The Sleeper (2012)

Zwak.

Net als de vorige film (Death Stop Holocaust) van Justin Russell doet de opzet me weer aan de stijl van Ti West denken, maar dan zonder diens overtuigingskracht en spanningsopbouw.

Het sfeertje van the Sleeper heeft in het begin zelfs wat weg van 'the House of the Devil', maar zo sterk als die film is, zo slap is deze.

Het eindresultaat is dan ook niet meer dan een bij elkaar geraapt zooitje van inspiratie door andere films. Daarbij zijn de elementen ook nog eens nul komma nul effectief gebruikt.

Het irritante lachje van de killer is bijvoorbeeld rechtstreeks gekopieerd van een (Italiaanse?) classic, al kan ik er niet opkomen welke film dat ook alweer is. 3/10*

Wat een slechte film is dit zeg.

Nadat ik mezelf betrapte op de 5e keer kijken naar de klok,was de toon gezet voor deze film

Nog niks gebeurd en na een verschrikkelijk langdradig intro,de moed gehad om het uit te zitten tot het eerste slachtoffer.

Het enigste schrik effect wat er bij mij teweeg gebracht werd , kwam puur door de fantasieloze scene waar ik met open mond naar zat te kijken.

Mijn bitterbal opruimend ( uit mijn mond gerold natuurlijk ) keek ik mijn vrouw aan met smekende ogen in de hoop dat zij dit toch ook wel te erg voor woorden vond.

Wat een geluk,ze stemde in.

Dan heb ik nog niks over de keuze qwa filmmuziek (in dit martelwerktuig op DVD voor mijn hifi set) geschreven.

MIsschien alleen in de tuin op een zwart/wit tv-tje met half gebroken antenne en een mono speaker is dit een spannende film.

Mensen ik hou van low budged films,mits gemaakt met passie,fantasie en verhaal.

Mijn advies niet kijken,tenzij als eerder vermeld -------je alleen in de tuin zit.

Dit is mijn eerste "revieuw" , hoop dat iemand er wat aan heeft.

Gr Thor

Thor, ik heb hartelijk moeten lachen om je review! Ik zie het bitterbal fiasco levendig voor me.

En ik ben het ook wel redelijk met je eens. Je ziet bepaalde dingen van kilometers ver aankomen, en dat doet afbreuk aan de spanning. Ofja, afbreuk.. er wordt gewoon weinig moeite gedaan om de spanning op te bouwen. Het is allemaal vrij nietszeggend en totaal niet intrigerend en dan plots *BAM* we gooien er weer eens een slappe moord in. De meiden zijn knap, maar van acteren hebben ze natuurlijk geen kaas gegeten.

Ik heb er een dubbel gevoel bij. De film isop zich niet saai, allerminst, je wil doorkijken maar er zijn geen momenten waarbij je op het puntje van je stoel zit. Verrast werd ik niet. Daarbij voelde het aan alsof er op verschillende momenten 'leentjebuur' plaatsvond, enkele scènes kwamen me zo bekend voor dat ik dacht: Dat heb ik al in een andere film gezien. Nu kun je ook niet 100% origineel zijn natuurlijk, hoeft ook helemaal niet, maar het voelde aan als een herhalingsoefening.

Gemiddeld dan maar?

Mooi dat de regisseur terug grijpt naar de jaren 80 vibe, dat doet de film veel goed. Alleen jammer dat de film te veel terug grijpt naar horror klassiekers als Black Christmas en Sorority Row. Daardoor krijg je niet het gevoel dat de regisseur iets goeds aan het maken is, want vooral eerst genoemde is gewoon veel beter.

2,0*

Teleurstellend lage score hier, want wat maakt Justin Russell er na Death Stop Holocaust (2009) opnieuw een slasheravontuur van jewelste van zeg... Heerlijk!

Russell laat zijn film dit keer daadwerkelijk afspelen in de 80's, wat leidt tot een toffe sfeer. Niet alleen de ouderwetse telefoons en kaartenbakjes met adressen voelen vintage aan, het leidt ook tot een totaal out-of-place, maar daarom juist zo geniale, disco scene. Overigens zal het je niet verbazen dat Russell qua film type ook terug gaat naar de 80's. Een duistere killer die overal opduikt en zich gedurende de film door zijn slachtoffers heen zaagt, slaat en hakt. Cliché's worden absoluut niet geschuwd, maar als ze op zo'n coole manier als hier worden uitgevoerd dan heeft Russell daar al het recht toe. De gore is nergens echt vooruitstrevend, maar de kills zijn desondanks toch wel erg tof. Ondanks dat de effecten namelijk niet uitbundig zijn zijn ze toch wel erg vermakelijk (lees: heerlijk cheesy). Overigens is ook de opbouw naar de kills uitstekend. Even nog zo'n snelle shot van dat glimmende lemmet van een mes waarmee iemand zo dadelijk bruut wordt afgeslacht: heerlijk!

De sfeer is top, mede doordat de film visueel (zeker voor een low-budget werkje als dit) best wel een genot is om te zien. Verwacht geen Dario Argento achtige shots, maar Russell weet wel die perfecte slasher vibe te creëren. Acteren is op een enkeling na best wel aardig en de characters zijn voor de verandering eens niet stront irritant. Russell weet één of twee meiden nog te overtuigen topless te gaan, want ja, wat is een 80's slasher zonder een stel tieten...

Helaas kent de film wat oneffenheden wat de ervaring net wat minder maakt (maar hoe kwalijk kan je iemand dat nemen met een budget van 30,000 dollar)... Zo is de soundtrack bijvoorbeeld erg tof (overigens gedaan door een band genaamd ''Gremlin''. Zal me niks verbazen als dat gewoon stiekem Justin Russell weer is met een ode aan de band ''Goblin''). Helaas wordt de muziek niet alleen vaak op verkeerde momenten gebruikt maar lijkt het af en toe ook wel als of het wat te hard staat waardoor dialogen wel erg moeilijk te volgen zijn.

Al met al opnieuw een toppertje van Russell. Wordt zo onderhand wel weer eens tijd voor een nieuw projectje zou je zeggen (The Sleeper 2...?!). Leuke gore, toffe killer en een 80's slasher vibe om je vingers bij af te likken. Hoog tijd om Death Stop Holocaust ook weer eens te herzien, want met 3,5* heb ik die denk ik te laag staan. Russell is een ruwe diamant, maar dat waren ze in de 80's ook, en dat is wat die films zo tof maakte. Hele dikke 4 sterren.