Ben ook niet weggeblazen.

Het verhaal komt nogal traag op gang en Kitano weet de film niet op dezelfde koers te houden. Af en toen een leuke scene, maar verder veel trage en niet memorabele scenes.

Het Yakuza thema is in veel films al belicht, maar deze film voegt verder weinig toe aan het genre.

3*

Hmja, na de zoveelste keer dat er gangsters in een sober kamertje tegenover elkaar zitten in een leren stoel en stoer kijken, praten en schreeuwen, heb ik het wel gezien. Zo kun je oneindig lang doorgaan met nog een stuk of twintig vervolgen. Over het algemeen is het té eentonig (zowel de inhoud, het tempo als de uitwerking met bijvoorbeeld de soundtrack die wel érg ingetogen is), ook omdat het eerste deel die lijn grotendeels al volgde (hoewel ik die frisser vind en audiovisueel wat beter).

Toch vind ik het wel een prettig koelbloedige gangsterfilm met op z'n tijd een gestileerde vormgeving (de buiten-opnames). Net als in het eerste deel is er veel gekonkel tussen en binnen de yakuza-families en veel aandacht voor vergelding en verraad, met als verschil dat er nu gaandeweg meer focus komt te liggen op één persoon (Otomo), wat goed uitpakt. De personages zijn sowieso wel gaaf met die grimmige, karakteristieke koppen, de meesten althans, en hier en daar is er een brute opleving.

Al met al vind ik het een klein tegenvallertje maar zeker niet onvermakelijk en het heeft z'n pluspunten, alleen in een eventueel derde deel mag meer schwung gelegd worden.

Nog bleker, nog grimmiger, nog genadelozer. Kitano gaat 'vrolijk' verder met waar hij gebleven was, al is het alles bij elkaar toch iets minder aantrekkelijk dan de firstborn. Die had een paar geweldige typetjes die hier ontbreken. De agenten komen het dichtst in de buurt. De één trekt aan allerlei touwtjes, terwijl de ander met toenemende verwondering en afgrijzen toekijkt hoe hij een yakuza oorlog ontketent.

Toch mis ik het lachebekje. Of die ambassadeur. Het duurt ook even eer Kitano z'n stukken op het bord heeft gepositioneerd en het kan losbarsten, maar dan is er geen houden meer aan en is niemand meer veilig. Het contrast kan niet groter zijn. De film staat bol van de verbale agressiviteit, zelfs de muziek is er verlegen van, maar zodra er naar de wapens gegrepen wordt, is het zo koelbloedig als de pest.

Zo neemt Kitano het ook onder de lens. Emotieloos en berekenend, maar dat je daar een punt mee kunt maken, bewijst de stilte bij moord op Kato in een treurige gokhal. Ander hoogtepuntje is iets met ballen, zeker wanneer de camera op afstand toekijkt en toch nog even dichterbij komt. Smerig. De botte climax vraagt om meer, maar in de wereld van de yakuza zal nooit iets af zijn. Dan is dat punt ook gemaakt.