Toata Lumea din Familia Noastra (2012)

Deze Roemeense film werd verkozen tot Bayard d'Or op het Festival van de Franstalige Film in Namur 2012.

Een heftige tragikomedie over omgangsrechten in een disfunctioneel gezin. Zo kunnen korte lontjes en escalatie eruit zien. De pogingen om het realistisch ogende verhaal hier en daar met wat zwarte humor te verlichten, gaan verloren in de over-de-top uitvoering. Een redelijk ongemakkelijke film.

Ontstellend gezinsdrama dat zich afspeelt nadat de scheiding tussen het echtpaar werd voltrokken en waarbij het bezoekrecht het uitgangspunt vormt.

Verbijsterd en met medelijden gekeken naar het vijfjarig meisje tussen scheldende, verwijtende, zich in haat uitlevende volwassenen, haar ouders, en verschrikt en uiteraard onbegrijpend over het fysiek geweld dat er op volgt.

Zekerlijk een onbehaaglijke film, waarbij ge dergelijke toestanden en gedragingen amper kunt voorstellen.

Niettemin, gedurfd en zeer goed in beeld gebracht, veel handcamerawerk, wat de intensiteit van het onverantwoord gebeuren nog meer onderstreept en ge kunt er ook moeilijk onderuit om het acteren te loven, zeker van Serban Pavlu in zijn hysterische rol.

Een film die balanceert tussen inktzwarte komedie en tragisch drama. Vaak behoorlijk intens en erg ongemakkelijk. Maar ook behoorlijk goed. Past in het bekende Roemeense thema van de onbereikbaarheid van gewoon geluk in het leven van gewone mensen . Jude slaagt er net niet helemaal in om het ultieme evenwicht tussen zwartkomisch en intens tragisch perfect te krijgen, maar hij komt behoorlijk in de buurt. Jude zou later nog betere films maken.

Roemeens drama met zwart-komische randjes, waarbij het drama wel de overhand heeft, al kon ik het niet laten af en toe te lachen om zoveel treurigheid en onkunde. De film begint met het ontwaken met een fikse kater, en verloopt bijna vrolijk met dat beeld van de vader op de fiets en de enorme knuffel op het achterzitje, maar de visite bij zijn ouders verraadt al dat Marius niet bepaald goed in zijn vel zit. Everybody in Our Family ontpopt zich daarna tot een vrij heftig gezinsdrama, en al leek de hoofdpersoon dan toch niet het type dat echt doordraait bleef het tot het einde onvoorspelbaar. Gelukkig loopt het dan enigszins met een sisser af, een gewelddadig(er) einde had afbreuk gedaan. Overigens mag je toch hopen dat in een dergelijke situatie de politie iets voortvarender te werk zou gaan.