Temptation: Confessions of a Marriage Counselor (2013)

Het klassieke thema van het teloorgaan van een huwelijk door invloeden van buitenuit.

Het script is evenwel flauw en het verslechtert naarmate de film vordert om uiteindelijk onwaarschijnlijk en zelfs onduidelijk over te komen.

Overtuigend zijn de acteurs ook al niet.

Hadden uit dit thema iets veel deugdelijker kunnen puren.

Tyler Perry is een man met een missie.

Hij wil graag films maken voor de geëngageerde Afro Amerikaanse samenleving. Waarbij stijl, normen en waarden en vooral het geloof hoog op de agenda staan. Tyler Perry is het soort filmmaker die altijd aan de goede kant wil staan maar het resultaat is vaak een karakterloze en zielloze film die het brandmerk Tyler Perry meekrijgt.

In deze Temptation: Confessions of a Marriage Counselor komt alles weer voorbij waar liefhebbers van zullen smullen en haters van naar het toilet zullen rennen.

Voor de duidelijkheid ik val onder de laatste categorie en ben tijdens het zien van deze film vaak naar het toilet gerend. Deze film is weer een grote aaneenschakeling van misselijkmakende correctheid, moralistisch gezever en personage die niet veel meer zijn dan lege hulzen.

Op zijn tijd een film als deze kijken is een goede reminder van hoe verschrikkelijk puriteins geneuzel kan zijn.

Nee, dan zet ik toch liever een Spike Lee film op. Een filmmaker met karakter en talent en een fel tegenstander van Tyler Perry.

Onthutsend slecht, maar heerlijk om op in te hakken bij het schrijven van een recensie.

Voor de masochiste onder ons. Hij staat nog op Netflix

De dramafilms van regisseur Tyler Perry overtuigen beduidend meer dan zijn stereotiepe komedies, maar missen geregeld nog een extra toets om echt op te vallen. Het voordeel van Temptation is dat het nergens benadrukt dat slechte keuzes beloond moeten worden met een goed einde, waardoor deze film met een uitstekende waarschuwing op overtuigende manier wordt afgesloten. Het acteerwerk van met name Lance Gross is bovengemiddeld, maar Jurnee Smollett daarentegen doet het wat minder. Dat Perry verder voor nota bene Kim Kardashian kiest als bijpersonage getuigt ook eerder van stoerdoenerij dan kwaliteit, waardoor de film zeker steken laat liggen met de atmosferische invulling. De visuele afwerking is bovendien iets te onopvallend en omtrent te weinig kleur in de omgeving, maar uiteindelijk boeit het allemaal als geheel wel. Extra punten voor het einde, die het allemaal toch een extra duwtje in de rug geeft.