Arachnoquake (2012)

Ik vond de omgeving van New Orleans, met de typische tram/bus, en actrice Olivia Hardt wel leuk. Het verhaal had echter niet veel om het lijf (zeker niet als je nog niet zo lang geleden Camel Spiders hebt gezien) en de spinnen zagen er wel erg goedkoop uit, met name de grote moederspin die langs de hoge gebouwen kruipt. Van een Syfy-film verwacht ik over het algemeen geen topkwaliteit, maar deze ontstijgt dus niet de middelmaat.

Jumbo spiders, some as big as dwarves!

Ergens zal ik altijd een zwak hebben voor SyFy Channel. Ze zijn ondertussen wat van hun pluimen kwijtgespeeld, maar er was een periode dat die echt gewoon erg degelijke dingen maakten. De remake van Battlestar Galactica, Stargate (en alle spinoffs), Xena, Sanctuary, ... Ik heb er een groot deel van mijn jeugd mee gespendeerd en zo af en toe kan ik het niet laten om me is te verleiden door één van hun meer recente films te kijken. Hoewel, Arachnoquake is ook alweer 8 jaar oud maar als je hem bekijkt: je zou hem zo nog wat ouder schatten.

Want die graphics zijn wel erg brak natuurlijk. Toch zit hier eigenlijk best ook wel veel fun in. Een compleet van de pot gerukt plot over blinde spinnen die vuur kunnen spuwen en ook nog eens over water kunnen lopen waarbij domme personages al even domme beslissingen maken. Die speech van Glen over hoe hij is opgegroeid in "da hood" en geen schrik heeft voor de spinnen heeft.. Ik was zo aan het hopen dat hij halverwege de speech al spinnenvoer ging worden en wat blijkt? Jeps, niet veel later gebeurt dat effectief. Het einde is nagenoeg niet na te vertellen (en ook echt compleet maar dan echt compleet onlogisch) en is het vooral eigenlijk fun hebben met wat ze nu weer gaan verzinnen. Na een tijd is die fun er echter wel af en dan blijkt dat dit met zijn 86 minuten - sowieso al geen lange speelduur - toch iets te lang blijft doorgaan. Had wel verwacht op nog één of andere knipoog naar een sequel maar blijkbaar hadden Griff Furst en de zijnen al wel door dat dat er niet in zat.

Dit soort films heeft ook altijd een grote naam in de cast zitten maar dan wel eentje die al ettelijke jaren vergane glorie is geworden. In het geval van Arachnoquake is dat Edward Furlong die in de jaren '90 met onder andere Terminator 2, Detroit Rock City en American History X toch wel hoge toppen scheerde. Een drugsverslaving en wat tijd in het gevang maakten daar een einde aan en het heeft hem absoluut geen goed gedaan. Furlong heeft maar een kleine bijrol en doet er ook vrij weinig mee, in hoeverre dat aan hem of aan het script ligt laat ik in het midden. Nog iets dat je kan afvinken is een rondborstige blondine die heel de tijd met een decolleté rondloopt (Olivia Hardt) en een disfunctioneel gezin waarbij naar het einde toe iedereen weer happy happy is. De setting van New Orleans is hier nog wel een leuke toevoeging trouwens, dan krijg je ruimte voor zo van die compleet over the top personages zoals plaatselijke hillbillies en figuren die Jean Jacques heten en Engels met een dik Frans accent spreken.

Furst lijkt vooral fan te zijn van haaienfilms (zowat een vierde van zijn oeuvre heeft het woord "shark" in de titel) en heeft blijkbaar tussen die films eens een uitstapje naar de spinnen gemaakt. Het is de eerste film die ik van zijn hand zie dus geen idee of dat een goede of slechte keuze is maar punt blijft wel dat ik me hier op zich wel mee heb geamuseerd. Ik had echt zin in zo'n hersenloos filmpje en hersenloos is echt wel hetgeen je voorgeschoteld krijgt.

2*