Breezy (1973)

Film ooit eens gezien. Volgens mij ook het regie debuut van Eastwood. Wat vooral opviel was dat het verhaal erg neutraal was, weinig diepgang of emoties tussen een 19 jarig hippie meisje en een oudere man die in zijn mid life crisis zat.

Niet de eerste, maar de derde film die Eastwood regisseerde (na Play Misty For Me en High Plains Drifter). Het is de minst bekende film binnen zijn oevre en de enige (regie of hoofdrol) die nooit als regio 2 dvd is verschenen.

Na het zien van de film kan ik me wel voorstellen dat er minder vraag naar deze film is dan naar de andere films van/met Clint Eastwood. Anders dan bijna al zijn andere films is dit geen actiefilm of thriller, maar een lovestory. Alleen in The Bridges of Madison County waagde hij zich later nog eens aan dit genre.

Ik denk dat Breezy minder populair dan Bridges is omdat het gaat om een thema dat vandaag de dag minder tot de verbeelding spreekt dan begin jaren 70: de liefde tussen een hippiemeisje en een oudere gevestigde man.

Neemt niet weg dat als je - zoals ik - houdt van de sfeer van eind jaren 60/begin jaren 70 (bijvoorbeeld de volledig met hout betimmerde interieurs), het een heel aangename film is om te zien, met goede rollen van Holden en Lenz.

Verwacht echter geen groots dramatisch verhaal. Het is waarschijnlijk het kleinste verhaal dat Eastwood ooit verfilmde.

Nu dus eindelijk beschikbaar. Inderdaad zoals Bombong schrijft zo'n heerlijk landerig, zoetig 60's /70's filmpje: uitstraling, muziek, thema. Prachtig gedaan. Klein gehouden. Want zeg nou eerlijk: 'een 19-jarige hippie met een makelaar in een mid-life crisis', dat is niet op eerste gezicht een film die verfrissend is. Maar Eastwood omzeilt vrijwel alle valkuilen. In zijn films uit deze periode (geregisseerd of meegespeeld) zit zo'n sfeertje, zoals The Beguiled en zo.

En ondanks het thema - toch is het mooi gedaan. Ik zag gisterenavond Leo Beenhakker bij Studio Sportzomer. William Holden speelt hier zo'n soort Leo Beenhakker: mopperig én innemend. En Kay Lenz is fantastisch (en leuk). Het eerste deel van de film is zonder twijfel het sterkste deel. Daarna gaat het allemaal iets te lang door in dezelfde modus.

Hoewel de muziek van Michel Legrand (!) iets te overdadig is, is de door Shelby Flint (anyone?) gezongen begintune gewoonweg heerlijk. Ook zo'n typisch folk-ding uit die tijd. Half sterretje extra daarvoor!

Breezy is een personage dat me met haar onverbeterlijke optimisme een beetje heen en weer liet slingeren tussen sympathie en irritatie. Haar kinderlijk naïeve enthousiasme werkte enerzijds wel ontwapenend, maar er waren ook momenten dat ze het er bewust wel erg dik bovenop leek te leggen en ik haar weinig anders kon zien dan de “uitvreter” zoals ze op de dvd-hoes weinig complimenteus wordt omschreven.

Tijdens het kijken dacht ik eigenlijk ook dat ze nog een kind was, wat een beetje rare bijsmaak aan de relatie met de oude man gaf, maar nu achteraf lees ik dat ze toch i.i.g. een meerderjarige moest voorstellen.

Tot zover de minpuntjes, het is wel een film waar iets gemoedelijks vanuit gaat. De wat norse en gelaten houding van de man vormt een vermakelijk contrast met Breezy’s zonnige kijk op de wereld en wat luchtige liedjes en het jaren ’70 sfeertje geven er een aangenaam “weinig aan de hand” gevoel bij.

Overigens, wat een geinige hond; het beest keek op een grappig vreemde manier uit zijn ogen waardoor ik een paar keer in de lach schoot

De titel vat het goed samen: breezy. Niet alleen het personage, maar ook het gevoel van de film. Niet erg typisch Eastwood dit, maar wel een zeer prettig, luchtig romantisch drama dat weinig verrassends biedt, maar dat wel erg aangenaam is om naar te kijken. Lekker zomers ook, wat prima bij de huidige temperaturen past. Holden en Lenz spelen leuk en hebben vooral een komische chemie. Op zich niet vreemd dat dit één van de meest vergeten Eastwoods is, maar ik raad hem verder niet af om eens te zien.

O ja, dat folkliedje aan het begin is inderdaad erg fijn.

3*

Zo breezy vond ik de film nou ook weer niet, The One Ring.

Breezy zelf doet haar nickname eer aan, Holden's personage echter... Jarenlange onderkoeling, cynisme en uptightness blijken maar moeilijk af te leren. En deze tegenstelling tussen beide personages zorgt voor de nodige botsingen. De inzettende/terugkerende twijfel van Holden's personage neemt wat mij betreft na de tweede helft net iets teveel ruimte in (luister nou niet naar die vriend, Frank!). Begrijpelijk is het wel - het geeft de film wat meer kracht/zwaarte - maar het liefst had ik meer van dat spelerige begin gezien. Die dialogen zijn namelijk geweldig, de frictie/aantrekkingskracht tussen beide personages is heerlijk en cute!

De film eindigt gelukkig wel precies zoals 'ie moet, en dat maakt het dan toch een ultieme feelgooder en een film met het hart op de juiste plek.

Een superromantische film over een jong flower power meisje, dat het leven van een enigszins afgestompte man komt binnenrollen. Optimisme tegenover cynisme, maar... het klikt als nooit tevoren. De chemie tussen William Holden en Kay Lenz is geweldig. Vreemd genoeg is de filmcarrière van Lenz nooit van de grond gekomen, hoewel ze wel de nodige successen heeft geboekt in het televisiemilieu.

Ik ben een liefhebber van drama, als het maar niet té sentimenteel worden. En er zijn natuurlijk uitzonderingen, die deze regel bevestigen. Het zwijmelende einde van deze film is zo’n uitzondering. Heerlijk romantisch! Ik heb me geweldig zitten opwinden over de scène met Frank’s vriend in de sauna. Maar voor het verdere verloop van het verhaal is die scène natuurlijk essentieel. Je voelde ook dat er zoiets aan zat te komen.

Voor mij is dit samen met Changeling en Million Dollar Baby de beste film van Clint Eastwood als regisseur. Een regelrechte aanrader voor liefhebbers van romantiek. Dit is zo’n film, die je ’s avonds laat moet opzetten om je na afloop met een bevredigend gevoel te rusten te leggen. En dan lekker wegdromen...

Goeie film waarin een jong meisje in de auto springt van een oudere man. Een prima film over een onconventionele romance en zeker niet alleen vanwege het leeftijdsverschil. Een aantal goeie dialogen en een mooi tijdsbeeld vanwege de kleding, soundtrack en veel locatiewerk. Mooi, naturel acteerwerk van Kay Lenz. Verder is deze film wel een beetje een vreemde eend in de bijt van regisseur Clint Eastwood.

Kay Lenz is een soort van wandelende jongensdroom die zomaar in het leven van William Holden binnenwandelt. Haar natuurlijke schoonheid levert opwindende scènes op, maar tegelijkertijd weet haar onschuldige karakter je ook te betoveren. Het is moeilijk om niet voor zo'n meisje te vallen. Ik heb dan ook van begin tot eind genoten van de film. Het enige dat een film met dit thema een beetje tegenwerkt is hoe Eastwood er nou een fatsoenlijk einde aan moet breien. Je merkt dat hij hiermee een beetje moeite had in de aanloop naar het einde toe, maar uiteindelijk is het geloofwaardig en brengt het de film tot een (geloof)waardig einde.

4,0*

Bijzonder mooie film in een regie van Clint Eastwood.

Goede, doch niet zijn beste film, maar het verhaal sprak me uiteindelijk wel aan.

Typisch een onderwerp voor een Eastwood film, want verhalen vertellen kan de man bijzonder goed.

Ook de muziekkeuze is, zoals gewoonlijk, prachtig.

Warm aanbevolen, alweer

Clint doet romantiek.

En dan niet zomaar romantiek, maar tussen een hippiemeiske en een oude man. Niet bepaald een uniek verhaal, maar Clint kiest wel een vrij unieke benadering die schril afsteekt tegen de wat twijfelachtigere benadering van, noem, een Woody Allen, een Roman Polanski, een Stanley Kubrick waarbij zeker achteraf toch altijd een wat onplezierig plakkerige vieze-oude-mannengeur blijft hangen. Clint daarentegen omzeilt dat op een erg elegante manier waarbij beide personages hun charme behouden - sterker nog, laat groeien doorheen de film.

Holden speelt op zich wel goed - verdienstelijk is misschien het beste woord. Heel veel bijzonders vraagt de rol misschien ook niet van hem. Kay Lenz tegenover hem is ontwapenend schattig, en laat dat overkomen alsof daar geen moment van geacteerd is - wellicht is dat een knappe prestatie, maar ik ga er vooralsnog liever vanuit dat dat haar gewoon eigen is. En dan de hond nog - een leukere en knuffelbaardere filmhond schiet me niet snel te binnen.

Een van Clint's minst bekende films, lees ik hier. Maar ook wel een van de beste.