menu

Florentina Hubaldo, CTE (2012)

mijn stem
3,92 (6)
6 stemmen

Filipijnen
Drama
366 minuten

geregisseerd door Lav Diaz
met Hazel Orencio, Kristine Kintana en Noel Sto. Domingo

Als geen andere filmmaker is Lav Diaz betrokken bij het lijden van de bevolking van de Filipijnen, met zijn geschiedenis van kolonialisme, corruptie en armoede. Een filosofisch drama over de psychologische effecten van onrecht en willekeur. Twee arme arbeiders verlaten de stad op zoek naar een schat.

zoeken in:
Malick
Mijn eerste Lav Diaz. Tijdens het begin van het Filmfestival werd ik met de dag huiveriger voor Florentina Hubaldo, CTE met zijn ondraaglijke lengte van vijf uur. Vooral na het lezen van dit horrorverhaal wou ik er al niet meer aan beginnen. Op de dag zelf kreeg ik ook nog een e-mail van het IFFR dat ze een foutje hadden gemaakt omtrent de lengte van de film (300 minuten). Er kwam namelijk nog een vol uur bij (66 minuten) waardoor ik helemaal van slag af was. Uiteindelijk ben ik op de dag zelf langs de Albert Heijn gegaan om de nodige etenswaren en drank in te slaan. Maar tijdens de film kreeg ik daar nauwelijks de kans voor omdat het vrijwel alleen maar 'stille' beelden waren met natuurlijk licht en geluid. De mensen in de film waren vooral bezig met lopen, graven, drinken en leven.

Hierboven staat trouwens alleen het tweede nevenverhaal beschreven dat pas na een uur zijn intrede doet. Een (filosofische) film rondom twee arme arbeiders die de stad verlaten op zoek naar een schat (goud). Maar het echte verhaal draait om een dochter die wordt geprostitueerd door haar vader. En dat zorgt voor de nodige misère / ellende.

De mensen die Laz Diaz kennen weten dat een gemiddeld shot zo rond de vijftien à twintig minuten duurt en dus duren de verkrachtingsscènes ook zo lang. Het knappe aan dat soort scènes is dat Diaz het allemaal buitenbeelds laat gebeuren, waardoor de impact extra hard is bij de kijker. Op een bepaald punt keek ik maar gewoon weg van het beeld terwijl de verkrachting helemaal niet te 'zien' was in het beeld.

Gelukkig kiest Lav Diaz ervoor om de nodige nuances aan te brengen in het verhaal van de dochter en de vader waardoor ik vooral de laatste akte (laatste anderhalf uur) ontzettend geraakt werd door de filosofische voice-over die tot twee keer toe terugkomt en hetzelfde herhaalt. Een film trouwens die door zijn lengte al tijdens de film vraagt om reflectie en bezinning en die nog beter wordt na de film want dan pas kan de film ook écht groeien.

Uiteindelijk was ik met een nog een paar bezoekers (verdacht jonge leeftijd) die de hele film hadden uitgekeken, samen met de actrice en Lav Diaz zelf. Tijdens de Q&A was Diaz zelf erg kort maar wel duidelijk in zijn antwoorden. Zo vindt hij tijd onbelangrijk en monteert hij zijn films op organische wijze. Zelf vroeg ik hem na afloop de vraag der vragen: Waarom hij samen met zijn actrice was gebleven, om samen met het publiek de film te kijken? Nou heel simpel. Hij kwam de dag ervoor uit de Filipijnen en had last van een jetlag en heeft dus de hele film door lekker kunnen slapen. Dat antwoord had ik dus nooit verwacht.

Na het antwoord gaf hij me wel nog een schouderklopje. Alsof hij me bedankte dat ik zijn film had gezien, zijn film had uitgekeken. Was meteen spraken van wederzijdse respect. En ben nu helemaal benieuwd naar eerder en toekomstig werk. Een regisseur om in de gaten te houden!

En voordat ik het vergeet: de zes uur vlogen voorbij!

Geweldig. Ik heb ooit de kans voorbij laten gaan om een film van Lav Diaz in het filmhuis te zien(Melancholia), daar baal ik nu best wel van. Als er nog weer een film van hem vertoond wordt tijdens het IFFR dan zal ik de kans met beide handen aangrijpen.

Malick
Ik Doe Moeilijk schreef:
Als er nog weer een film van hem vertoond wordt tijdens het IFFR dan zal ik de kans met beide handen aangrijpen.

Dat hebben wel meer mensen in het verleden geroepen maar meestal durven ze het op het laatste moment niet of hebben ze een ander excuus.

Trouwens Diaz heeft totaal geen problemen ermee dat zijn films online staan. Als ze maar gezien worden! Hij neemt ook iedere keer als hij naar het IFFR gaat een pakketje DVD's mee van zijn eerdere films. Je hoeft er maar naar te vragen en je krijgt er zo een aantal mee. Ik kwam er net te laat achter want hij zat op mijn voorlaatste dag net in Amsterdam.

4,0
Stuurt hij ze ook op verzoek op? Wellicht helpt een mail (incl. "schade"vergoeding voor de verzending)?
Dan bestel ik er wel een paar bij 'm.

Malick
Hij brandt DVD's en stuurt ze op naar gewilligen voor symbolische bedragen. Ken zelf iemand die de vaste producente (Arleen Cuevas) van Raya Martin kent en die op haar beurt weer Laz Diaz kent. Dus dat komt wel goed. Heb zelf de volgende titels doorgegeven die ik graag wil zien. Melancholia, Evolution of a Filipino Family en Heremias. Mochten er nog mensen zijn die interesse hebben in andere titels dan geef even een gilletje doormiddel van een PM!

avatar van beavis
4,5
heb toch ook stiekem wel intresse

avatar van beavis
4,5
als het goed is moet er een BluRay te bestellen zijn via de officiële website
... de plek waar ook te lezen is dat deze film een 'gouden ezel' won in Rotterdam!?!
http://lavdiazofficial.tk/
beetje vaag

avatar van McSavah
4,5
Verhoeven, in Rotterdam waren bij deze film zeker geen audiosynchronisatieproblemen? Ik denk dat er iets fout is gegaan tijdens het maken van de (custom) blu-ray. Was wel een smetje op de kijkervaring dat in de meeste scènes met Florentina en die met haar vader de audio een heel stuk er naast zat. Vooral het eindshot met de lange monoloog (hoewel gesuggereerd wordt dat iemand ertegenover luistert) werd daarmee nogal verpest.

Het is een 'simpelere' Diaz, maar in zijn relatieve eenvoud nog steeds ontzettend raak. Vooral de letterlijk verstilde poëtische droom/escapade beelden maken dit een bijzondere film. Kritiekpuntje is dat ze misschien net wat te veel worden herhaald. Het gecko geluidje dat maar door blijft gaan is ook echt geniaal! (uiteindelijk wordt de gecko gevonden!)

Heb nu zes Diazjes binnen een jaar tijd gezien (een hoop minuten dus) en na de ietwat stroeve start met 3.5* (als het niet mijn eerste Diaz was had die wellicht ook hoger gescoord) alleen nog maar minstens 4.5*. Doel is om er dit jaar nog minstens drie te zien: de documentaire die ik hopelijk op het IFFR zie en Heremias en Death in the Land of Encantos. En eventueel nog iets van zijn kortere werk. Binnen korte tijd misschien wel mijn favoriete filmmaker geworden.

Malick
McSavah schreef:
Verhoeven, in Rotterdam waren bij deze film zeker geen audiosynchronisatieproblemen?
Nope, anders had je me er wel over horen klagen.

avatar van McSavah
4,5
Malick schreef:
(quote)
Nope, anders had je me er wel over horen klagen.

Dat dacht ik al inderdaad, maar wilde het toch even zeker weten

avatar van houbi
4,0
De retrospectieve van Lav Diaz te Brussel. (10/9 – 26/11)
Mochizuki Rokuro Heb je zin er iets over te schrijven?

Veel te tijdrovend en vooral onbegonnen werk wegens de enorme complexiteit die achter Diaz’ marathonfilms schuil gaat.
En toen kwam er plots Florentina Hubaldo CTE.
Deze film is de enige uit het Diaz-oeuvre die er in slaagde mij een enorme tik te verkopen. Uitgeput en murw maar bewondering alom. Daarom wens ik het enkel bij deze film te houden. Iedere Diaz bewonderaar heeft keuze te over om zijn eigen voorkeur uit mans (langdurige) films te kiezen, voor mij is het dit zeer poëtisch werk met een wondermooie beeldenpracht geworden. Maar tevens ook zijn meest gitzwarte.
Ik merk dat bij de 2 vorige kijkers (McSavah en Verhoeven) vooral de scènes met de schatdelvers en gekko zijn bijgebleven. Omdat het mijn favoriete Diaz prent betreft wil ik oa over deze scènes op een later tijdstip nog wat meer info neerpennen.
Maar allereerst: tijdens de retrospectieve werden de films voorafgegaan door een inleiding, gegeven door personen uit het Diaz entourage. Cruciale en onontbeerlijke info, althans voor mij
1. Het belangrijkste in deze film, waar ik hier vreemd genoeg nog niets over lees, is het hoofdthema, dat in de titel duidelijk wordt vermeld: CTE. (De opgelopen traumas/hersenbeschadigingen vinden in deze film hun oorsprong tijdens de Filippijnse martelregimes en dictaturen. Meer info? Google)
- Indien je als kijker in deze film het verband tussen de oorsprong en het gevolg (CTE) over het hoofd hebt gezien dan is het een nagenoeg onmogelijke opdracht om de scènes te duiden. Sleutelwoorden in deze film zijn idem als bij dergelijke martelpraktijken: ‘vaak’, ‘herhaling’, ‘lange herhalingen op vaste tijdstippen’, ‘constant’ .... Indoctrinatie. Kortom, het zijn ook de funderingslagen in deze film. Hoe verder de film vordert des te duidelijker het CTE wordt. Dit geldt zowel voor de hoofdverhaallijn Florentina Hubaldo, die zich hier tracht tegen te verzetten, als voor de parallel lopende verhaallijnen. (en zeker in de talrijke schatgravers/gekko scènes)
2. Deze film is ook anders want het is de enige Diazprent waar het geluid een belangrijke rol opeist, en er vallen nogal wat ingenieuze audio-tricks te ontdekken. Welteverstaan, indien de afspeelapparatuur van de filmzaal regelmatig wordt geüpdatet want anders loopt het met dat DCPgedoe vaak fout. Een extra pluim voor Cinematek, alles vlekkeloos. Adembenemende beeld- en geluidskwaliteit!
3. Deze film wordt steeds zonder pauze vertoond. (inleiding incluis: 6,5u) Diaz wil de langdurige lijdensweg die de Filippijnse bevolking onderging ook fysiek aan zijn publiek laten voelen.
4. De vier generaties. Volgens de inleiding zouden deze als symbool staan voor de 4 grote overheersingen in de Filippijnse geschiedenis. (Engelse, Spaanse, WO II en de martel/dictatuur regimes) ? Helaas, dit kon ik er niet in terug vinden. Het lijkt mij eerder een gegeven dat bij het algemeen Diaz overzicht behoort. Of heb ik iets over het hoofd gezien in deze film? Want... toen ik pas zeer laattijdig (na 3/5vd film) het personage ontdekte dat voor de eerste generatie staat, was het oorlog in m’n hoofd! Alles wat je tot hier gezien hebt moet plots een andere plaats krijgen. Het veroorzaakt wel dat euforische “aaah zo” gevoel. Maar ook dommerik, waarom merk ik dat nu pas? Toch denk ik dat een vroeger tijdstip voor die ontdekking ook niet mogelijk was. Mindtrippertje van Diaz?
5.6.7.8...Ze zijn misschien belangrijk maar... het bericht is nu al veel te lang.
Iets schrijven over Diaz... het blijft onbegonnen werk. Dat laat ik over aan de vakliteratuur.
Doch over die “schatgravers met gekko” scènes ga ik zeker nog iets neerpennen.
Asap, maar wanneer?

avatar van houbi
4,0
Naar mijn mening bestaan er geen ‘eenvoudige’ Diaz films. Ook deze niet! Je krijgt tijdens deze film enkel meer tijd om allerlei scènes te (her)duiden wegens de talrijke en uiterst traag voortbordurende herhalingen. De scènes trachten te verklaren blijft een uiterst complex gegeven! Uiteindelijk ben je er nooit zeker van of je zelf opgebouwde interpretatie ‘wel of niet’ strookt met de uitwerking van Diaz’ gedachtegoed. Dus ook in deze film: een tekort aan ogen en oren?

Als voorbeeld: “De schatgravers en gekko scènes met een audio-trick”.
- Uiteraard moet je dergelijke Diaz-scènes op een andere manier interpreteren. In deze parallellopende verhaallijn staan de 2 schatgravers overduidelijk als symbool voor een bevolking die lijdt onder totalitaire regimes.
- De talrijke ‘graafscènes’ geven je een chronologisch inzicht/overzicht hoe dergelijke regimes ontstaan en vooral hoe ze verder in stand worden gehouden.
1. De Richting.
- Om het doel (de schat) te bereiken wordt er eerst een richting bepaald. Dit zie je in de scène: 15 stappen van de boom “richting” berg. Let op de nonchalance hoe het personage zijn passen afstapt. Het komt niet aan op een metertje meer of minder. In deze aanvangsperiode is het enkel belangrijk om de neuzen in dezelfde richting te krijgen.
2. De Middelen.
- De Schat, als metafoor. De beelden die duidelijk maken waar de schat voor staat vindt je echter niet terug in de schatgraverscènes. (een vb van complexiteit in deze film) Je kan ze enkel terug vinden indien je nauwlettend een andere verhaallijn onder de loep neemt. In deze scènes: Het aan het bed vastgeketende personage. Het zijn herhalende scènes met verschillende camerastandpunten. Waar? Boven/rechts in het beeld zie je een rek met symboolfoto’s die naar de schat verwijzen. De schat is echter een utopie. Onbereikbaar en aldus nooit tastbaar. Hoe kan je dit zien? Goed kijken! Merk je aan de rechterzijkant de ............?? Dit ‘gegeven’ verhindert je om de schat (welvaart, rijkdom) ook daadwerkelijk als iets bereikbaar/tastbaar te beschouwen in de gravers/gekko scènes.
3. De Aanvang.
- In deze beginperiode is de bevolking nog niet gelijkgestemd. Dit merk je in de close-up fragmenten vd gravende spaden die nog een smal aarden grensgebied laten bestaan tussen de gaten onderling. Elke schatgraver staat nog in zijn eigen kuiltje.
4. Herhaling.
- Dmv indoctrinatie. (De martelingen veroorzaken het latere CTE) Het doen en laten vd bevolking wordt strikt beperkt en strak begrensd. Iedereen schaart zich tijdens een schrikbewind achter de opgelegde ideologie. Het betreft deze scène: De schatgravers werken nu samen in één duidelijk afgebakend gat. Ze trotseren verschrikkelijke weersomstandigheden. Stortregens, modder...Maar ”niets” kan of mag hun graafwerken verstoren! Enkel een vreemd geluid slaagt daar in! De gekko maakt zijn intrede. Onzichtbaar maar hij produceert een opvallend en aandachttrekkend geluid . Een nieuwe stem / andere visie / oppositie. Dit is een belangrijk moment want vanaf dit ogenblik zijn de schatgravers (de bevolking) definitief verdeeld in 2 verschillende kampen: “De blindelings gehoorzamende en zij die oor hebben voor iets anders.”
Scène: De blindelings gehoorzame schatgraver negeert het gekkogeluid. Hij gelooft in de schat en blijft in de kuil verder ploeteren en graven. De opstandige schatgraver verlaat vaak de kuil en onderneemt lange zoektochten naar de vreemd kwakende gekko. Maar die blijft voorlopig onvindbaar.

5. Zelfregulerend.
- Het systeem tracht zich zelf in stand te houden. De scène: De blindelings gehoorzamende schatgraver klautert nu ook uit de kuil want hij duldt niet langer dat de opstandige graver op zoek blijft gaan naar de kwakende gekko. Er ontstaat een hevig gevecht. In een volgende scène staan ze weer beiden in de kuil te graven.
6. Constante Indoctrinatie.
- De controle machinerie “Big Brother is Watching You” wordt nog verder opgedreven naar een 24/24. Daarom wordt er overgeschakeld naar nachtopnamen. (Geniet vd indrukwekkende nachtfotografie)
7. Blijvend Verzet - Alertheid
- De vaak herhalende scènes: De opstandige is weer uit de kuil gekropen en zoekt zich steeds te pletter naar de onvindbare gekko. De volgzame graaft zich weer te pletter en is steeds op zoek naar de onvindbare schat. Merk je al waar het naartoe gaat in de vorige sterk op elkaar lijkende zinnen en woorden? Hoe tegenstrijdig de schatgravers hun belangen en methodes ook zijn, toch is er steeds een gelijkenis. Deze vaststelling laat Diaz niet zien dmv beelden maar dmv geluidsmanipulatie. Iets laten zien via je oren: zeer vernuftig gevonden! Hoe?
De gekkoscènes met een audio-trick.
Personen die het liever zelf willen ontdekken lezen het beter niet want het kan nooit de bedoeling zijn om de trick reeds in de 1°gekko scène te ontdekken. Wat moet je horen? Wel, de gekko kwaakt in alle scènes aan hetzelfde geluidsvolume! In elke nieuwe gekkoscène voert Diaz verrassend genoeg zijn geluidsmanipulatie uit “voor en na” het gekkogekwaak. Pas in de laatste 2-3 scènes geeft de audio-trick al zijn geheimen prijs. Dan hoor je overduidelijk 3 verschillende geluiden: de gekko + .....+..... ! Zelfs in het publiek begint men elkaar aan te kijken met een eureka gevoel van, hey hoor je het ook? Of beginnen met hun wijsvinger denkbeeldige cirkeltjes te draaien. Dit wordt vooral door het laatste geluid veroorzaakt. Denk er aan, in deze film is herhaling een sleutelwoord. Nu zie je dat de methode waar de gekko gebruik van maakt helaas ook gelijkenissen vertoont aan die vh regime.
7. Het Tegengif.
- Enkel echte vrijheid is hier tegen opgewassen. Daarom wordt nu pas de gekko gevonden. De scène speelt zich niet af aan de kuil maar in een natuur paradijsje. De opstandige graver draagt de gekko in zijn hand en streelt hem liefkozend. Het naast hem zittend personage vraagt: “Why don’t you kill him?” De opstandige kijkt hem en de gekko een tijdje aan en ontdekt dat hij hier geen antwoord op heeft. Dan schenkt hij de gekko zijn vrijheid terug. Pff, niet te doen, om dit allemaal te plaatsen moet je vooral de parallellopende verhaallijn over de generaties en de hoofdverhaallijn Florentina Hubaldo onder de loep nemen.
Twee A4-tjes voor slechts een klein deeltje van èèn scène! En dan heb ik doelbewust 2 uiterst belangrijke zaken in deze schatgraver/gekko scène niet vermeld: de scheve boom en het vervallen gebouw! Daar een boom over opzetten wordt een oerwoud. Ik hoop dmv dit lange bericht de harde hoofdpijnen, door mij veroorzaakt bij Mochizuki Rokuro ,te verzachten en niet te verergeren

4,0
Dank - ik hoop nu de film dan ooit nog eens te zien

avatar van McSavah
4,5
Dank houbi! Zo te lezen heb ik veel (politieke) lagen door middel van metaforische scènes gemist, althans zeker bij het gedeelte van de schatgravers, en dat staat dus ook niet los van de rest. Hoewel ik natuurlijk ook wel begreep dat het metaforisch was, maar zo exact of in ieder geval specifiek duiden kon ik bij lange na niet. Mijn geheugen laat mij verder ook in de steek, want ik weet nauwelijks meer wat ik er wel uit heb gehaald. Mijn eerdere berichtje is in ieder geval oppervlakkig genoeg om te vermoeden dat dat niet veel is geweest, maar dat kan ik mij ook weer niet voorstellen met zo'n hoog cijfer. De kritiek op herhaling (wel van een specifieke stijl) lijkt echter wel het punt te missen. De nadruk op andere herhalingen is alleen wel niet te missen en volgens mij kan ik toch onmogelijk alle politieke lagen hebben gemist als ik hiervoor al vijf andere films van Diaz zag. Maar er blijft toch genoeg over als het politieke aspect je grotendeels ontgaat. Ik denk dat andere benaderingen ook zeer vruchtbaar zijn.

En je hebt de film maar één keer gezien? Knap. Helpt denk ik ook wel als je inleidingen en Q&A's en dergelijken rond de voorstelling meekrijgt. Zelf keek ik deze meer thuis als tussendoortje ( ) zonder enige voor- en nakennis. Helaas heb ik de film niet meer in bezit, anders had ik enkele scènes weer terug opgezocht.

avatar van houbi
4,0
McSavahBedankt voor het complimentje!
Ik zag de marathonfilms uit het Diaz oeuvre enkel met een voorafgaande inleiding en slechts één keer. Een eventuele tweede keer zal zeker niet voor de eerstvolgende jaren zijn! (Q&A alleen bij Norte voorzien, niet aan mij besteed, kroegbezoek) Ik wens jullie voor 2016 een spoedige Florentina Hubaldo CTE bioscoopvertoning toe, met of zonder inleiding
Succes en tracht er van te genieten!

Gast
geplaatst: vandaag om 01:50 uur

geplaatst: vandaag om 01:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.