La Boum (1980)

Vermakelijke coming-to-age tienerfilm met een piepjonge Sophie Marceau, haar debuut, slechts 13 jaar jong. Ze werd een heldin van vele jonge meisjes in Europa en Azie. En we weten wat er met haar gebeurde toen ze ouder werd....

La Boum is ook een van de meest succesvolste tienerfilms, gepaard door 'schandalen'. Tja, op het grote scherm een dertien-jarig meisje zien zoenen met een jongen is natuurlijk niet helemaal pluis, alhoewel het wel (ook toen) de realiteit was.

En dan natuurlijk dat walgelijke rotnummer, dat tientallen keren in de film terugkeert. Reality van Richard Sanderson. Volgens mij geen hit geweest in Nederland (ik had het nog nooit gehoord). Het nummer heeft vele weken op 1 gestaan in ondermeer Frankrijk en Duitsland. In Azie is het nog steeds een van de meest populaire karaoke-nummers. Niet voor niets staat er op de dvd een sing-a-long- en een karoake-versie van dat nummer.

Er kwam een vervolg. La Boum 2 (goh, origineel!). Deze vindt binnenkort haar weg in mijn dvd-speler.

Een flinke portie kalverliefde, ouders die alleen maar met zich zelf bezig zijn en een wijsneuze oma, zonder verantwoording, en in dit geval heeft men er een komedie van gemaakt, waarbij men zelden echt geamuseerd kan toekijken, die aan de oppervlakkige kant blijft uiteraard en alleem maar te genieten valt omwille van enkele hun vak beheersende spelers en ook nog een piepjonge Sophie Marceau.

Film geeft een heel aardig tijdsbeeld van opgroeiende pubers in de jaren 80, toen die nog geen last hadden van mobieltjes en/of games en nog tijd hadden van elkaar en elkaars problemen. Sophie Marceau acteert bij haar debuut alsof ze al jaren voor de camera heeft gestaan. Zoveel jaren na dato nog steeds een amusante film.

Deze Franse jeugdklassieker is voor mij amper te harden en komt gedateerd over. Een jonge Sophie Marceau speelt de rol van Vic, een meisje die haar eerste amoureuze gevoelens kent en zich begint af te zetten tegen haar ouders. Rond haar zie je de ouders, die in een relatiecrisis terechtkomen. Het contrast van ontluikende liefde en de gebluste liefde wordt hier eigenlijk best verstandig tegenover elkaar gezet. De relativerende overgrootmoeder moet een imago verkopen van oude dame met een jonge en moderne ingesteldheid en speelt een verbindende rol tussen Vic en de ouders. Ik vond het vanuit mijn persoonlijke kijkervaring een irritante film (bvb ook door dat zeiknummer Reality) die ik met veel moeite heb uitgezeten.