La Famille Bélier (2014)

Ik zou willen zien... Ben benieuwd, want ik ben zelf slechthorend...

Vanaf februari 2015 in de bioscoop (Independent Films)

EDIT: release verplaatst naar 7 mei

Je vole, Louane Emera (La famille Bélier) - YouTube

Ik zou zeggen : lekker gaan kijken ! Ik heb deze film gisteren in de Sneak preview gezien ; veel gelachen ! Leuke film.

Eigenlijk komedie is mijn smaak niet (ding niet)...

Een prachtig liedje!Wat zingt dat meisje mooi!

Heerlijke film, erg vrolijk en mooi met een paar hele mooie scenes. Juweeltje.

Aan het eind van de rit heb je gelachen om de film en veel gezien over een, overdreven, situatie in een gezin met doofstomme mensen. Veel meer dan een tienermeiden film waarin haar gezin toevallig doofstom is, lijkt de film niet te zijn. Maar vanwege de goed werkende en soms absurde humor weet het toch meer te zijn dan het lijkt. Ook biedt de film aan het einde van de film genoeg hartverwarmende momenten voor de liefhebbers van romantiek of liefde in het algemeen. La Famille Bélier is dan ook een film voor de gehele familie.

'La Famille Bélier' Recensie - Filmtakers

De volgende grote hit uit Frankrijk?

Althans, zo wordt er geadverteerd op de posters. Helaas is het redelijk teleurstellend te noemen als je een goede feel-good film verwacht te zien.

Op zich is het gegeven van een tiener die als enige kan horen in een doofstom gezin best interessant, maar de uitwerking is er niet naar; elke vorm van diepgang ontbreekt. Hierdoor wordt het een vrij slepend geheel dat gaandeweg de speelduur zijn focus lijkt te verliezen en het conventionele pad bewandeld.

'La Famille Bélier' introduceert namelijk te veel - onnodige - plotelementen die niet eens fatsoenlijk afgerond worden. Bovendien komt de familie als een stel karikaturen over door alsmaar geforceerde/lompe humor erin te gooien. Het is dat je op momenten nog vlagen ziet hoe een gezin met een dergelijke handicap zich door het leven worstelt, maar het is simpelweg te oppervlakkig om de kijker te intrigeren.

Wat de film nog overeind houdt, is het frisse spel van nieuwkomer Louane Emera. Zij weet op een innemende wijze een tiener te spelen die zo graag op eigen benen wil staan. Het reflecteert zich in de passende zang die nieuw leven blaast in het repertoire van Michel Sardou, werkelijk prachtig.

Al met al wel aardig, maar naar mijn mening maakt men zich er te makkelijk vanaf.

Dikke 2,5 sterren.

Dank Shinobi, kan me helemaal vinden in uw recensie, hoewel ik zelfs het nieuwe leven

in het repertoire van Michel Sardou bedroevend vind

Ben er vanavond heen geweest in de plaatselijke cult-bioscoop.

Idd zoals beschreven een wat oppervlakkig verhaal. Maar, vermakelijk.

De personages blijven typetjes en er wordt stevig over-geacteerd alsof het een toneelstuk is.Zoals de boosaardige muziekleraar en vooral de blonde ietwat tuttige moeder van de hoofdrolspeelster ( gek voor een boerin vrouw?)

Sommige stukjes werden wel snel afgewerkt. Vader die politiek in gaat bijvoorbeeld halfverwege film Hoor je daarna nooit meer van.

Maar: heel mooi gezongen en mooie ydillische beelden van Franse boerderij (ja cliche frankrijk) en platteland.

Gewoon lekkere feel good film. Verwacht geen diepgaande story over het gezinsleven met doofheids-handicap.

Veel te oppervlakkig en ook gewoon af en toe goor. Dat hele seksuele was echt zo onnodig.

Hartverwarmende misschien wat overzoete komedie. Maar ik heb echt ontzettend genoten van deze film. Lekker Frans ook. Was al heel snel verkocht door de prestatie van Louane Emera (Paula). Niet alleen haar stem, maar ook de uitstraling en acteerwerk is erg goed. Zeker als je bedenkt dat het haar eerste rol is en dan meteen zo'n lastige met gebarentaal. Het verhaal is misschien wat simpel, maar juist daarom is dit een fijne film om te zien. Ondanks het toch een serieus thema is, wordt er met humor en zonder al te diepgaande drama mee omgegaan.

4*

Mee eens. Na een kwartier had ik de 1* al klaargelegd. Waarom dan toch 3,5*? Omdat het uiteindelijk een erg mooie film werd.

Begint ogenschijnlijk flauw inderdaad, maar uiteindelijk ontroert het laatste kwartier ook tot mijn eigen verrassing enorm.

4*

Aparte film over een thema dat niet vaak ter sprake komt in films: doofheid. Het verhaal komt wat langzaam op gang, maar heeft een mooi einde. De film wordt ook gedragen door de Franse chansons, zeker door het nummer 'Je vole' dat Paula Belier op het einde zingt en naadloos in het verhaal past. De bijrol van Karin Viard als moeder is goed en het blijkt maar weer dat ze veelzijdig is en een van de beste Franse actrices is.

Aangenaam verrast door deze Franse feel-good movie die het behalve de maffe dove familie het voor mij toch vooral moet hebben van de zeer aantrekkelijke blonde dochter Paula, schitterend vertolkt door Louane Emera. Zonder het fantastische spel van deze actrice waarvan ik tot nu toe nog nooit van gehoord had had deze film voor mij niet meer dan een gemiddelde gescoord, want ja - laten we eerlijk zijn - dit soort films zijn er natuurlijk al genoeg gemaakt. Het i.m.o. zeer voorspelbare einde voelde je al mijlenver aankomen. Echter, dit keer hinderde mij dat niet in het minst. Bij al die ellende die je de laatste tijd via de nieuwsmedia voorgeschoteld krijgt zijn dit soort hartverwarmende films voor mij zeer welkom.

4,0*

Goor Ben jij niet in de war met een andere film?

Zoetsappig kabbelt dit verhaaltje voort. Voor een komedie weinig gelachen. Vind het een matige film. Tienerfilm.2.0

Dat gedoetje bij de dokter en de paddenstoelen van Mamma was toch wel goor genoeg

Vond ik niet overbodig trouwens, het geeft mooi de ietwat moeizame plaats van Paula in het gezinnetje aan. Wel wat plat misschien, maar wel effectief.

Erg fijne feelgood-komedie.

Dat komt vooral door de charmante en vrolijke uitstraling van Louane Emera en het goede tegenspel dat ze van de rest van de cast krijgt. De nogal absurde situaties in het dove gezin zijn misschien wat overtrokken, maar wel grappig en precies goed om de toon luchtig te houden. Louane Emera kan ook nog eens mooi zingen, ondanks dat Michel Sardou echt mijn ding niet is komt het toch behoorlijk over.

Het einde is dan wat voorspelbaar, maar dat hoort ook wel zo in het genre. Niks mis mee.

Hele mooie film.

Film die inderdaad flauw begint maar gauw genoeg word hij beter en beter.

Leuke vondst met de dove familie en speelt Louane Emera zeer naturel en steengoed, en leef je met het meisje mee.

En het slotlied was natuurlijk heel ontroerend.

Dus een film waar alles in zit en de tijd vliegt voorbij, een dikke aanrader!!

Prachtig

Prachtige, ontroerende en hartverwarmende familiefilm met een fors aantal komische momenten en een sublieme climax in de radiostudio. Film gaat over een tiener, die als alle anderen droomt over haar toekomst, maar daar weinig van verwacht omdat ze thuis niet gemist kan worden vanwege de handicap van haar ouders.
Regisseur Lartigau vertelt het verhaal over echte mensen van vlees en bloed zonder enige opsmuk of valse sentimenten. Toch zullen de meeste kijkers het volgens mij niet droog houden wanneer Paula Bélier tegen het einde op pakkende wijze Michel Sardou’s “Je Vole” vertolkt. De film is in al zijn eenvoud een juweeltje met geweldige rollen van nieuwkomer Louane Emera en van gelouterde acteurs als Karin Viard, François Damiens en Éric Elmosnino. Een verademing.

Matige film. Alleen de hoofdrolspeelster stijgt iets boven de rest uit. Prachtige stem. En wat een mooi lied zingt zij op het einde vd film.

voor de rest: overdreven, te vet neergezette rollen; zeer matig script, weinig suptiel.

Gisteren de film nog een keer gaan zien. Een tweede keer nog steeds leuk.

La Famille Bélier

Toen ik bij Les Combattants in de bios zat kwam de trailer van deze film voorbij. Geënthousiasmeerd door het aardige voorspel besloot ik de dag daarna deze maar eens op te zoeken. Pathé had schijnbaar een zaal voor mij alleen gereserveerd, want voor de rest kwam er niemand binnen. Ze hadden alleen wel even de consumpties gratis voor me mogen maken...

De film voelt ik het begin heerlijk aan. Lartigau probeert duidelijk een familie neer te zetten die niet gehinderd worden door doofstomheid. Dit leidt tot leuke situaties als een vader die zijn eigen politieke partij van de grond probeert te krijgen. Ook de puberale scènes, waarin de ouders het ergst zijn, zijn uiterst vermakelijk. Na een tijdje neemt de film een wat serieuzere toon aan. De sfeer wordt ronduit grimmig en de lol lijkt er vanaf. Toch is het stuk dramatiek - zij het dat het ietwat uit balans met het begin van de film - goed. Er wordt in beide stukken een prima niveau gehanteerd. Het einde is ronduit cliché, maar past bij de feel-good sfeer die reeds teruggekomen is na het zwaardere middenstuk.

Louane Emera speelt een prima hoofdrol. Als enige horende van haar familie is ze een prima tolk tussen haar idiote, maar leuke familie en de wereld van geluid. Daarnaast zet ze overtuigend een pubermeisje neer, dat vooral wil wat haar ouders niet willen. De romance met Ilian Bergala is wat zwakjes, met name van Bergala's kant.

Karin Viard en François Damiens spelen als ouders prima. Damiens had alleen een andere baard moeten nemen. Degene die hij nu had stond idioot. Eric Elmosnino is als muziekdocent ook alleraardigst. Vooral op het begin kan hij de mondhoekjes omhoog doen krullen. Waardeloze kinderen zijn het ook allemaal...

Daarnaast voelt de film ook lekker Frans aan. Ik kreeg er haast een vakantiegevoel bij. Het desolate dorpje met oude vakwerkhuizen is typerend voor het Franse landschap. Ook de nodige drukte in Parijs creëert een herkenningsgevoel. De sfeer wordt echter vooral goed neergezet door sterk gebruik te maken van muziek. De muziek van Michel Sardou is leuk gekozen. Oubollig en toch fijn om naar te luisteren. De slotscène is prachtig gezongen en een goede kers op de taart van een leuke film.

La Famille Bélier is gewoon ontzettend leuk om te zien. Het verhaal is ietwat gewoontjes, de acteerprestaties zijn dik op orde en de sfeer zit er goed in.

3.5*

Wat een prachtige film. In het begin vond ik de humor nog wat nep en overdreven. Maar naarmate de tijd strekte kwam de film goed op gang. Het meisje speelt erg sterk. Ze kan ook nog eens prachtig zingen. Aan het einde krijg ik een brok in mijn keel en vochtige ogen. Nou, dat heb ik niet snel. Dus als deze emotie bij een film naar boven komt verdient die 5 sterren!!!!