A Room for Romeo Brass (1999)

Redelijk goede film.

Het niveau verschilde met vlagen, ik vond het soms wat slap. Toch is de film zelf zeker niet slap te noemen. Acteerwerk is prima, verhaal oké. Verder zit er een lekker sfeertje in en de muziek is fijn gekozen.

- 4 -

Een zeer vermakelijke film. Hoewel Meadows tot nu toe geen uitschieter voor mij heeft gemaakt (This is England nog niet gezien), bewijst hij in ieder geval een veelzijdig regisseur te zijn, die het beste uit zijn acteurs weet te halen. Zo ook in deze film, waarbij vooral de rol van Paddy Considine zeer opvallend is.

Weinig verwacht en toch best wat gekregen.

A Room for Romeo Brass is na Somers Town de 2de Shane Meadows voor mij, niet wetende dat Somers Town sowieso al door hem was geregisseerd.

A Room for Romeo Brass hoeft door de echt aanvoelende vriendschap van Romeo & Gavin niet veel moeite te doen om de kijker in het verhaal te krijgen.
De aanvullende muziek was nergens overbodig en wist de scenes passend aan te vullen, iets waar toch regelmatig filmpjes in falen.

De rol van Paddy Considine als psychopaat is overtuigend gespeeld en je voelt als kijker langzaam maar zeker de spanningen oplopen.
Zielig om te zien hoe 2 onschuldige jongetjes van 12 jaar zo op stang worden gejaagd door een rare en gestoorde *volwassen* man.

Wat ik niet helemaal snapte van Romeo's zus was dat ze een meid leek die echt wel pit had en toch uitging en zelfs zoende met een duidelijk onstabiel persoon. Waarom kon ze niet gewoon nee zeggen? was ze misschien bang of wou ze hem niet kwetsen? Hoe dan ook zoen je iemand toch niet alleen omdat je die gene zielig vind?

Ook de vader van Gavin was best een rare te noemen, al kwam hij hoe bang hij op dat moment ook was gelijk op voor zijn zoon en Romeo. Dit was een indrukwekkende scene en je voelt je als kijker ook erg betrokken.

Het einde van de film was misschien iets te abrupt, maar dat laat het verhaal op passende manier ook nog een beetje open.

Misschien gebeurd er in deze film niet zo gek veel, maar door de voelbare spanningen tussen de personages en een steeds meer uitzichtloze situatie voor de jongetjes ben je als kijker erg geboeid en aangedaan bij de gebeurtenissen.

Geslaagde drama film, simpel maar doeltreffend.
4*

Geen meesterwerk maar toch een erg sterk geregisseerde en gezellig meeslepende tragikomedie. Considine speelt een psychopatische weirdo die onheilspellend reageert. Veel achtergrond over Morrell wordt er niet gegeven; hij is iemand die toevallig in de levens van de twee vrienden komt en het leventje van twee gezinnen overhoop gooit. Hij heeft ook (niet onbelangrijk) nog een oogje op Romeo's schone zus. Het leuke zijn uiteraard de maffe personages (niet alleen Considine maar ook de vader van Gavin heeft toch wel vreemde reacties) en een zeer goede soundtrack die je van de ene scène in de andere loodsen. Net geen 4 momenteel maar dat kan nog komen.