Blastfighter (1984)

Deze werd duidelijk gemaakt om in te pikken op het succes van First Blood.

Als tiener vond ik Blastfighter zelfs iets beter dan de eerste Rambo-film. Benieuwd hoe ik er nu zou over denken.

Volgens Tarantino de beste Lamberto Bava-film. Wil hem wel eens zien. Jammer dat de Italiaanse dvd (zover ik weet) enkel voor Italianen leuk is...

Revok (specialist in het genre) heeft hem engels, maar enkel full screen.

Revok is wel redelijk duur...

Enkele weken geleden de VHS gekocht voor 3,5 euro.

Binnenkort ga ik deze film dus na jaren nog eens bekijken.

Laat wat weten!

Wouter, als het gaat over Italo-trash kom ik je geregeld tegen.

Jij lijkt me ook een liefhebber van dit soort brol. altijd leuk om te weten dat er nog meer zijn als ik!

Een goeie 20 minuten deze film uitgekeken en ik moet zeggen, ik was verrast!

Als tiener vond ik dit een erg goeie film en nu, na meer dan 10 ('t is misschien al 15) jaar heeft Blastfighter terug indruk gemaakt.

Qua originaliteit scoort deze mede door Dardan Saccheti (oa Vendetta dal futuro, Demoni, Fuga Dal Bronx, E tu vivrai nel terrore - L'aldilà) geschreven film redelijk laag, want inspiratie wordt vooral gehaald bij de klassiekers Deliverance en First Blood.

OK, dit is een Italiaanse film, dus grote kunst moet je niet verwachten, maar wat deze film wil brengen, brengt hij op overtuigende manier.

Het acteren is niet om over naar huis te schrijven, maar de omgeving waarin werd gefilmd ziet er goed uit en de regie van Lamberto Bava (hier werkzaam onder het pseudoniem John Old Jr.) is efficiënt.

De muziek van Guido en Maurizio De Angelis (oa I Predatori di Atlantide, 2019 - Dopo la Caduta di New York, Yor The Hunter from the Future, Sandokan, La Montagna del Dio Cannibale) is niet super, maar goed genoeg.

Het tempo ligt echter hoog en er gebeurt altijd wel iets op het scherm waardoor Blastfighter geen seconde verveelt. Net wanneer het wat saaier dreigt te worden schiet de film terug in actie en mede daardoor is deze prent een plezier om uit te zitten.

Blastfighter (die oorspronkelijk zou geregiseerd worden door Lucio Fulci) is één van de beste Italiaanse actiefilms uit de jaren '80.

Liefhebbers hebben begrepen dat dit een must is voor hun collectie!

Shit, zou hem wel willen zien....

Er is iets enorm leuks aan dat soort films. Ze zijn nooit of zelden echt goed, maar ademen veel liefde voor film en zitten bordevol goede ideeen.

Erg goedkoop, maar soms wel een leuke revenge filmpje. De vertolkingen zijn onder nul, maar, zoals hier al gezegd is, de film staat niet stil, er gebeurt continu iets. De soundtrack met electronische deuntjes is een kleine meerwaarde voor de film. Ik vraag me wel af van waar al die mannen bleven komen? Het was "one against hundred"!

Goedkoop Italiaans B actie filmpje. Best hard alleen de nasynchronisatie is echt vreselijk. Voor de rest is er visueel niks mis mee en is het een lekkere actie pulp. 3,5.

Gekke exploitation film waarin de immer coole Michael Sopkiw als een soort tweede Rambo demografische verschuivingen teweegbrengt in een Deliverance-achtig dorpje. Erg charmant in zijn knulligheid: de schietgrage locals zijn om van te gieren net als de bizarre poging om interpersoonlijke dramatiek in de film te verwerken. George Eastman stelt echter teleur als bad guy: meestal is hij demonisch en genadeloos, hier een kreupele lamzak. De synthesizer soundtrack draagt bij tot de sfeer (werd later zelfs hergebruikt voor Massacre in Dinosaur Valley) en er is zelfs een hilarisch pseudo-country themalied getiteld 'Evening Star'.

Toffe actiefilm!

De film bewijst vooral dat een goede actiefilm geen gigantisch budget hoeft te hebben. Blastfighter (de titel zelf vind ik al geniaal) verveelt geen minuut. De vreemde soundtrack, de mooie locatie en de acteurs mogen er allemaal wezen.

Heerlijke Italo schlock van Lamberto Bava (Demoni) die met Blastfighter een soort mix tussen Rambo First Blood, Deliverance en het subgenre Spaghetti Western maakt.

Michael Sopkiw (rip off Snake Plissken uit 2019 After the Fall of New York) is wederom heerlijk cool als stugge anti hero. George Eastman is een iets minder uitbundige badguy dan dat we normaal gesproken van hem gewend zijn.

Start erg leuk. De soundtrack (Fabio Frizzi) is geweldig. En op een soort van John Wick achtige manier knapt het eerste draadje van Sopkiw al vroeg wanneer zijn pet deer de keel doorgesneden wordt door wat rednecks (overigens allemaal Italianen). De échte actie begint wanneer zijn dochter het loodje legt. Dit gaat gepaard met veel explosies, gunshot wounds (altijd fijn als daar qua practical effects aandacht aan wordt besteed. Dat onderscheid Blastfighter wel een beetje van de écht goedkope Italiaanse actiefilms) en zelfs de occasional ledemaat dat eraf wordt geknald.

Het einde is vrij abrupt. Wat onbevredigend zelfs. Maar Blastfighter is een prima tussendoortje voor fans van Italiaanse 80's rip-off action. Geinig detail. Ze hebben de banjospeler uit Deliverance hier opnieuw gecast.... Als banjospeler.

"YOU WANT TO KNOW WHO I AM? I'M A SON OF A BITCH... who wants to be left alone.”

Wanneer een film begint zoals deze dat deed, is het praktisch een hele coole film. Geen introductie en vooral geen emotie, met een onwijs gelikte en vooral dik opgelegde soundtrack een beetje stoer lopend over straat heen, heerlijk. De jaren tachtig straalt er heerlijk van af, en wederom weet Bava me weer een leuke film te geven, want deze actieprent heb ik na zijn twee geweldige Demoni films gezien; en daar blijft het als het aan mij ligt ook zeker niet bij.

Na wat dreigende scenes met zijn gloednieuwe SPAS-12 kakt de film in mijn ogen wat in. Je komt eigenlijk vrij snel achter de tegenstanders, die eerst het hele bos leeg hebben gestroopt en met een wagen vol dode dieren door het dorp scheurden (en ook het baby hertje vermoorden van Jake). En met die dode dieren heb ik niet zo veel, al hoort het wel bij de typische jaren tachtig Italiaanse film... Maar na de scene is er een beetje over en weer geschreeuw maar veel meer dan dat gebeurt er ook niet. De film moet het dan echt hebben van het laatste half uur, wat ook gewoon gelijk het beste stuk is. Hier is de actie torenhoog, elke auto ontploft op een Michael Bay manier en het kent zelfs nog wat gore (met ledenmaten die wegschieten). Het hele kat en- muisspel idee vind ik altijd wel geinig, leuk dat Bava dat ook in de echte jaren tachtig sfeer houdt door dit in een bos te laten afspelen, als we in dat jaartal al niet in genoeg bossen zijn.

Michael Sopkiw is als Jake het gezicht van de film. Jammer dat hij in maar in drie andere jaren tachtig films heeft gespeeld, duidelijk dus niet zo'n succes? Ik ga in de aankomende tijd die andere films ook nog wel zien. Jammer, want de looks had hij wel mee. Voor de rest van de cast had ook niemand deze charisma.

Ik snap het einde opzich wel, aangezien dit gewoon een hele grote knipoog is naar de eerdere scenes met de dieren. Maar inderdaad eindigt het toch wel een beetje abrupt en mis je daar misschien toch een waardig afscheid maar, het was ook wel goed zo. Meer had ik ook niet nodig.

Vandaag bekeken op blu-ray en heb mij hiermee wel vermaakt al hij ook niet echt heel goed was ofzo.

Op het einde zo de laatste 25 minuten gaat het idd richting de ''Rambo'', maar daarvoor zien we een soort kat en muis spel tussen een groep die jagen op een vader die net uit de gevangenis is en zijn dochter.

Een soort ''The Hunt'' achtige film met achtervolgingen en veel schietpartijen.

Mooie natuurbeelden van het bos en het wild, zo de laatste 25 minuten zien we de ''vader'' (hoofdpersoon) echt wraak nemen met een soort Rambo achtige skills met een groot machine geweer gaat hij al de leden te lijf en zien we steeds meer jagers.

Goed einde wel dus, maar miste wel wat spektakel.