Midnight Son (2011)

Een vrij sombere film, welke zich voor een groot deel afspeelt als de zon onder gaat

Ik heb altijd wel wat met de nacht gehad, en ik zit dan ook regelmatig op het bankje bij mijn huis: in het pikkedonker...Kijken naar de sterren, en luisteren naar de geluiden van de nacht...Tobben wat de volgende dag weer gaat brengen, en blij zijn met het feit dat je weer een dag hebt overleeft..Mischien komt dit wat zwaar over, maar soms heb je van die dagen...:)

Juist op die sombere dagen , heb ik zonlicht nodig, iets wat mijn humeur nog enigzins kan beinvloeden...Mensen kijken, en naar het bos gaan om de vogeltjes te horen fluiten...Heerlijk toch!...Wat dat aangaat kan ik me geen leven zonder zon inbeelden!

Denkende aan het bovengenoemde vond ik het beangstigend om er over na te denken...De hoofdpersoon leeft in een soort van ''Bunker''...Je ziet niks, en denkt alleen maar aan eten...Ik was dan ook wat opgelucht toen hij een meisje kreeg, zodat er toch nog wat sociale interactie was in zijn leven!...Praten, en iemand hebben die naar je luisterd...Eindelijk!

Naar mate zijn hongergevoel naar bloed begint te groeien, begint hij steeds meer van zichzelf te vragen, en zie je hem afglijden naar een zielig ''afhankelijke'' bloedjunkie;)

Echt spannend wordt de film nooit naar mijn mening, maar toch door de duistere sfeer in de film, en de band die je opbouwt met de hoodfpersonage (althans ik wel) bleef de film mij boeien

Een must-have is het niet, maar toch een film die leuk is om te zien, en wat zul je de zon gaan waarderen na afloop:)

klinkt als een vampier.

Een trage, maar interessante, smeulende en romantische horror coming-of-age film met een subtiel plot. Door de ogen van een vampier, die zich van de samenleving afgezonderd voelt, biedt de regisseur inzicht in eenzaamheid en verslaving. De eenzame man krijgt hulp van een vrouw die hem leert een kwelling als deel van zichzelf re accepteren.

OK, dit is een low-budget film (hoewel er toch drie miljoen in werd gestopt) en OK, de acteurs vind je niet meteen terug naast A-acteurs. Maar deze film was zeker niet slecht. Hij geeft je zo’n leeg en eenzaam gevoel, maar kan je tegelijkertijd toch een beetje beroeren en sterker; ik kon zeker meeleven met de personages.

Vooral met het hoofdpersonage was het niet moeilijk. Hij kwam zeer overtuigend over. Ook het meisje was sympathiek. Je hoopt dat beiden het geluk vinden bij elkaar. En oef, beiden overleven het aan het einde. Datzelfde einde vond ik ook mooi gebracht. Het meisje naast dat mes, hun gedachten die op dat ene ogenblik door hun hoofd spoken. Je denkt er niet eens bij na of hun keuze wel verantwoord is of niet. Ja, dat einde liet me satisfied achter. Ik vreesde dat Mary zelfmoord zou plegen, maar gelukkig hield ze het nog wel even vol.

Een drugs- en bloedverslaafde, geweldige combinatie in een relatie! Nee, de acteurs waren goed gecast, ze speelden goed op elkaar in opdat het genoeg overtuigde voor de kijker. Hun prestaties is nu wel niet hoogstaand te noemen, maar dit stoort zeker niet.

Zak Kilberg had een leuke uitstraling als de getalenteerde, maar tegelijkertijd vreemde Jacob. De film wordt in zo’n standpunt vertelt dat je wel sympathie voelt voor hem, terwijl je eigenlijk zou moeten walgen van hem. Ook Maya Parish had een leuke rol. Ze is lief en ze heeft haar eigen problemen, maar toch wil ze er het beste van maken.

Toegegeven, enkele scènes zijn een beetje saai en weinig sfeervol, maar voor zo’n low-budgetfilm keek hij wel heel goed weg. Het was niet té, alles leek me geloofwaardig en overtuigend gebracht. Ook het verhaal is niet één die je al eens hebt gezien. Een nieuw invalshoek over de mythe van de vampiers, zonder er eigenlijk vampiers bij te betrekken (dan doel ik hier op de krachten die deze wezens bezitten). Menselijker dan dit kan je een vampier niet brengen, denk ik dan.

Wel een kijkje waard. Ik vind 3.5* nu iets teveel, maar ik geef met plezier 3* weg. Hopelijk gunnen meer mensen deze film een stukje van hun kostbare tijd.

Bijzondere bloedzuiger.

Dat je niet altijd een royaal budget nodig hebt voor het maken van een goede film, bewijst regisseur Scott Leberecht. Ondanks dat de hoofdrolspeler qua uiterlijk een klein beetje doet denken aan de ster uit die andere vampierenfilm, blockbuster Twilight, is hij vooral een personage dat we nog niet eerder zagen in het subgenre der horrorfilms. Een schuchtere jongen die naast zijn bloedarmoede ook nog wat psychische issues lijkt te hebben. Communicatief vaardig is hij in elk geval niet. Hij geeft de vampier een bijzonder en des te meer menselijk gezicht.

En dus wacht de kijker een alternatieve versie van het aloude verhaal. Meer alternatief nog dan 'Låt den Rätte Komma In', maar minstens zo intrigerend. Daar doet een ietwat gekunsteld misdaadplotje weinig aan af. Leberecht werkt met focussen die je in combinatie met een hoop suggestie soms de maag doen omdraaien, laat staan wanneer het echte bloed in beeld wordt gebracht. Men weet een origineel filmpje te brouwen rond een allesbehalve origineel gegeven. Een hele kunst. Voeg daar aan toe de lugubere en soms sombere sfeer en je hebt een eigenzinnig werkje.

Goed.

Met dank aan Excesso Entertainment voor het recensie-exemplaar.

Vampier van tegenwoordig. Geen slechte film

Waardeloze film. Ontzettend dom en simpel verhaal. Kan een kind van 12 nog produceren. Echt niet gaan kijken.

Blij verrast om de (gematigd) positieve reacties hier te lezen. Vreesde eigenlijk voor het ergste. Midnight Son oogt namelijk als een B-film zoals men die graag zwart maakt, maar heeft énorm veel te bieden. Doet meermaals denken aan films zoals The Addiction (1995) en Bloodlust (1992) , wat beide 100% cult pareltjes zijn. Wat dat betreft is Midnight Son wellicht een cultfilmpje in de dop. Leberecht heeft wellicht niet een verfijnd gevoel voor cinema, maar heeft blijkbaar van nature een goed gevoel voor storytelling, pacing en dosering. Verslapt geen enkel moment, ontwijkt vele bekende valkuilen (bijzonder sympathieke cast vooral!) en eindigt in stijl.

Het ziet er degelijk gemaakt uit en sterk acteerwerk, volgens mij meer een indie dan een b-film.

Ook meer een (romantisch) drama dan horror, maarja dat we nog moesten vrezen voor sluwe, bloeddorstige vampiers ligt al weer een tijdje achter ons. Tegenwoordig zijn het aandoenlijke nerds ...

Helemaal mijn ding. Het oude vampieren-concept op een eigenzinnige manier geherinterpreteerd. Nergens echt angstaanjagend. Maar het heeft wel iets.

3.5*