Made in Britain (1982)

Je kan onmogelijk sympathie hebben voor het personage Trevor, maar het wordt wel zeer degelijk gespeeld door Roth.

Het einde was wel abrupt.

Af en toe vloog Roth uit de bocht als veel te bijdehante skin-head, maar over het algemeen zet hij een geloofwaardig personage neer. Een manipulatieve klootzak die het zelfs zo ver krijgt dat allochtonen racistisch worden tegen andere allochtonen . Verhaal stelt verder zeer weinig voor, maar er zitten twee fantastische scènes in, levensloop op bord en het einde, die deze film het kijken meer dan waard maken.

3,0*

Clarke is typisch zo'n vergeten cultfiguur die toch veel betekend heeft voor de hedendaagse cinema, ik had eerlijk gezegt ook nooit eerder van hem gehoord, nouja dat is niet helemaal waar. Zag van hem de short Elephant die als een van de extra's op dvd van Gus van Sant's gelijknamige meesterwerk stond en moet zeggen dat die destijds wel indruk maakte. Vooral door de onconventionele stijl, zoiets had ik indertijd (drie plus jaar geleden) in ieder geval nog nooit gezien. Nouja toen ik er een paar weken terug weet van kreeg dat van de hand van Clark, waarover ik al een hoop interessants had gelezen, kwam ben ik maar eens een van zijn langere films gaan opzoeken en dit leek me wel een goed begin eigenlijk. Wat meteen opvalt is het tempo, je wordt erin gesmeten, krijgt 72 minuten lang heel veel info en snelle dialogen (plat Brits!!) voor de kiezen en moet maar zien dat je er gemak van krijgt. Dat beviel me wel. Ook de observerende stijl viel weer meteen op. Las op imdb dat het budget geschat niet hoger dan 1000 dollar geweest moet zijn en dat is er ook wel vanaf te zien ook, en dat bedoel ik niet eens in de negatieve zin. Onder andere die smerige omgevingen geven het iets rauws mee, iets rauws dat de meeste Amerikaase tegenhangers, die vaak direct over gaan op geweld (zie American History X ed) overgaan, toch wel missen. Ook van lichte invloed op het Franse La Haine, durf ik wel te stellen, al was het daar iets meer gekunstel. Nouja echt structuur is er verder niet, het is meer een uit het leven gegrepen situatie, hoewel in mindere maten ook nog steeds wel actueel eigenlijk, vandaag de dag. De echte drijvende kracht achter dit werkje is echter Roth die zijn rol echt angsaanjagend goed speelt en dat voor zijn debuutfilm, wat een geweldige kop! Ik lees hierboven een commentaar dat je onmogenlijk sympathie voor Trevor kunt hebben maar dat was er van mijn kant weldegelijk, het is immers te makkelijk om het een asociaal rotventje te noemen. Die scene in die verhoorkamer waar hem wordt duidelijk gemaakt hoe zijn toekomst eruit ziet bijvoorbeeld, of dat moment waar hij shirtloos door de tunnel heen loopt (op de poster) IJzingwekkend!! Het einde is dan inderdaad wat abrupt, maar liet mij persoonlijk in stilte achter. Zal het geen meesterwerk noemen, daar is het me toch net iets te kort en leeg voor, maar ben er zeker van onder de indruk. Wel een van de betere en realistische films over ontspoorde straatkinderen. Nu snel Scum en The Firm gaan zien, mocht ik ze vinden tenminste. Kijken hoe dat uitpakt...

3,5 sterren

Ook ik had van Alan Clarke hiervoor alleen Elephant gezien (als extra op de DVD cvan de Gus van Sant-film inderdaad) en die film maakte wel indruk. Ontdaan van elke context zie je daar een reeks aan executies. Clarke refereerde daarmee aan het IRA-geweld uit die tijd, maar door de vorm ontstijgt de film dat. Zoiets (en de cultraputatie van Clarke) prikkelt wel om meer van 'm te zien.

Ook Made In Britain is rauw en ontdaan van veel context. Niet zo sterk als in Elephant, want een verhaal is er wel, maar de achtergrond van Trevor, hoe het zover is gekomen en de maatschappelijke context die in (heel) andere skinhead-gerelateerde films als American History X, This Is England of Skin ziet komt hier niet in terug. We zien Trevor op zijn point-of-no-return. Op het moment dat je msschien nog twijfelt hoever Trevor al los is geraakt van de maatschappij. Tim Roth is geweldig als een racistische, gewelddadige skinhead die erg intelligent is. Heel geloofwaardig sijpelt het tussen zijn antisociale gedrag door (en rekent het af met een vooroordeel dat dit soort figuren ook dom zijn). De film staat in een decennialange traditie van Brits sociaal drama (zoals deze flm ook nog eens vaak voor TV gemaakt) en ondanks het enigszins ontbreken van context veel minder afwjkend dat het eerder genoemde Elephant.

Nienthe noemt hierboven al een van de sterkste scenes. De scene waarin Trevor met de structuur van de maatschappij en zijn toekomst geconronteerd wordt heeft geweldige dialogen en is geweldige geacteerd.

Opvallende fascinatie bij Clarke trouwens voor (mannelijk) geweld. Elephant, deze film, Scum, The Firm..

3.5*

Vind deze persoonlijk beter als scum omdat je veel meer ziet van de Skinhead personage, en wat hij doet.

Erg sterk geacteerd door de nog jonge Tim Roth.

4 sterren

Is dit geacteerd of is dit de echte Roth

Goede, eerlijke film ontdaan van misplaatste melodramatiek, maar lekker rechttoe rechtaan. Het bijna typisch Britse statement van afzetten tegen het systeem is allesbehalve uniek, maar het werkt wel. Vind het wel minder frivool/aansprekend dan The Firm (waarin de hand van Clarke ook te herkennen is).

Lekkere rouwe, Engelse film. Tim Roth, ik vind 'm wel goed. Ook in andere films zie ik 'm graag spelen.

Ik had er iets meer van verwacht, met name meer geweld maar dit filmpje van 73 minuten laat genoeg geweld zien in de dialogen, gevuld met haat. Toch lijkt het af en toe of Trevor zelf wel weet dat hij fout zit, maar dat hij het gewoon niet wil toegeven. Hij moet vaak lachen, en vind het leuk om ze uit te dagen. Het is dan ook knap van die leraar dat 'ie zo kalmpjes blijft, die scene met het schoolbord is geweldig.

Hier en daar zit nog iets grappigs tussen.

Een wat saaie film, ondanks dat het al niet zo lang duurt.

Roth doet het verder wel erg goed, maar dat is wel het meest positieve punt van de hele punt. Voor de rest heb ik me best zitten vervelen, want erg veel interessants wordt er niet verteld. Eigenlijk is de film vooral gebouwd rondom de lange scene halverwege in dat kamertje, veruit de beste scene dan ook. Nogal rommelig als geheel ook.

2*

Waanzinnig sterk debuut van Roth natuurlijk die hier in Made in Britain meteen de nieuwe standaard zet voor het begrip 'angry young men' . Echt akelig goed.

Dit is een film die ligt in de thematische lijn van films als bv La Haine of Half Nelson. Dwz het gaat om het problematisch individu dat zich aan de onderkant van de maatschappij bevindt. De ontwikkelingen in het plot is daarbij minder van belang, de hoofdpersoon en zijn acties zelf vormen het voornaamste verhaal. Wat mij als kijker vooral boeit is dat ik niet alles weet van zijn verleden. Het maakt dat ik moet oordelen op wat ik zie gebeuren. Dat maakt het spannend want Trevor is een klootzak eerste klas maar waarom? Er bestaat niet zoiets al het klootzak-gen. Daarbij is hij absoluut niet dom, het is een intelligente gast en hij weet zelfs te verwoorden waarom hij zo kwaad is. Maar over de oorsprong van al die haat en woede wordt ik volledig in het duister gelaten (hij lijkt me ook niet echt gedreven door louter racistische motieven, Trevor haat gewoon iedereen). De kijker wordt met zijn daden geconfronteerd en heeft de vrijheid om daar naar eigen inzicht over te oordelen.
De film beperkt zich tot een relatief korte periode uit het leven van Trevor en de camera volgt vaak letterlijk zijn bewegingen alsof je met hem meeloopt.
Made in Britain heeft ook de rauwe fatalistische atmosfeer die dit soort films kenmerkt. Je voelt eigenlijk al vanaf de eerste scene aan dat het gewoon ook niet meer goed gaat komen. tegen beter weten in zie je af en toe wat lichtpuntjes maar eigenlijk bevindt de hoofd persoon zich al in een niet meer te keren neerwaartse spiraal.

Sterk sociaal drama afspelend in het troosteloze VK van de jaren '80' waar veel jongeren gedwongen waren hun dagen zonder werk en geld te slijten. En natuurlijk met een ongelooflijk angstaanjagende boos in het rondtrappende Tim Roth in de hoofdrol.

4*

Prima film. Door het low-budgetfsfeertje is de film erg overtuigend. Er gebeurt alleen zo weinig. Ondanks de korte speelduur weet de film bijna langdradig te zijn. Gelukkig is er nog een tof einde, dus zover kwam het niet. Jammer genoeg geen echte hoogtepunten en de film leunt teveel op het "kijk mij eens bad-ass zijn". Dat is in het begin nog wel leuk, maar naar het einde toe heb je dat ook wel gezien.

Goede, korte film die een klein deel van de wereld van een skinhead laat zien. Net als Starbright Boy vind ik het goed uitpakken hier dat er weinig context neergezet wordt. Trevor is hier gewoon aanwezig en je moet hem benaderen zoals hij op het moment is, zonder verklaringen. Het geeft iets extra realistisch mee. Persoonlijk heb ik totaal geen respect voor dit soort types en ik betwijfel ook of die intelligentie waaraan zovaak gerefereerd wordt er werkelijk is. Trevor kan zich misschien wel verwoorden, maar zijn filosofieën zijn kortzichtig en niet bijster goed uitgewerkt. De wisselwerking met de meer autoritaire personages werkt hier goed. Deze worden niet al te sympathiek geportretteerd. In feite komen beide partijen over als klootzakken, al vond ik vrijwel altijd dat de autoriteiten gelijk hadden.

Wat Made in Britain voor mij positief onderscheidt van American History X is dat deze film minder als een studie in neo-nazisme lijkt. Iedere vorm van gekunsteldheid lijkt afwezig, zowel filmstilistisch als inhoudelijk. Trevor is zowel een onschuldiger als een gevaarlijker persoon dan iedereen uit American History X en juist daardoor geloofwaardiger.

3,5*

Momentopname.

Rauw en zonder een uitgesponnen plot, blijkt dit meer een moment in het leven van een jonge skinhead. Het hoe en waarom wordt nergens uitgediept, maar de film pretendeert sowieso nergens iets meer te zijn. Niet alle dialogen zijn even interessant, met als aardige opsteker de scène met het krijtbord die in uitvoering nogal doet rieken naar een toneelstuk.

Redelijk.

Made by Wankers.

Onorthodoxe film van Clarke waarin Tim Roth schittert. Hij speelt een 16-jarige skinhead die zich totaal niks aantrekt van wat 'normaal' is. Geen enkel respect, discipline en ontzag voor autoriteit. De film laat goed zien wat het vooruitzicht was voor een jonge crimineel in de jaren '80. De film is echter zijn tijd ver vooruit.

Wat een debuut van Tim Roth overigens. Door dit soort films is hij wel in de picture gekomen bij QT. Want ook al is Roth al 21 tijdens deze film i.p.v. 16 hij trekt zijn mond los met no shame at all.

De film bevat goede dialogen en belicht de kant van een jongen die niemand begrijpt erg goed. Vooral de dialoog in dat witte hok in het jeugdcenter, met schoolbord gevolgd door een gesprek met Peter Clive is echt geweldig. Men neemt de tijd in een toch al korte film en benut deze erg goed. En orkaan van dialogen en de film is alweer voorbij.

Goed.

Uitstekende film over een jeugddelinquent die in afwachting van zijn vonnis naar een tuchtschool wordt gestuurd. De film heeft niet echt een verhaal, maar is meer een portret over een jonge skinhead die tegen de maatschappij en haar instituties blijft schoppen. Een paar uitstekende scenes en vooral door een ijzersterke debuutrol van Tim Roth 4.0 sterren.