Marley (2012)

De regisseur die de afgehaakte Jonathan Demme en Martin Scorsese opvolgt.

Trailer

de Volkskrant - Win kaartjes voor Marley

Documentaire over de in de wereld geliefde zanger, waarin Bob Marley zijn bekendste liedjes zingt en alle facetten van zijn leven worden onuitputtelijk behandeld: musicus met hart en ziel, bigamist, politiek activist, aanhanger van rastafari (moderne godsdienstige beweging uit Jamaica; vandaar zijn dreadlockskapsel), groot fan van de voetbalsport en zijn ziekte. Dus een echte documentaire voor de fans.

De documentaire vond ik heel sterk neergezet. De tijd lijkt te vliegen terwijl je de film kijkt. Na afloop hadden wij niet het idee dat we 2,5 uur hadden zitten kijken. De documentaire is niet alleen grappig maar ook ernstig, maar heeft over het algemeen een 'feel-good' vibe.

"Possession dont make u rich. My Richness is life."

Voor iemand zo als ik, oftewel iemand die Marley's muziek waardeert, maar zich nooit echt in het bijzonder verdiept heeft in de persoon daarachter en alleen het levensverhaal in grote lijnen kent, is Marley een aardig informatieve documentaire, maar nadat veel critici dit als een meesterwerk geprezen hadden was ik lichtelijk teleurgesteld.

Eigenlijk mag ik niet veel klagen, want in de twee en een half uur dat deze docu duurt krijgen we zoveel informatie over het reggea-icoon dat we hem door en door lijken te kennen. Als informatieve documentaire is het meer dan geslaagd. Sterker nog, misschien sloeg de film soms door met de hoeveelheid verhalen die het wilde delen. Ik vond het soms wat te lang duren en toen de zoveelste vrouw tevoorschijn gehaald werd die een affaire had gehad met Marley en dat in geuren en kleuren begon toe te lichten geloofde ik het wel. Je krijgt bijna het gevoel dat iedere stap die Marley gezet heeft uit de doeken gedaan moet worden.

Niettemin zijn veel momenten bijzonder sterk, zoals het concert waarin hij twee politici de hand laat schudden, of de scènes in Afrika. De momenten van rond de tijd dat zijn dood naderde zijn oprecht ontroerend. Daarnaast waardeerde ik het dat er veel aandacht was voor de couleur locale van Jamaica en dat er uitgebreid stilgestaan werd bij het Rastafariageloof. Die twee onderwerpen waren misschien nog het interessantst en op een bepaalde manier vind ik het erg prettig om naar het Jamaicaanse dialect te luisteren, al moesten sommigen in het publiek er vooral om lachen.

Maar maakt dit het een briljante film? Ten dele. Geweldige documentaires zijn voor mij meer dan informatief, maar slepen me mee in een verhaal. Marley deed dit slechts op bepaalde momenten. Ik moest ook veel denken aan Martin Scorsese's recente documentaire over George Harrison. Die duurt nog een stuk langer dan Marley en moet ook nog eens een leven verslaan dat 20 jaar langer geduurd heeft. Toevallig zijn Marley en Harrison twee van de grote muzikanten die erg met spiritualiteit bezig waren. Maar de Harrison-docu voelde aan als een spirituele reis, met de ex-Beatle als hoofdpersoon. Marley voelt meer aan als een reeks fragmenten die een leven samenvatten. Een boeiend leven gelukkig, waardoor het genoeg mooie momenten oplevert, maar die een andere aanpak vereist en verdient dan we hier krijgen.

3*

Indrukwekkende docu. Prachtig tijdsbeeld en intrigerend portret van een bijzonder muzikant, filosoof en mens. Ben wel met 'm opgegroeid, maar was toen weinig onder indruk. Jammer, heb een hoop gemist. Geniaal artiest, ben fan geworden.

Dikke 4*

Compleet en chronologisch.

Het zijn niet de bijzondere verhalen, of de laatste nooit eerder vrijgeven foto's van Marley die opgevreten wordt door de kanker ten tijde van zijn falende chemokuren. Het zijn niet de vele anekdotes over de meest wijze tekstschrijver ooit, onder andere door zijn door de Guinness licht aangeschoten neef in de heuvels van Jamaica. Het is zelfs niet de audio-opname van mede-Wailer Peter Tosh die Chris Blackwell, 'Chris Whitewell' noemt, of de laatstgenoemde vriend en manager van The Wailers die zelf amper aan het woord komt en eerlijk toegeeft de kanker te zijn vergeten.

Het zijn ook niet de schitterende beelden van Marley's geboorteland van bovenaf, of ander fraai camerawerk waarbij je jezelf kunt afvragen of Scorsese of juist Demme ze had geschoten voordat regisseur MacDonald de film mocht afmaken. Het is zeker niet Perry of halfbroer Livingston die samen met de muzikant het rasta-tijdperk inluidde en reggae internationaal op de kaart zette, lange tijd voor enige bemoeienis van het fijne Island-label. Zelfs niet als Bunny laat merken nog steeds vol onbegrip te zijn over Marley's carrièrekeuzes, of het feit dat Bob bijna Adam Marley was. Het zijn ook niet de hernieuwde speculaties over de moordaanslag, of de werkelijke reconstructie van hen die er echt bij waren. Marley is sowieso wel een held.

Wat is het dan wel wat deze documentaire tot de beste over Marley tot nog toe maakt? Het is de man zelf uiteraard. Beter belicht dan ooit, eerlijk toegeven dan maar. En zijn fenomenale muziek niet te vergeten. Neen, die mogen we nooit vergeten. Gelukkig kunnen we dat ook niet. Het is interessant om te horen dat Ziggy ondanks alle liefde voor zijn vader het muzikale genie omschreef als 'a rough man' tevens refererend aan zijn vaderschap. Of Bob's halfzus die 'Cornerstone' zo goed begrijpt. Wellicht is het schokkend dat Marley ook van een zestienjarig meisje hield en dat Rita Marley zelfs nu nog niet in tranen uitbarst voor de camera of Bob een klein schopje geeft. Je ziet haar bijna denken dat Robert een aartje naar zijn vaartje had. Van onvoorwaardelijke liefde gesproken. Neen, het zijn bijvoorbeeld de openingsbeelden met rare footage van 'Exodus' live. Wauw. Kippenvel.

De muziek van Marley, hier heel soms voorbij komend in uitvoeringen die alleen bekend zijn van moeilijk te vinden bootlegs of zelfs dat nog niet, overruled alles. Maar dan ook echt alles. Zoals een vreemde versie van 'No Woman No Cry' met Tosh op de piano of eindelijk eens echt fatsoenlijke beelden van o.a. het 'Smile Jamaica Concert'. Hoe fraai, compleet en chronologisch zijn levensverhaal hier ook wordt opgetekend, de muziek en de man biologeren nog steeds boven alles. De muziek. Waarschijnlijk nieuwe fans aanborend en oude knakkers doen terugverlangen naar die schitterende tijd rond 1980 toen reggae net als alle andere pop hoogtij vierde op de radiozenders en The Wailers de hitlijsten zelf aanvoerden. Nu eens niet onder dreiging van geweld.

In 1981 sloeg echter het noodlot toe. Over de doden niets dan goeds, maar de man die volslagen uniek was in zijn composities en tekstgedichten komt hier gunstig én ongunstig voorbij. Toch zal iedere kijker van hem houden. Zelfs ondanks dat zestienjarige vriendinnetje. Hij is onvergelijkbaar en hem zien als een tropische Bob Dylan is veel teveel eer voor laatstgenoemde. Hem zien als halfbloed die al vroeg begreep, onder allesbehalve gunstige omstandigheden, dat zwart en wit tot elkaar gebracht moest worden past beter. Op zijn eigen mystieke wijze met veel charisma en nog meer muzikaliteit heeft hij een erfenis achtergelaten waar een ieder nog steeds van kan en moet genieten. Waaronder deze uitstekende documentaire..

Geweldig.

Heerlijke docu.

mooie documentaire over het leven van Bob Marley.

beetje aan de lange kant bijna 2,5 uur

maar is toch de moeite waard

Voor de Bob Marley fans een must see en uniek document en voor de neutrale kijke leuk om gezien te hebben. Nadat ik vorig jaar op Jamaica was en zijn huis en geboorteplaats had bezocht is dit overzicht over zijn leven een mooie aanvulling. Persoonlijk snap ik de verheerlijking nog steeds niet over Bob Marley. Op Jamaica wordt hij gezien als bijna een heilige.

En dat valt allemaal nogal mee denk ik. Het leven van Marley bestaat hoofdzakelijk uit muziek maken en veel blowen. Veel wisselende contacten hebben , meerdere kinderen van meerdere vrouwen en dat allemaal voor "The Cause" . Wie wil dat niet? Ja, zo lust ik er ook wel een paar.

Hoe dan ook, Bob Marley is de Elvis van Jamaica en dit portret, de 2.5 uur durende documentaire "Marley" geeft een goed beeld van het ontstaan, het leven en overlijden van de superster uit de jaren 60 en 70. En daar gaat het uitendelijk om.

3*

Je hebt toch wat gemist. Markey heeft een enorme 'politieke' invloed gehad op Jamaica, maar ook daarbuiten. Dat kun je toch niet vergelijken met Elvis.

Erg indrukwekkend. Buiten dat ik altijd dol ben geweest op Marley heb ik op zich nooit iets gehad met het hele rastafari-gebeuren.

Maar de man is en blijft een inspirerende verschijning.

Doodzonde dat er tegenwoordig niet meer van dit soort revolutionaire muzieksterren zijn. Onze generatie moet het doen met een Bono .

Overigens ben ik op zoek naar ene muziekstuk aam het eind van de docu.. een rustig nummer met vrouwelijke achtergrondzang, dat helaas niet op de officiele soundtrack staat .

Dat is Selassie is the Chapel.

. thanks..

Mooi beeld van Marley. Ook voor de niet Marley fans. Even na de helft was het genoeg voor mij, maar een uur later toch afgekeken, en gelukkig was het tweede deel voor interessanter. Veel info en mooie beelden. Iets te veel mensen aan het woord. De prive beelden blijven toch het meest leuke om te zien. En die kleurrijk geklede connecties die hun verhaal doen zijn leuk, maar op ten duur is het genoeg. Maar ik kan me voor stellen dat de echte fan zit te smullen. Half uurtje meer beelden er in, een deel 1 en deel 2 maken, en het voor mijn leuker geweest....

Maar de documentaire doet wat hij moet doen, namelijk een goed beeld schetsen over het leven van Bob.

4

geweldige docu over the grootste reggae artiest aller tijden.

van het prille begin tot het trieste eind , alles is prachtig weergegeven met oud beeldmateriaal en foto´s.

de docu laat heel goed zien wat voor doorzetter bob was , en hoe hij zijn talent weet te ontwikkelen tot in de perfectie.

Geweldig mooi!

Een mooie en zeer complete documentaire over het leven van Bob Marley. Ik dacht als liefhebber al redelijk wat van hem af te weten, maar na het zien van deze docu weet ik dat mijn kennis nog maar het topje van de ijsberg was.

Het vergaren van nieuwe kennis over het leven van 's werelds meest legendarische reggae artiest maakte de docu zeer interessant om naar te kijken.

Het is de makers gelukt om een duidelijk beeld te schetsen van de man zijn leven en zijn overtuigingen. Vooral voor liefhebbers is dit een mooie documentaire.

Een zeer informatieve, en voor iedereen toegangkelijke docu-film over Bob Marley. In chronologische volgorde wordt zijn leven in beeld gebracht. Mooi om te zien dat veel mensen die hem gekend hebben,en hem hebben zien opgroeien, aan het woord komen. Sterke Docu, die een vrijwel compleet beeld schetst van de Persoon en Muzikant Bob Marley. Die binnen zijn genre, en daarbuiten, een inspirator was en is voor velen. 4 Sterren.

Eens met dat laatste, alleen jammer dat je er zelf kennelijk weinig van begrepen hebt

Even 'zomaar' een verhaaltje:

On 3 December 1976, two days before "Smile Jamaica", a free concert organised by the Jamaican Prime Minister Michael Manley in an attempt to ease tension between two warring political groups, Marley, his wife, and manager Don Taylor were wounded in an assault by unknown gunmen inside Marley's home. Taylor and Marley's wife sustained serious injuries, but later made full recoveries. Bob Marley received minor wounds in the chest and arm. The shooting was thought to have been politically motivated, as many felt the concert was really a support rally for Manley. Nonetheless, the concert proceeded, and an injured Marley performed as scheduled, two days after the attempt. When asked why, Marley responded, "The people who are trying to make this world worse aren’t taking a day off. How can I?"

Nou moet ik eerlijk zijn en bekennen dat ik buiten de muziek bar weinig van Elvis Presley af weet, ongetwijfeld een prima vent maar ik heb er mijn twijfels bij of hij ooit dergelijke onbaatzuchtige daden heeft verricht met gevaar voor eigen welzijn?

Goede docu over 1 van de Groten uit de muziekhistorie. Interessant levenverhaal en gedurende de film werd mij toch ook duidelijk dat al vanaf begin '60 de man de 'goede smaak' voor muziek had.....duurde toch nog ruim 10 jaar voordat de wereld buiten Jamaica/USA hem mocht gaan ontdekken.

Goede documentaire over mijn idool. Ik kom zelf uit het Caribisch gebied en het raakte me zeker.

Lange maar zeer onderhoudende documentaire, opgebouwd rondom interessant archiefmateriaal en doorspekt met kleurrijke interviews van mensen uit Marley's naaste omgeving. Ik heb helemaal niets met Bob Marley en al helemaal niets met reggae, maar dat is niet echt een probleem. De documentaire is hoofdzakelijk een portret van een uniek en fascinerend individu, ongeacht de muziek die hij voort heeft gebracht. Regisseur Kevin MacDonald bewijst maar weer eens dat hij een eersteklas documentairemaker is.

Prachtige docu over Marley met geweldige verhalen van naasten. Prachtig nieuw en onbekend materiaal. Ongelooflijk wat een invloed Marley heeft gehad.

Dikke 4,5 voor deze docu.

Mooie docu. Weliswaar had van mij de nadruk wat meer op de muziek mogen liggen, maar het volledige verhaal wordt verteld.

Nou is het volgens mij niet zo moeilijk om over deze man een documentaire te maken. Een ongelooflijk levensverhaal. Iedereen die in die tijd (en misschien nu nog) opgroeide in Trench Town is de moeite van een documentaire waard.

Dat is ook mijn grootste commentaar op de docu. Alles wordt verteld. In 144 minuten is iedereen die van enige statuur is voorbij gekomen. Daar is volgens mij niet zoveel kwaliteit voor nodig als documentairemaker. Zoveel mogelijk mensen hun verhaal laten vertellen, dat is meer den 144 minuten durende aflevering van tegenlicht.

Ik ben groot fan van Marley, maar ik had ook graag wat buitenstaanders willen horen over het rastafari geloof. Als je Marley niet zou kennen en alleen naar zijn leven kijkt, moet concluderen dat de man niet goed wijs was. Nou schop ik veel mensen tegen het zere been, nogmaals ik ben groot fan. Maar hoe hij met vrouwen omging, hoe hij met zijn kinderen omging, zijn drugsgebruik, zijn geloof en zijn ongeloof in de medische wereld.

Alles in de film draait om hoe groot Marley was, maar geen enkele negatieve klank over Marley. Dat vind ik niet echt een documentaire.

Maar goed, ik heb me prima vermaakt en heb genoten van de beelden.

the new guy schreef:

Helemaal mee eens. Dit viel mij pas op bij de tweede keer dat ik de docu keek. Inderdaad wel jammer.

UItstekend omschreven!

Hoeft niks meer aan toegevoegd te worden.

Complimenten!

Deze documentaire pasgeleden gekregen en direct gekeken. Prachtige docu die me ondanks de speelduur van 2,5 uur van begin tot eind heeft weten boeien.

Helaas heb ik na het lezen van sommige comments, wel de mening gekregen dat mensen naar iets kijken en totaal niet luisteren, denken, begrijpen.

Ik vond dit een zeer degelijke docu over Bob Marley. De persoon achter de muziek werd hier echt aan je getoond. Zijn muziek heb ik altijd heerlijk gevonden en ik heb ook menig cd van hem thuis liggen maar eigenlijk had ik mij nooit zo verdiept in de persoon zelf.

Wat ik vooral kan waarderen is dat het een heel eerlijk portret was. Ook zijn donkere kant kwam aan het licht. Het soort van "open" huwelijk dat hij had met zijn vrouw en hoe dat Rita en de kinderen eigenlijk toch wel behoorlijk kwetste maar ze hebben het moeten accepteren omdat hij nu eenmaal zo in elkaar stak. Het gemis van Bob Marley als vader kwam ook aan bod. Ik vond het echt wel een superpersoonlijk en eerlijk verhaal.

Maar ook zijn goede kant kwam aan het licht. Hoe hij ten allen tijden probeerde om iedereen te verenigen. De tegenstanders op Jamaica maar ook zwart en wit. Hoe hij ondanks de traangas gewoon op het podium bleef staan was heel indrukwekkend om te zien.

Op het laatst werd ook de periode getoond waarin hij ziek werd en kwam te overlijden. Hier heb ik ook zeer weinig van meegekregen en ik vond het heel indrukwekkend dat hij tot bijna op het einde toch alles nog wilde proberen. Zoals iedere kankerpatient. Het gevecht blijven aangaan. Hij wilde nog zo graag .....

Alles bij elkaar vond ik het een zeer eerlijk portret. Iet wat aan de lange kant en er kwamen wel een heleboel mensen aan het woord. Op den duur weet je niet meer wie nou wie ook al weer was. Maar verder is deze documentaire een absolute aanrader.