TT3D: Closer to the Edge (2011)

Uitstekende documentaire over de waaghalzen die meerijden met de gevaarlijkste motorrace op het stratencircuit genaamd 'The Isle of Man'. De snelheden hierbij zijn ongelooflijk. En aangezien hier ieder jaar wel een dodelijk ongeluk bij komt kijken, gaan deze snelheidsduivels toch anders om met het gevaar (het racen is hun leven). Het goede camerawerk levert een aantal spectaculaire beelden op.

Sterk vormgegeven, rappe documentaire over bizarre personages, gevoelens en dodelijke gewonden die gepaard gaan met de Isle of Man TT. Motorracen als definitie voor (het) leven, beter kan het inderdaad niet verwoord worden. Deze mannen leven enkel voor zulke wedstrijden, met de wedstrijd op het Britse eiland bovenaan. Guy Martin is een geweldige outcast, of 'maverick' zoals de Engelsen zeggen. Maar desondanks zijn de rollen in deze documentaire, die soms wel wat weg heeft van een 'gewone' film, zijn gelukkig evenwichtig verdeeld over het publiek, de bochten, de geluiden, de sfeer, de dood, de rouw, de en (oh ja!) de race. 4*

Spectaculaire, boeiende documentaire over de omstreden jaarlijkse TT-race op het engelse Isle Of Man, waar de motoren door de dorpjes en het landschap scheuren, met veel ongelukken en doden tot gevolg. In de docu wordt vooral kanshebber Guy Martin gevolgd, een markante en charismatische durfal. Hier en daar behoorlijk spannend en visueel een lust voor het oog, voorzien van een bescheiden voice-over van Jared Leto.

Kijk dit zijn nog eens motorraces, de teller van het aantal dodelijk verongelukte coureurs ligt ruim boven de 200. In het gefilmde seizoen 2 dodelijke slachtoffers in 5 races. Tellen we alle gewonden nog niet eens mee.
Dat is wel wat anders dan met zwaar onder de doping het prikkeldraad inrijden met je fietsje!
Hier volgen we voornamelijk Guy Martin die dit jaar weer hoopt tenminste één van de vijf races te winnen in de week van deze straatraces...voor de start Otis Redding op de koptelefoon en je voorstellen sigaretjes te roken.
Ik ben geen motorfanaat, maar ik hou wel van dit soort mannen die vol in dit soort levensgevaarlijke wedstrijden te gaan en verder zien we gelukkig ook nog één en ander van alles wat er rond de wedstrijden gebeurt.

Closer to the edge, gekte of de essentie van het leven, that's the question net als in de docu Road over de Dunlop's. En andermaal wordt het interessant gebracht.

Van het begin moet Closer To The Edge het vooralsnog niet hebben mede door het in eerste instantie ontbrekende ondertitelingsspoor. Guy Martin die zijn verhaal aan het vertellen is al sleutelend aan een vrachtwagen is absoluut onverstaanbaar. Gelukkig wordt het beter na de focus op John McGuiness, de intrede van een 'verteler' en een ondertitelspoor die het na een half uur toch plots wel doet... gelukkig maar, anders was het een heel taaie zit geworden.

Wat daarna volgt is het beeld zoals we dat al eerder zagen in Road. The need for speed, ademloze onboards, kleurrijke karakters, dadendrang, de jacht op glorie, de motor en de daar aan gekoppelde snelheid, het lastige Isle of Man parcour en het gebrek aan veiligheid. Waaghalzen? Dwazen? Mensen die tegen zichzelf in bescherming moeten worden genomen zoals door een aantal meekijkende collega's werd geopperd... En ook tussen ons, als collega's brandde er een discussie los. Ik ben er duidelijk in en veroordeel niet, want ik kijk namelijk met groot ontzag naar de mindset die deze mensen aan de dag leggen ondanks de wetenschap van alle gevaren. Wat moet een mens wat overwinnen om dit te doen, en wat fantastisch dat die mensen zo passioneel zijn op dat vlak hoewel ze zeker bang zullen zijn. Net als het vooroordeel dat deze mensen kennelijk niet oud willen worden, natuurlijk wel. Zij willen ook honderd worden, maar dan wel met de wetenschap dat ze iets bijzonders bereikt hebben.

Vandaag nog racen is belangrijker dan de dag van morgen is het credo en dat is wat de straatracerij onherroepelijk met zich mee brengt. Closer to the edge is een prima docu met een interessant en kleurrijk hoofdkarakter in de vorm van Guy Martin. Closer to the edge is vooral een docu die zich richt op de die ene dag en de spanning erom heen en laat ik daarom nu Road een stuk beter vinden die meer verhaal heeft met de lotgevallen van de Dunlop familie. Dus, daarom een prima docu maar niet beter voor mij dan Road.