The Pact (2012)

Toch niet al te best.

Het is allemaal nogal traag. Dat is verder geen bezwaar bij een mysterie/horrortje als dit, maar dan moet de regie wel voldoende zijn. Daar gaat The Pact jammer genoeg enigszins de mist in.

De poster deed mij in ieder geval een hoger budget vermoeden. Werd al snel duidelijk dat dat er niet was. Acteerwerk is aan de povere kant en McCarthy kan het visueel ook absoluut niet waarmaken. Een film als deze moet echt véél sfeervoller en mysterieuzer.

In het midden ook zeker teveel gepraat, van het weinig boeiende soort. Verhaaltje is ook niet geweldig origineel jammer genoeg, waarmee de film zowat op alle vlakt eigenlijk tekort schiet.

Echt slecht is het niet en McCarthy doet ook wel z'n best, maar het wil nooit écht boeien of spannend worden.

2.0*

Ja idd met je eens. Eerste 20 minuten had ik mijn twijfels maar daarna begon het verhaal beter te worden. Toch wel 1 van de betere films van het ghost/poltergeist haunted home genre.

3 kijkgaten voor deze film.

ps ja kijkgaten ...je snapt het wel als je de film kijkt en/of hebt gezien

Er wordt een paar keer aangegeven dat de film geen horrormomenten heeft. Ik ging zelf al niet uit van een horror, omdat ik zag: mystery/thriller. Mede hierdoor ging ik twijfelen of ik de film wel wilde zien. Toch zette ik 'm even aan en toen ik een bloedmooie actrice zag bleef ik even verder kijken. Gelukkig want ik vond dit een goede film. Uiteraard zijn er momenten wat we al eerder hebben gezien en de acteurs zijn niet de allerbeste, maar het is een verhaal en geen horror film om je bang te maken. Ik wilde geen moment missen en er zitten voldoende dingen in die origineel zijn. Ik vond het dus een prima mystery/thriller.

Verstoppertje spelen

Behoorlijk teleurstellend, zoals de meeste nieuwe horrors/thrillers die ik de laatste tijd gezien heb. De film bouwt met momenten wel een behoorlijke spanning op die helaas -op een enkele keer na- geen enkel schrik moment bij mij wist te veroorzaken. Het verhaal deed mij erg denken aan die van The resident; kortom compleet ongeloofwaardig dus. Waarbij ik me er daar niet al te veel aan stoorde omdat er genoeg spanning inzat ontbrak dat echter hier.

Als kijker tast je ook behoorlijk in het duister over wat voor een persoon de moeder nu precies was. Later in het verhaal wordt de focus ook op een ander element gelegd maar tast je als kijker in het duister wat betreft de rol van de moeder van de meisjes in het geheel nu precies was. Dit is natuurlijk wel vaker in dit soort films maar in dit geval voelt het verhaal er ook maar half af door, en dit lijkt mij nu niet de bedoeling zijn. Het mysterie wat hier langzaam maar zeker ontrafeld wordt vond ik vrij goed gevonden maar de manier waarop alles opgelost werd was echter het tegenovergestelde. Een geest die communiceert via Google maps vond ik nu niet bepaald geloofwaardig. Ook de hints die naar voren kwamen op de foto's kwamen te geforceerd en slecht uitgewerkt over.

Over het algemeen ben ik niet al te spreken over dit product. Ik heb ook wel slechtere dingen gezien de laatste tijd en de film werd naar verloop van tijd gelukkig ook wel iets spannender maar dit gebeurde pas toen de film alweer bijna voorbij was. Dit alles lijdt helaas uiteindelijk niet tot een voldoende. De overdreven ''hints'' die de film gaf en teveel zaken die niet goed uitgewerkt waren doen deze film dan ook de das om.

2,0*

Zoutloze horror.

Dit is een horror dat maar nergens echt eng wordt en gewoonweg te traag wordt gebracht. Voornamelijk door het teveel aan dialoog dat ook maar nergens bijzonder wordt, mede door het matige acteerwerk.
Er zitten hier en daar wel wat schrikmomenten in, maar die zijn slechts op één hand tellen en dat zijn echt van die 'cheap scares'.

Het verhaal zelf stelt niet al teveel voor, rammelt aan alle kanten en voldoende plotgaten waar je gatenkaas van zou kunnen maken. Om maar iets te noemen: de hele tijd wordt er gesproken over de 'verschrikkelijke dingen' die de moeder vroeger heeft uitgehaald bij de twee zussen, maar nergens wordt daar meer dieper op ingegaan.
En dat met het oog op het laatst sloeg ook helemaal nergens op, zoiets doet een film doet een film helemaal geen goed en ik heb me hierdoor alleen maar meer aan deze film geërgerd.

Al met al een film die me niet lang zal bijblijven.
Krappe 2,0 sterren.

Behoorlijk spannende horrorfilm.

Nee het is niks nieuws deze film maar wat het doet doet het toch erg goed vind ik. Het eerste half uur is wel het sterkst. Dat eerste schrikmoment, ik schrok me eigen helemaal wezenloos, gebeurt niet vaak dat een horror dat bij me doet want ben toch al wel wat gewend. Het laatste half uur was ook spannend, had hier niet veel van verwacht maar ben toch aangenaam verrast. Al moet ik wel zeggen, dat met dat oog op 't laatst, je voelt het ook aankomen dat er nog zo'n kut 'schrikmoment' aankomt en 't doet me echt niks meer tegenwoordig, dat moeten regisseurs ook echt uit horrorfilms laten tegenwoordig, was 7 jaar geleden leuk, nu niet meer. Desondanks prima vermaak dit.

3,5*

Al met al matige film, al reeds gezegd: het eerste half uur is sterk en dat bezorgde me de enige kippenvel, daarna een beetje onzinnig en amateuristisch getrek en schuiven aan lichamen en het eind is ver daarvoor al te voorspellen.

In de jaren 80 geen gekke film maar anno 2012 dus matig.

Redelijke horrorfilm, spannend en bij vlagen behoorlijk eng. Grootste pluspunt is het gebrek aan uitleg; gaandeweg wordt één en ander duidelijk qua plot, maar niet aan de hand van dialogen. De beelden spreken in dit geval grotendeels voor zich. Knap gedaan. Jammer is dan wel weer dat het tempo erg laag ligt. Akteerwerk is redelijk; Caity Loitz is een aangename verschijning in de hoofdrol en doet denken aan een jonge versie van Gillian Anderson uit The X-Files. Casper van Dien in een bijrol moeten we dan maar op de koop toenemen.

Als tussendoortje op een doordeweekse dag is deze Mystery / Thriller (neigt sterkt naar Horror) nog best goed te doen. Het verhaal is misschien niet hoogstaand maar slecht was het zeker niet en ook de uitvoering was wel aardig (film duurt ook niet echt lang waardoor hij lekker wegkijkt). Het verhaal weet verder te boeien en is soms zelfs wat spannend (zeker in het begin). Ook de cast deed het wel redelijk en dan met name de fraaie Caity Lotz.. Het einde (zeg maar de laatste minuut) sloeg overigens nergens op en had men beter eruit kunnen laten.

Mwah, niet bijzonder genoeg om heel enthousiast van te worden maar ook niet slecht genoeg om het een tegenvaller te noemen. Al met al heb ik me op zich prima vermaakt, er zitten een aantal geslaagde schrikmomenten in (die je overigens wel vrijwel altijd van een kilometer afstand ziet en hoort aankomen) en het verhaal is acceptabel (op de plotholes na). Vind het jammer dat er op bepaalde details niet word ingegaan en de regisseur dit aan de kijker overlaat qua fantasie. Het einde is wat goedkoop.

2*

4/10 (IMDB)

Zwak spookhuis.

Hoewel deze spookhuis-thriller alleraardigst begint, zakt het niveau al heel snel naar een bedenkelijker level. Dat is jammer want alle griezelige ingrediënten zijn wel aanwezig. Na een half uur is zo'n beetje alle spanning verdwenen omdat het verloop zwaktebod na zwaktebod biedt.

Doorsnee.

Erg goed. Ik moest vooral aan de films van Ti West denken. Ook hier is de opbouw bijzonder minimalistisch en zorgvuldig en zijn de personages vooral natuurlijk. Ik vond de film dan ook behoorlijk spannend het eerste uur. Helaas voldoet het einde niet helemaal aan de gecreëerde verwachtingen, maar dat dit een van de beste horrorfilms van de laatste tijd is staat buiten kijf. Wel jammer van wat onvergeeflijke ongeloofwaardigheden. Je gaat mij bijvoorbeeld niet vertellen dat Judas Annie niet in de kamer bezig hoorde net voordat hij boven kwam om wat te snacken. Of ik moet gemist hebben dat hij doof was of zo.
3,5*

Modern spookhuis waarin de urbane setting en onderkoelde personages een stijlbreuk met de oude klassiekers vormen. Dit is een bescheiden, kleinschalige film met een strak scenario dat met mondjesmaat de ware toedracht over de bovennatuurlijke verschijnselen vrijgeeft. Beeld- en geluidsmontage zijn van die orde dat ik me enkele keren een hoedje schrok of ongemakkelijk voelde. De ontknoping is even beklijvend als origineel, maar laat zich door de subtiele verwijzingen naar eerdere scènes niet helemaal begrijpen. Ook ik heb namelijk moeten opzoeken welke rol bepaalde van deze details in het geheel hadden.

De link die dutchtuga met Ti West maakt zie ik niet helemaal, hoewel het net die stelling was die me ertoe heeft aangezet deze prent te zien. Het grote verschil is dat West veel suggestiever te werk gaat, terwijl hier geen ruimte tot interpretatie wordt gelaten. Zijn op audiovisueel vlak neo-klassieke stijl verschilt ook duidelijk met de cinematografie in The Pact. Maar het zijn beide wel films die op hun eigen eigenzinnige manier het genre van de spookhuisfilm doen heropleven.

Aardig. In ieder geval meer solide dan McCarthy's tweede, die het midden houdt tussen iets sappigs en een riller. Daar kwam van beide uiteindelijk niet veel meer van terecht. Deze gooit het bijna volledig op het laatste en daar is het best bedreven in. Het interieur van de woning helpt alvast mee.

Krappe gangetjes met behang dat je bijna de kriebels geeft en een camera die de muren bijna op je af doet komen. De stemming is wederom bedeesd, maar met deze opening ook meteen ongemakkelijk en dat weet McCarthy binnenshuis met een aantal verspreide plaagstootjes wel vast te houden.

Buiten is er een misdaadplotje om het geheel aan de praat te houden. Best effectief allemaal en handig geschreven, al is het vreemde meisje misschien een wat slappe tussenkomst, maar ach. Dat de climax wat meer peper had mogen hebben, is erger. Desalniettemin een verdienstelijk spookfilmpje.

Het gesloten verbond dat geregisseerd is door Nicholas McCarthy is toch op z'n minst gezegd een aanwinst binnen het genre. Na torpedering van films als Paranormal Activity waarbij spookhuizen centraal staan met paranormale verschijnselen en geesten is dit zeker een origineel verhaal. Het verhaal kent een fraai uitgewerkt en rustig opbouwend plot en is op sommige momenten zeker griezelig van aard. Cinematografisch niet slecht en redelijk tot goed acteerwerk werken hier zeker aan mee. Een pluspunt is ook de manier van het inzetten van audio, waar hierbij zeker niet overdreven gebruik van is gemaakt.

Niet je zoveelste "haunted" huis gebeuren.

Dit is allemaal net even anders.

Ja, er komt een ouija bord in voor,en er is iemand die gevoelig is voor het paranormale.

Maar niks voelt als stoffig aan,,( op het huis letterlijk zelf na

De music score is net als de film subtiel,en treffend.

En het is best spannend ,,zou hier graag een dikke voldoende willen geven om het gemiddelde wat op te heffen.Das niet de bedoeling,,bovendien ben je het snel weer vergeten .Vermoed ik .

Maar neem gewoon van mij aan,als je een bovennatuurlijke film zoekt,die erg fris geregisseerd is met prima spel.

En een goed slot.

Zit je hier goed .

Een bekend element in het horrorgenre is een oud en afgelegen huis waarin argeloze bewoners geconfronteerd worden met bovennatuurlijke gebeurtenissen. Zo’n huis bezit vaak een donkere vochtige kelder met een eindeloos lange trap of een schemerige zolder met verborgen hoekjes. Het zijn van die herkenbare factoren die de smeulende onrust in zo’n huis aanwakkeren. Het zijn clichés. Maar toch. Een cliché is niet per sé een verarming. Ik hou eigenlijk wel van clichés. Elke film is weer anders en in elke film worden de clichés weer anders toegepast. Dat houdt clichés ‘fris’.

In deze film stikt het van de clichés. Voorspelbare jumpscares. Een huis met een verleden. Een sudderend familiedrama. Een spook. Elk cliché is aanwezig. Heerlijk.

De film begint kalm. Rustig ontwikkelen zich de situaties die het verhaal kleur geven. Schijnbaar gebeurt er niet veel. De camera is heel indringend aanwezig en speelt een suggestieve rol. Registreert kleine dingetjes. Een schaduwtje. Een schrikje. Een gespannen gelaatsuitdrukking. Met name dat laatste doet de camera heel gretig. Het is een camera die een voorliefde heeft voor het benadrukken van ongewone en duistere elementen in het huis. Een duisternis waaruit het gevaar elk moment kan opspringen. Soms suggestief. Soms niet.

Een heftig bombardement van dergelijke details maken de film tot een indringende belevenis. Vooral als de film ook blijkt te gaan over een familiedrama dat onderhuids eigenlijk het belangrijkste element van de film is.

Dicht op de huid gezeten, maken we kennis met een angstig en nerveus hoofdpersonage dat met haar geladen aanwezigheid voor een stoot onrust zorgt. Het drama en de zichtbare en onzichtbare horror die haar aanwezigheid genereert zijn heerlijk intens en brengen de sluimerende spanning in de film in een hogere versnelling.

Met goed gelukte schrikmomenten, een goed verhaal, een sinistere sfeer en een alleraardigst hoofdpersonage levert de film prettig vermaak af. En als een film prettig vermaak levert, zie ik onwaarschijnlijkheden, nietszeggende bijpersonages en de vele clichés graag door de vingers.