La Proprietà Non È Più un Furto (1973)

Wat zie ik, nog geen stemmen voor een Petri met Tognazzi en Daria Nicolodi-Argento ?

Dat is vreemd, want ik heb inmiddels begrepen dat Petri onder de pundits hier een soort cult followingetje had opgebouwd.

Enfin, typische Petri weer met ontzettend smerige fotografie, fanatiek gebruik van zoem-ins en een tamelijk hysterische inhoud. Opvallend is echter de castingkeuze: Tognazzi als bad guy, werkelijk een ongelofelijke proleet, de onbekende Bucci die we vooral kennen als psychopaat uit LUTDN, en veel vooral komische theateracteurs als Proietti en Scaccia. Sorry pundits, maar Garofolo- het zoontje van Magnani in MM- heeft hier een heel onbeduidende bijrol.

Inhoudelijk is dit allicht een anti-kapitalistiese allegorie a la l'argent van Bresson, Bucci de bankemploye heeft er zelfs een letterlijke allergie voor geld aan overgehouden. Petri had van hem een revolutionaire held kunnen maken, maar deze pessimistische moraalvertelling kent slechts anti-helden. Het ontbreekt de onbenullige Bucci aan revolutionair bewustzijn, zoals blijkt uit zijn uitroep dat hij Marx met ene Mandrake wil verbinden- research leerde me dat het hier een comic figuur betreft- Mandrake dat is, niet Marx. Tognazzi de slager is de vleesgeworden bourgeois vulgariteit, en Daria staat symbool voor de tot ding-lichaam verworden vrouw in de kapitalistiese samenleving, feministiese onzin dus. De voornaamste personages mogen hun levensbeschouwelijke credi verkondigen in licht uit/spot aan monologen, behalve die 3 genoemden nog een inspecteur en Bucci's vader, een seniele dwaas voor wie geld heilig is.

Sleutelscene is de begrafenisoratie van Proietti voor collega crimineel Scaccia.

Muziek van Morricone, vooral die psycho horroreske zuchten irriteerden me nogal.

Nog steeds geen stemmen? De blu-ray viel hier gisteren op de denkbeeldige deurmat. Ben benieuwd.

Petri heeft altijd van die goeie titels. Deze is ook fantastisch.