Zusje (1995)

Speciaal thuisgebleven om 'Zusje' te kunnen zien op tv. Dit is echt een film waarvan ik niet had durven drómen dat een Nederlander er toe in staat zou zijn. Niet alleen een zeer overtuigend verhaal, maar ook filmtechnisch gezien totaal vernieuwend. En ik kan me inderdaad (om maar eens een ouwe discussie op te rakelen) goed voorstellen dat deze manier van filmen een inspiratiebron zou kunnen zijn voor bijvoorbeeld 'The Blair Witch Project'.

Erg goede film 4*

Erg sterke film. Goed script en naturel gespeeld. Ongelooflijk eigenlijk dat dezelfde team-up ook het vreselijke Phileine Zegt Sorry achter hun naam hebben staan.

3,5*.

Had zijn momenten.

De film begon wel aardig. Het First Person filmen was wel aardig gedaan. Misschien iets te duidelijk dat er een echte cameraman achterstond, maar dat is ook wel logisch. Je loopt anders al snel de kans dat het camerawerk misselijkmakend wordt. Maar ik vond het allemaal wat lang duren en het ging niet echt heel ergens naar toe.

Haar broer is geobsedeerd. En dan zie je hele lange scènes waarin de wat vreemde relatie tussen de twee te zien is. En na een tijdje snapte ik dat wel en de kabbelt de film wat voort. Kim van Kooten die ik genadeloos afzeek om haar schrijf kunsten bij Alles is Liefde acteert erg fijn, in Evelien speelt ze veel minder fris, en lijkt ze meer een soort maniertje te hebben gevonden voor zichzelf.

Maar over Martijn ben ik minder tevreden, vond zijn stem ook al zo vreemd. Volgens IMDb wordt de stem dus ook door een ander gedaan, nogal vreemd lijkt me dat. Waarom is dat? En die vriendin was eng.

2.5 sterren. Einde was goed maar mocht al een half uur eerder ongeveer. En de look van de film, hoewel begrijpelijk is toch niet helemaal iets waar ik erg wild van word.

Leuke film, met een sterke combinatie van komedie, drama en zelfs thriller. Aardig idee, die niet zo origineel is als sommigen hier doen vermoeden. Behoorlijk sterk geacteerd en in beeld gebracht. 4 sterren.

Wel een gave film en een voorloper in het handheldcamera-genre, een van mijn favoriete subgenres. Dat met de vierde wand doorbreken is altijd apart en ik vind het altijd onwennig om er naar te kijken. In die andere film van Westdijk, Phileine zegt Sorry, vond ik het een stuk irritanter, hier ging het nog wel.

Hoewel natuurlijk alweer wat achterhaalt, valt Zusje direct op doordat je meestal meekijkt door de camera van Martijn (soort first person). Het is dan alleen erg jammer dat dit positieve effect grotendeels teniet wordt gedaan door de vele cuts in de scènes. Het doet de impact teniet en zorgt er gelijk voor dat het verhaal onecht overkomt. Zonder twijfel hèt grote minpunt aan de film.

Wat betreft de personages, ook daar valt genoeg op aan te merken. Naast het feit dat de hoofdpersonen hun tekst vaak emotieloos opzeggen, laten ze allen (en dan vooral Daantje) het afweten op de meer emotionele momenten. Ruzies e.d. ogen daardoor ook niet realistisch. Maar vooral met de personage van Martijn (met die vaak vreselijke monotone stem) wordt veels te weinig gedaan. En dat terwijl juist daar de meeste mogelijkheden liggen tot gespeel met en gemanipuleer van de de andere personages.

Verder wordt er veels te veel gepraat in de film wat de kijker afleidt van het verhaal. Laat de camera het werk doen in plaats van allemaal overbodig gebrabbel.

Gelukkig is het tweede deel beduidend beter met o.a. een mooie 'twist' over het vreemdgaan; ik had al mijn vermoedens maar toch. En dit geldt ook voor het terugpakken natuurlijk. Hoogtepunt voor mij is echter, hoewel niet echt terecht, Herman Brood die even voorbij komt wandelen in de film.

Zusje had mogen eindigen met de scène waarin Daantje de camera uit het raam laat vallen. De rest is onnodige mosterd na de maaltijd. Geen interesse in hoe alles nou precies in elkaar zat al die jaren geleden.

Spijtig dat Martijn gewoon niet contant buiten beeld was gebleven, dan had de film in ieder geval wat meer spanning weten te behouden dan hij nu wist te doen.

In het begin vond ik het allemaal nog wel leuk om het leven van Daantje op de voet te volgen en de geinige op en aanmerkingen van Martijn te horen. Maar hoe meer de fietstochtjes door de stad uit beeld verdwenen, om plaats te maken voor een Daantje versus haar vriend, Daantje versus haar broer verhaal, hoe meer de film mij tegen begon te staan. Alle sfeer droop weg en de vele 'zusje....' opmerkingen waren bloedirritant. Slechts Kim van Kooten hield de aandacht nog wat vast en een enkele leuke scene, zoals met die lepels passeerde nog de revue.

Leuk idee om zo diep in iemands leven door te dringen en iemand zo op de voet te volgen, jammer dat het gewoon niet wat luchtiger gehouden kon worden en dat het bijbehorende drama overheerste als Julius Caesar in zijn hoogtijdagen ten tijden van de Romeinen. Het deed mij allemaal niets. 2,5*

Vroeger heb ik deze film al eens een keer gezien en ik herinner me dat deze film veel stof deed opwaaien vanwege de incestueze relatie die er was tussen broer en zus. Daarnaast was de manier van filmen ook nog heel bijzonder in die tijd.

Nu we een paar jaar verder zijn en het controversiele er wel een beetje af is, blijft het op zich wel een leuk filmpje om naar te kijken. In het begin moet de film wel even op gang komen. Alleen de shots van het leven van Daantje is nou niet echt bijzonder. Pas als je gaat merken dat Martijn toch wel een heel ander gevoel voor zijn zusje heeft dan eigenlijk normaal wordt beschouwd wordt de film toch wel wat interessanter om naar te kijken.

Kim van Kooten is ook wel een hele mooie vrouw om naar te kijken, dat maakt het ook leuk om naar te de film te kijken. Het verhaal zelf is, nu het eigenlijk niet meer zo controversieel is, best wel een beetje saai. Maar ach ... het kijkt toch nog wel goed weg.

Weer zo'n erg mooie sfeervolle Nederlandse film. Dit keer volledig opgenomen uit ogen/camera van een ander. Zusje levert om te beginnen hele mooie plaatjes op van Amsterdam van nog het jaar 1995. Daarnaast ook prachtig acteerwerk (vooral van de toen nog jonge en aantrekkelijke Kim van Kooten en Roeland Fernhout) En het sfeertje was ook erg meeslepend en mooi en het lijkt heel vaak ook alsof je de hele film zelf meemaakt. Muziek word hier helemaal niet in gebruikt, het word zo realistisch mogenlijk gemaakt. En al alleen al vanwege het door in een gezichtsveld van een ander (namelijk de broer Martijn te zitten) maakt de film al meeslepend. Ook het verhaal deromheen is heel mooi en ook erg onaangenaam. We krijgen zo te maken met dingen uit het verleden waarbij incest de hoofdrol in speelt. Ook krijgen we de broer niet vaak te zien. Die staat dus grotendeels achter de camera.

Ook die eindscene met die sexscene tussen Daantje en Martijn was ook best bizar.

Gewoon een schitterend debuut van Westdijk waarvan ik Siberia en Phileine zegt sorry al heb gezien. Siberia was ook al zo'n sfeervolle 100% Amsterdamse film. Zo ook zusje. Maar dan ook nog met hele knappe camerawerk erbij en het is ook zo realistisch mogenlijk gemaakt. Volgens mij is Zusje ook de allereerste film dat zich volledig afspeeld in een gezichtsveld van een persoon als ik het goed heb. Met ook nog een dosis zwarte humor erbij.

Prachtig regiewerk, prachtig acteerwerk, camerawerk en onbeschrijvelijk mooie locaties van Amsterdam dat de sfeer erg versterkt. Zusje is wat mij betreft echt helemaal geslaagd. Ik hoop echt dat Westdijk nog eens zo'n film maakt.

4,5*