Over the Edge (1979)

Ik zou ongeschikt zijn als vader van een puber denk ik. Veel te begripvol. Komt waarschijnlijk dat ik nog steeds ergens een puber ben. Vandaar ook mijn zwak voor dit soort films.

Zoals Nienthe terecht opmerkt, Rebel Without A Cause in de jaren '70. De tijd van de ideale suburbs met keurige groene tuintjes waarin voormalige stadsbewoners hun rust zochten. Achter de keurig aangeharkte tuintjes is er een gebrek aan belangstelling voor elkaar, vaders die bezig zijn met hun carrière, moeders die zichzelf proberen te ontdekken in praatgroepjes en kinderen die in de zielloze buitenwijk in het speeltuintje of in een buurthuis rondhangen, wat experimenteren met drugs en uit vervelling "over the edge" gaan. De film kiest duidelijk voor de kinderen. Als je dat als kijker niet kunt raak je de film vrij makkelijk kwijt denk ik. Ik heb daar geen moeite mee en zag ook nog eens een geslaagd tijdsbeeld. Geholpen door de Amerikaanse rocksoundtrack, de aankleding en de sterk getroffen desolate sfeer van een een mislukte poging om in the middle of nowhere een ideale woonplaats neer te zetten.

Minstens een keer een film als deze per generatie graag (en dan ook even sterk).

4.0*

Kinderen gaan in opstand tegen hun ouderen. Het zijn geen slechte kinderen; ze vervelen zich in een stadje waar niks te beleven valt, experimenteren met drugs en komen geregeld samen in de rec, een recreatieplaats waar ze onder toezicht spelletjes kunnen spelen. Wat het leven in New Granada somber maakt voor hen is dat de politie hen als vandalen en criminelen beschouwen en het leven zuur maken. Voor het minste worden ze opgepakt.

Deze vroege film van Kaplan gaat onder andere over conservatieve opvoeding en het onbegrip van volwassen voor hun kroost. Je kunt je kinderen niet voortdurend gaan frustreren met verstikkende autoriteit en als wetshandhaver kun je de wet niet strikt gaan toepassen op kinderen. Het gedrag van die politieagent Doberman sloeg nergens op. De film legt de juiste accenten en sympathiseert met de jongeren. Verplicht kijkvoer voor ouders.

Mooie opbouwende film met een realistische kijk op de jeugd van toen.

Over the Edge heeft een goede sfeer en je voelt je bij het kijken bijna 1 met de jeugd uit die tijd, het deed me soms denken aan een serieuzere versie van Dazed and Confused

Wat me opvalt is dat aardig wat acteurs die hier de jeugd neerzetten weinig andere films meer gedaan hebben. natuurlijk met als grote uitzondering Matt Dillon en nog een paar maar stond versteld dat van de rest weinig andere films te vinden zijn.

Over the Edge komt gelukkig nooit geforceerd over, je weet als kijker dat het een keer uit de hand loopt maar tot die tijd kibbelt de film lekker rustig en relaxed voort.

Aanradertje!

4*

Goeie film over de tieners van een Amerikaanse voorstad waar niks voor ze te doen is. De film geeft een uitstekend tijdsbeeld. En ondanks dat de film zich eind jaren ´70 afspeelt, is het onderwerp van alle tijden. De jeugd die onbegrepen is en in sommige opzichten vergeten door de volwassenen. Verder een fijne soundtrack en ook goed acteerwerk van de jonge acteurs, waarbij dit het debuut was van een jonge Matt Dillon.

In de herziening!

Niets te beleven voor de kids in suburban New Grenada en in hun "wijsheid" besluiten de autoriteiten tot het sluiten van het enige jeugdhonk.

Gebasseerd op waargebeurde feiten....en met een piepjonge Matt Dillon.

Chopper-bikes en Kiss-shirts.

Soundtrack met Cheap Trick, The Ramones en Van Halen.

Eindelijk op de kop kunnen tikken; ik zocht deze al een hele tijd. Verrassend sterke film over de conflicten tussen jeugd en gevestigde orde in een nieuwbouw-wijk in een klein amerikaans stadje, waar de jongeren door verveling hun heil zoeken in misdadige praktijken. Vooral het eerste uur is indrukwekkend (met een prettig Dazed And Confused-achtig sfeertje); wanneer zaken uit de hand gaan lopen wordt één en ander wat te overdreven en vergezocht. Niettemin de moeite waard, met een nog piepjonge Matt Dillon in zijn memorabele filmdebuut.

Phil van Tongeren vertelt aan de hand van het Amerikaanse 'Over the Edge' van Jonathan Kaplan over de jaren '70 films met hangjongeren en het verzet tegen de gevestigde orde. Deze sterke, maar vrij onbekende film betekende het debuut van de 14-jarige Matt Dillon en vormde de inspiratiebron voor Nirvana's 'Smells like Teen Spirit'.

VoorDeFilm: Over the Edge (1979) - YouTube

Ik denk dat je deze wel veilig kan kijken John Milton, mijn stamp of approval heeft ie in ieder geval. Ik vond het een erg sterke film, waarbij de jeugd in een suburban stadje waar niets te beleven is zich helemaal de tering verveelt. Er is niets te doen, de ouders hebben weinig tijd, en zo'n kwart van de bevolking is jong. Dus de jeugd leeft zich daarom maar uit met rondhangen, vandalisme, drugs, drank en feestjes, en dat escaleert in de loop van de film alleen maar. Schijnbaar ook gebaseerd op een nieuwbouw-buitenwijk in Californië, al is de uiteindelijke ontknoping wel aangedikt.

Ik vond het een behoorlijk rauwe, naturel film waarbij ik me de groepsdynamiek juist heel goed kon voorstellen. Sterk acteerwerk ook, met een hele rits aan overtuigende kindacteurs die ook écht een jaar of 14, 16 waren, waaronder een hele jonge Matt Dillon in zijn debuutrol. Ik was echt positief verrast door deze film, die wellicht wat nihilistisch over komt, maar mij wel echt overtuigde als beeld van hoe het leven in saai, suburban Amerika kan ontsporen. Goeie soundtrack ook.