Dark Horse (2011)

Toch weer heel wat beter, dan het tegenvallende Life During Wartime.

Wat vooral opvalt in de film is de suburbs look. Overdreven gebruik van kleuren laat de kijker in het begin denken dat Solondz de quirky, lichte kant op wil. Abe rijdt in een knalgeel busje, zijn kamer vol met rood stippeltjes behang, zn moeder heeft een overdreven rode bril. Komt er nog eens bij dat Abe groot liefhebber is van gladde, zoete popmuziek.

Het contrast kan haast niet groter, want de film blijkt nogal verbitterd en depressief. Het botte is er een beetje af (zit er nog wel licht in), daarvoor in de plaatst komen karakters die absoluut geen vertrouwen hebben in de mensheid en de wereld.

Wel een wat rommelige film. Solondz wil meer dan ooit spelen met de scheidingslijn tussen droom en werkelijkheid. Daar komen leuke en waarschijnlijk ook de lompste scenes uit voort. Voor de structuur is het wat minder bevorderlijk.

Goede film, met een iets andere toon, die me wel bevalt.

Bwah.

Slecht is het niet, maar wel een nachtkaarsje. Zeker als je kijkt naar de rest van z'n oeuvre en het verdere verloop na de release van deze film. Ik mag toch hopen dat dit niet Solondz laatste is, maar ik vrees er eerlijk gezegd wel een beetje voor.

Het droge is er nog steeds, maar het scherpe randje is toch wat verdwenen. Af en toe komt Solondz nog scherp uit de hoek, maar in het algemeen leeft er iets teveel sympathie voor de personages, wat het typische van Solondz teniet doet. Wat rest is een redelijk filmpje met een paar leuke momenten, maar geen hoogvlieger.

Gelber en Blair zijn niet verkeerd, ook Farrow en Walken doen het wel aardig. Visueel is het wat aan de kale kant, die "kleurtjes" doen jammer genoeg weinig om het visuele totaalbeeld op te fleuren. Camerawerk is ook aan de goedkope kant, dat was vroeger toch ook wel beter. Soundtrack is bewust fout, al wordt dat snel een beetje te gemakkelijk (ook met de tekstjes die terugslaan op wat er in de film gebeurt).

Het is allemaal nét niet. Beter gewend van Solondz. Vervelend is het niet, maar hij zal zich weer even moeten herbronnen vooraleer hij met een nieuwe film komt.

3.0*

Per ongeluk binnen gehaald. Bedoeling was de Nieuw-Zeelandse film over de manisch-depressieve snelschaker. Enfin.

Gekeken en dit is niet m'n favoriete film van Solondz. Daarvoor is het hoofdpersonage ook te veel en dat zeg ik niet graag over een mens, maar dit is een personage en dan kan het net, een loser.

De aantrekkelijke Blair en de secretaresse hebben ervoor gezorgd dat ik de film heb uitgekeken.

Aanvankelijk leek dit echt een meevaller en zelfs heel aardige Todd Solondz te zijn. Het laatste half uur(je) verzandde de film echter in een eind dat me stukken minder beviel.

Begrijp het idee wel achter de zichzelf herhalende soundtrack, maar ook dat werkte uiteindelijk nogal negatief op mijn zenuwen.

Het woord nachtkaars is al een aantal keer genoemd en dat is helaas een goede omschrijving. Jammer!