Resolution (2012)

Op basis van de trailer had ik hier veel van verwacht en deze film stond dan ook lange tijd op nummer één om te kijken van mijn horrorlijst. Eindstand ben ik toch ietwat van een koude kermis thuisgekomen.

Sowieso heeft deze film vrijwel niks met horror te maken, daarvoor wordt er teveel gepraat en gebeuren er simpelweg geen enge dingen; tenzij je een paar scheuren in het beeld eng vindt. Het is dan ook meer een mysterie te noemen en als je vanuit dat aspect vertrekt, dan is de film wel beter te pruimen.

Qua verhaal is het vrij simpel op het eerste oog, maar eigenlijk gaat het op zich redelijk diep. Ook vanwege de verscheidene personages die in eerste instantie vrij weinig met het plot lijken te maken, maar ondertussen wel kleine hints achterlaten voor de kijker. Kijk met name goed naar de conversatie die Michael heeft met de geëmigreerde Fransman.

De sfeer ontbreekt ook wel enigszins, omdat er veelal maar vanuit één camerastandpunt gefilmd wordt en het zo iets te standaard oogt zoals Glacius al aangeeft.

Al met al helaas niet wat ik ervan verwacht had, maar mocht je van zulke films houden dan is dit is op zich wel een redelijke film om te zien.

Kleine 2,5 sterren.

Te beperkt.

Op zich wel jammer wat er zitten leuke ideeën in deze film. De langzame opbouw gebeurt redelijk nauwkeurig, het mysterie wordt langzaam geïntroduceerd en wordt ook niet verknald op het einde door een belachelijke verklaring.

Maar de semi-amateur achtergrond van deze film is jammer genoeg ten alle tijde zichtbaar. Te goedkoop geschoten (met te goedkope effecten), het ontbreken van bepaalde spanningsmomenten lijkt eerder een financiële keuze dan een artistieke en het acteerwerk is niet altijd even solide.

De film gaat in het laatste deel ook iets te traag, sommige conversaties tussen de twee zijn ook absoluut niet boeiend genoeg. Er had links en rechts zeker wat geknipt mogen worden, maar voor velen blijven die 90 minuten een heilig minimum. Op zich zit hier een goeie film in verborgen, maar dan wel met andere mensen achter de camera. Nu komt het er niet echt helemaal uit.

1.5*

Indie/ horror film .

Waarbij je met moeite je aandacht er bij kan houden ,,,omdat het het voor het grootste deel 2 gasten zijn waarbij een aan het afkicken is .en ze wat matig converseren met elkaar.

Het wachten moet beloond worden door een verklarend en verontrustend einde.

De film word door sommige bejubeld,maar gelukkig is het hier op MM minder enthousiast ontvangen.

De film is traag ,en in mijn geval niet voor mij weg gelegd .

Voor een eerste poging hebben Justin Benson en Aaron Moorhead iets heel origineel gebracht met deze surrealistische drama/thriller. Ik zag eerst Endless (2017) en dan pas deze film, in omgekeerde volgorde dus. Beide films beginnen erg langzaam. In Endless komt pas na een uur wat actie om de hoek kijken, terwijl in Resolution na zeventig minuten nog steeds niets opmerkelijk gebeurt, behalve wat rode flashes en mysterieuze foto's en video's en iemand die in een grot zit te schreeuwen. Maar het moet gezegd dat de opbouw wel belangrijk is in dit soort films, het doet je meeleven met de twee hoofdpersonages. En de kijker die geduldig is geweest, wil dan toch weten wat er verder gaat gebeuren.

Mwa.

Regisseurs Benson & Moorhead beginnen langzaam wat naam te maken in de horrorwereld en klaarblijkelijk vormt het universum dat ze hier proberen te creëren daarbij de basis. Die films had ik echter nog niet gezien. Wel de films die daar los van staan, maar recentelijk besloot ik daar maar eens verandering aan te brengen.

In ieder geval is het best duidelijk dat dit een vroeger project is van de regisseurs, want het gebrek aan centjes valt toch wel degelijk te merken hier. Zowel in sound mixing als de vormgeving voelt de film redelijk kaal aan. Ter oplossing besluiten de regisseurs erg in te zetten op de chemie en connectie die de personages hebben met elkaar, maar Cilella kan Curran in acteerwerk niet bijbenen waardoor je een redelijk grijs personage naast een interessant personage hebt staan. Gaat niet helemaal lekker samen.

Bovendien weet de langzame opbouw niet echt te werken, ondanks de introductie van wat ambitieuze ideeën om de boel wat in te kleuren. Het is toch vooral dat van het huis maar weinig sfeer loskomt, een uitstraling die de poster wel heeft. Rauw of realistisch voelt de film zelden aan. Het is pas dat wanneer de film richting het laatste halfuur dendert dat er wat leven in de brouwerij komt.

Maar dan komt er ook echt leven kijken. Erg leuke finale die genoeg vragen oproept en deze niet meteen beantwoordt. Je moet er wel even met je hoofd bijhouden, want je kan de extraatjes snel missen hier. Gelukkig had ik ze door. Fijn ook om te zien hoe de stilering wel werkt in de scenes buiten het huis, maar niet daarbinnen. Jammer dus dat de film zich zo lang in het huis afspeelt, maar het is niet anders. Extra punten voor de finale, anders had de film stilgestaan op een 2,0*.