Eva (2011)

Nogal een tegenvaller. Fraai ziet het er zeker uit met een mooie setting en geslaagde CGI, maar waar ik een probleem mee had was het tempo en het feit dat er eigenlijk niet veel gebeurd. De verschillende zijverhalen zoals het creeren van een robotkind en het terugwinnen van zijn geliefde zijn nogal inspiratieloos uitgewerkt. Vooral het feit dat zo gemakkelijk de vrouw van zijn broer kan afpakken is nogal vreemd. Aan de robots zelf wordt helaas maar weinig aandacht besteed waardoor de verwachte magische momenten uitbleven. De cast doet het wel aardig al vond ik Eva bij vlagen wel behoorlijk irritant en had ik zo moeite om in te leven. Het eind oogt nogal snel en gemakkelijk en wist ondanks het sentiment mij niet te raken.

Eva was een film waar ik echt zin in had maar met veel moeite heb uitgekeken. Het idee is mooi waar de uitwerking te traag en ongeloofwaardig om betoverend te worden.

3*

Verrassende film - echt zwaar ondergewaardeerd wat mij betreft. Kijk naar de prachtige toekomstvisie van hoe mens en machine interacteren, en hoe mooi de CGI daarvoor uitgewerkt is - daar is overduidelijk iemand met heel veel inspiratie en inzicht bezig. En zo'n kat zou ik ook morgen gaan ophalen - en dat zijn dan nog maar twee voorbeelden van wat een echt mooi uitgewerkt beeld van de toekomst is, en wat mij betreft ook nog eens erg realistisch. Erg grappig is het retro-idee daarbij - een echt geniaal idee om zowel geloofwaardig te blijven, als ook de omvang van de toekomstbeelden in de klauw te houden. Alleen voor die mix al verdient iemand een heel mooie prijs.

De acteurs zijn ook erg goed bezig - inclusief de onderlinge chemie die Gauke ook al noemt, en een Eva die daar nog een schepje bovenop doet. Wat misschien een wat minder sterk punt is is het script - waarvan het zo oppervlakkig lijkt alsof er wel eens een paar gaatjes in zouden kunnen zitten. Maar dit is nou ook beslist weer zo'n film die meer dan een ziening nodig heeft om de details allemaal in je op te nemen.

Wat de film misschien wat ontoegankelijk maakt is dat het verhaal net ietsje buiten de gebaande paden treedt. Niet alleen precies door de inhoud van het verhaal, maar ook doordat je zo'n film niet echt uit Spanje verwacht - en daar behalve de taal toch ook wat andere details bij meekomen die net iets anders zijn dan wanneer de film uit Hollywood was gekomen. Maar juist dat is ook weer een extra pluspunt dat we zouden moeten waarderen, vind ik. Respect voor dat de film voor een in vergelijking absurd klein budget gemaakt is, bijvoorbeeld.

Voorlopig maar eens 4, maar ik heb zo'n gevoel dat dat nog wel eens stijgen kan na een tweede kijkbeurt.

Net voor de tweede keer gezien, en ik ga even mijn mening herschrijven:

Plot: De film speelt zich af in het jaar 2041. Retro is dan helemaal in, geen minuscule iPods maar heuze LP-spelers, en geen futuristische auto's maar back to the '80s. Robots zijn verdienstelijk aan de samenleving, en zijn vergevorderd met het tonen van menselijke emoties. Van alles wat leeft wordt geprobeerd om een robotversie te maken, maar de emoties van een kind perfect nabootsen is nog niet gelukt. Daar ligt de taak van Alex: hij moet een robotkind programmeren, en Eva is daar een uitstekende rolmodel voor...

De film kreeg 12 nominaties voor de Goyas, won er 3. Won ook prijzen o.a. in Sitges.

Zojuist was deze te zien op de Spaanse televisie, inclusief gesprek met de regisseur, Marta Etura (speelt de moeder van Eva), en Claudia Vega (speelt Eva). Tijdens dit gesprek werd een alternatief einde uitgezonden. Spoiler: tijdens de opnames begon de crew zich gaandeweg af te vragen of in zo´n situatie Alex in staat zou zijn om Eva uit te schakelen, en werd er een einde opgenomen waarbij het zinnetje niet werkt en zij gewoon blijft leven. Men koos uiteindelijk toch voor om het originele script te handhaven. Het selectieproces voor de actrice die Eva zou spelen nam 6 maanden in beslag (de opnames duurden 3 maanden), ze werd uit 3000 kandidaten geselecteerd. Er werd besloten om Claudia Vega (Eva) het einde van de film niet te vertellen, totdat het zo ver was (zie wist dus helemaal niet dat ze een robot speelde of dat het zo zou aflopen). Zij werd een van de voorstanders van een ander einde .

Een klein juweeltje van een film.

Aardig. Een vriendin heet Eva en daarom leek het me grappig om deze een keer met haar te kijken. Er zijn vele andere films met die naam, maar deze sprak me qua poster het meeste aan, en de trailer zag er ook wel mooi uit.

Inderdaad is de film visueel aardig om te zien, met name als het innerlijk van robots uitgebeeld wordt ziet het er leuk uit. Maar echt opzienbarend vond ik het ook niet. Hetzelfde geldt voor de muziek, over het algemeen niet storend, maar het voegt ook niet veel toe. Het resultaat is een prettig kabbelend sfeertje, maar bijzonder is het niet.

Het verhaal is afgezien van een romantische verwikkeling vooral een zoveelste variant op het "Do robots dream of electronic sheep"-thema, maar verveelt toch ook niet. Dat zal met name komen door het karakter Eva. Ook prima acteerwerk van de actrice, ze beeldt het personage bijzonder innemend uit.

Het staat eigenlijk los van de film, maar we hebben ons ook erg kunnen vermaken met de brakke fansubs met rare zinsconstructies, waar dikwijls "hij" en "zij" omgewisseld werden en waar "MEDIA NUSANTARA" nee betekent. Die laatste ga ik onthouden.

Om op de film zelf terug te komen. Kort samengevat is de film in vrijwel alle aspecten aardig, maar kan niet echt uitblinken. 3*.

Een haast serene sfeer heerst er in Santa Irene waar met name Eva indruk maakt. De broedertwist is een tamelijk leeg subplotje wat mij betreft. Aardig om gezien te hebben maar ben er niet ondersteboven van. Daarvoor is het te voorspelbaar.

Aardig om AI en alles wat daarbij komt kijken zich te laten afspelen in een bescheiden retro omgeving als deze. Als het geen huiselijk gevoel geeft, dan toch wel die van het lekker knutselen in de garage. Snowscapes zijn altijd een lust voor het oog, doe mij ook zo'n kat en hoe Álex zijn robotjes samenstelt met al hun eigenschappen is ook niet onaardig bedacht.

Qua verloop is het minder boeiend. De keuze om met de cliffhanger scène te beginnen wordt nergens gerechtvaardigd, de driehoeksverhouding blijft aan de lauwe kant en de grote onthulling is er eigenlijk niet eentje. Zo is er wat te veel afstand tussen mij en Eva om op te gaan in hoe het uiteindelijk uitpakt. Daarvoor is het alles bij elkaar iets te mat en doorzichtig.

Goeie film over een robotingenieur die een eerste vrij robotkind wil ontwikkelen. De toekomstvisie die hier geschetst wordt ziet er geloofwaardig en realistisch uit. Ondanks dat de twist wat voorspelbaar is, blijven de personages en het verhaal zeker boeiend. De jonge Claudia Vega doet het goed in de titelrol.

Ondanks dat het verhaal me wel wist te boeien en het er visueel zeker niet onaardig uitzag met de besneeuwde locatie waar het verhaal zich afspeelt en de special effecten (waaronder de robot kat), vond ik het maar een saaie en langdradige bedoeling en dat ondanks dat de film maar 90 minuten duurt. Ik ben er zelfs bij inslaap gevallen en dat ligt waarschijnlijk meer aan het tijdstip (afgelopen nacht rond 01:00) dat ik deze film heb bekeken, dan aan de film zelf.

Het verhaal verloopt ook vrij traag en m.u.v. het laatste interessante gedeelte van het verhaal gebeurt er vrijwel niets. Ook vond ik het hier en daar wat flauw en zeker de methode om een robot uit te schakelen, door er tegen te zeggen "Wat zie je, wanneer je je ogen dicht doet ?". Het laatste gedeelte van het verhaal, zeg maar de ontknoping, vond ik wel aardig en was eigenlijk ook wel mooi.

Buiten het visuele aspect (fraaie winterse locatie waar het verhaal zich afspeelt en de robots zoals o.a. Prototipo 519 gespeeld door Sara Rosa Losilla) deed verder de cast het goed en dan vooral de jonge Claudia Vega in de overtuigende rol van Eva, die verrassender wijze een robot blijkt te zijn. Misschien was dat wel voorspelbaar en ook cliché, maar toch vond ik verrassend. Ook de altijd fraaie Spaanse schoonheid Marta Etura in de rol van Lana Levy (wetenschapster en tevens de moeder van Eva) deed het goed en hetzelfde geldt in iets mindere mate voor door Duitser Daniel Brühl in de rol van Alex Garel (gerenommeerd cybernetisch ingenieur). Daarbij vond ik het vreemd om hem Spaans te horen praten (voor hem natuurlijk niet omdat hij geboren is in Spanje) terwijl hij een Duitser is. Wat dat betreft is het eigenlijk ook vreemd dat hij de hoofdrol kreeg in deze film i.p.v. bekende Spaanse acteurs zoals bijvoorbeeld Antonio Banderas (zou in mijn ogen perfect zijn geweest voor de rol) of Javier Bardem. Degene die een beetje voor een luchtige ondertoon zorgt in het verhaal is Lluís Homar in de rol van de zeer behulpzame, goedaardige en diende robot SI 7.

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze Drama / Fantasy film, maar persoonlijk vond ik hem te saai en te langdradig. Vanwege het visuele gedeelte en de cast, weet deze film wel nog te vermaken.

Dankzij arno74s Spaanse toplijst deze film bekeken en de film staat wat mij betreft volledig terecht hoog in die lijst. Al vanaf het eerste moment greep de film me qua beelden en sfeer en daar moet de film het toch vooral van hebben. Ik kreeg in ieder geval het gevoel dat ik graag even door de beeldbuis zou willen kunnen stappen en daar eens even goed rondkijken en films die dat bij me bereiken waardeer ik eigenlijk altijd hoog en zo ook hier.

Plotwise is het wel wat minder en dat zorgt er toch voor dat de film bij mij niet hoger scoort. De acteurs doen het prima en zeker ook het meisje dat Eva speelt.

Wat mij betreft aanbevelenswaardig.

Best een link zinnetje om een robot uit te schakelen: wat zie je als je je ogen dichtdoet? Ik kan me niet voor de geest halen of ik zoiets ooit gezegd heb, maar het zou zomaar kunnen, in een bui van dronken romantiek, of quasidiepzinnigheid, of gewoon slap ouwehoerend. Zou toch raar opkijken als je gesprekspartner (of gesprekpartners?) opeens levenloos op de grond vallen.

Flauw om over zo'n detail te beginnen, maar ik had toch heel de film het idee dat het moest ontroeren, tot nadenken stemmen, en dat lukte maar niet. Ik verloor me dus een beetje in de details: wat een omslachtig ontwerp, dat programma om een robotbrein samen te stellen. Kan dat niet gewoon op je tablet? Wat spreekt die Brühl goed Spaans. Wat sneeuwt het toch stevig daar in Spanje. Hoe werkt dat nou met zo'n robotkind op school, zit die haar hele leven in groep 6? Enzovoort.

Ik vond het meisje Eva ook helemaal niet zo bijzonder, maar een vrij vervelende wijsneuzerige blaag. De scenes waarin zij en Alex een soort relatie opbouwen waren een beetje ongemakkelijk, zoals pervertido als koosnaampje ook wat ongemakkelijk is. Omdat de rest van de film vrij saai is en de meeste personages, inclusief de mensen, niet echt tot leven komen was het dan vooral het idee wat wel aansprak en de rustige, prettig onspectaculaire visuele stijl. Krappe voldoende.