Elsker Dig for Evigt (2002)

Hè?

Ik denk dat neo te vroeg is opgestaan vandaag. Van slaaptekort wordt je vaak melig.

Het is geen film die kunstmatig poogt het "Kijk-eens-hoe-eerlijk-we-hier-filmen"-credo hoog te houden.

Bier weet dat ze een goed verhaal te vertellen heeft, en vertelt haar verhaal op een schijnbare natuurlijke manier.

De ultrakorte diffuse shots tussendoor vormen de X-stralen van hun gevoelens, als het ware . Nou kan ik me voorstellen dat ik bij een soortgelijke film een soort "Gaan we hier nou met komen aandraven?"-gevoel zou overvallen, maar Bier komt er met weg

Prachtig was trouwens de scène waarin Niels Marie terug thuis opzoekt voor Gustav's verjaardag. Je ziet zo'n streepje slagroom op Marie's gezicht ... de kijker beseft: hé, dat heeft ze verdorie ZELF aangebracht op haar gezicht, zodanig dat Niels haar nog 'ns zou aanraken .

Een eerlijke film over de complexiteit van het menselijke gevoelsleven. Makkelijker gezegd dan gedaan

Pijnlijk liefdesdrama en erg geloofwaardig, op één klein puntje na: zoals Yak al zei verzande de troost me net te rap in een affaire, de twijfel komt pas als ze ineens weer iets hoort over Joachim. En in tegenstelling tot Zachary vond ik die ultrakorte close ups een beetje geforceerd

Maar dat zijn dan ook zowat de enige kleine minpuntjes. Want verder is dit gewoon een goede film, met prachtige dialogen. Sterke personages (vergeet de heerlijke bijrol van de verpleegster ook niet) en fijn gedoseerde humor.

Ruim 3.5*

Boeiende film. Goed gespeeld, interessant plot. 4 sterren.

Mooi filmpje, maar het er net dat ietsje meer van verwacht. 3.5*

Toe maar, Zach Braff gaat hier misschien een remake van maken.

Ik heb weinig aan starbright boy toe te voegen, behalve dat ik Sonja Richter op het einde van de film minder sprankelend vond dan in het begin. Maar goed, ze is vrij aantrekkelijk en misschien dat het oog daar naarmate de tijd vordert aan went (?).

Erg naturelle en realistische film verder, zoals eerder gezegd komen de kinderrollen ook erg sterk uit de verf, met een extra pluim voor de puberrol

3,5 ster

Knappe film. Het verhaal is op papier wat soapachtig aan en des te knap is het als je de scenes en gebeurtenissen zo naturel neer kan zetten. Met minimale middelen zulke personages neer kunnen zetten, is een hele kunst. In het begin waren het meer een reeks gebeurtenissen voor me, maar langzaam maar zeker wordt je de film in gezogen. Vooral ook de muziek, de spaarzame momenten dat het er was, vond ik prachtig.

Ruim 3,5* en als ik mijn verhaal zo lees, zou dit best nog eens omhoog kunnen,

Vermakelijke film.

De vele close ups om de emoties van de personages op te vangen zien er compleet anders uit dan de rest van de film. Vond de warrige, wat schokkerige korte beelden zeker het een en ander versterken.

Verder vooral een film die behoorlijk gelijk is aan het eveneens uit 2002 afkomstige: Okay - Okay (2002).

De overeenkomsten in het plot waren er legio. Daardoor voor mij wat minder. De verhaallijnen waren immers voorspelbaar. De acteurs en actrices doen het wel goed. Sonja Richter speelt een nuchtere, sympathieke rol van een meisje wie het noodlot trof. De wat snelle verwerkingsfase doet niets aan haar acteerprestaties af. Ook Paprika Steen blijf ik een erg fijne verschijning vinden. Zij weet een gezicht te trekken dat woorden overbodig zou maken. Schitterende mimiek!

Qua thema gelukkig ook nergens echt zwaarmoedig. En ook niet te vrolijk, zodat het niet allemaal impactloos de revue zou kunnen passeren. Muzikaal onopvallend. Wel beter dan After the Wedding, maar niet beter dan het onbekendere, maar met meer humor en frisheid gebrachte Okay. Dikke 3,5*

Ik vond het anders best een zware film. Zit toch weinig om vrolijk van te worden.

En Dogme films zijn wel vaker muzikaal onopvallend (al vond ik de kleine stukjes muziek in deze film, met de koptelefoon, juist de beste stukjes van de film).

De grootste verrassing van deze film is voor mij dat het een goedgekeurde Dogme-prent is.

Verder wordt Elsker Dig for Evigt gekenmerkt door een erg middelmatig plot waarin alle cliche's over invaliderende ongelukken, ziekenhuisromances en gezinsproblematiek bij overspel de revu passeren. Bier valt mij hier erg tegen. In After the Wedding kon het verhaal nog net maar dit is gewoon soap.

Wat de film staande houdt zijn de personages. Terwijl ik de ontwikkelingen niet geloof (zie Yak), geloof ik de karakters wel. Fijn uitgewerkt en doordacht, goed geacteerd ook.

Veel zal me er niet van bijblijven, daarvoor stelt het geheel toch te weinig voor.

Ook Open Hearts is weer een zeer sterk drama van de Deense Susanne Bier, niet alleen het sterke acteerwerk en het pakkende verhaal dragen daar aan bij, maar ook zeer zeker haar intieme manier van filmen

De gemiddelde soap is er niets bij, zou je zeggen als je het plot leest. Toch doet dit Deense meesterwerk nooit denken aan zo'n soap. Het is uiterst realistisch verfilmd en als kijker raak je gemakkelijk betrokken hiermee. Dit keer bestaat de climax niet uit avondeten wat door de huiskamer rondvliegt (traditie in Deense films!). Het einde is eigenlijk nog bitterder en daardoor sterker.

Toch een goede film hoor. Ik snap wel dat er aan soap gerefereerd wordt in de recensies, maar ik moet de eerste soap nog zien waar de verbeelding van gevoelens zo naturel overkomt.

Niet alles is even geloofwaardig, dat klopt. Met name het personage van Mikkelsen vind ik vrij slecht uitgewerkt; het wordt totaal niet duidelijk waarom hij zo op slag verliefd wordt. Nu vind ik hem alleen maar een grote klootzak, en ik weet niet helemaal of dat de bedoeling was. Maar dit, evenals het argument als zouden alle cliche's over traumaverwerking (ongeluk, gezinsproblematiek) over de toonbank gaan, vormt niet de 'base-line' van de film. Vermoedelijk juist door het enigszins simpele verhaal, maar de zo krachtige verbeelding is dit naar mijn smaak tot nog toe de beste van Bier die ik heb gezien.

Mooie film, met vier sterke hoofdrollen. De Dogme-regels werken hoofdzakelijk in het voordeel van de film, vooral door het intieme camerawerk, maar persoonlijk had ik wel iets meer muziek in de film willen hebben. Ook had het nog wel iets langer mogen duren. Dat laatste zullen we maar als een voordeel beschouwen. Subtiel geregisseerd waar andere, minder bekwame regisseurs, het heel dik aangezet zouden hebben. Ik had van Bier alleen het prachtige After The Wedding gezien- ik ben nu heel erg benieuwd naar Brothers, de film die zij tussen deze twee in regisseerde.

Brothers is wat mij betreft een 5***** film J. C.

Oke, dan deze film, het lijkt wel of S. Bier gewoon het leven binnenloopt van deze mensen zo realistisch komt het allemaal over.

Minpunt(je) is dat het allemaal wat snel gaat.

Het acteren is wederom van ongelofelijk hoog niveau en het verhaal word nergens tenenkrommend wat vaak wel het geval is met dit soort verhalen.

Ik blijf een klein beetje argwanend bij de drama’s van Bier. Ik geloof het net niet helemaal. Dat zelfde probleem heb ik bij een andere Scandinaviër; Moodyson. Hier is het wel wat minder dan bij die slijmbal, maar ik twijfel een beetje aan de goede intenties. Ik vond de film op momenten heel mooi. De wishful thinking scènes bijvoorbeeld. Prachtig. Ook de muziekscènes vond ik eigenlijk erg sterk en ook het eind waar iedereen met lege handen overblijft. Toch vond ik de plot wat te bedacht en de emoties wat te geforceerd. Ik kan het niet meer uitleggen dan dit. Puur een gevoel. De behoorlijk sterke acteerprestaties houden dit drama echter in leven. Film zit regelmatig tegen een echt sterk en overtuigend drama aan, maar Bier weet het toch niet helemaal te verkopen. 3,5 sterren. Wellicht ooit nog 4 sterren.

Prachtige film, met een glansrol van Mads Mikkelsen. Wat kan die man goed acteren! Ook Paprika Steen en Nikolaj Lie Kaas zetten een geweldige rol neer. Bovendien een hele mooie bijrol voor de verpleegkundige.

Een realistisch verhaal naturel neergezet en daardoor erg herkenbaar alsof je er middenin zit. Het doet me geenszins denken aan een soap zoals her en der wordt beweerd.

De humor van Mads Mikkelsen in de meubelzaak vond ik erg vermakelijk. Ik heb dat zelf ook regelmatig zo gedaan.

After the wedding was mijn eerste kennismaking met Suzanne Bier. Na Elsker Dig for Evigt (Open hearts) nu ook erg benieuwd naar Brothers.

Dit is een film die me zeker nog lang bijblijft.

Is deze film nog ergens op dvd met NL ondertiteling te krijgen?

Veilingsite mag ook.

Ja hoor.

Filmdragers >> Koop en ruil >> Apollinisch geeft z'n dvd's weg...

Tweede film van Susanne Brier, leuk om eindelijk eens een bijzondere regisseuse gevonden te hebben, de filmindustrie lijkt een mannenwereld te blijven. After the Wedding beviel zeer goed, en dan nu een Dogmefilm van die regisseur, dat belooft veel goeds. En de film is dan ook veel goeds. In Zweden is altijd de sombere en ellendige sfeer te herkennen, maar juist ook het menselijke. Zo ook hier. Brier slaagt erin om zeer dicht bij de realiteit te blijven en komt daardoor zeer eerlijk over. Bij Dogme films heb ik altijd een minuutje of twee nodig om aan de camera en setting te wennen, maar dan doet het haar werk, en wordt de realiteit ook werkelijk de realiteit. Dit is ook te danken aan schitterende acteerprestaties, met name van de - inmiddels bekende - Mads Mikkelsen en Paprika Steen. Vreselijk triest verhaal, maar erg goed.

3,5*-4,0*

Minpunt was wel de muziek.

Intens en goed geschreven drama waarbij een auto-ongeluk het leven van een aantal personages op zn kop zet. Ondanks vele emotionele scenes, vervalt het nergens in vals sentiment. Het tweede gedeelte van de film is zeker het meest boeiend (als het vreemdgaan bekend wordt gemaakt). De camera blijft dicht op de huid van de acteurs waardoor hun emoties nog sterker overkomen. Het acteerwerk is ook van een hoog niveau en verhoogt het realisme van de film.

Zeer indringend gefilmd drama, met geweldige acteurs. Met Paprika Steen heb ik persoonlijk wat, behalve dat ze altijd zo goed speelt, ook nog eens een spannende en aantrekkelijke vrouw. Susanne Bier is weer eens geslaagd onder de huid te kruipen. Een klein juweeltje.

Een goed drama wederom van Susanne Bier, maar toch ben ik niet zo onder de indruk als bij Brodre en bij After the Wedding.

Aan de acteurs ligt het in ieder niet, die zijn erg goed. Mads Mikkelsen en Nikolaj Lie Kaas spelen zoals altijd erg overtuigend. Vooral Kaas vond ik deze keer erg goed als de verlamde man, die alles in zijn leven lijkt te verliezen. Ook Paprika Steen doet namens de vrouwen een behoorlijke duit in het zakje op acteergebied. Ook qua verhaal is het overtuigend en geloofwaardig, op 1 punt na. Ik vond de toenadering tussen Cæcilie en dokter Niels, wat te snel en geforceerd overkomen. Op de een of andere manier gaat het er bij mij niet in, dat zoiets in zo’n korte tijd kan gebeuren.

Verder is het allemaal goed en verzorgd. De muziek is goed en ook de cameravoering in dogme stijl is niet onaardig, al ben ik niet altijd daarvan gecharmeerd. Hier stoort het even wel niet en voegt het op sommige momenten zelfs wat toe aan de film. Ja geen vrolijke film dit, maar wel een mooie realistische film, die het menselijk drama in al haar facetten weet te tonen.

3,5*

Film die het vooral moet hebben van de cast. Want dat zit wel goed met Steen, Lie Kaas en Mikkelsen. Verder niet heel erg geweldig. En als dit een dogme-film is, waarom dan de muziek? Overigens ook slechte muziek.

De muziek is eigenlijk alleen te horen, als het personage in de film naar een cd/mp3-speler luistert. Soort van loophole. Maar er is nooit een dogme-film gemaakt, die aan elke regel voldoet.

Ja alle lof die hiervoor geschreven werd is terecht.

Dit is een ijzersterk, eerlijk, dagdagelijks familiedrama.
Waarbij de gehele cast een voortreffelijke prestatie neerzet.
Ik hield vooral van de tussenschots waarbij de kijker de gedachte/hoop van het personage ziet.
Vaak zou dit een alternatieve voortzetting van de film kunnen zijn.

Vooral de scene als de vrouw bijna letterlijk vecht en vergeeft tegelijk om haar gezin te redden is zo realistisch dat je het gevoel krijgt of het in je huiskamer gebeurd.

het verjaardag feestje en het grote cadeau als compensatie,.
De slagroom op het gezicht, waar je als kijker van gaat denken dat hij haar gaat kussen.
De vlucht van de man die allengs een alternatief leven ziet, na de druk van zijn gezin. .

Het zijn allen onvergetelijke sterke momenten uit de film.
Zelf vond ik deze film veel sterker dan Bror

Ik ga zeker op zoek naar andere films van Susanne Bier.