Midnight Son (2011)

Bijzondere bloedzuiger.

Dat je niet altijd een royaal budget nodig hebt voor het maken van een goede film, bewijst regisseur Scott Leberecht. Ondanks dat de hoofdrolspeler qua uiterlijk een klein beetje doet denken aan de ster uit die andere vampierenfilm, blockbuster Twilight, is hij vooral een personage dat we nog niet eerder zagen in het subgenre der horrorfilms. Een schuchtere jongen die naast zijn bloedarmoede ook nog wat psychische issues lijkt te hebben. Communicatief vaardig is hij in elk geval niet. Hij geeft de vampier een bijzonder en des te meer menselijk gezicht.

En dus wacht de kijker een alternatieve versie van het aloude verhaal. Meer alternatief nog dan 'Låt den Rätte Komma In', maar minstens zo intrigerend. Daar doet een ietwat gekunsteld misdaadplotje weinig aan af. Leberecht werkt met focussen die je in combinatie met een hoop suggestie soms de maag doen omdraaien, laat staan wanneer het echte bloed in beeld wordt gebracht. Men weet een origineel filmpje te brouwen rond een allesbehalve origineel gegeven. Een hele kunst. Voeg daar aan toe de lugubere en soms sombere sfeer en je hebt een eigenzinnig werkje.

Goed.

Met dank aan Excesso Entertainment voor het recensie-exemplaar.

Waardeloze film. Ontzettend dom en simpel verhaal. Kan een kind van 12 nog produceren. Echt niet gaan kijken.

Blij verrast om de (gematigd) positieve reacties hier te lezen. Vreesde eigenlijk voor het ergste. Midnight Son oogt namelijk als een B-film zoals men die graag zwart maakt, maar heeft énorm veel te bieden. Doet meermaals denken aan films zoals The Addiction (1995) en Bloodlust (1992) , wat beide 100% cult pareltjes zijn. Wat dat betreft is Midnight Son wellicht een cultfilmpje in de dop. Leberecht heeft wellicht niet een verfijnd gevoel voor cinema, maar heeft blijkbaar van nature een goed gevoel voor storytelling, pacing en dosering. Verslapt geen enkel moment, ontwijkt vele bekende valkuilen (bijzonder sympathieke cast vooral!) en eindigt in stijl.