Kureopatora (1970)

Een droomfilm voor mij. Ik hou van Egypte. Ik hou van Japanse animatie in het algemeen en de tekenstijl van Osamu Tezuka in het bijzonder. En ik ben gek op vreemde pulpfilms op z’n tijd. Hier volgt een stream of conciousness, waarin ik de nadruk leg op de vreemde, absurde, perverse en misogyne aspecten van deze film. Daarbij vermijd ik de belangrijke plotwendingen, maar mocht je het gebeuren geheel onbevangen willen zien, stop nu met lezen!

- Het begint meteen al goed met een fallisch ogend ruimteschip dat het melkwegstelsel penetreert. Kennelijk waren de makers even bang dat de kijker zou klagen over hoe historisch inaccuraat het werk zou zijn, want meteen volgt deze disclaimer: ‘This story is a fiction, so all responsibility doesn’t lie on the production staff because the character of this story are all ficticious.’ Weer een illusie armer: het oude Egypte had geen penisvormige ruimtevaartuigen…

- Surreële opening met geanimeerd hoofden die met een primitieve motion capture over 'echte acteurs' zijn geplakt. Het begint meteen al verwarrend dat de incarnatie van de Heilige Maagd Maria net is kapotgezapt, dus moeten de personages terug in de tijd omdat koningin Cleopatra hier iets mee van doen heeft. Veel te gecompliceerd voor een titel met Cleopatra en seks in de titel…

- HAHAHAHA! De tijdmachine bestaat uit twee grote grijpers die de karakters onder luid protest optilt, bepotelt en uiteindelijk in verschillende pod’s zuigt. Vervolgens wordt hun hoofd afgedekt met een stofzuiger en wordt de kleding – met chirurgische precisie- in tweeën gesneden met een onzichtbare laserstraal. Psychedelische lichtjes en geluidseffecten. Beelden van de technologisch geavanceerde apparatuur, waaronder een slot machine en een ronddraaiend roulettewiel.

- Ondertussen overlegt het Egyptische rebellenleger hoe zij Julius Caesar met zijn grote gok kunnen piepelen. Cleopatra blijkt een soort mix van Mata Hari, Moeder Theresa, Princess Leia én een vrouwelijke ninja. ‘Let me show you the strength of an angry cunt!’ Of een handlanger even zijn vinger in haar erogene zone wil steken. Eerst kijkt hij verlekkerd en blij, dan….BAM…ondraaglijke pijn. Haar grootste superkracht blijkt namelijk haar vagina. Al is hoe of wat onduidelijk.

- En weer volgt machinerie die meer weg heeft van aanranding dan iets anders. Een oud-Egyptische Dr. Frankenstein (mét Frankenmummie) brengt het lichaam van Cleo terug tot een vormeloos stuk klei en boetseert van het lelijke eendje de beeldschone dame die we uit de geschiedenisboeken kennen.

- Ugh. Om Cleopatra in het paleis te smokkelen, rolt de oude toverkol haar op tot een balletje zodat ze in een jutezak past. Onschuldig moment, maar toch disturbing: ze wordt een Barbamamma van vlees. Uiteindelijk steken haar billen er nog even uit. Ook wordt zij nog gedroogneukt door haar hulpje: het jachtluipaard Luba

- HAHAHAHA! Caesar opent de jutenzak en het opvouwbare vrouwenlichaam van Cleo komt er zwoel uitgekropen. De Romeinse keizer roept in absolute ontzetting: ‘SWEET ZOMBIE JESUS!’ Als hier nog geen meme van is…!

- Een intermezzo met de contouren van lichaamsdelen die erotische dingen met elkaar lijken te doen. Echt opwindend kan ik het niet vinden, want ze doen wel erg vreemde handelingen op plekken waar die dingen niet gedaan worden. Ook het krekelgeluid en de trommels zijn een mood kill van jewelste.

- Oef, en ja hoor, het vrouwelijke personage Libia ligt vastgebonden terwijl een rij geil kijkende handlangers om beurten over haar heen mogen. ‘Three minutes each, untill she is split in two!’ Zij reageert vrouwmoedig: I am strong! It will take more than a few hundred men to break me!’ Het feestje gaat niet door. Een van de handlangers roept gefrustreerd: ‘We’ve been waiting for this! What am I supposed to do with these blue balls?’ Heel smaakvol ook dat hun broekjes enigszins opgebold zijn.

- Bath Roman Style a.k.a. een softporno sequentie met een Cleopatra die zich zo wast dat zij er niet schoner van wordt, maar waarbij het gebeuren vooral interessant oogt voor de voyeuristische kijker. Caesar doet een paardenhinnik, duikt op haar en trekt de spartelende deerne onder water. En wederom is Cleopatra’s achterwerk volop in beeld. En de climax? Caesar stuitert als Wile E. Coyote uit het bad omdat hij kennelijk een lichamelijke conditie heeft die hem nu pas opspeelt.

- Maar hun innige samenzijn heeft geresulteerd in een jongetje met groen haar! Net bevallen en de toverkol beveelt haar om Caesar dood te steken op het kraambed. Best ziek eigenlijk. Gelukkig eindigt het mes tussen haar benen en lijkt het net het mannelijke lid in erectie…? ‘They say motherhood changes a woman, but THAT is too much…’

- Marcus Anthonius komt aan om in het huwelijksbootje te treden. Cleopatra staat tussen een legertje Oosterse vrouwen zonder topje. Cleo: Oh, you’ve gone all stiff and hard! Mark: I believe a man should be stiff and hard. Cleo: I’m glad you think so, it takes a stiff man to satisfy me!

- Na een awkward lebberscène zegt Marcus: I have a small dick, it’s nothing compared to Caesar’s. En dus duwt Cleopatra een grote en een kleine banaan in zijn huig om aan te tonen dat de grootte geen issue is. (?) Get ready for a hard dicking, bombs away!

- We must take the fight out of the enemy soldiers! Okay Ladies, screw them until they can’t even stand up. Er volgt iets wat zich nog het beste laat omschrijven als The Beatles in het Japans en een montage met animaties vol zoete kleurtjes en lieflijke vormen, waarin het vijandelijke leger dood gevreeën wordt. Sex is a weapon!

- En aan het einde snap ik nog net zo weinig van The Cleopatra Plan als aan het begin....Vast iets symbolisch en Freudiaans als mannen winnen altijd met hun geweld en machtsspelletjes, dus je kunt alleen winnen als je vrouwelijke tact leert inzetten oid. Of niet. Het einde zuigt. Enorm.

Concluderend: 'Cleopatra: Queen of Sex' (1970) heeft absoluut een paar sterke passages met de verschillende animatiestijlen en bizarre associaties. Ik heb het weggehaald wegens de idiote hoeveelheid tekst, maar enkele cruciale scènes zijn fantastisch omdat het idioterie mengt met toffe actie en absurde overgangen. Ook veel cameo's uit het oeuvre van Ozamu Tezuka. Daarmee is het een cult-waardig artefact, dat een andere kant van de legendarische striptekenaar/animator laat zien Al moet ik meteen erbij zeggen dat het dus ook een duistere kant van hem toont: vrouwen objectiveren en seksualiseren; seksuele intimidatie, vrouwenmishandeling, aanranding; en een snuf onvervalste homofobie. Niet fraai.