The Big Combo (1955)

Was niet erg onder de indruk van deze redelijke film-noir. Corneld Wilde speelt goed. Vond een afrekening waarbij Raksin's muziek uitmondt in een explosie waarbij dan bij het doden het gehele geluid wegvalt, uitermate geslaagd. 3 steren

Niet zo'n sterk verhaal, maar dat wordt zeer zeker goed gemaakt door de prachtige beelden. Heel veel Noir: veel avondopnames, veel schaduw-effecten, veel mist, etc. Kortom, prachtige shots en kamerawerk... "shades of grey"!

Een still van die prachtige showdown staat ook op veel Film-Noir -sites.

Vond ik Cornel Wilde in LEAVE HER TO HEAVEN, 10 jaar eerder wat mat, in die tussenliggende periode heeft hij aardig bijgeleerd. Wilde zette nu een prima cop neer.

Richard Conte was ook excellent als gangsterbaas.

Ook grappig om een jonge, nog niet besnorde Lee van Cleef in 1 van zijn eerste rollen te zien.

Brian Donlevy vond ik wat tegenvallen, maar komt misschien ook, vanwege zijn geringe bijdrage ditmaal. Cornel Wilde's toenmalige hoogblonde vrouw Jean Wallace levert ook een prima bijdrage als femme-fatale. Ook de camaraman was dat opgevallen...

De DVD-transfer had iets beter gekund, en subs was ook meege- nomen; daarnaast heb ik voorkeur voor een keep-case ipv een slim-case, maar desondanks heb ik van de film genoten: 4* (IMDB 8*)

Leuke jaren 50 film met sterk acteerwerk.

Verhaal is goed en boeiend.

3,5 ster

Het verhaal liet te wensen over... eigenlijk viel het echt tegen. Maar ik heb het vooral bekeken voor de film noir sfeer, en die is daarentegen top en hoort misschien wel tot de schoolvoorbeelden van dit genre. Een gewelddadig kantje, bitsige dialogen en heel wat beelden die typisch zijn voor dit soort politie vs gangster-films. Ik vond het toch een ervaring om eens in de échte film noir te zitten. Nu nog 's eentje vinden met een wat beter plot. Op de erg jonge Lee Van Cleef na als Browns hitman kende ik de acteurs niet.

Zo noir als The Big Combo komen ze bijna nooit. Het ontbreekt misschien wat aan een femme fatale (Jean Wallace is goedaardig), maar niet alleen is dit visueel een soort model voor het genre, ook inhoudelijk is het zo hard als het kon in die tijd, met wat elementen waar je waarschijnlijk alleen mee weg kon komen als je een b-film maakte.

De meest opvallende elementen zijn hier eigenlijk genoemd, inclusief de schitterende belichting, de sterke martelscène en de bijna open homoseksuele relatie tussen de twee handlangers van de maffiabaas. Richard Conte verdient een speciale vermelding als gangsterbaas. Het verhaal op zich is niet het beste dat het genre te bieden heeft, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de sfeer, het geweld en enkele memorabele scènes. Het is waarschijnlijk onmogelijk dat dit niet zal werken voor een liefhebber van film noir.
4*

Dat hij bij deze uit komt is deels merkwaardig, maar anderzijds ook gewoon goed ingeschat. Lomp wat betreft fysiek geweld is deze film niet. In tegendeel, het is waarschijnlijk de meest dialoog gedreven noir die ik al zag. Laat ik nu net van dialoog houden, zeker met de verbitterde intonatie die deze film kenmerkte, Narcistisch en lomp is deze film dan wel, want zelfs meneer detective is een klootzak. Daar hou ik dus van haha. Geen sentiiment, weinig romance en gewoon recht-door-zee plot met veel sarcasme en weinig hoop. More please!

Hoewel de film dan audiovisueel niet het budget had van een eh The Big Sleep, om maar wat te noemen, vond ik dat juist fijn. Vooral qua muziek minder bombastisch, maar ook visueel lekker groezelig. Fijn!

Dusja, meer van dit. Naast Kiss Me Deadly (ben al bijna geneigd een komma te zetten. Mickey Spillane heeft ooit boeken uit de handel genomen omdat de komma er niet stond tussen Kiss Me en Deadly) is dit tot nu toe toch wel mn favoriet.

Minder: ik vond het verhaal vrij verwarrend, en Mr. Brown op een of andere manier niet overtuigend.

Het is al vaker genoemd, maar in de grond is dit ergens een simpel doorsnee misdaadverhaaltje. Maar dit is ècht een schoolvoorbeeld hoe je dat uitwerkt. Zoals de beste noirs maakt het van pulp kunst. Dit was echt heel fijn. Het is net een beetje vuiler en naarder dan veel genregenoten. Er is beduidend meer lef, zelfs voor een low-budget B-film gaat het behoorlijk ver voor die tijd.Er is marteling, er zijn verwijzingen naar seks. Er is een homoseksueel koppel. En waar ik de sporen zag van een stijlvolle regisseur in Gun Crazy, gaan hier de sluizen echt open. Noirs die stijlvoller zijn zijn er niet. Superieure belichting. Het spel met schaduwen. Nota bene de finale is helemaal gebaseerd op belichting De film is detailrijk en heeft fijne kanten die ik graag in dit soort films zie, zoals een behoorlijk onsympathieke good guy. Veel acteurs ken ik niet of nauwelijks, maar uit iedereen wordt het maximale gehaald. Conte steelt wel de show hier. Iedereen die een beetje van noir houdt moet dit zien. Dit is een topper.

Ik denk dat dit zijn beste is, maar toch wil ik de andere noirs van Lewis ook zien. Gun Crazy is misschien beroemder, deze is beter. En misschien ook eens op cinematographer John Alton letten.

Veel elementen van een film noir komen hier goed in naar voren. Een sfeervolle film, met sterk gebruik van bijvoorbeeld mist en schaduwen om een bepaalde sfeer neer te zetten. Daarnaast beschikt de film over zeer behoorlijk camerawerk en gedegen acteerwerk. Lee van Cleef is hier te zien in een vroege, maar ook wat doorsnee rol. Bij de sfeervolle setting en het gedegen acteerwerk blijft het verhaal wel wat achter. Het plot is onderhoudend genoeg, maar lijkt hier en daar wat verdieping of achtergrond te missen. Erg boeiend wil het daarom nou ook weer niet worden en uiteindelijk is dit daarom een nogal doorsnee film.