The Summer of Massacre (2011)

Oef...deze film is veel! Het is blijkbaar met 155 kills de houder van de "Guinness World Records-titel van hoogste Body Count in een Slasher Film! Ook is het de eerste anthologiefilm die volledig gewijd is aan slasher-verhalen. Echter wat hét niet is...is een goede film! Het grootste deel van de film is bedacht om zoveel mogelijk scènes van bloed en splatter te laten zien. Aangezien er vier/vijf afzonderlijke verhalen zijn, zal ik ze zoals ik altijd doet afzonderlijk te bespreken;

Hoofdstuk 1 - Rampage

Het eerste hoofdpersoon gaat 's nachts joggen. Als hij wordt beroofd en van oor tot oor wordt gesneden, knapt er iets... de rest van de aflevering bestaat uit zo'n twintig minuten aan scènes waarin in hyper-vernietigingsmodus. mensen worden vermoord. Het is veel herhaling op luide, beukende techno-score die algauw vervelend en irritant wordt. Wat echter nog erger is, is alle gore-effecten worden in slechte digitaal effecten uitgevoerd.

Hoofdstuk 2 - Lump

Heeft in ieder geval nog iets van een verhaal gedreven inhoud met het nogal smakeloze verhaal over een intellectueel gehandicapt persoon die voor dood wordt achtergelaten en vervolgens opstaat om in een gekke slasher te veranderen. Het segment bevatte de enige herkenbare naam; de moeder is namelijk Scream Queen Brinke Stevens (in de jaren 80/90 bekend om het uittrekken van haar kleren in een groot aantal B-films, nu wil je dat) Ook hier zijn de houtblokken door het hoofd, hoofden die uiteenspatten enzovoort weer van slechte digitale kwaliteit en weliswaar ook praktische maar die zijn niet veel beter! Uh. een man met slecht passende make-up en pruik!

Hoofdstuk 3 - Son of the Boogieman

Hm...met beelden die zich op een zeer dunne lijn tussen cheesy en effectief bevinden, was dit zover je van betere kan spreken nog iets van oké Er is absoluut geen karakterontwikkeling maar bezat in de kiem iets van een idee dat zou kunnen leiden tot een slasherfilm. Het verhaal gaat over een schijnbaar onoverwinnelijke psycho-moordenaar, die jaren geleden, een vrouw verkrachtte, alleen maar om een ​​kind te baren dat de boogieman zijn hele leven achtervolgd en geleidelijk elk lid van het gezin wordt geëlimineerd. Het segment daalt echter al snel af naar meer belachelijke digitale cgi-bewerkingen en bloedspray-overlays.

Hoofdstuk 4 - Burn

Een plattelands slasherverhaal met als nieuwigheid dat de moordenaars een duo van homoseksuele minnaars zijn. Op een christelijke camping wordt een groep tieners aangevallen en gedood door de geesten/lichamen van twee brandweerlieden die jaren eerder levend werden verbrand. Er waren volgens mij ook praktische effecten in deze en ze waren verdomd niet eens heel slecht, maar het zat ook vol met zoveelste slechte CGI. De splattereffecten werden ditmaal voor de verandering eens afgewisseld door mensen digitaal te verbranden.

hoofdstuk 5

Door de hele film heen zijn er korte fragmenten van "interviews" met vermeende seriemoordenaars. De film eindigt dan ook met deze moordenaars die hun krachten hebben gebundeld voor een ultieme moordpartij tussen hen en de politie. Er valt niet veel te zeggen over het segment, maar het eindigt op een gepaste apocalyptische manier. De segmenten binden de film thematisch aan elkaar, maar voegen verder weinig toe.

Ik weet niet of al het CGI-werk werd gedaan vanwege budgetbeperkingen om het kill-quotum hoog genoeg te krijgen om een ​​record te breken of dat het bewust gedaan om een soort camp te creëren. Echter was het gewoon te veel en te slecht om te zeggen dat ik het leuk vond. Of het was gewoon niet mijn ding.