Valentino (2013)

Weer totaal willekeurig en zonder idee een bioscoopzaal binnen gestapt, ditmaal bij Valentino. Door een poster ergens vaag op de wand had ik me schrap gezet voor een typische Amerikaanse romkom met baby's, taarten en vervelende grappen. Toen zag ik Naji door de Nederlandse straten rijden. Nu was dat niet bepaald een opluchting want meestal raak ik juist bij fabricaties van eigen bodem nog meer geïrriteerd. Maar het was goed. Casting is toegewijd en dat uit zich alleen al bij die dokter in het ziekenhuis die de familie ontvangt. Een miniscuul bijrolletje maar het wordt gewoon passend ingevuld zonder weer allerlei klote opmerkingen te plaatsen of rare bekken te trekken. Er is veel zorg besteed aan het hoe en wat en Najib en Elise Schaap vormen een uitstekende basis om de maserati-business en het cultuurprobleem achterop te nemen. Origineel idee ook om op het randje van dat gebouw te gaan staan, achterover te vallen doordat haar vriendinnen iets naar haar toe gooien en zo te belanden op een springkussen waar een aanzoek op staat vermeld. Toen ze stond te wankelen dacht ik ''dit ga je niet menen he...'' Onopvallend werkje dat zich kan aansluiten bij het relatief kleine groepje Nederlandse producties dat men wèl sirieus kan nemen.

Ik hou best van Nederlandse films, maar vond deze echt matig... acteerwerk van sommige is gewoon ondermaats, en het camerawerk (schuld van regisseur uiteraard, niet de cameraman) vind ik helemaal een drama. Daarnaast zijn tig grapjes 'gejat'. Zoals het huwelijksaanzoek... simpelweg gejat van deze heer: YouTube - Crazy Marriage Proposal - Guy falls off building!!!

Nee, ondanks mijn liefde voor de Nederlandse film krijgt een film als dit van mij maar 2 sterretjes...

Sorry maar dat Najib zich zo verlaagd naar zo'n niveau film. Echt ik wilde hem gewoon af kijken, maar vond het achteraf toch dat ik mijn tijd anders had kunnen besteden.

Achteraf had ik gehoopt, misschien psychische gedachtes, naar mate het einde, dat ze als pas getrouwd stel, ten onder gingen. In de prachtige, multiculture straten van hartje Amsterdam.

Heerlijk genoten van dit wispelturig verhaal met de nodige glimlachjestussendoor.

Ook de vertolking valt prima mee en als je dan weet dat het een Nederlandse film is dan krijgt ie nog een voetje voor.

Deze romantische komedie is het meebeleven waard. Ook al zit je tussendoor met het Nederlands en buitenlandse talen waar je geen snars van verstaat.

Najib Amhali speelt zijn rol (als gegoten) uitstekend terwijl de toekomstige bruid Elise Schaap het iet of wat minder moet doen. Maar het toch behoorlijk er van af brengt want dit is nu niet de eenvoudigste rol die je voorgeschoteld krijgt. Maar bij momenten speelt zij onzeker.

De Rocco Granatasong fleurt af en toe de sfeer wat op. Heerlijk.

Voor wie ontspanning zoegt of wat wil ontstressen zonder teveel inhoudelijke tamtam kan best een avondje voor deze film uittrekken.

Voor mij een 4,0* waard en aanbevolen genieter.

Leuke komedie, Najib maakt zijn acteerdebuut, en dat doet ie errug goed! Kijkt heerlijk weg omdat de cast perfect is. 4 sterren dus!

Matige film van eigen bodem, die vooral op het gebied van de humor erg faalt. Het zijn telkens dezelfde soort van grappen, waarmee men poogt de kijker het lachen te krijgen. Najib is ook een niet al te sterk acteur en lijkt ook wat te oud voor deze rol. Zijn relatie met Monique is hier ook vrij ongeloofwaardig.

Er zitten een hoop bekende acteurs in, maar niemand weet echt zijn rol met overtuiging in te vullen. De personages zijn veelal oppervlakkig en totaal niet interessant. De enige echt goede scene, zit aan het einde bij de verzoening in de bruidsjurkenwinkel. Verder heb ik nog een paar keer moeten glimlachen, maar verder word ik niet echt warm of koud van deze Valentino.

1,5*

Matige film waarin een charismatische Marokkaanse auto-verkoper zich voordoet als Italiaan. Een leuke opzet voor een romcom. Voorspelbaar, maar het levert wel een aantal vermakelijke situaties op (vooral als de ramadan zijn intrede doet). Echt grappig wordt het niet en de film had ook zeker niet langer moeten duren.

Matige remake van de ook al slappe Franse komedie L'Italien (2010). Najib Amhali is als cabaretier beter te pruimen dan als acteur. Op de weinige momenten dat ze in beeld was stal Yolanthe Cabau de show.

zeer zwakke romantische komedie die alle cliché's van het genre netjes bewandelt zonder innovatief te zijn en er zelfs in slaagt geen enkel moment grappig te wezen. enkel aan de intro (Soundtrack Rocco Granata) had ik nog een lach op m'n gezicht, voor de rest was die snel weg.

Valt mee voor een film waarin Najib Amhali een Marokkaans-Nederlandse autoverkoper speelt die, met een vet Italiaans accent, zijn eigen achtergrond vervalst. Ook met een mooie - maar voorspelbare - boodschap over iemand die vooroordelen naar zich toe buigt om leuk en interessant gevonden te worden. Volstrekt ambitieloos en de komische timing laat ernstig te wensen over, maar Amhali heeft zichtbaar plezier met zijn karikaturale typetje. Er zijn irritantere Nederlandse publieksfilms.