Jayne Mansfield's Car (2012)

Heeft dit nu iets van doen met de echte Jayne Mansfield?

De auto waarin ze verongelukte komt in de film naar Duvall's woonplaats toe.

Een vorm van klassieke vertelbioscoop, soms lekker onbeschaafd, met een emotionele draagwijdte en geestdriftige, komische wendingen, die je hedendaags niet veel meer ziet. De regisseur heeft zijn productie (centrale thema: generatieconflict) met hart en ziel gemaakt en zorgt voor een bijna volmaakte balans tussen vermaak en rouw. De beide families houden elkaar een spiegel voor en op deze wijze onderkennen zij de problemen en vinden oplossingen. De cast speelt geweldig en de rockachtige soundtrack is fantastisch. Toch is het niet alles goud wat er blinkt; de film heeft ook zijn zwakke kanten: in weerwil van de genoemde spiegel ontstaan de conflicten op de geijkte manier en worden ook zo opgelost. Daarnaast blijven de personages (waarschijnlijk door de grootte in aantal) vaag.

De film was genomineerd voor de gouden beer (filmfestival Berlijn).

Vanaf 25 juli in de bioscoop (Benelux Film)

Gezien in Tuschinksi, geen straf. Duvall gooit er een partijtje Get Low-acteerwerk uit en ook de overige bezetting weert zich goed, met een glansrol wat mij betreft voor Billy Bob Thornton. John Hurt en Kevin Bacon zijn wat mij betreft wat ongelukkig gecast.

Sfeervol neergezet en leunend op een sterrencast viel dit me toch een beetje tegen. De titel berust op een plotgegeven zonder nauwelijks verdere invulling. De generatiekloof kreeg iets oubolligs. Niettemin een aardig acteursfilmpje voor een zomeravond.

3*

BBT komt toch als acteur beter uit de verf dan als regisseur. Het is een merkwaardige film geworden, met knallers van scènes, gave acteurs, maar soms is het wijdlopig, ordinair tot ronduit vervelend. Iedereen loopt wat door elkaar heen en waar je dan weer door de aankleding en dan weer door acteurs en hun tekst er weer even voor gaat zitten is dat effect meestal binnen een minuut of drie al weer weg. De muziek vond ik een minpunt, met name in de scènes waarin allerlei personages en locaties worden vervlochten. Het matchte gewoon slecht.

Frances O'Connor steelt de show als Britse sixties-vamp. BBT is er in elk geval behoorlijk van ondersteboven. In zijn mimiek en zijn merkwaardige waggelgang is hij op zijn best. Zijn zuidelijk accent mag er (net zoals bij de rest van de cast - ik zag als trailer vooraf McConaughey in Mud - dat klonk pas vreselijk) wezen, maar deze verzameling excentriekelingen had beter ook meer consequent excentrieke aanpak nodig gehad.

Een Amerikaans (Media Talent Group) - Russische (A.R. Films) co-productie, ook merkwaardig. Dat zal niet vaak voorkomen.

Een leuke onderhoudende film met goed acteerwerk.

De moeite van het kijken zeker waard, maar geen "eeuwigheidswaarde".

Ik heb deze film al een tijdje op de plank liggen (harde schijf beter gezegd ) en ik was er nog niet aan begonnen omdat ik dacht dat het wel eens saai kon zijn. Maar vandaag zat ik me te vervellen en heb ik hem gekeken, maar saai vond ik hem helemaal niet want ik vond het juist een heerlijk drama met een lekker eind jaren 60 broeierig zomers sfeertje en een geweldige sterrencast die het uitstekend deed. Zowel het verhaal en uitvoering zitten goed in elkaar en de vele dialogen en chemie (soms best vertederend) tussen bepaalde personen zijn heerlijk om te horen en te zien. Van de cast deed eigenlijk iedereen het goed maar ik heb vooral genoten van Robert Duvall, Katherine LaNasa (zeer mooie vrouw ook, de oudere uitvoering van Blake Lively), Billy Bob Thornton en Frances O'Connor. De scene waarbij Frances O'Connor poedelnaakt met een Engels accent staat te acteren en waarbij Billy Bob Thornton zich eentje zit te rukken was geweldig

Het enige minpuntje van deze film vond ik dat de film iets te lang duurde waardoor het soms te langdradig is (met name het middenstuk). Maar al met al heb ik me gewoon prima vermaakt met dit uitstekend drama (ook met humor) waar eigenlijk niet echt iets dramatisch in gebeurt (het gaat met name om toenadering) maar ondanks dat toch boeiend is en dat vooral door de vele interessante personen. Het einde (de laatste 30 minuten) vond ik overigens zeer mooi. Eigenlijk zou je op deze film makkelijk een vervolg kunnen maken.

P.S. volgens mij was een bepaalde sigarettenmerk de sponsor van deze film, want er werd enorm veel in gerookt.

Goeie film waarin een voor de tweede keer getrouwde vrouw wordt begraven in het stadje van haar eerste man. Niet echt een verhaal, maar een film over twee families die elkaar voor het eerst ontmoeten. Boeiende personages en genoeg mooie en leuke momenten. Een mooie aankleding en een cast met aardig wat bekende namen. Net geen 4.0 sterren omdat de film eigenlijk iets te vol zit.

Een goede drama film...

Goed verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Wel leuk bekende acteurs Robert Duvall, John Hurt,

Billy Bob Thornton en Kevin Bacon ...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Ondanks alle grote namen en een voor mij heel herkenbare tijd toch een lichte tegenvaller 3* en daar houd ik het bij!

Goede acteursfilm over met name de impact van oorlog op 3 generaties, die het vooral moet hebben van het fijne acteerwerk van Billy Bob Thornton en Robert Duvall. Frances O'Conner is altijd fijn om naar te kijken en ook de rest van de cast doet het overigens prima. Geen topper, daarvoor is hij te onevenwichtig en fragmentarisch, maar wel aangenaam en bij vlagen heel vermakelijk kijkvertier.

Deze film zenden ze enorm vaak uit op "Film1" en ik moet zeggen dat het een genot blijft om deze film te zien en hetzelfde geldt voor de vrouwen Katherine LaNasa en Frances O'Connor. Gezien de cast (met o.a. Robert Duvall, John Hurt, Kevin Bacon, Billy Bob Thornton en Robert Patrick) verbaasd het me eigenlijk dat deze film pas 62 stemmen heeft nadat deze film 10 jaar geleden uitkwam in 2012.

Ergens in dit materiaal zit een goede film verborgen; jammer dat de hak-op-de-tak montage roet in het eten gooit en er een fragmentarisch en nogal onevenwichtig geheel van heeft gemaakt. De levendige sfeertekening en prima cast maakt gelukkig veel goed, met vooral mooie rollen van Robert Duvall en Billy Bob Thornton, die hier ook regisseert. Veel sterke scenes en een aantal memorabele monologen, maar uiteindelijk is het allemaal net iets te vrijblijvend om echt indruk te maken.