sxtape (2013)

Deze film heeft wel iets weg van "The Blair Witch Project", "Paranormal Activity" en ook wel "V/H/S". Hoewel het geen echt geweldige film is en het verhaal ook best wazig (want wat is er nu eigenlijk gebeurt ) is, wist de film me wel te boeien en vond ik het op bepaalde momenten ook best spannend.

Ook de sfeer (spannend en soms wat creepy) van de film was aardig en hetzelfde geldt voor de uitvoering. De camerabewegingen vond ik juist goed toegepast in het verhaal en het zorgde mede voor de lekkere spannende sfeer en daardoor oogde het ook best realistisch. Er zitten een paar (ook niet meer) goede schrikmomenten in, maar voor de rest moet deze film het vooral hebben van de sfeer. Je zit wel steeds in spanning of er iets gaat gebeuren, maar echt veel gebeurt er eigenlijk niet.

De film lijkt in een climax te eindigen (het voorafje wat Jill gedaan heeft was best heftig) maar het wordt uiteindelijk een anticlimax want alles blijft onduidelijk en het einde was ook eigenlijk maar wazig. Van de cast heb ik eerlijk gezegd nooit van gehoord maar ze deden het voor een film als deze best redelijk. Die Jill gespeeld door Caitlyn Folley vond ik overigens maar een irritante vrouw.

P.S. die Diana García (wel maar een kleine rol) mocht er wel wezen. De scene waarbij ze Jill ziet (betrapt) neuken met haar vriend en daarna vrolijk mee neukt was best aardig.

"I never made a sextape before..."

Lage gemiddeldes hebben voor mij weinig waarde, maar in dit geval ben ik het eens met de waardering. Afgaande op de poster dacht ik namelijk dat het nog wel wat kon worden, maar volgens mij verbinden die producers hun naam aan de meest random projecten.

In feite is dit de zoveelste found footage vehikel waarin niets noemenswaardig gebeurt. Het is dat men hierin een sekstape probeert te maken; al stellen die pogingen niet veel voor. Het resulteert zich in een hoop geneuzel met - irritante - personages die me werkelijk gestolen kunnen worden. Hierdoor komt de langdradigheid al gauw om de hoek kijken.

Wat dat betreft is de spanning dan ook ver te zoeken en eng wordt het gewoonweg nergens. De spaarzame schrikmomenten die in 'sxtape' zitten, vallen in het water aangezien deze bestaan uit een simpele audiovisuele distorsie. En dat is best jammer te noemen, want met een verlaten abortuskliniek als setting valt zo veel meer te doen.

Al met al een waardeloze horror die maar weer eens bewijst dat het found footage gebeuren op zijn gat ligt.

0,5 Sterren.

Verrassend om te zien dat zo'n ervaren regisseur achter deze film schuilgaat. Nota bene de maker van Candyman. Toe maar. Het valt er niet aan af te zien. Rose bakt maar vrij weinig van zijn found footage aanpak. Het is dat de vervallen locatie z'n horror nog enigszins overeind houdt.

Typisch eentje die veel kritiek zal krijgen op z'n personages. In toenemende mate irritant vooral. Ik was er in ieder geval al vrij snel klaar mee en dat kan deze horror nu net niet zo goed hebben. Na de eerste confrontatie moet het het enige tijd hebben van het veranderde gedrag van Jill.

Maar als je dan al een hekel aan het mens hebt, komt dat er niet meer van. Het duo dat erbij komt doet het ook geen goed -narratief is het daar overigens veel te veel spookrijden, maar goed- en Rose weet de boel op een andere manier ook niet bepaald onder hoogspanning te brengen.

Vemoeiend gezwaai met de handycam, wat knullig vervaagde beelden, een niet al te enge schim en een dossier om een en ander te verduidelijken. Pas tegen het einde dat het enkele sappige momenten kent, waarvan de laatste overkomt als een soort goedmakertje. Het is me iets te lullig.

Wat een vréselijk irritante actrice hebben ze hier voor gecast. Enige pluspunt is dat je haar gruwelijke dingen toewenst zonder je schuldig te hoeven voelen, want het meisje is totaal niet sympathiek. De overige personages wens je overigens hetzelfde toe, al zijn zij niet zo storend als Jill.

De locatie biedt potentie en is onheilspellend en creepy, maar er wordt niet voldoende mee gedaan om echt schrik aan te jagen. Dat komt mede door het volledig uitgemolken handycam principe, wat hier helaas niet zo bijster succesvol is uitgevoerd. Haalt een hoop van de spanning weg, en het andere beetje spanning wordt door de lachwekkende gebeurtenissen de das omgedaan (Een geest die even 'inbreekt' tijdens een telefoongesprek en dan met een clownsachtig stemmetje begint te babbelen? Neh.) Beetje jammer.

De acties van de personages zijn -zoals vaker in deze films- verrassend. Hun beweegredenen zijn niet altijd even helder en je vraagt je af wat die mensen bezielt. " Adam, laat me je pijpen. ... Je luistert nooit naar me! .. *Schiet* .. Nu hebben we een film gemaakt. '' Say whut?

Eerlijk gezegd duurde het me ook te lang voor er iets gebeurde. De zoveelste bloedneus had ik op een gegeven moment ook wel gezien. Naar het eind etoe werd het steeds waziger en oninteressanter. Met een 'Welke debiel heeft dit verzonnen?' blik zit je met opgetrokken wenkbrauwen naar het beeld te staren.

De tien seconden voor het einde vond ik dan wel weer humor.