The Forgiveness of Blood (2011)

Vanaf 5 januari 2012 in de bioscoop (Cinemien).

Trailer (YouTube)

Een krachtig, grimmig en moeilijk verhaal, spelend in een merkwaardig ouderwetse wereld, van oude vendetta's en nog oudere gewoonten, verteld door de ogen van twee tienerkinderen. Alhoewel het gebeuren ontroerend is, blijft de regisseur een waarnemer (hij kijkt vanaf een afstand en houdt de zaken vaag); hij lijkt noch betrokken noch vertrouwelijk, maar binnenshuis loopt de spanning op. In het middengedeelte gebeurt er niet veel wezenlijks en het behoorlijk plotselinge einde laat veel vragen onbeantwoord. De film heeft een prachtige, vaak gedetailleerde fotografie.

Mooie plaatjes maken nog geen goede film daarbij niet erg best uitgewerkt.

Op zich geen verkeerde film, acteerwerk en verhaal was voor mij "net boeiend" genoeg om hem af te kijken.

*3

Op basis van de -Kanun- heeft Joshua Marston een boeiend en krachtig onderwerp te pakken, wat na de val van het communisme in Albanië weer orde van de dag is. Toch mist deze film de intensiteit, waarbij het tempo van de film hiervan de grootste oorzaak is. Er gebeurt simpelweg te weinig, waardoor het als kijker zéér moeilijk is om geïnteresseerd te blijven. De regisseur leunt teveel op zijn karakters, die eigenlijk niet of nauwelijks interessant zijn. Echte emotie en kenmerken van actie/reactie zijn er niet of nauwelijks en dit maakt het allemaal moeilijk om als kijker de impact van dit fenomeen te interpreteren. Waarbij Joshua Marston eerder een pakkend beeld over bolletjesslikkers kon schetsen met -Maria Full of Grace-, lijkt het Abaneze bloedwraak fenomeen geen oprechte indruk te kunnen maken.

Fraai in beeld gebracht, sterk gespeeld rauw en realistisch drama over bloedwraak op het platteland van Albanië. Verwacht geen gewelddadige toestanden; de film richt zich vooral op de onderhuidse spanningen en de desastreuse gevolgen voor de naaste familieleden, met name de kinderen. Het natuurlijke spel van de cast en de volstrekt overtuigende sfeertekening zorgen voor een nogal deprimerende maar tegelijkertijd meeslepende kijkervaring.

prachtige film.

De keuze van Albanië voor een Oscar-race in een vreemde taal, 'The Forgiveness of Blood' van de Amerikaanse regisseur Joshua Marston , is gediskwalificeerd nadat de Academie besloot dat het niet genoeg lokale inbreng had.

jammer,,

Twee families krijgen ruzie over een weggetje over het land van één van de families. En die ruzie loopt helemaal verkeerd af waardoor één van de leden van één familie omkomt. Vanaf dat moment mag die familie bepalen dat het gezin van de dader in isolatie gaat totdat het ze vergeven wordt. Tsja, zo zal het er in Albanië waarschijnlijk dan aan toegaan, maar voor mij is dat moeilijk in te leven. Het overgrote deel van de film gaat over de isolatie van het gezin. En juist omdat het ook zo moeilijk inleven is, wordt het daarmee voor mij toch ook wel een hele saaie film die voor mij ook eigenlijk helemaal nergens overgaat. Waarom kan justitie daar niet gewoon zijn werk doen? De enige manier waarop ik me nog enigszins kon inleven in hun situatie is onze isolatie door de coronamaatregelen waarmee wel enige parallellen te trekken zijn. Die zijn voor de één kennelijk ook zwaarder dan voor de ander.

Redelijk, verder had ik hier niet veel mee.