Hick (2011)

Een roadmovie die nergens heen gaat.

Mooi gefilmd, mooie plaatjes van het landschap van het platte Amerika. Maar het verhaal blijft even plat, ongeloofwaardig. Niet slecht gespeeld, maar de karakters komen niet uit de tweede dimensie, worden niet sympathiek of herkenbaar. En dan blijft het dus bij mooie plaatjes met een aardige soundtrack er bij. Geen probleem als je in slaap valt. Mis je niks mee.

Uitstekende roadmovie met een geweldige cast vooral de nog jonge Chloë Grace Moretz als Luli McMullen is erg goed en is op haar jonge leeftijd al sexy. Verder de de Britse Eddie Redmayne ( Een waar talent) als de manke Eddie Kreezer en de mooie Blake Lively (Gossip Girl ) en een kleine rol van alles kunner Juliette Lewis als de moeder .

Matige film waarin een dertienjarig meisje besluit haar alcoholistische ouders te verlaten en naar Las Vegas te liften. Een nogal doelloze en onevenwichtige roadmovie/coming of age film met hier en daar een aardige scene. De enige constante factor in de film is Chloë Grace Moretz die op haar 13de al een goeie screen presence heeft.

Geen hoogstaand drama maar persoonlijk vond ik dit best een redelijke film die zich lekker wegkijkt. Het verhaal stelt opzicht niet veel voor maar de uitvoering was best aardig en dan zowel visueel, muzikaal als ook de personages. Chloë Grace Moretz speelt goed en leuk en we zullen haar nog zeer vaak in films tegenkomen. Ik moet zeggen dat ze er best gewaagd bijliep in deze film (iemand als smeerlap Jimmy Savile zou er ongetwijfeld van gesmuld hebben). Degene die vooral bij mij de aandacht trok was de uiterst fraaie Blake Lively als Glende. Overigens speelde Eddie Redmayne ook zeer sterk. Ondanks dat geen topfilm is heb ik me er best goed mee geamuseerd.

Een matige drama/komediefilm...

Komedie is mijn genre niet...

Redelijk verhaal, saai...

Redelijk acteerwerk...

Bekende actrice Chloë Grace Moretz (Hugo)...

Wel prima geluid (Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Geen moeite waard...

Matig onderhoudende roadmovie waarin we bar weinig zien en meemaken van het gebeuren onderweg. De film is ronduit saai.

Het behoorlijk zieke personage Eddie vind nog het meest interessante, Chloë Grace Moretz als het meisje Luli (Lolita?) is talentvol maar kan nog geen film dragen. Wel is het nu al een personality en heeft ze een bijzondere mond, met name haar bovenlip is fraai. Ze gaat dit jaar de titelrol spelen in Stephen King's Carrie, ik ben benieuwd.

Hick is naar mijn mening geen aanrader, of je moet een hardcore fan zijn van een van de leden van de cast.

Leuke cast, maar niet helemaal mijn ding. Kakt te vaak in, het verhaal wist me niet te boeien en het tempo is vaak te laag. Aan de acteurs ligt het niet, ze doen het aardig, ze doen wat ze kunnen. Helaas red het aardige acteerwerk de film niet wanneer het verhaal gewoonweg te saai is. Eddie ken ik van Les Miserables, maar na het zien van deze film wil ik graag meer van hem zien. Veelbelovend acteur, toch wel het hoogtepunt van deze film te noemen, met de jonge Chloe als goede tweede. Echt een band met ze krijgen deed ik niet, maar ze zorgden ervoor dat ik de film wel wou afkijken.

Regisseur Martini toont van tijd tot tijd fraaie beelden van het Amerikaanse platteland en Chloë Grace Moretz speelt op overtuigende wijze de hoofdrol, maar dat alles kan niet verhullen dat we hier te maken hebben met dieptrieste film met een wanstaltig verhaal over een heel jong meisje, dat verwaarloosd door haar ouders op zoek gaat naar de “pot met goud” en vervolgens van de ene in de andere ziekelijke situatie belandt.

Dat Luli (what’s in a name?) als meisje van 13 te midden van de psychopaten slechts zelden haar optimisme verliest, maakt de film er niet geloofwaardiger op.

Martini en schrijver Portes zullen de film wel bedoelen als metafoor, maar waarvan is mij een raadsel. In ieder geval wat mij betreft filmkunst op z’n smalst. Het enige positieve aan de film is de aardige soundtrack met mooie songs van Patsy Cline (Sweet Dreams en I Fall to Pieces).

Niet verkeerd.

Redelijk dik aangezet verhaaltje dat niet meteen erg realistisch overkomt, maar dat boeit verder weinig. Het is eerder een sappige road movie waarin Moretz zich beweegt tussen een hoop freaks en weirdos.

En die doen het eigenlijk allemaal wel goed. Redmayne steekt er bovenuit (creepy kerel in deze film), maar ook Lively, Baldwin en McKinnon dragen hun steentje bij. Moretz zelf is vaak nog een beetje onzeker, maar redt het net als hoofdrolspeelster in deze film.

Visueel degelijk, passende soundtrack (al ben ik echt geen Dylan fan, gaat wel perfect samen met de personages) en een aantal licht-aparte en soft-zieke situaties houden deze film staande. Niet een film die lang zal blijven hangen denk ik, maar verder niet slecht.

3.0*

Slecht uitgewerkte personages maken het erg moeilijk om te genieten van deze roadmovie (min of meer) waarin de dertienjarige Luli [Chloë Grace Moretz] haar ouderlijk huis verlaat en een lift krijgt van de enigmatische, cowboyhoeddragende Eddie [Eddie Redmayne met weinig overtuigend Texas-accent] en onderweg vriendschap sluit met zwerver-met-een-hart-van-goud Glenda [Blake Lively]. Een gebrek aan verdieping en weinig sympathieke karakters in een rommelig, onaangenaam verhaal. Daar kan de getalenteerde cast weinig meer van maken.

Mwa.

Eigenlijk wel bijzonder hoe deze film zo onder de radar is gebleven. Misschien dat Martini heel goed is in het inpraten op bekende namen, of gewoon de film heeft vergeten te promoten, maar van een film als Hick zou ik persoonlijk denken dat het meer stemmen moet hebben dan enkel 100. Kwalitatief is het ook niet heel slecht.

Maar dat gezegd te hebben is het op z'n beurt ook niet erg goed. Voor een roadmovie heerst er namelijk wel erg weinig avontuur binnen de film. We volgen vooral Moretz die haar eigen ding een beetje doet. Soms hopt er een interessant figuurtje voorbij en krijgen we een aardig aparte scene te zien, maar verder is het een film die vooral consistent op hetzelfde niveau blijft hangen.

Het acteerwerk van Redmayne en Lively is best oké. Moretz lijkt zich echter totaal niet thuis te voelen in deze film. Het is dan ook niet een rol die makkelijk is, maar Martini legt veel druk op haar personage die ze duidelijk niet aankan. Later werd ze gelukkig wat beter in haar vak, of koos ze geschiktere personages uit, want dit was zeker niet de rol die voor haar geknipt was.

Hick is een film waarin diverse onderwerpen worden aangeraakt die kritiek uiten op de maatschappij, maar verder staat eigenlijk eerder de onderlinge verhouding tussen de personages centraal. De finale is verrassend en het verloop is nergens vermoeiend, maar daarmee zijn ook alle complimenten weer zo'n beetje gezegd. Ik denk dat ik de film binnen een dag of 2 weer helemaal vergeten ben.