Safety Not Guaranteed (2012)

Low-budget indie-sciencefiction-romcom over de paranoïde Kenneth (Duplass) die via een advertentie op zoek gaat naar een metgezel voor zijn tijdreismissie. Hij vindt die in Darius (Aubrey Plaza), een wereldvreemde stagiaire journalistiek die eigenlijk uit is op een sappig artikel voor de krant. De film moet vooral hebben van een aantal stereotiepe karakters, die gelukkig wel door een getalenteerde cast en met nodige chemie en goede timing worden gespeeld. Anders was dit een draak van een film geweest. Het verhaal blijft je tot het einde toe aan het denken zetten over gemiste kansen en hoe het verleden invloed kan hebben op het heden. Origineel is dit nergens. noch in beeldvoering en muziek, noch in de sfeersetting, maar dat neemt niet weg dat het wel goed wordt gedaan. Het geheel is niet zo sterk als ik had gehoopt maar redt het vooral op charme.

Een interessant gegeven die helaas niet helemaal benut wordt in de uitwerking. Het voelt soms wat geforceerd aan en er wordt helaas ook niet veel moeite gedaan de nodige clichés te ontwijken.

Het einde vond ik daarentegen weer wel mooi en de korte speelduur zorgt ervoor dat het nog best vermakelijk is, maar hier had echt zo veel meer in gezeten als de regisseur een beetje meer lef had getoond.

2,5*

Low-budget indie-romcom over de paranoïde Kenneth (Mark Duplass), die via een advertentie op zoek gaat naar een metgezel voor zijn tijdreis missie. Hij vindt die in Darius (Aubrey Plaza), een wereldvreemde stagiaire journalistiek die eigenlijk uit is op een sappig artikel voor de krant.

"Gezocht: iemand om met mij terug in de tijd te gaan", menig lezer zal zo'n advertentie lachend naast zich neerleggen, maar drie journalisten duiken er bovenop. Naarmate we Kenneth beter leren kennen, hopen we dat zijn plan slaagt.

Een filmpje met hart, dat met beperkte middelen de aandacht weet vast te houden. Regisseur Colin Trevorrow (vooral natuurlijk bekend vanwege de Actie / Avontuur film "Jurassic World (2015)" maakt met deze Drama film een hartverwarmend, komisch en sprankelend debuut.

Sinds de dood van haar moeder voelt Darius [Aubrey Plaza] zich een buitenbeentje en heeft ze nauwelijks nog een sociaal leven. Ze loopt stage bij een tijdschrift in Seattle wanneer Jeff [Jake Johnson] haar en Arnua [Karan Soni] uitkiest om met hem te werken aan het verhaal achter een oproep waarin iemand een partner zoekt om mee terug in de tijd te reizen, ‘safety not guaranteed’. Het drietal verblijft een aantal dagen in de omgeving van de postbus uit de advertentie maar terwijl Jeff de tijd gebruikt om een oude liefde na te jagen, maakt Dariues contact met de Kenneth [Mark Duplass], persoon die de oproep heeft geplaatst. Plaza en Duplass zijn uitstekend gecast en spelen hun rollen zonder enige ironie. Het subplot rondom Jeff en zijn oude liefde Liz [Jenica Bergere] is echter veel minder interessant. Of beter gezegd: overbodig.

Niet helemaal wat ik ervan verwacht had.

Er kwam geen tijdreizen aan te pas, er wordt heel de film naar het moment toegeleefd.

Toch maar uitgekeken en al bij al was het nog aardig maar niets memorabels.

2,5 sterren

Matige film over mensen, die op zoek zijn… ja, naar wat? Ik heb de indruk dat regisseur Trevorrow te veel genres in één film wil stoppen: humor, romantiek, drama, sciencefiction, etc. . Die komen daardoor geen van allen van de grond. Aubrey Plaza voorkomt in haar eentje dat de film helemaal kopje-onder gaat.

Een emo-komedie dat start met een goed idee (de advertentie in de krant), maar dat niet echt goed wordt uitgewerkt. Jammer, want je merkt wel dat dit potentieel heeft. Ik hou wel van de humor van Plaza, maar haar grappen komen niet echt uit de verf. Ik had ook even hoop in Karan Soni als leuke sidekick, maar ook dat lukte niet helemaal. En verder was het niet echt sterk; Hier en daar even gelachen, maar veel te weinig om echt van de film te genieten jammer genoeg.

Plaza ken ik voornamelijk uit interviews en snippets van talkshows waarin ze bij mij al snel wist te scoren met haar strak geplooide gezicht en dead pan delivery. In deze film komt die eigenaardigheid ook wel enigszins naar voren maar gaandeweg lijkt de film toch wat meer oprecht sentiment te willen verwezenlijken (denk aan een film als Garden State). Niet alleen vind ik dat niet direct bij haar als actrice passen, de film zelf komt er ook niet zo goed mee uit de verf.

Nu had ik aan de hand van de premisse waarschijnlijk een hele andere film verwacht: het scenario dat om het krantenknipsel heen is bedacht, legt de focus meer op alledaagse thema’s van vervlogen kansen, onbenut potentieel en de angst om te leven, dan dat het de directe sci-fi implicaties van het tijdreizen exploreert. Prima, het is altijd leuk als een film een andere afslag durft te nemen maar naast de centrale ambiguïteit (is de man van de advertentie gek of geniaal), worden bovenstaande thema’s wat oppervlakkig uitgewerkt. En erger: het mist een beetje de charme, timing, humor en scherpte om van deze insteek een overtuigende indie-film te maken.

Grootste obstakel is voor mij de casting van Duplass, die het charisma en komisch talent mist om effectief te balanceren tussen ontwapenende dromer en labiele, enigszins gestoorde wetenschapper. Met een prestatie die erg one-note overkomt nestelt hij in het veilige midden, terwijl je als kijker maar al te graag door zo’n personage meegenomen wordt, ook al weet je niet of je hem kunt vertrouwen. De chemie tussen Duplass en Plaza komt daarmee ook nooit echt overtuigend over, met enkele houterig-romantische momentjes als gevolg. Vaak weet je als kijker niet of wat je ziet een oprecht momentje moet voorstellen, omdat de film zelf ook een beetje blijft hangen tussen sarcasme en sentiment.

De bijrollen zijn op momenten wel goed voor een lach, maar de verhaallijn wordt er ook door versplinterd. En wanneer op het voorspelbare einde - als kijker hoef je geen enkel moment te twijfelen of de tijdreis daadwerkelijk plaats gaat vinden - de hereniging van het stel wordt toegejuicht voelt dat wat onoprecht, alsof dat al die tijd al de bezielde missie van het gezelschap was.

Nee, echt slecht is het niet maar de film mikt op een charmant en tegelijk eigenaardig eindresultaat zonder echt te kunnen scoren op de vlakken die ertoe doen. Een paar leuke losse momenten in een rommelig en dissonant geheel, waar een veel leukere film in verstopt zit. 2,5*