Groenten uit Balen (2011)

Publieksvriendelijke tragikomedie die wel sympathiek is, maar veel te veel op veilig speelt om ook maar enigszins te verrassen. De humor, de acteerprestaties, de Dramatische Momenten... Het is allemaal nogal voorspelbaar en regisseur Frank Van Mechelen weet zich op geen moment echt te onderscheiden als filmmaker. Het geheel kijkt uiteraard wel vlot weg, dat Kempens heeft iets charmant en diezelfde acteerprestaties zijn eigenlijk toch wel prima.

De score laat zich al raden: 3*

Fijn, erg fijn.

Best een aardige Vlaamse productie die vooral schittert in de leuke dialogen in het sappige Kempense dialect. Ook de gehele aankleding is feilloos. Mooie details ook zoals de Ariel en Dash waspoeders van die tijd. Maar ook het arbeidershuisje van het gezin Debruycker is mooi weergegeven.

Het blijft allemaal nog best luchtig, ook al gebeurt er genoeg drama. Hoofdactrice Evelien Bosmans doet het fenomenaal, en met name haar moeder vond ik ook een erg sterke rol spelen. Ook de rest van de cast doet het aardig. Het enige minpuntje is de tweedeling in het verhaal: enerzijds de staking, anderzijds het leven van Germaine. Beiden hadden misschien iets beter uitgewerkt kunnen worden.

Een film over staking in Balen, al is er van drama niet veel te merken. De staking is ook maar een achtergrondverhaal en het gaat vooral over het leven van Germaine. Die zit blijkbaar nog te puberen en krijgt te maken met een moelijke relatie met de ouders en met die van Luc. Dat kernverhaal is nog het interessantste van de hoop, al is dat ook weer niet zo speciaal om er meer dan anderhalf uur mee te vullen.

Veel figuren komen nogal over als karikaturen en het is allemaal iets TE luchtige. Ook waren er momenten die de film geen goed deden. Met als grootste voorbeeld: de moeder die wegzwijnt bij het eten van een praline. Gewoon triestig!

Verder kan je natuurlijk ook filosoferen of je het eens bent met de stakers en/of de studenten. Waar ik niet helemaal wil over uitwijden, omdat het persoonlijk blijft natuurlijk en politiek getint. Al zal dat onbewust ook wel meespelen in het beoordelen van een film. In tegenstelling tot een film als Daens heb ik hier geen compassie met de arbeiders en zeker niet met de studenten die zich interessant willen komen maken om het eens te komen uitleggen aan die arbeiders puur met de achterliggende gedachte dat het wel goed staat als rebelerende student om extreem links uit de hoek te komen.

Soit, de film valt wat tegen met te weinig leuke momenten. Het kan niet altijd een topfilm zijn natuurlijk.

Fijn Vlaams filmpke;

De jaren 70 zien er prachtig uit; de kledij, de auto's, de huisinrichting, de haarstijlen, etc...

Er word lekker Kempens geluld (niet door iedereen even vlot)

Het verhaal mag dan eenigsinds simpel (en voorspelbaar) zijn maar het ging dan ook over doodgewoone (voorspelbare) mensen.

Er komen heel wat bekenden langs waarvan de meesten een goede acteerprestatie afleveren en Stany Crets het bijzonder.

Drama? Voor mij eerder tragikomedie, heb toch regelmatig moeten lachen (zelfs met het dramagedeelte )

'k wist eigenlijk niet waarover deze film ging gaan. 'k was toch wel wat verrast over het verhaal. 'k kende de situatie niet, maar 'k vond het wel eens boeiend om gezien te hebben.

Heel wat bekend volk in deze film. Ze spraken allemaal Kempisch, al vond 'k dat de één het wel wat beter deed dan de ander.

Verder voelde het allemaal wel realistisch aan en had je er wel een jaren '70 gevoel bij.

De moeite om eens gezien te hebben, 'k had er wel niet direct een waw gevoel bij, maar prima om eens mee te pikken via tv.

Staat reeds lang in mijn top 10 van prachtige films!

wellicht ook omdat ik intussen 72j ben en die woelige tijd van "wereldverbeteraars" Maoïsten, Trotskisten en Communisten zo intens mee beleefd heb (2 keer in de gevangenis gezeten voor "Leuven Vlaams").

Mijn kinderen en kleinkinderen zijn blij met dit tijdsdocument.

Groenten uit Balen is een uiterst genietbare mainstream Vlaamse film geworden. Zeer herkenbaar ook over het leven van een simpele Kempische arbeidersfamilie in de jaren 70. Kleinschaliger dan in de jaren 80 in GB, maar voor de mensen even intens breken stakingen uit in de fabriek waar kostwinner Jan (Stany Crets) werkt.

Fijne sfeersetting over de werkende arbeidersklasse die als een soort moderne Don Quichote's vechten een kapitalistisch systeem waaraan in principe geen ontkomen aan is. De arbeidersklasse en de bourgeoisie wordt goed weergegeven, weliswaar allemaal binnen de lijntjes, waardoor Van Mechelen te vaak op safe speelt met deze tragikomedie met een hoog hapbaar feel good gehalte, maar zoals ik al zei, pakt de mayonaise wel. Dit heeft ook te maken met de sterke cast met eveneens een leuke frisse Evelien Bosmans. Ook het Kempisch accent is aandoenlijk.

Uit nostalgie, herkenbaarheid en chauvinisme een degelijke 3,5*, je ziet dat er duidelijk tijd en moeite in gestopt is, los van het feit dat het plot wat indringender mocht zijn.

10 frank nu!

Ik ben me de laatste jaren meer en meer aan het interesseren voor de Vlaamse cinema maar ik merkte dat ik bleef hangen bij de wat oudere films. Werk van Roland Verhavert en Robbe De Hert bijvoorbeeld en dat is zonde, want in de hedendaagse cinema is ook wel wat goeds te ontdekken. Vandaar ook zo'n Vlaamse Cinema box gekocht met daarin Weekend aan Zee, Hasta la Vista!, Het Varken van Madonna en deze Groenten uit Balen. Tot nu toe een vermakelijke box met 3x 3.5*.

En Groenten uit Balen blijkt zowaar de beste film uit de collectie te zijn! Ik ben erg aangenaam verrast in ieder geval door hetgeen Frank van Mechelen hier op het scherm toont. Gebaseerd op het boek van Walter van den Broeck (die samen met Guido van Meir nog in een cameo is te zien) vertelt van Mechelen het wel en wee van een groep arbeiders in een zinkfabriek anno de jaren '70. Centraal staat het gezin Debruycker en de manier waarop ze allemaal met de situatie omgaan. Hoewel dit een thema is dat we al eerder in Vlaamse cinema hebben gezien - onder andere in Hellegat - blijft het iets fascinerend hebben. De jaren '70 spatten van het scherm en dat is in de eerste plaats ook wel dankzij een geweldige cast die er in slaagt om een aantal momenten die erg makkelijk in clichés kunnen vervallen, toch op een goede manier te brengen.

Zeker Evelien Bosmans is heerlijk op dreef als de tienerdochter Germaine. Hier en daar misschien iets te stereotiep maar Bosmans geraakt er over de gehele lijn mee weg. Grappig ook om de volledige Callboys groep te zien passeren in (grote en kleine) bijrollen, al werkten ze natuurlijk al jaren samen voor FC Bergman, maar sowieso is het verwonderend hoeveel grote namen hier aan meewerkten. Niet altijd even goed geslaagd weliswaar, Koen De Bouw kan zich het personage van Mijnheer Verheyen toch niet helemaal eigen maken, maar zo'n Michel van Dousselaere of Lucas Van den Eynde zijn toch gewoon altijd erg degelijk te noemen. Ergens naar het einde toe blijkt er ook nog een kleine bijrol te zijn weggelegd voor zangeres Natalia (misschien wel één van de bekendste exportproducten uit de Kempen) die dan ook nog eens de soundtrack voor een stuk heeft mogen verzorgen.

Gebaseerd op waargebeurde feiten dus en hoewel er ongetwijfeld hier en daar wel een loopje met de werkelijkheid zijn genomen voor filmische redenen, blijft het wel een indrukwekkend verhaal. Ik zei het al eerder, maar ik ben erg aangenaam verrast. Zelfs de kleinste bijrollen (met onder andere Clara Cleymans als de beste vriendin van Germaine) zijn de moeite waard. Ik ga maar is op zoek naar wat meer werk van van Mechelen.

4*

Zeer behoorlijke Vlaamse film die zich verplaatst naar de vroege zeventigs met sterk sociaal maatschappelijke en familiale toestanden ( werkliedenconflicten, stakingen, financiële tegenslagen, ook ongewenste zwangerschap ...)

Het script is vlot, volks, soms wat verrassend in de opeenvolging van de scènes en er wordt doorgaans goed geacteerd. Vooral Stany Crets openbaart zich als zeer degelijk in het vak.

Mooie tragikomedie met een gelaagd verhaal over enerzijds een wilde staking in een zinkfabriek en anderzijds een vrijgevochten tiener die in de problemen komt. De film schetst een fraai sfeerbeeld van het arbeidersmilieu in de jaren 70. De settings en het sappige Kempische dialect geven de film een authentieke uitstraling. Goed gedaan. Een van de betere Vlaamse films.