Girl in Progress (2012)

Ik vond Ansiedad (Wat een naam) eigenlijk direct een vervelende wijsneus. Meisjes van die leeftijd die denken dat ze volwassen zijn en zich ook zo gedragen, althans soort van, vind ik vervelend. Het hele 'ik-ga-mama-telkens-bashen' (My mother never finished high school. She was seventeen when I ruined the party.) gebeuren was ook zo oud als de weg naar Rome. Het kind zit vol opgekropte woede en probeert dat op een semi sarcastische manier te uiten terwijl mama, die graag 18zou blijven maar dat al lang niet meer is, probeert haar dochter wat minder serieus te krijgen. Mama is het kind, dochter is de volwassene. We've seen this before.

Het coming of age gebeuren breekt al vrij snel aan. Ook dat kon me niet bekoren. Ik wil, ik wil, ik wil. Alles draaide om haar, en haar overweight vriendinnetje die vanaf de zijlijn toekijkt en af en toe mag helpen, om vervolgens afgezeikt te worden. Ook het verhaal van moeder sprak me niet aan.

Aan de cast valt niet veel op te merken, het had aardig wat potentie. Wat het verhaal betreft schort het alleen te erg bij mij. Dat rebellerende, het geldnood probleem, alleenstaande moeder die het moet zien te rooien, etc. Allemaal al te vaak gezien, en beter.

**

Een doorsnee film, waar niet veel komedie in te vinden was.

Waar je verwacht dat Mendes de film draagt met haar ervaring,

is het juist Ramirez die, zeker voor haar leeftijd, een prima acteerprestatie neerzet.

De thema's zijn niet vernieuwend, en ook niet vernieuwend uitgewerkt. *2.5

Leuke lichtvoetig drama.

Vind het wel origineel gebracht dat het meisje systematisch het pad probeert af te leggen

om 'volwassen' te worden.

Geschikt voor het hele gezin

Begrijp de reacties met het commentaar op het acteren niet zo goed. Ik vond het acteerwerk prima voor elkaar. De film zelf was wat magertjes, het verhaal is prima, maar er had veel meer uitgehaald kunnen worden denk ik. Desondanks heb ik mij prima vermaakt met deze film.

Min of meer doorsnee coming-of-age verhaal over een moeder die zo druk bezig is met haar eigen dingetjes, dat ze niet in de gaten heeft dat er van alles misgaat met haar puberende dochter. Het is allemaal al eerder en beter vertoond.

Goed beschouwd is de leukste rol weggelegd voor Eugenio Derbez. Een matige film.