Comedown (2012)

Niet slecht.

Britse jeugd heeft altijd wel een streepje voor op hun Amerikaanse tegenhangers en Huda bewees met Kidulthood al dat hij op dat gebied wel iets aardigs neer kan zetten. In dit geval maakt hij een horrortje, alleen komen de horroraspecten niet altijd even goed uit de verf.

De acteurs doen het leuk, visueel ziet het er verzorgd uit en de soundtrack klinkt echt super. Geweldige mix van hip-hop, dnb en dubstep. De opzet van de film (verlaten gebouw met killer) is verder niet bijster origineel, maar dat hoeft geen probleem te zijn. Originaliteit is geen groot goed in de meeste horror films.

Jammer genoeg laat Huda net hier wat steekjes vallen. De killer mist aan impact en qua spanningsopbouw vervalt Huda teveel in clichés. Daarmee wil de film nooit echt helemaal losbarsten en is het vooral wachten tot de film geen slachtoffers meer heeft. Jammer, want de finale was nog best tof.

Geen verkeerde film dus, fijn gestileerd en aardig sfeervol, maar het mist wat aan spanning en/of een kick-ass killer.

3.0*

Aardig.

Hoewel het een simpele productie betreft, weet het toch een leuke sfeer neer te zetten. Beetje jammer dat het script op sommige punten wel heel slecht is, maar ook dat is bijna gemeengoed geworden bij horror films. Toch is het niet heel storend en is het vooral een leuke wegkijk film.

3.0*

Sluit me wel aan bij de voorgaande users.

Jammer dat het rappe tempo in het begin niet echt werkt uiteindelijk. Had erg het gevoel dat ze op het einde wat tijd begonnen te rekken om op die 90 minuten uit te komen. Omdat te voorkomen hadden ze wellicht dan wel weer kunnen kiezen voor een langer intro. Killer was wat matig. Vooral weer zo vervelend geschreven. Waarom in het begin even een random uitlegje dat ze een gast zijn kippen in de fik hebben gestoken. Als je zo een luie scenerio schrijver bent laat het er dan helemaal uit.

Gelukkig zag het er strak uit, jeugd viel goed mee en een goede setting. Dus uiteindelijk prima zaterdagavond filmpje. Maar er had meer ingezeten.

3 sterren.

Het begint er meer en meer op te lijken dat Britse filmmakers een voorliefde hebben voor probleemjongeren in combinatie met (verlaten) flatgebouwen, te zien aan recentelijke films als: Attack the Block (2011), Citadel (2012), Tower Block (2012) en nu dus Comedown.

Op zich is het wel een vermakelijke film te noemen met een aardige cast, dikke soundtrack en uiteraard de setting van het verlaten flatgebouw. Al kon de psychopaat inderdaad wel beter, hier had misschien nog wel een kleine flashback scène of iets dergelijks voor geschreven kunnen worden.

Wat ik alleen wel jammer vind is dat de film net iets te lang duurt, het voelt alsof de rek er tegen het einde uit is en dan voelen de laatste paar scènes toch iets te geforceerd aan.

Al met al toch wel een vermakelijke film om een keer gezien te hebben, al kon er wel wat meer mee gedaan worden.

3,0 Sterren.

Irritante personages zijn altijd het perfecte slachtvee. Met name Jason, een lookalike van die gast van "The Opposites", was echt verschrikkelijk, die had direct al een flinke stomp op zijn neus gekregen. Ook de rest was niet de moeite waard. Volledig inwisselbaar, met niemand leef je mee.

Hoewel het je niet boeit wat er met de personages gaat gebeuren, of beter gezegd: of ze het overleven, kent de film zeker spannende momenten. Wanneer je niet weet wie het is en wat hij van plan is, kent het zeker zijn betere momenten. De dreiging is zeker voelbaar. Mede door de setting en de donkere, onheilspellende sfeer. Positief verrast.

Lekker lugubere horror met Britse branieschoppers als slachtoffers. De film begint fraai met het inzoomen op het flatgebouw, dat torens hoog uitsteekt boven de stad. De beelden zijn best fraai en het komt allemaal vrij realistisch over. Het plot werkt een standaard verhaaltje af en toch is het een vermakelijke film die zeker wel de moeite waard is om te zien.

Niet zo best. De Britten willen nog wel eens wat venijn meenemen, maar het spul wat hier opdraaft valt om andere redenen op. Vooral Jason is een ergernis. Je ziet ze vaker, dat soort opgefokte heethoofden, alsof ze populair zijn bij scenarioschrijvers, maar het is vooral een blok aan het been van de film.

En dan gaat Lloyd zich ook nog steeds spastischer gedragen. Nee, geen groepje met toegevoegde waarde. De rest is dat ook niet echt. Een hoodie horror dat uiteindelijk afbuigt naar het gebruikelijke stramien van een slasher. Dit keer in een enorme flat. Druk op de schouders van de killer van dienst dus.

Hij heeft wat sadistische trekjes, maar een fenomeen wil het bij lange niet worden. Paar aardige momentjes en dat is het wel. Visueel redelijk afgewerkt, over de geluidsomlijsting ben ik minder te spreken. Vaak veel te nadrukkelijk aanwezig. Het einde slaat de plank ook nog eens mis. Een niemendalletje.