The Orphan Killer (2011)

Geen porno.

Deze horrorfilm kent een aantal smerige momenten en zal met name de gorehounds onder de kijkers aanspreken. Het verhaaltje is een Halloween-light en qua spanning valt hier weinig te halen. Wat vooral aan het begin opvalt, is het amateuristische acteerwerk dat wordt gevolgd door een licht erotische douchescène. Alsof de TL-lampen zo aan kunnen gaan en de wulpse Foster zich in een pornofilm verder zal voortbewegen. Je zou er bijna op hopen.

Matig.

Slecht.

Vooral goedkope schlock. Slecht acteerwerk, goedkoop camerawerk, erg slecht afgewerkt op zowat alle gebied. Als compensatie krijg je af en toe wat overdreven gore. Dat is dan ook meteen het enige waar de film wel een beetje op scoort. Al moet je snel zijn, want het budget laat niet al te veel money shots toe, sommige pogingen zien er jammer genoeg ook wat knullig uit (zoals bij het zwarte nonnetje, overduidelijk een pop op het einde).

Verder een onnozel verhaaltje. Vooral de religieuze background voegt weinig toe, behalve wat irritatie omwille van het belachelijke gebrabbel van de killer. Het is allemaal wat jammer, want had de regisseur zich iets meer bij de basics gehouden, had er best een nog vermakelijk filmpje ingezeten. Maar alle pogingen om er wat "meer" van te maken gaan compleet de mist in.

De goreliefhebber heeft een aantal momentjes om zich aan op te warmen, verder ook wel een smerig filmpje, maar te goedkoop om leuk te zijn. De regisseur mist duidelijk talent.

1.0*

Verrassend.

2 verrassende dingen eigenlijk. Ten eerste: waarom mag deze nu wel ineens op Moviemeter na mijn tevergeefse pogingen van een paar maanden terug ? En ten tweede: de lage scores (sarcasme).

Fantastisch werkje! En opvallend genoeg sta ik er niet alleen in. Werd erg goed onthaald door de sites die zich hier op richten. Voor de gritty underground no-nonsense gore liefhebbers is dit weer helemaal raak. Past prima in het rijtje van Chromeskull, Sweatshop en consorten. Krijg er geen genoeg van! Klein culthitje in wording.

Lekker rauw vormgegeven, prima soundtrack en de gore SFX is voor iedere gorehound weer smullen. De killer kent z'n hoogtepunten binnen enkele sfeervolle shots en weet zich prima staande te houden te midden de nieuwste killers in horrorland.

The Orphan Killer zal hetzelfde lot ondergaan als een 'Laid to Rest' en dat is compleet begrijpelijk, maar er zijn zat mensen die zich geroepen mogen voelen als ik zeg dat dit geniaal voer is voor de liefhebbers van de onbekendere en duistere wegen binnen het genre.

Redelijk horrorfilmpje.....

Is alweer een paar weekjes terug dat ik hem heb gezien (toen stond hij nog niet op de site) dus weet niet alles meer even helder.

Weet nog wel dat de gore best goed was, maar niet enorm mindblowing (wat ik door recensie's op andere sites wel had verwacht).

De killer vond ik ook vrij matig. Z'n maskertje is niet angstaanjagend, en de heavy metal muziek (als ik nu de goede film voor me haal) tijdens de scenes dat hij aanvalt is ook een afknapper.

Kon me dus niet echt erg veel boeien, maar is leuk genoeg om 3 sterretjes te verdienen.

Dit is vast en zeker tegen het zere beentje van Jeroen aan, maar ik kan niet anders dan deze film ook gewoon behoorlijk matig te vinden
Het hysterisch slechte camerawerk en de brakke heavy metal achtige muziek zijn totaal niet aan mij besteed en zorgt ervoor dat de film behoorlijk sfeerloos overkomt. Ook is de spanningsboog al vroeg verdwenen omdat Marcus zijn zus al vroeg te pakken heeft en dat resulteert in brakke dialogen, die killer moet gewoon z'n muil houden en mysterieus blijven. Nu blijft er niks van de in potentie stoere killer over en de saaie en clichématige flashbacks die tijdens de actie storen helpen daar natuurlijk ook niet bij.

Resteert eigenlijk alleen wat leuke gore momenten, die voor een low budget film naar behoren waren en het grootste vermaak opleverden. Het redt de film helaas niet.

1,5*

Waardeloos.

Als grote fan van het slashergenre deed The Orphan Killer mij pijn. Wat is het toch met die moderne low-budget horrors waardoor het elke keer misgaat. Het camerawerk is pijnlijk amateuristisch en sfeer ontbreekt volledig. Maar dat is ook niet raar als je opmerkt hoe slecht Farnsworth omgaat met klassieke genre-elementen. De school setting wordt voor geen meter uitgebuit, het script rommelt aan alle kanten en laat vooral veel willekeurige achtervolgingsscènes zien en de soundtrack is om te huilen, zo enorm sfeerloos. Leek wel muziek van een of ander bandje van een van de crew-members. Nergens wordt er de tijd genomen om de film een beetje te laten groeien. Farnsworth kiest ervoor interessant te doen en mislukt echt faliekant. Overigens had hij zich ook mogen inhouden, wat jatwerk betreft.

1*

Horrorslasher met zeer brute en gore kills, wel een voorspelbaar verhaal, en het acteerwerk is matig. Toch een voldoende door de kills die duidelijk beter zijn dan de meeste andere horrorslashers.

Ja, dat is idd een van de betere in dit genre!

Aardig tijdje geleden gezien maar toen stond 'ie er nog niet op. Weet nog dat ik het niet veel vond, rommelig werkje, weinig pakkende sfeer en een loei-irritante soundtrack. De gore mag er zijn maar ook weer niet mindblowing.

Typische neo-slasher die kreunt onder een gebrek aan budget, talent en ideeën. Op zowat alle vlakken loopt het fout. Het pijnlijkst zijn nog wel de personages die pas twee seconden voor hun dood geïntroduceerd worden waardoor al snel onverschilligheid optreedt, ook al mag het hoofdpersonage dan het figuur van een paaldanseres hebben. Op een dergelijk fenomeen kan je als regisseur anticiperen met creatieve kills, maar helaas oogt The Orphan Killer op dit vlak - nochtans de essentie in het genre - zo flauw en inspiratieloos, dat je je afvraagt wat voor nietsnut die Matt Farnswort eigenlijk is. Ik ben dan ook benieuwd waar hij het lef vandaan heeft gehaald om zulke troep op de markt te dumpen, want menig budgetloos slashertje uit de jaren '80 oogt een pak origineler in uitvoering dan dit prul. Zijn enige goede inbreng zien we tijdens de openingsscène, waarin een remix van "Cry Little Sister" door de luidsprekers galmt.

Via jeroentjuhhhhh bij deze film terecht gekomen -> Kansje geven dus.

Wat een afgrijselijke muziek! Death metal ofzo? Jezus wat een verschrikking. Bijna net zo erg als dat hoofd van blondie.

Ja, heerlijk ziek natuurlijk. Wat een geweldige killer, met zijn bijl. Hoe hij los ging, fenomenaal. Stoer masker ook, lekker creepy! Sickness spat er echt vanaf. Opeens, toen de film een half uurtje bezig was, vond ik zelfs de muziek niet meer storend. Kwam de sfeer zelfs ten goede. Wie had dat gedacht!

Gaf me af en toe wel een beetje een 'Halloween' vibe. In positieve zin dan wel. Aardig sfeertje. Zeker wanneer hij sprak, zijn stemgeluid was angstaanjagend. Eigenlijk vond ik het hele verhaal eromheen totaal niet interessant gebracht, maar dat deed er voor mij ook niet toe. Dat hele motief en dat verhaal van hun jeugd vond ik niet spectaculair, vrij dertien in een dozijn zelfs. De film moet het dan ook voornamelijk hebben van de killer en zijn zieke handelingen. En de dierlijke overlevingsdrang van zusjelief.

'Probleem' was alleen dat ik niks had met het zusje. Ik vond haar niks, kon geen sympathie voor haar opwekken. Toegegeven, ze had ballen. Maar daar was voor mij alles mee gezegd, ze hoorde wat mij betreft gewoon bij het andere slachtvee.

Verder tof filmpje!

Slasher-films stammen al uit 1932, het subgenre werd in de jaren 60 populair (o.a. giallo ) en beleefde in de jaren 80 zijn gouden tijdperk. Kenmerkend voor deze films is dat het eigenlijk maar om één ding draait een seriemoordenaar (vaak niet in beeld of gemaskerd) die zijn slachtoffers op gruwelijke wijze vermoordt. Een slasher kijk je dan ook niet voor een goede verhaallijn of karakterontwikkeling! Daarnaast is alles wel een keer gedaan in een slasher dus.... de film zal niets nieuws bieden.

Maar als deze wees-moordenaar iets goed doet is het dat het een pure en simpele slasher-film is. De hele film bestaat uit niets meer dan de maniak Marcus Miller die Audrey achtervolgt door de afgesloten gangen van een kloosterschool. Alhoewel de film ook wat achtergrondinformatie bevat over zowel de moordenaar Marcus als zijn zus Audrey. Daarnaast toont het een aantal zeer indrukwekkende moorden die veel gebruik maken van praktische effecten. De moorden zijn niet origineel, maar ze zijn wel meedogenloos in hun uitvoering, wat ze erg plezierig maakt. De effecten die we krijgen te zien, zijn dan ook van de bovenste plank!

Tja, en Diane Foster (in het echte leven de vrouw van de regisseur) kan niet alleen redelijk acteren, ze kan ook goed douchen, wat ik graag mocht zien. Er is dus een compleet naakte vrouw, net zoals we van filmmakers vroeger in de hoogtijdagen van de slasher-film kregen. Voor een hedendaagse (low budget) slasher vond ik dit toch meer dan goed!

Ik mag hopen dat het eindresultaat dat regisseur Matt Farnsworth voor ogen had niet lijkt op The Orphan Killer. Deze bijzonder rommelige horrorfilm gooit van alles op een hoop, maar vergeet daarbij effectief te zijn. Met name de opdringerige muziekkeuzes komen te dwaas voor woorden over. David Backus speelt de zogenaamde Orphan Killer, waar Farnsworth en zijn team een compleet idioot figuur van maken. Het goedkoop ogende masker neemt al vroeg meteen een hoop potentiële dreiging weg, maar zodra hij zijn Bijbelse dialogen op begint te drammen valt z’n personage al helemaal in het water. Tussendoor wordt er op een bijzonder expliciete manier gemoord, maar dit verbloemt het droge en zowat incomplete geheel amper. Diane Foster speelt daarnaast maar een weinig sympathiek personage en Farnsworth werkt het allemaal ook niet bepaald goed uit. Een keertje naar de kerk gaan staat niet garant voor een diepzinnig en intellectueel personage en Foster is daar een goed voorbeeld van. The Orphan Killer maakt goed werk van de praktische horroreffecten, maar de visuele kracht, omgeving en het inhoudelijke verhaal slaan als een tang op een varken. Gelukkig zet Farnsworth zijn compleet onzinnige film niet door tot een onnodig lange speelduur, maar als dat een filmisch compliment moet vormen dan ben je niet bepaald goed bezig.