Seoulyeok (2016)

Regisseur Sang-ho Yeon staat nu vol in de schijnwerpers met zijn Busanhaeng (2016)

Deze Seoul Station is een geanimeerde Prequel van die film. Nu is deze tekenfilm voor volwassen meer een vreemde liefdesverhouding en een politiek-statement met op de achtergrond de zombie-pandemie. Heel wat anders dan de live-action variant dus. Die uitbraak en ook de film starten bij een oude dakloze man in het station. Hierna zien we het meisje Hye-Sun die ruzie krijgt met haar vriendje om dat ze de huur niet kunnen betalen. Tijdens die ruzie komen we erachter dat ook zij beide ergens onderaan de ladder van de mensheid verkeren. Nadat ze uit elkaar zijn gegaan komt de vader van Hye-Sun in beeld die, erg nobel, op zoek is naar zijn dochter. En samen met deze drie zien we de verwachtte chaos uitbreken in de straten van de Zuid-Koreaanse hoofdstad. Afgezien van de ietwat dik er bovenop liggende boodschap zijn er genoeg vaste ingrediënten die bij een zombiefilm horen: een incompetente politiemacht, net op het nippertje reddingen, het onvermijdelijke ingrijpen van het leger en zombie-kills. Helaas zijn het bloed en de zombies veel minder overtuigend dan in live-action maar was de animatie verder wel zeer keurig verzorgt. Sommige gedeeltes waren erg leuk, en het einde met een kleine twist was zelfs nog een verrassing! Daardoor behaald de film zeker wel een voldoende.

Aangename verrassing, deze geanimeerde zuid-koreaanse prequel van het vermakelijke Train To Busan. De boel komt een beetje langzaam op gang, maar eenmaal op stoom is dit een spannende en fraai geanimeerde zombiefilm, die bij vlagen zelfs beter is dan de live-action voorganger. Qua plot steekt dit ook sterk in elkaar, met vooral tegen het einde een paar (on)aangename wendingen.

Prequel.

Nadat ik 'Peninsula' een paar dagen geleden heb gezien, was het nu de beurt aan deze prequel om de trilogie compleet te maken.

'Seoul Station' kun je zien als een companion piece voor 'Train to Busan'. De gebeurtenissen vinden één dag eerder plaats voor laatstgenoemde film. Zo zie je hoe de verhalen van voormalig sekswerker Hye-sun, haar vriend en Hye-sun's vader door elkaar heen lopen.

Op voorhand verwachtte ik eigenlijk veel te zien van de uitbraak, maar men gaat hier meer in op de personages en hun onderlinge relaties. Daarbij zorgen de conflicten tussen de verschillende lagen van de bevolking voor een stukje maatschappijkritiek. Het resultaat is een traag verloop waarin weinig opzienbarends gebeurd, vooral het slot lijkt ellenlang door te gaan.

De animatie zelf valt enigszins tegen, alsof het budget niet toereikend genoeg was. Dit is met name te merken aan de frame rate en het gebrek aan burgers op straat; in zo een grote stad zou je toch meer mensen moeten zien?! Qua gore en zombies valt er helaas ook weinig te beleven. En juist daarvoor zet je een dergelijke film op.

Al met al een matige prequel waar je werkelijk niets aan mist.

Kleine 2,5 sterren.

Met de animatie Seoul Station richt regisseur Sang-ho Yeon die ook verantwoordelijk is voor het script, zich net als in Busanhaeng (2016) op zombies. Visueel ziet de film er verzorgd uit. Conventioneel en zonder veel franje. Inhoudelijk volgt de film de gewone genreconventies en verrast niet. Yeon verrijkt zijn film wel met sociaal-maatschappelijke issues die een prima aanvulling in het verhaal zijn.

De sociaal-maatschappelijke focus ligt op de dakloze bevolking van Seoul die door de politiek en de behuisde bevolking volledig wordt genegeerd. In het kielzog van het verhaal drijven ook andere maatschappelijke problemen mee. De onbekwaamheid van het politieapparaat en gedwongen prostitutie bijvoorbeeld.

Het verhaal is niet origineel, maar vermaakt goed. De personages zijn interessant en de film permitteert zich enkele bloedige scènes. Aan het eind heeft het verhaal zelfs een wending die verrassend genoemd mag worden. De film rolt in een aangenaam tempo voorbij. Binnen de 90 minuten speelduur komen geen echt saaie momenten voor.

Seoul Station biedt fraai geanimeerd zombievermaak dat inhoudelijk de herkenbare wegen volgt en daarnaast nog iets kritisch te zeggen heeft. Leuk.

Wel een leuke zombie-animatiefilm. De stad Seoul wordt overspoeld met zombies en enkelingen trachten te overleven. Beetje traditioneel met dat rondreizen en de toevallige ontmoetingen met de zombies. Weinig vernieuwend, behoudens dan dat het een animatiefilm betreft. Het geroep in het Zuid-Koreaans zal sommigen afschrikken, maar ik hou wel van Aziatisch getier. Wat veel ergerlijker was waren de veelvuldige overdreven tranen die sommige personages hadden. Kwam nogal kinderlijk over.

De moeite om te zien? Ik denk het wel. Best wel wat bloed zoals het hoort. Ook de zombies zien er goed uit. Het plot is erg standaard. Op het einde is er een verrassende twist. Niet slecht.

Zuid-Koreaanse animatie die ik enkel heb gezien omdat dit een prequel op het geweldige Train to Busan blijkt te zijn. Ik heb hier niet veel mee. Ook heel veel geroep, geschreeuw en getier een ganse film door. Animatie is sowieso al niet echt mijn ding.