De Ontmaagding van Eva van End (2012)

Dat bestreed ie dan niet, maar wel dat dat enige invloed heeft gehad op het filmmaken.

De schrijfster is fan van Solondz. Maar ja, wie niet?

Overigens is het voor een maker niet eens allemaal altijd even duidelijk waar ie door beïnvloed wordt.

De ontmaagding van Eva van End in de bioscoop in Amerika

De tragikomedie De Ontmaagding van Eva van End van regisseur Michiel ten Horn zal dit jaar ook te zien zijn in de Amerikaanse bioscopen. De Amerikaanse distributeur Film Movement kocht de film aan tijdens het internationale filmfestival in Toronto, waar de film zijn wereldpremière beleefde. Film Movement brengt de film in september uit in Amerika.

Afgelopen week beleefde de tragikomedie van producent Pupkin Film de Nederlandse première op het Rotterdamse International Film Festival (IFFR) en draait vanaf deze week in de bioscopen.

(persbericht)

Zag een advertentie achter WeTransfer, en vervolgens een trailer, zag er erg interessant uit.

Goede film en daar lijkt Nederland er toch steeds meer van te krijgen, echt goede films. Ik heb per definitie niet veel tegen NL films, maar het mag vaak wat gewaagder, subtieler misschien ook. Een generalisatie, ik weet het, dus val me er niet gelijk op aan.

Die Nederlandse botheid is hier volop aanwezig. Een frikandellen fabriek, botte discriminatie, stereotypes en veel gescheld. Waar dit bij veel films bot zijn om het bot zijn is,worden de personages hier iets meer uitgediept. Karikaturaal is het, maar met best veel hart. Wes Anderson comes to mind net dat ietsje meer dan Solondz.

Er wordt een droge sfeer neergezet met grapjes in subtiele details, afgewisseld met wat botte humor. Juist die afwisseling werkt zo goed. Alle karakters waren goed neergezet. De uitwisselingsstudent was om van te kotsen, wat uiteindelijk natuurlijk de bedoeling was. Erg overtuigend.

So far so good, maar toch gaat er iets mis. De film lijkt donkerder en donkerder te worden, heerlijk. Als we in de laatste akte echter 1 lange montage krijgen, is de sfeer weg. Geprobeerd werd juist de film meer sfeer mee te geven waarschijnlijk, maar na het zoveelste Excelsior pop bandje en slo-mo camerashot, had ik het gehad. Een beetje afgeraffeld ja en dat terwijl er in die shots veel leuke dingen gebeurde, maar neem je tijd jongens, vanwaar de haast? Haast die eerder in de film niet aanwezig was, dus moest er opeens een deadline gehaald worden?

Jammer, het kost de film zomaar een half punt en dat had niet gehoeven. Dit had namelijk makkelijk een ECHTE topper kunnen wezen.

Later op de dag liet Guido van Driel zien hoe het wel moet, hoewel de vergelijking totaal niet opgaat, was dat WEL een topfilm van Nederlandse bodem.

Mooie film. De vergelijkingen met Solondz en Anderson zijn al meerdere malen gemaakt en zijn ook terecht.
Eva lijkt trouwens qua uiterlijk wel gemodelleerd naar het meisje uit Little Miss Sunshine.

Enige minpunt is de speelduur. De film duurt slechts 98 minuten. Daar had wat mij betreft minimaal een half uur bijgemogen om zo de personages wat verder uit te diepen. De naderende krankzinnigheid van het hele gezin had zo wat geleidelijker kunnen gaan en daardoor een stuk geloofwaardiger.

Maar verder hulde! Mooi dat ook dit soort films in Nederland gemaakt worden en niet alleen gedrochten als het Bombardement of Johan Nijenhuis rotzooi.

Een Nederlandse film die bij mij hoger scoort dan het gemiddelde. Dat gebeurt maar zelden. Dat lukte bij mij dus met dit absurde kolderieke filmpje, waarvan de plotomschrijving mij nogal deed denken aan Teorema van Pasolini. Ook daar bracht een bezoek van een vreemde gast een hele familie volledig van slag. Origineel is het verhaaltje dus allemaal niet, maar de uitwerking was niettemin zeer goed. Af en toe lag ik toch echt in een deuk bij het zien van al die maffe situaties in deze voor mij best wel geslaagde tragikomedie. Er is dus toch nog hoop voor de Nederlandse film.

3,5*

Wanneer komt deze - en Matterhorn - op tv?

Zeer geslaagde film, met een aantal goed getroffen karakters en een nog groter aantal zeer komische scènes. Naarmate de film vordert neemt het absurdisme toe en dreigt het verhaal de bocht uit te vliegen, maar gelukkig vinden de personages zichzelf (en elkaar) op het eind weer terug.
Het fijne, warme slot tilt de score nog iets omhoog. 3,5*

Dit soort films werkt vaak het best als er een lichte overdrijving in de personages en gebeurtenissen is of als het echt bijna surrealistisch een andere wereld wordt. Helaas kiest De Ontmaagding van Eva van End in de tweede helft teveel voor de makkelijkere optie. Namelijk de karikaturale komische kant.

Het begint erg sterk. Veit (fantastisch gespeeld trouwens) is irritant perfect. Eva van End is een knap, bijna zwijgend personage. Maar met name de gebeurtenissen in de tweede helft (vooral de nogal makkelijke en plotselinge verandering bij vader en moeder en het gigantisch over de top gaan van de broer, op die momenten zoekt de film veel te makkelijke weggetjes, terwijl er veel meer had ingezeten. Beetje minder karikatuur en een beetje meer pijnlijke humor.

Desalnietemin een fris debuut, dat nog iets teveel wegheeft van anderen (met name Solondz, maar ook verschillende Scandinavische regisseurs, Wes Anderson en een beetje Van Warmerdam). Als dat bij de volgende film een onsje minder kan, hebben we misschien een interessante nieuwe naam in de Nederlandse film.

3.0*

De film begint heel goed en sterk, en is een hele leuke combo van drama en komedie.... En weet de kracht ook grotendeels van de film vast te houden... maar dan komt het einde... En dat is gelijk het minpunt van de film,

Het einde voelt erg afgeraffeld aan... Er gebeuren plots vreemde dingen die niet passen bij het '''1e deel'' van de film en voelt alsaf het perse moest eindeigen....

Als de film gewoon 20-30min langer had geduurt en de kracht had vastgehouden had ik de film in eindcijfer ook zeker 1 punt hoger gegeven.

De acteerprestaties waren trouwens erg goed, en ook de achtergrond muziek is erg leuk en bijpasselijk

Een film die zeker alsnog het kijken waard is, maar die vanwege het einde beter had gekunt

3*

Verhaal slaat nergens op. Is absoluut geen komedie, waar zou iemand om moeten lachen ?

Drama is het ook niet. Eigenlijk gewoon slechte film, dat nergens over gaat, er zit absoluut geen verhaal in.

Erg teleurstellend.

Het begin is nog wel ietwat belovend, met de contrasterende Veit als vijfde wiel in het puberende en tweede-jeugdende gezinnetje. Maar er komt alleen flauwe humor uit, niet de scherpe en ietwat pijnlijke observaties waar je dan op hoopt. De keuze voor het einde is te voor de hand liggend en veel te slap uitgewerkt - als je die kant uit wilt, dan moet het ook echt over the top zijn. En dat is het niet. Net zoals de grappige situaties het eigenlijk allemaal net niet zijn - te flauw op leuk te zijn, te slap om echt fijne zwarte humor op te leveren.

Slecht geacteerd is het zeker niet. Maar regie en camerawerk zijn wel onder de maat of zelfs slecht. Veel te veel pretenties met de lange shots - denk er nou eerst eens even over na voordat je zoiets in een film stopt, het is geen doel op zich, het moet iets brengen. En dat doet het niet.

En dan de soundtrack nog. Verschrikkelijk. In combinatie met dat cameragedoe kost dat de film echt punten. Irritant slecht.

Off-topic berichten verwijderd.

Aan de ene kant eigenaardig, excentriek, vol bizarre humor. Maar ik vond deze tragikomische film ook traag, troosteloos, niet zo origineel en vooral te absurd voor woorden. Dus eigenlijk viel de film te tegen. "Grappige lulligheid", las ik ergens; ik kan het niet beter verwoorden.

Heerlijk absurd! Sommige geintjes zijn iets te makkelijk die knal van "pa" met de (lege)collectebus: slapstickachtig, was slechts een klein glimlachje waard .

Het is wat vroeg om Ten Horn gelijk te stellen met Wes Anderson, al is de vergelijking al gemaakt in de media. Misschien dat de kleurstelling van de film eraan doet denken. Verder doen zaken als, het verhaal dat "gemaakt" wordt door kinderen en het uitvergroten van gewoonten en de daarbij horende shots de blowende knaapjes, de close ups van Eva (knak zei het konijntje, brilletje/ jasje/ lipstick), iets aan Wes Andersons films denken. Qua verhaal komt het nog wat te kort, maar zeker heb ik genoten!

Iets minder dan de Marathon en Matterhorn, maar toch vormen die drie een prachtig rijtje komische films van Nederlandse bodem.

Wat een ongelooflijk slechte film. Komt nergens vandaan en gaat nergens naartoe. Zelden een familie gezien van vijf personen die *allemaal* gestoord zijn. Er zit geen plot in, er zit geen humor in er zit niks in. Jammer, want met deze acteurs en zo'n plot was er best iets van te maken geweest. Gauw vergeten maar...

Ik vond er niet gek veel aan, verhaal loopt traag, de rol van de verbindende factor Eva, komt er niet voldoende uit, ook niet al te best geacteerd vond ik. Meer een beetje een standaard nederlandse serie ipv een film, kabbelde allemaal wat voort, met iedereen is wel iets aan de hand, matige acteurs en het komedie gehalte (als dat er al was) was nergens leuk of grappig.

Een vrij onNederlandse film, ondanks de Nederlandse thema's en dingetjes. Inderdaad erg Tod Solondz-achtig. Het begint erg veelbelovend en het blijft een tijd leuk, maar het wordt langzamerhand toch wat minder interessant allemaal. De personages worden allemaal leuk geintroduceerd, maar wat er uiteindelijk met hun personages gedaan wordt valt wat tegen. Vooral het titelpersonage vond ik nogal tekortschieten wat betreft een interessante verhaallijn.

Zo erg veel gelachen heb ik trouwens niet. Behalve dan om die zoon, met zijn 'ah kut, hebben wij ook zo'n mof' en dergelijke opmerkingen. Maarja, ondanks dat het werkt is dat wel vrij makkelijke humor. Erg absurd vond ik het trouwens ook niet, of ik moet wat gemist hebben. Het mist allemaal wat aan betekenis.

Ton Kas is wel fenomenaal in deze film. Hoe naturel hij weet te acteren is echt bewonderingswaardig.

3,5*

Prima film, eentje waar 'we' trots op mogen zijn.

Heel aardig.

Een beetje een crossover tussen een Solondz en een van Warmerdam film, maar dan wel een stuk minder scherp dan de (betere) films van deze heren. Vooral wat humor betreft, vond het een beetje te braaf en vaak niet voldoende doortastend.

Speels camerawerk, aardige soundtrack, prima acteurs en een vermakelijk verhaal, al is dat laatste nogal oppervlakkig en wordt het tegen het eind veel te gekunsteld. Erg jammer.

Ondanks de minpunten vind ik De Ontmaagding van Eva van End in zijn totaliteit een opmerkelijk fijne Nederlandse film, van een kersverse regisseur nog wel. Ben erg benieuwd wat we nog meer van hem gaan zien! Deze krijgt van mij een zeventje (maar dat had met gemak hoger kunnen zijn). 3.5/10*

Leuk en sympathiek. De teneur en inspiratie zijn al terug te vinden in de poster, met deze titel zou je verwachten dat het volledig om Eva draait. Een meisje dat amper gezien en gehoord wordt en zelf niet veel onderneemt om dat te veranderen. Alsof ze nauwelijks bestaat. Het zal wel een vorm van humor zijn dat ook Ten Horn haar vaak links laat liggen en de aandacht verdeelt over de rest van het gezin.

En daar wordt heel wat los wordt gemaakt door de in smetteloos wit geklede Duitse huisgast. Een soort vleesgeworden perfectie die alle imperfecties van de familie op droogkomische wijze blootlegt. Quirky schoot te binnen, om maar eens een goed Nederlands woord te gebruiken, maar personages blijven herkenbaar door niet in typetjes te vervallen en het scenario kent geen al te gekke fratsen.

De humor (die rode jas!) is dan weer stevig genoeg is om het drama te laten landen zonder dat het explodeert. Mooie balans dus, plezierige cast (met Ton Kas voorop) en wanneer het sterretje valt, een liedje wordt ingezet en de familie nog eens voorbij komt, dan doet dat er toe. Een teken dat de film werkt. Wat dan weer minder werkt, is om (te) kort daarna nog zo'n muzikaal segment in te starten.

Apart filmpje waarin goed geacteerd wordt. De cast is/was mij geheel onbekend, maar ik heb genoten. Zeker geen verkeerde film van eigen bodem.

Matig tot goed.

*3.25

een typisch Nederlandse warboel , goed gedragen door alle spelers.

Prima tragi-komedie van Nederlandse bodem. Waar een uitwisselingsproject al niet in kan resulteren.

Het fijne acteerwerk gecombineerd met het vrij simpele plot werkt uiteindelijk bovengemiddeld goed. Licht wrange en absurdistische scènes weten toch die glimlach op je gezicht te toveren, het bewijs dat het zwart-komische aspect goed geslaagd is. Helaas had de film nog beter gekund. Om bij de meest bepalende scène van de film het nummer Cytheria Squirts te kiezen van awkward i had ik bijvoorbeeld niet gedaan.Verder wel prima soundtrack van de Amsterdamse band. Desalniettemin nog eens een waardige Nederlandse film. 3,5*

Tsjonge wat hebben we veel gelachen om deze film. Hij is nog veel leuker als ik van te voren gedacht had. Een hoop grappige personages binnen een gezin die elk op een andere manier de komst van de Duitse uitwisselingsstudent ondergaan.

Wat is humor toch een raadselachtig fenomeen. Andersom komt het ook nogal eens voor, dat ik absoluut niet kan begrijpen dat andere mensen iets zo leuk vinden.

Persoonlijke aanval verwijderd.

Er gebeurt niet erg veel, maar toch blijf je kijken.

De titel is " het hoogtepunt" van de film.

Hoe dan ook, een goede cast, een mooi lekker jaren 80 huis.

( is dit tevens het huis van de film MAMA IS BOOS ?)

leuk voor een keer.

Echt weer nederlands, wat een baggerfilm...duurt wel even voor The Johnsons geevenaard word!