Zusje (1995)

Speciaal thuisgebleven om 'Zusje' te kunnen zien op tv. Dit is echt een film waarvan ik niet had durven drómen dat een Nederlander er toe in staat zou zijn. Niet alleen een zeer overtuigend verhaal, maar ook filmtechnisch gezien totaal vernieuwend. En ik kan me inderdaad (om maar eens een ouwe discussie op te rakelen) goed voorstellen dat deze manier van filmen een inspiratiebron zou kunnen zijn voor bijvoorbeeld 'The Blair Witch Project'.

Erg goede film 4*

Erg sterke film. Goed script en naturel gespeeld. Ongelooflijk eigenlijk dat dezelfde team-up ook het vreselijke Phileine Zegt Sorry achter hun naam hebben staan.

3,5*.

Had zijn momenten.

De film begon wel aardig. Het First Person filmen was wel aardig gedaan. Misschien iets te duidelijk dat er een echte cameraman achterstond, maar dat is ook wel logisch. Je loopt anders al snel de kans dat het camerawerk misselijkmakend wordt. Maar ik vond het allemaal wat lang duren en het ging niet echt heel ergens naar toe.

Haar broer is geobsedeerd. En dan zie je hele lange scènes waarin de wat vreemde relatie tussen de twee te zien is. En na een tijdje snapte ik dat wel en de kabbelt de film wat voort. Kim van Kooten die ik genadeloos afzeek om haar schrijf kunsten bij Alles is Liefde acteert erg fijn, in Evelien speelt ze veel minder fris, en lijkt ze meer een soort maniertje te hebben gevonden voor zichzelf.

Maar over Martijn ben ik minder tevreden, vond zijn stem ook al zo vreemd. Volgens IMDb wordt de stem dus ook door een ander gedaan, nogal vreemd lijkt me dat. Waarom is dat? En die vriendin was eng.

2.5 sterren. Einde was goed maar mocht al een half uur eerder ongeveer. En de look van de film, hoewel begrijpelijk is toch niet helemaal iets waar ik erg wild van word.

Leuke film, met een sterke combinatie van komedie, drama en zelfs thriller. Aardig idee, die niet zo origineel is als sommigen hier doen vermoeden. Behoorlijk sterk geacteerd en in beeld gebracht. 4 sterren.

Wel een gave film en een voorloper in het handheldcamera-genre, een van mijn favoriete subgenres. Dat met de vierde wand doorbreken is altijd apart en ik vind het altijd onwennig om er naar te kijken. In die andere film van Westdijk, Phileine zegt Sorry, vond ik het een stuk irritanter, hier ging het nog wel.

Hoewel natuurlijk alweer wat achterhaalt, valt Zusje direct op doordat je meestal meekijkt door de camera van Martijn (soort first person). Het is dan alleen erg jammer dat dit positieve effect grotendeels teniet wordt gedaan door de vele cuts in de scènes. Het doet de impact teniet en zorgt er gelijk voor dat het verhaal onecht overkomt. Zonder twijfel hèt grote minpunt aan de film.

Wat betreft de personages, ook daar valt genoeg op aan te merken. Naast het feit dat de hoofdpersonen hun tekst vaak emotieloos opzeggen, laten ze allen (en dan vooral Daantje) het afweten op de meer emotionele momenten. Ruzies e.d. ogen daardoor ook niet realistisch. Maar vooral met de personage van Martijn (met die vaak vreselijke monotone stem) wordt veels te weinig gedaan. En dat terwijl juist daar de meeste mogelijkheden liggen tot gespeel met en gemanipuleer van de de andere personages.

Verder wordt er veels te veel gepraat in de film wat de kijker afleidt van het verhaal. Laat de camera het werk doen in plaats van allemaal overbodig gebrabbel.

Gelukkig is het tweede deel beduidend beter met o.a. een mooie 'twist' over het vreemdgaan; ik had al mijn vermoedens maar toch. En dit geldt ook voor het terugpakken natuurlijk. Hoogtepunt voor mij is echter, hoewel niet echt terecht, Herman Brood die even voorbij komt wandelen in de film.

Zusje had mogen eindigen met de scène waarin Daantje de camera uit het raam laat vallen. De rest is onnodige mosterd na de maaltijd. Geen interesse in hoe alles nou precies in elkaar zat al die jaren geleden.

Spijtig dat Martijn gewoon niet contant buiten beeld was gebleven, dan had de film in ieder geval wat meer spanning weten te behouden dan hij nu wist te doen.

In het begin vond ik het allemaal nog wel leuk om het leven van Daantje op de voet te volgen en de geinige op en aanmerkingen van Martijn te horen. Maar hoe meer de fietstochtjes door de stad uit beeld verdwenen, om plaats te maken voor een Daantje versus haar vriend, Daantje versus haar broer verhaal, hoe meer de film mij tegen begon te staan. Alle sfeer droop weg en de vele 'zusje....' opmerkingen waren bloedirritant. Slechts Kim van Kooten hield de aandacht nog wat vast en een enkele leuke scene, zoals met die lepels passeerde nog de revue.

Leuk idee om zo diep in iemands leven door te dringen en iemand zo op de voet te volgen, jammer dat het gewoon niet wat luchtiger gehouden kon worden en dat het bijbehorende drama overheerste als Julius Caesar in zijn hoogtijdagen ten tijden van de Romeinen. Het deed mij allemaal niets. 2,5*

Vroeger heb ik deze film al eens een keer gezien en ik herinner me dat deze film veel stof deed opwaaien vanwege de incestueze relatie die er was tussen broer en zus. Daarnaast was de manier van filmen ook nog heel bijzonder in die tijd.

Nu we een paar jaar verder zijn en het controversiele er wel een beetje af is, blijft het op zich wel een leuk filmpje om naar te kijken. In het begin moet de film wel even op gang komen. Alleen de shots van het leven van Daantje is nou niet echt bijzonder. Pas als je gaat merken dat Martijn toch wel een heel ander gevoel voor zijn zusje heeft dan eigenlijk normaal wordt beschouwd wordt de film toch wel wat interessanter om naar te kijken.

Kim van Kooten is ook wel een hele mooie vrouw om naar te kijken, dat maakt het ook leuk om naar te de film te kijken. Het verhaal zelf is, nu het eigenlijk niet meer zo controversieel is, best wel een beetje saai. Maar ach ... het kijkt toch nog wel goed weg.

Weer zo'n erg mooie sfeervolle Nederlandse film. Dit keer volledig opgenomen uit ogen/camera van een ander. Zusje levert om te beginnen hele mooie plaatjes op van Amsterdam van nog het jaar 1995. Daarnaast ook prachtig acteerwerk (vooral van de toen nog jonge en aantrekkelijke Kim van Kooten en Roeland Fernhout) En het sfeertje was ook erg meeslepend en mooi en het lijkt heel vaak ook alsof je de hele film zelf meemaakt. Muziek word hier helemaal niet in gebruikt, het word zo realistisch mogenlijk gemaakt. En al alleen al vanwege het door in een gezichtsveld van een ander (namelijk de broer Martijn te zitten) maakt de film al meeslepend. Ook het verhaal deromheen is heel mooi en ook erg onaangenaam. We krijgen zo te maken met dingen uit het verleden waarbij incest de hoofdrol in speelt. Ook krijgen we de broer niet vaak te zien. Die staat dus grotendeels achter de camera.

Ook die eindscene met die sexscene tussen Daantje en Martijn was ook best bizar.

Gewoon een schitterend debuut van Westdijk waarvan ik Siberia en Phileine zegt sorry al heb gezien. Siberia was ook al zo'n sfeervolle 100% Amsterdamse film. Zo ook zusje. Maar dan ook nog met hele knappe camerawerk erbij en het is ook zo realistisch mogenlijk gemaakt. Volgens mij is Zusje ook de allereerste film dat zich volledig afspeeld in een gezichtsveld van een persoon als ik het goed heb. Met ook nog een dosis zwarte humor erbij.

Prachtig regiewerk, prachtig acteerwerk, camerawerk en onbeschrijvelijk mooie locaties van Amsterdam dat de sfeer erg versterkt. Zusje is wat mij betreft echt helemaal geslaagd. Ik hoop echt dat Westdijk nog eens zo'n film maakt.

4,5*

Zeker wel een goede film van eigen bodem. Ik kende de titel al veel langer, maar had nooit echt de neiging om Zusje te gaan bekijken. Gisteren heb ik er toch maar eens werk van gemaakt, en de kennismaking viel me niet tegen.

Vooral het camerawerk is interessant. Dat Martijn een obsessie voor jongere zusje heeft is al snel duidelijk, maar de manier van filmen, vanuit zijn perspectief, zorgt ervoor dat zijn gedrag alleen maar intenser overkomt op de kijker. Verder bevat Zusje een goede mix van diverse genres. Naast drama en thriller zit er ook wel wat leuke humor tussendoor verwerkt. Zo vond ik het bijvoorbeeld erg grappig om zomaar ineens Herman Brood voorbij te zien wandelen. Later komt hij nog een paar keer terug.

Al met al beviel Zusje best goed. Het camerawerk en het sterke acteerwerk zorgen ervoor dat de impact van Zusje grotendeels wel overkomt. Een fijne film van eigen bodem, dat moet gezegd worden.

3,5*

"Doe die camera eens weg."
- "Dat kan niet."

De Mystery/Komedie-Challenge is sinds deze week van start gegaan en naar aanleiding daarvan heb ik besloten om na het huiswerk doordeweeks ook eens film te gaan kijken. Bij het zoeken naar een korte film in mijn bezit met het genre Mystery, stuitte ik op deze film van eigen bodem, die mij door iemand was aangeraden. Op Moviemeter lijkt het alsof Zusje een vrij standaard Drama-film is. IMDB heeft het mijns inziens eerder bij het rechte eind met Drama/Mystery als genre-aanduiding.

Vier jaar voordat The Blair Witch Project uitkwam is er in Nederland een veel betere found-footage film gemaakt in het genre Drama/Mystery. De film heet Zusje en is de debuutfilm van Robert Jan Westdijk. Alle acteurs woonden bij hem in de straat of kwam hij tegen bij de bushalte. Samen hebben ze het budget bij elkaar geraapt, er was geen filmfonds bij betrokken geweest.

Zusje bestaat uit de tapes die grote broer Martijn heeft gefilmd nadat hij terugkwam uit Londen en besloot om zijn zus Daantje te bezoeken. Martijn volgt haar overal en al snel word duidelijk dat hij geobsedeerd is door zijn jongere zusje....

Kim van Kooten - de dochter van Kees van Kooten - bewijst dat ze net zo goed kan acteren als haar vader sketches spelen kan. De emoties kwamen op mij allemaal erg natuurgetrouw over. Hugo Metsers verzorgde de stem van Martijn en was het enige dat ons eraan herinnerde dat de film in scène is gezet. Wel zorgde hij voor de nodige humor door zijn, ongelovelijk droge, opmerkingen. Romijn Conen speelt Martijn zelf en deed het ook niet slecht. Bert Pot filmde in de rol van Martijn. Verder had Roeland Fernhout ook zijn sterke momenten als Ramon, met name als hij zijn spijt betuigt aan Daantje.

In eerste instantie lijkt het om een vrij standaard Drama-film te gaan, maar dat is het zeker niet. De film verhuld een geheim, dat steeds duidelijker wordt naarmate de film vordert. Ook worden we misleid, zoals in het Mystery-genre wel vaker het geval is. In het begin lijkt alles vrij normaal. Daarna begint Mathijs steeds obsessiever op ons over te komen. Uiteindelijk krijgen we zelfs het idee dat hij zijn zus heeft misbruikt. Tot dan, helemaal aan het einde, aan ons wordt onthuld dat er eigenlijk niets is gebeurt en het zusje zelf aandrong, zoals Mathijs daarvoor al meerdere malen had verteld. Op een slimme manier worden we meegenomen in het verhaal en bedrogen.

De film heeft een aantal geniale momenten, bijvoorbeeld: als Martijn Daantje s'nachts wakker maakt om haar verjaardag te vieren en wij als kijker de indruk hebben dat dat iets heel normaals en onschuldigs is, maar Daatje verbijsterd en geschokkeerd reageert en Martijn praat op een vreemde toon, die doet suggereren dat hij met iets pervers bezig is.

Met het eerste shot bewijst Westdijk dat hij wel degelijk mooie beelden kan schieten, het verdere deel van de film is op vrij amateuristische wijze door de acteurs zelf geschoten. Al moet ik wel zeggen dat het een heel stuk prettiger was om naar te kijken dan al die found-footage troep uit het Horror-genre. Erg leuk hoe alles vrijwel chronologisch verloopt, er af en toe terug wordt gespoeld en verschillende personen de camera hanteren. Ook zit er in de soundtrack een erg mooi hoofdthema en wordt er op leuke wijze een aantal keer muziek gebruikt (iets waar andere found-footage films een voorbeeld aan mogen nemen).

Zusje vind ik een geniale Nederlandse film. Een uitstekend experiment, dat niet alleen vermakelijk is om te bekijken, maar ook nog eens uitstekend in elkaar zit. Het mysterie zit hem in een geheim dat achter het drama zit verscholen. Het is niet wat het lijkt en uiteindelijk zijn we als kijken om de tuin geleid. Mystery ten top. Niet alleen is het acteerwerk uitstekend, maar ook qua continuïteit klopt alles als een bus. Westdijk bewijst dat je in ons landje voor €614,597 een meer dan goede film kan maken. Jammer dat hij dit debuut in zijn latere carrière nooit meer heeft kunnen evenaren.

Wat mij persoonlijk ook erg aansprak was dat Martijn zei: "Ik moet het filmen, anders had het net zo goed niet gebeurd kunnen zijn.". Hier herken ik mij heel erg in. De reden dat ik filmrecensies schrijf is ook omdat ik de film anders net zo goed niet had kunnen kijken. Deze is in ieder geval een echte aanrader.

Verhaal is best aardig, het acteerwerk is wat minder. Ook de dialogen zijn niet zo sterk, ik vond het een matig script. Dit had veel beter uitgewerkt moeten worden, nu is het toch wat knullig. Wel leuk om dit oude filmpje eens gezien te hebben.

Controversiële en bijzondere dramafilm over Martijn die het dagelijks leven van zijn zus Daantje als voyeur filmt. Het filmen krijgt in de loop van de film een steeds obsessiever en dwingender karakter. Cinematografie vooral binnenshuis op kamers, af en toe buiten. Muziek varierend van hardrock tot klassiek. In het begin wel een erg studentikoos gebeuren met zo'n stel oversekste straalbezopen puberale twintigers! De scene van de bezopen Martijn die met zijn eigen camera werd gefilmd was een soort revenge. Ik ben het wel eens met Martijn, dat slapende mensen er vaak mooier (ontspannen) uitzien, dan wanneer ze wakker zijn..... De voice-over (Hugo Metsers) is een aangename stem om naar te luisteren, maar de tekst droop van sarcasme. De handheld camerabeelden was ik op een gegeven moment wel aan gewend. In de film wordt de reden van het kostschoolverblijf niet duidelijk, we kunnen er wel naar raden. De kijker wordt in het plot meegesleept en het ergste wordt gesuggereerd..... aan het einde van de film blijkt de echte waarheid.........

ps ik las dat acteur Romijn Conen (Martijn) sinds 2015 een moeilijke tijd doormaakt, betreft zijn gezondheid!