Dark Shadows (2012)

Lauw filmpje hoor. Tim Burton laat niks meer nieuws van zichzelf en doet telkens hetzelfde truukje: gothische verhaaltjes met in de hoofdrol Johnny Depp, dit keer als vampier die 200 jaar later ontwaakt in de Seventies. Het plot vond ik maar zwalkend en wat grapjes neigden naar schijtlolligheid. Ohja Helena Bonham Carter mocht natuurlijk ook weer opdraven. De enige die ik wel koel vond was de bitchy Eva Green.

Ik ben het grotendeels hiermee eens... Aan de lagere score (voor een Burton film naar mijn inziens in ieder geval) ging ik er met lage verwachtingen in. Gelukkig viel de film me volledig mee. Depp vind ik met dit typetje voor de verandering een keer weer leuk (al die Jack Sparrow wannabe's ben ik inmiddels wel redelijk beu, persoonlijk). Hier is het nèt iets anders. Dat stijf-galante vond ik wel komisch merendeel van de tijd. En natuurlijk alle knipogen naar de oude vampierfilms, zoals hoe hij op de kop probeert te slapen in zijn bed terwijl het aftandse vrouwtje het bed aan het opmaken is onder hem. Of hoe hij zichzelf in een oude verhuisdoos propt omdat er geen grafkist beschikbaar is haha.

Alleen dan inderdaad de twee deus ex machina plotelementen helemaal op het einde... mijn bek viel er van open. De showdown begint en opeens is dochterlief een weerwolf en ohja.. dat spook van mama, die vecht ook even mee. Ja, daaaag... Of doe er wat mee eerder in het verhaal, of gewoon helemaal niet. En het vermelden van het feit dat dat jochie met de geest van zijn moeder praat is niet voldoende voor mij om die 'twist' opeens te kunnen accepteren.

Erg jammer, want het haalde de film behoorlijk naar beneden tegen het einde van de film aan. Ik kon de premise van het verhaal verder, en de typetjes nog best goed waarderen. Zelfs Helena Bonham Carter had een leuk typetje voor de verandering (Ik heb een beetje hetzelfde probleem met haar gekregen dat ik met Depp de laatste jaren had.. een teveel aan typecasting.)

Ohja, en dat "Oh, ze leeft nog als een vampier onderwater" eindshot had wel achterwege gelaten mogen. Beetje cliché...

Het zal allemaal vast en zeker in lijn liggen met de televisie serie waar de film schijnbaar op gebaseerd is.. maar ik ken die niet en als op zichzelf staande film vind ik het bovenstaande omtrend het laatste gedeelte van de film erg spijtig toch wel...

Verrassend middelmatig. Wat aardig grapjes, het ziet er redelijk uit en het kijkt gemakkelijk weg. Maar veel dingen zijn flauw, het ziet er nergens echt mooi uit en er zijn geen echt magische momenten.

Burton moet het juist hebben van zijn geweldige vormgeving in combinatie met bovengemiddeld leuke sprookjes. Hier is dat dus allebei niet erg bijzonder. Jammer. Misschien wel de minste van Burton op Planet op the Apes na.

3 sterren.

Ik lees nergens terug hoe goed Michelle Pfeiffer in deze film is. Ze ziet er supermooi uit en speelt een hele goede rol. Ik vond haar de show stelen in deze film en niet Johnny Depp. De film is verder wel 'aardig'. Het welbekende Tim Burton gedoe. Daar moet je van houden. Soms heb ik er zin in soms niet. Deze film was oké. Meer ook niet.

Ik ben gek van Tim Burton films en Dark Shadows vind ik persoonlijk één van de beste tot nu toe.

Kijkt leuk weg en de acteurs zetten allen een goeie rol neer, vooral Michelle Pfeiffer doet het

zeer goed en haalt er zo nu en dan wat droge humor bij.

In feite weet je al van tevoren dat de combinatie Depp/Burton meer dan geslaagd is, na veel films tezamen maken voelen ze elkaar zeer goed aan en dat is te merken in hun films.

Tim Burton kan me niet altijd overtuigen. Hij maakt soms mooie films als Edward Scissorhands, Batman, Ed Wood, ... maar slaat evengoed de bal mis in slechte remakes als Charlie & The Chocolate Factory of Alice In Wonderland. Films die weliswaar de bekende gothic wereld van Burton tonen, maar mager zijn van verhaal en nogal geforceerd overkomen. Ook hier is Dark Shadows met momenten een kruising tussen Addams Family en Twilight. Depp kan me al een tijdje niet meer overtuigen en ook Green heeft al betere films gemaakt. De enige die nog voor verfrissing in deze film zorgde was Chloë Grace Moretz als de tienerdochter. Leek me ook de enige normale in de familie en het contrast tussen deze puberende dochter in een voor die tijd moderne wereld en de stijve Depp uit een ver verleden, zorgt voor leuke scènes. Verder is Dark Shadows niet slecht, maar gewoon wat saai met momenten. Vooral die intro met belabberde tekstlijnen en het verplichte achtergrondverhaaltje was weinig boeiend. Leuk om een keer te zien, maar verre van memorabel. Tijd dat Burton zich nog eens bewijst.

Zie mezelf niet echt als een Tim Burton fan, maar een fan van Johnny Depp en Helena Bonham-Carter beschouw ik mezelf wel. Dat gezegd hebbende vind ik eigenlijk dat geen enkel personage hier voor een ander onder doet. Ze zijn allemaal even vermakelijk en goed neergezet, met Depp natuurlijk als meest komische. Zijn kennismakingen met allerlei prullaria uit de jaren 70 is simpelweg hilarisch. Dokter Bibber, een lavalamp en zo'n knuffel trol kennen we allemaal nog wel (of ben ik echt al zo oud) en bracht bij mij een grote glimlach op 't gezicht.

Vermakelijke en vlotte film met een knipoog en een glimlach. Prima dus.

4*

8/10 (IMDB)

Net niet. Net niet grappig, net niet spannend, net niet meeslepend - deze film is het allemaal net niet. Het grootste probleem van Dark Shadows is, als je het mij vraagt, dat Burton focust op de relatie tussen Depp en Green. Grappig genoeg is dat het meest oninteressante element van de film. Een vampier die na tweehonderd jaar in de jaren '70 wakker wordt? Leuk uitgangspunt. Dat hij een vissersbedrijfje opzet? Leuk! Dat zijn aartsrivaal de concurrente is? Prachtig! Maar er wordt niets mee gedaan, en dat is ontzettend jammer. Dit had een heerlijk droge film kunnen worden met een goede dosis zwarte humor. Nu is het een halve komedie, een half sprookje en in de derde helft zit er een of andere saaie vechtscène in. Deze mag van mij naar de schaduwen verbannen worden. - O trouwens, Eva Green mogen ze wel hier houden; haar verschijning is het enige lichtpuntje (ha!) in een verder saai geheel.

Erg leuke film.

En je zou er ook maar op moeten komen: Johnny Depp mag nu weer op een ludieke wijze een rol als een vampier, en niet zomaar een vampier. Deze vampier Collins word, nadat hij door zijn dorpsgenoten en zijn voormalig liefje is verketterd, levend/dood begraven en word 200 jaar later weer wakker, in een hele andere tijd. 1972 wel te verstaan, wat voor Collins inene weer 180 graden anders is dan de wereld die hij was gewend. Alleen gaat hij er nog wel vanuit dat de tijdsprong niet zo groot was. Hij keert terug naar zijn voormalig landhuis waar hij de familie Collins van generaties later ontmoet.

En die worden ook stuk voor stuk prima neergezet. Zo mag Pfeiffer de neurotische moeder spelen samen met haar 2 zoons, haar broer, en de rebelse anarchistische dochter die word neergezet door die oh zo leuke en stoere Chloë Moretz (a) En vanaf dat moment is het gewoonweg een heerlijke feelgood film, over, naast dat vampier Collins de geschiedenis probeert te achterhalen, en ook nog eens te maken krijgt met zijn oude geliefden Victoria en Angelique, waar ook een jaloerse oorlog ontstaat, past hij zich langzaamerhand aan aan het jaren 70 cultuur, door bijvoorbeeld jointjes te gaan roken met een groepje hippies rond het kampvuur. Ook voor een dosis aan gortdroge humor kan je bij Dark Shadows goed terecht.

Gewoonweg een erg toffe film waarbij Burton weer op een cartooniste wijze het decor verzorgt dat regelmatig ook weer een lust voor het oog is. De jaren 70 settings in sprookjesvorm zien er ook erg gelikt uit. Dark Shadows is wat mij betreft behoorlijk geslaagd. Weer eens een ander soort sprookje.

4,0*

Erg leuke film met opnieuw een glansrol van Depp.Hij is toch wel erg sterk in dit soort rollen.Visueel ziet het er allemaal prachtig uit ,iets wat je wel kunt overlaten aan Burton.Ook de bijrollen zijn goed ingevuld,met name Pfeiffer is overtuigend.Het einde had wel wat subtieler gekund maar los daarvan heb ik me uitstekend vermaakt met Dark shadows.

Erg vermakelijke film! Werd in het middenstuk een beetje flauw, zeker door de soms wat belegen humor. Het begin en het einde van de film wisten me echter op alle fronten te pakken. Tim Burton is een meester in het creëren van sfeer in dit soort films een weet de wat meer dramatische momenten dan ook goed op te bouwen en uit te werken. Die drama past zeker bij een film als deze, die vol zit met klassieke horrorelementen. Sommige zouden die elementen clichématig noemen, maar Burton weet deze clichés altijd dusdanig smaakvol in zijn films te verwerken dat ik als kijker alleen maar in het verhaal meegetrokken kan worden.

Minder duister dan we gewend zijn van Tim Burton maar desalnietemin is het weer genieten van de excentrieke donkere personages maar nu gedompeld in een 70'ies sausje.

De muziekscore was met de mix van 70'ies hits en Danny Elfman om te smullen.

Dat tilt het dunne maar toch wel vermakelijke verhaaltje naar een hoger niveau.

Vreemd product, maar alles bij elkaar heb ik toch erg genoten van Dark Shadows. Het lijkt bij vlagen een aaneenschakeling van scenes zonder een echte rode draad, maar de cast maakt er het beste van en de grappen werken erg goed. Verder is het weer een enorme hoop 'Tim Burton doet wat Tim Burton doet' met Danny Elfman op de soundtrack, Johnny Depp als vreemd typetje en Helen Bonham Carter als... een vreemd typetje. Kleurgebruik is ook typerend met een grote dosis grijstinten en fel uitspringende kleuren als contrast, maar het werkt allemaal goed. Ik moet in dat opzicht ook toegeven dat ik nu best benieuwd ben geworden naar de originele serie waar deze film op gebaseerd is.

Eva Green mag zich op het moment wel een van mijn favoriete actrices noemen, wat een fantastische en bovenal maniakale rol! Johnny Depp vond ik overigens ook behoorlijk meevallen, in ieder geval een stuk ingetogener dan zijn rol in Alice In Wonderland en lekker droog gebracht. Hij heeft een enorme hoeveelheid fantastische scenes, zoals wanneer hij het MacDonalds logo voor het teken van de Duivel ziet, hij met de hippies van gedachten wisselt, hij Alice Cooper de lelijkste vrouw ooit noemt of hij Steve Miller Band quote met de opmerking dat zelfs Shakespeare niet zo goed is.

Het is allemaal qua verhaal wat inconsistent, maar er zitten zoveel momenten in waarop Burton's quirkiness zo goed werkt, dat ik er allemaal weinig problemen mee heb. Oh ja, extra pluspuntjes uberhaupt voor Alice Cooper laten optreden in je film!

Enkele maanden geleden gezien tijdens een lange vlucht van Japan naar Nederland (of andersom, dat weet ik niet meer precies). Hoewel de film an sich goed te volgen was, ging door de herrie in het vliegtuig en het gebrek aan ondertitels een deel van de dialogen verloren, dus zondag maar in de herkansing.

Niet voor niets, want het is zeker een aardige film. Visueel zeker de moeite waard, want het ziet er af en toe best toverachtig uit. Verder een leuk sfeertje dat enigszins duister is, maar toch ook weer luchtig. Leuke personages, waarbij met name Eva Green schittert. De ideale femme fatale, wat ook al bij Sin City 2 opviel. Verder ook passend dat Christoffer Lee even opduikt. Doorgebroken als Dracula en voor velen denk ik de ultieme vertolker van die rol.

Verhaaltje is grotendeels amusant, maar op het einde ontspoort het enigszins, onder andere door enkele dei ex machina. Ook de muziek ontspoort, en komt teveel op de voorgrond, terwijl die de rest van de film nauwelijks stoort. Desondanks blijft na afloop het gevoel positief. 3*.

De zoveelste Depp/ Burton film die goed uitpakt.

Wat eigenaardige, tikkie goth.en de film heeft alles in huis om door Burton een zeer geslaagde tv serie verfilming te maken.

Af en toe mist het Iets meer scherpte.

Maar ik heb me prima vermaakt.

Leuk idee, maar naar mijn mening niet zo goed uitgewerkt. Misschien dat het voor liefhebbers van de serie een groot feest van herkenning is, en ook zonder enige voorkennis is het verhaal wel te volgen. Toch kreeg ik het gevoel dat het plot te vol zat, alsof er jarenlang aan verhaallijnen zijn ingekookt. Dit heeft tot gevolg dat sommige personages (de broer Collins, weet z'n naam niet eens meer, gespeeld door Jonny Lee Miller) totaal niet uit de verf komen, plotwendingen er abrupt worden ingegooid (o ja, de dochter des huizes is een weerwolf) en verhaallijnen onvoldoende worden uitgewerkt (de dood van de moeder van David bijvoorbeeld). Als je al die dingen in een film wilt stoppen heb je meer dan twee uur nodig. Nu volgt de ene wending na de ander zonder dat je al te betrokken raakt bij de personages. Het einde slaat vervolgens helemaal nergens op. Daarnaast wordt het gothic horror/romance-verhaal afgewisseld met slapstick-achtige humor, wat had kunnen werken maar dat helaas meestal niet doet. Erg jammer, want ik vind het idee van een vampier die na 200 jaar gevangenschap rustig bij zijn familie gaat wonen an sich erg vermakelijk. Jammer.
Nog een ander minpunt... Burton-films zijn doorgaans nogal raar, maar dan wel op een leuke manier. Deze film was alleen maar raar-raar. Angie die op Barnabas braakt? Dat is toch alleen maar raar, niet grappig?
Overigens wel complimenten voor de uitstekende sfeer, de mooie lokaties en kostuums en het acteerwerk. Johnny Depp is weer eens helemaal in zijn element en is bij vlagen toch nog een genot om naar te kijken. Als alleen het verhaal niet zo hard had gerammeld, had dit een prima film kunnen zijn.

Goeie film waarin een vampier na twee eeuwen ontwaakt en op zoek gaat naar zijn familie. Een leuk fish-out-of-water verhaal met een prachtige aankleding. Een donker sprookje die hier goed gecombineerd gaat met humor zoals alleen Tim Burton dat kan. Een prima cast met Johnny Depp voorop.

Tja, wat moet ik hier nou weer over zeggen? Vintage Burton, met een prachtige verzorgde set design, een goed afgewikkeld verhaal, een achterlijke hoeveelheid sterren in rolletjes die soms maar één of twee minuten duren, Johnny Depp in een gebruikelijke bizarre Johnny Depp-rol, vriendelijke humor die zich concentreert op Barnabas die niets van de moderne tijd begrijpt, diverse appetijtelijke dames (hoe kan Barnabas in godsnaam níét voor Eva Green kiezen?!), en natuurlijk weer de volle romantische klanken van Danny Elfman op de geluidsband. Maar wie Burton volgt heeft alle bizarreriën al eens in zijn eerdere films gezien en kijkt er nu niet meer van op (neem ik aan), en wat er dan overblijft is een aardig maar niet bijzonder dwingend plot culminerend in een climactisch gevecht dat in al z'n spectaculaire FX-glorie veel te lang duurt en totaal nergens over gaat. Eva Green is geweldig, Bonham Carter heeft het leukste personage, en de cameo van Alice Cooper met twee van zijn nummers uit de jaren 70 is een klein feestje (waarom zien we Carolyns reactie daarop niet?), maar daar is dan ook wel alles mee gezegd. Geweldige Burton-horror-camp-sfeer-pastiche, maar ik wil inmiddels wel weer eens wat fris en bijtends van hem.

Enorm rommelig. Het ziet er allemaal fantastisch uit, vooral de decors in dat huis en de sfeer in dat vissersdorpje is ook heel fijn. Daarnaast goed gespeeld over het algemeen met Green (met blonde lokken!) die zichtbaar geniet en ook een Depp die er zin aan lijkt te hebben. Maar er zitten enorm veel personages in die allemaal er een beetje bijhangen. Daarmee komt er een enorm duf middenstuk dat gewoonweg gaat slepen, zonder enige vorm van vooruitgang in de plot en is het wachten tot de finale. Dan komen ineens al die nevenfiguren erbij die tot die tijd haast onzichtbaar waren en je denkt: deze film had zoveel meer fun kunnen hebben. Je hebt er immers wel de acteurs voor (veel grote namen ook). Maar wat het vooral is met deze film is dat het niet echt die filmmagie heeft die Burton in pakweg Edward Scissorhands wel had. 2,5*.

Suf.

Een van de mindere Burtons. Het idee is al niet heel erg geslaagd, maar kan opzicht nog wel redelijk uitgevoerd worden. Burton doet dit echter niet dat ervoor zorgt dat dit deel maar saai en behoorlijk flauw is uitgepakt. Dit laat zien dat Depp niet meteen een garantie is voor een goede film.

De grappen zijn flauw, het acteerwerk saai en het verhaal is ook maar saai. Depp acteert redelijk als vampier, maar is al snel niet leuk meer en de chemie is er al snel af. Green maakt hier ook een behoorlijke blunder, Pfeiffer en Moretz weten ook niet echt te overtuigen.

Flauwe film, die alleen een leuk fantast sfeertje heeft, en dat heb je het ook weer gehad. Van Burton ben ik toch wel wat beter gewend. De 113 minuten gingen soms wel heel traag hiermee.

Het begin met die typische Amerikaanse voice-over vond ik zo uitleggerig met dat ik op de rode knop van de afstandsbediening heb gedrukt en een boek van Bill Bryson ben gaan lezen (altijd een goed idee). De volgende dag toch verder gekeken met lage verwachtingen. En dan valt het best mee. Alleen maar mooie mensen in mooie kostuums. Het verhaal stelt geen ene ruk voor, de humor werkt maar half, maar het tijdsbeeld van met name de jaren 70 is kostelijk weergegeven.

Daarom pers ik er met enige moeite 3 sterretjes uit.

Ik was best blij om te zien dat deze film was toegevoegd op Netflix, ik wou hem al een beste tijd zien. Ik moet zeggen dat ik me er prima mee heb vermaakt, ben zelf een fan van Depp en ook het verhaal vond ik best geinig. Hoewel het misschien af en toe wat cliché was moest ik ook erg vaak lachen. De film had een mooie setting, leuke omgeving en zat vrij vlot in elkaar, ik heb me in ieder geval niet snel verveeld. En dan ook nog met een leuke soundtrack van 'The Moody Blues' om mee te beginnen maakte het wel een beetje af. Wat blijft ' Nights In White Satin' een lekker nummer. Nee in het algemeen erg vermaakt, soms wat inkakkers qua snelheid maar over het algemeen erg leuk.

Gotische horror met 70's nostalgie. 'Dark Shadows' (2012) is de filmadaptatie van een obscure soapserie - een soort The Addams Family - waar niemand meer op zat te wachten, maar een prima aanleiding vormt voor een zoveelste vehikel van regisseur Tim Burton met acteur Johnny Depp. Echt grandioos is het allemaal niet, met een rommelig script dat weinig ruimte laat voor enige karakterontwikkeling bij de inwoners van het landhuis Collinwood. Misschien is het grote aantal karakters een hommage op de oorspronkelijke roots als soap, maar nu zijn ze niks dan lege opvulling bij de bloedvete tussen vampier Barnabas (Johnny Depp) en heks Angelique Bouchard (Eva Green). Het plot gaat ook niet echt ergens heen als gouvernante Vicky (Bella Heathcote) ogenschijnlijk geïntroduceerd wordt als hoofdpersoon, of Elisabeth Collins Stoddard (Michelle Pfeiffer) de eigentijdse matriarch blijkt van de clan. Al moet ik het Tim Burton nageven dat hij - zoals altijd - qua set- en kostuumdesign een nostalgische fantasiewereld schept waar het fijn is om te vertoeven. Zo gedetailleerd als zowel het vissersdorpje als het vervallen landgoed worden vormgegeven. Helaas kan uiterlijke pracht maar zo weinig doen tegenover de donkere schaduw van een levenloos script.

Dark Shadows is een wederom zeer geslaagde samenwerking tussen Tim Burton en Johnny Depp. Laatst genoemde is wel uiterst grappig in zijn rol. Heb me er kostelijk mee vermaakt.

Mindere film van Burton. Het grootste probleem is dat Dark Shadows niet weet wat het wil zijn. Soms lijkt de film zichzelf serieus te nemen, dan wordt er weer gemikt op komedie. Soms komt er een redelijke fucked up scène voorbij, dan lijkt het weer een teenage fantasy film (die weerwolf op het einde, mijn god). Daardoor werkte niet elk element even goed. Barnabas die zich de hele tijd verbaast over de moderne tijd was nog het leukste, dus voor mij was de film geslaagder geweest als Burton er meer een echte komedie van had gemaakt. Visueel is het best mooi (hoewel af en toe lelijke of opvallende CGI) en de setting van het kasteel is leuk. Ik ben groot fan van Burton zijn stijl en die zie je hier goed in terug, en vaste Burton-waarde Johnny Depp is ook weer fijn. De schitterende Eva Green daargelaten krijgt de rest van de cast wel absoluut niets om mee te werken, dat is dan zonde voor zo iemand als Helena Bonham Carter.

Het heeft z'n goede elementen, maar de zwaktes overwegen helaas. Geen vervelende zit, maar ook niet goed.

Onbekende Burton die al kijkend veel overeenkomsten heeft met zijn gebruikelijke werk en eigenlijk best wel te kort schiet.

Ten eerste schijnt dit een remake van een serie te zijn uit de jaren '60 en Burton doet het goed tijdens het bal/happening de acteur uit de serie een cameo te geven. Dat zijn nu leuke dingen en kennelijk had of Burton of de scenaristen iets met de serie. Het is echter wel één van de weinige hoogtepunten. Begrijp me goed, de Burton stijl zit er wel in hoor, gruwel, humor, design, de rare karakters en uiteraard fraaie kleurenfilters. Niet te vergeten de behoorlijke cast met Moretz, Pfeiffer, Green, Bonham Carter, Jackie Earl Haley en Depp zelf. Maar daar is dan ook het meeste mee gezegd.

Echt heel interessant of spannend wordt de film nergens door tegenstrijdig keuzes maar vooral het verhaal dat eerst de ene kant opvliegt en daarna de andere kant en er niet in slaagt een boeiende lijn te ontwikkelen. De soundtrack mag overigens nog wel benoemd worden met veel fijne jaren '70 muziek, dus zowaar nog een pluspunt in een film die eigenlijk helemaal niet slecht is maar kortweg de juiste mix of prikkel mist. Nee dit hoeft van mij niet nog een keer en met de grootst mogelijke moeite geef ik de film een 3 omdat 2 te laag is maar een 2.8 op zijn plaats zou zijn.

Dark Shadows wordt vaak gezien als een van de mindere Burton-films en dat valt ook wel te begrijpen. Het plot is dunnetjes en de eindscène nogal idioot. Burton slaagt er wel, zeker in het begin van de film, om de donkere en mysterieuze sfeer goed neer te zetten. Depp is bij momenten bijzonder vermakelijk als de terugkerende vampier Barnabas Collins. Daar zit dan ook meteen de sterkte van de film. Het lijkt ook steeds of Burton niet kan kiezen om de verhaallijn Deep-Green of Depp-Heathcote echt te gaan uitspelen. Het blijft zo wat mossel noch vis. Prima voor een avondje luchtig plezier, maar er mag van een Burton met zo'n cast misschien net wat meer verwacht worden.

Tim Burton zijn films zijn enorm veel bekeken door het grote publiek. Veelal terecht want met zijn eigengereide visuele stijl betovert hij kijkers en neemt hij hen mee in zijn magie en verbeelding. Niet dat ik deze Dark shadows zo uitzonderlijk of authentiek vond, maar als horror sprookje was het best aangenaam om te volgen.

Leuk zo die donkere gothic light sfeer - het kasteel, de personages, de historie. Alles wordt mooi in verband met elkaar gebracht. Dat komt ook onder andere door Depp die zijn personage erg vermakelijk neerzet. Ook Green doet het goed. Fijn entertainment allemaal, maar meer dan dit is het niet voor mij. Misschien ook net te veel (uitwijk)mogelijkheden in het plot waardoor het één of het ander beter uitgewerkt kon worden.

Dan een tikkeltje komisch of opeens wat serieuzer, het is op dat vlak moeilijk hoogte te krijgen van de film. Niet de magie van Edward Scissorhands en dat valt te betreuren.