Bucky Larson: Born to Be a Star (2011)

Retarded.

Maar je kan de film in ieder geval niet verwijten dat hij er niet vol voor gaat. Swardson is ook redelijk geschikt om een film als deze te dragen, hij liet eerder in kleinere rolletjes al zien dat hij weinig tot geen schaamte kent.

Platvloers is het absoluut, maar bijna op een verfrissende manier. Geen rem op de humor, geen halfbakken werk. Bijrolletjes zijn ook alleraardigst, al is dit uiteindelijk toch vooral een one-man show geworden.

Verhaaltje wordt gelukkig ook tot een minimum gereduceerd, enkel op het einde komt er een flauw moraaltje om de hoek piepen. Gelukkig krijgt het zo weinig aandacht dat het de rest van de film niet echt in de weg gaat staan.

Humor waar vele mensen hun neus voor zullen ophalen, kan niet zeggen dat ik dit zelf nu het einde vind, maar ik kan het enthousiasme waarmee de film gemaakt is wel appreciëren. Liever dit dan de wat bravere, uitgebalanceerdere pogingen.

2.5*

In de eerste vijf minuten groet een karikaturale boer uit Iowa zijn buren terwijl hij zich oraal laat bevredigen door een schaap en wordt je getrakteerd op een flink aantal metaforen voor masturbatie. Bucky Larson [Nick Swardson] is een boerenkinkel met de voortanden van een bever en een belachelijke pruik die bij toeval ontdekt dat zijn ouders in de jaren '70 pornosterren waren. Hij besluit in hun voetsporen te treden. Dat niveau dus. Zelfs voor co-scenarist en co-producent Sandler is dit een dieptepunt en waarom doen Ricci en Johnson zo hun best voor deze afschuwelijke nonsens?